De anti-Israël religie: ‘Ik “geloof” dat Joden en Zionisten des duivels zijn’ en meer van dattum…

De menselijke natuur heeft nood aan een geloofsysteem om de universele vragen over het hoe en het waarom uit te leggen. Bovenal rationaliseert het geloof de vraag van het bestaan. Of ze nu gebaseerd zijn op universalisme of particularisme, de manieren van geloof variëren van vurige orthodoxie tot even vurig atheïsme, waardoor volgers kunnen kiezen hoe en wanneer ze aanbidden. Omdat religie zo oud is als de menselijke beschaving zelf, heeft het een reputatie opgebouwd als conservatief en ouderwets. Vandaag observeren we een afwijzing van ‘klassieke’ georganiseerde religieuze constructies ten gunste van meer individualistische overtuigingen – menselijke sociale acties die … Lees verder De anti-Israël religie: ‘Ik “geloof” dat Joden en Zionisten des duivels zijn’ en meer van dattum…

Anti-Zionisme – Deel 1: Het aloude antisemitisme heeft een nieuwe jas

Anti-Zionisme bestond voordat er een staat van Israël was en vooraleer er een formele Zionistische beweging was. Anti-Zionisten bekritiseren niet Israël of Zionisme voor wat ze doen, maar eerder omdat ze bestaan. De wortels van het anti-Zionisme zijn verscheiden. Ze komen voort uit antisemitisme, uit nazisme, fascisme, communisme, socialisme, islamisme, hervormd Jodendom, Joodse assimilationisme en reactionaire delen van het rabbijnse Jodendom of een combinatie ervan. Aan het begin van de 21ste eeuw is er een ‘nieuw antisemitisme’ ontstaan ​​dat geworteld is in het anti-Zionisme. Voorstanders van dit concept argumenteren dat veel van de geuitte kritiek op Israël en het Zionisme … Lees verder Anti-Zionisme – Deel 1: Het aloude antisemitisme heeft een nieuwe jas

‘Anti-Zionisme is wel degelijk antisemitisme’, stelt Hans Knoop

Volgens Othman El Hammouchi is antizionisme geen antisemitisme. Hij beschouwt zichzelf dan ook niet als antisemiet (8 augustus 2018). Ik vind hem wél een antisemiet. Heel simpel en wel omdat hij de Joden als enig volk ter wereld het recht op zelfbeschikking ontzegt. Het zionisme is niets meer of minder dan de Joodse nationale bevrijdingsbeweging. Ik laat de mening van Hammouchi over Mia Doornaert onbesproken. Niet omdat ik het ook maar voor een milligram met hem eens zou zijn, maar omdat ik mij wil beperken tot de weerlegging van de door hem gedebiteerde leugens inzake het zionisme. Leugens bij antizionisme Waar … Lees verder ‘Anti-Zionisme is wel degelijk antisemitisme’, stelt Hans Knoop

PLO wil beruchte VN-resolutie ‘Zionisme is Racisme’ opnieuw activeren

De Verenigde Naties moeten de ter ziele gegane resolutie herstellen en verklaren dat ‘het zionisme racisme is’, zei de Palestijnse Autoriteit op donderdag 10 januari 2019, in reactie op de opening door Israël van een ‘Apartheidsweg’ in Judea & Samaria, aka de Westelijke Jordaanoever net buiten Jeruzalem. “Aan allen die de staat van bezetting verdedigen, is het tijd om de bewering te laten vallen dat het de enige democratie in het Midden-Oosten is nu het de apartheidsweg heeft geopend, die de Israëlische en Palestijnse bestuurders scheidt,” zei PLO-lid van het uitvoerend comité Ahmed Majdalani. Hij sprak slechts één dag nadat … Lees verder PLO wil beruchte VN-resolutie ‘Zionisme is Racisme’ opnieuw activeren

Honderd jaar geleden: Chaim Weizmann en de Eerste Arabisch-Zionistische Alliantie

Plaatje hierboven: Chaim Weizmann (links) en Emir Faisal I (rechts), dragen beiden een Arabische hoofddoek als teken van hun vriendschap in 1918 in Transjordanië [beeldbron: Wiki] Op 3 januari 1919, een paar weken nadat de Eerste Wereldoorlog ten einde was gekomen, had de Zionistische leider Chaim Weizmann een ontmoeting met Emir Faisal, de opperbevelhebber van de Arabische Opstand van juni 1916 tegen het Ottomaanse Rijk, in een hotel in Londen. Faisal’s vader, koning Hussein van Hedjaz, regeerde over de twee heiligste locaties van de islam – Mekka en Medina – en de familie traceerde zijn afkomst tot aan de profeet Mohammed. Faisal werd … Lees verder Honderd jaar geleden: Chaim Weizmann en de Eerste Arabisch-Zionistische Alliantie

Emanuele Ottolenghi: ‘Anti-Zionisme is antisemitisme. Punt.’

“De Shoah vergelijken met het conflict in het Midden-Oosten is het ene demonizeren en het andere banalizeren. Wanneer alle demonen gelijk zijn, is er geen demon meer.” (Prof. E. Ottolenghi) Is er een verband tussen de manier waarop de kwestie Israël wordt voorgesteld en antisemitisme? Verdedigers van Israël klagen aan dat achter kritiek op Israël er soms een veel sinistere agenda schuilt, die gevaarlijk grenst aan antisemitisme. Critici zijn het daar heftig oneens over. Naar hun mening zijn openbare aanvallen op Israël niet misplaatst, noch de bron van anti-joodse sentimenten: Israël’s gedrag is verwerpelijk en dat zijn de Joden die … Lees verder Emanuele Ottolenghi: ‘Anti-Zionisme is antisemitisme. Punt.’

Jeruzalem heroveren op de Arabieren met één huis tegelijk

We zijn in de technologische wereld van vandaag gewend om sneller te gaan. Van snel eten tot snel daten, van direct e-mail verzonden foto’s tot expresleveringen, alles flitst voorbij met bijna geen tijd om het te verteren. Maar ten minste één ding blijft zijn tijd nemen, onverbiddelijk maar niet snel vorderend: het besef van de nationale bestemming van het Joodse Volk. Zoals de vroege Zionisten altijd zeiden: “Eén dunam per keer, één geit per keer.” En zoals de Bijbel zelf belooft: beetje bij beetje zal ik vóór jou de bezetters van het land verdrijven. Overweeg bijvoorbeeld dit droge, vijandige rapport … Lees verder Jeruzalem heroveren op de Arabieren met één huis tegelijk

Hoe de Dreyfus Affaire het Zionisme triggerde en de heroprichting van de Joodse staat inluidde

Kort voor het einde van de 19de eeuw komt het in Frankrijk tot een grote uitbarsting van antisemitisme: door de strijd om Alfred Dreyfus wordt het land tot aan de: rand van een burgeroorlog gevoerd. In 1854 was de ‘Essai sur l’inégalité des races humaines‘, de ‘Verhandeling over de ongelijkheid van de menselijke rassen’ van graaf Josef Arthur Gobineau verschenen. Het vertegenwoordigde een racistische theorie die slechts de ‘Ariërs’, met name de Germanen, als cultuur-scheppend beschouwde. De uiteenzettingen van Gobineau, waarvan de wetenschappelijke waarde van nul en gener waarde was, vonden toen reeds op grote schaal weerklank. Drie decennia later … Lees verder Hoe de Dreyfus Affaire het Zionisme triggerde en de heroprichting van de Joodse staat inluidde

Het anti-Zionisme lijkt bon ton geworden, maar voor hoelang? Deel 2: Shoah en negationisme

Openlijk anti-Joods anti-Zionisme Kenmerkend voor de groep van ‘onaangepaste’ antizionisten, die men vooral onder moslims aantreft, is dat men geen onderscheid maakt tussen Joden en de staat Israël. Leuzen als ‘Dood aan Israël!’ en ‘Dood aan de Joden!’ wisselen elkaar af zonder dat van een betekenisverschil sprake lijkt. De aanduidingen ‘zionisten’ en ‘Joden’ kunnen door elkaar worden gebruikt, omdat de zionisten de plannen ten uitvoer leggen, die volgens de antizionistische propaganda de Joden reeds eeuwen daarvoor zouden hebben ontworpen – namelijk de vestiging van een Joodse wereldheerschappij. Eén van de belangrijkste antizionisten, ayatollah Ruhollah Musavi Khomeini formuleerde het zo: “Vanaf … Lees verder Het anti-Zionisme lijkt bon ton geworden, maar voor hoelang? Deel 2: Shoah en negationisme

Het anti-Zionisme lijkt bon ton geworden, maar voor hoelang? Deel 1: Definities

Op 16 juli werden de slachtoffers herdacht van de razzia in Parijs in 1942, waarbij de opgepakte Joden onder erbarmelijke omstandigheden werden opgesloten in het Vel d’Hiv (Velodrome d’Hiver) alvorens te worden gedeporteerd. Bij die gelegenheid verklaarde de Franse president Emmanuel Macron vastberaden: “Nous ne céderons rien à I’antisionisme, car il est la forme réinventée de I’antisémitisme.” Men kan zich afvragen of Macron gelijk had toen hij zei dat in Frankrijk niets wordt toegegeven aan het antizionisme – de wens lijkt hier de vader van de gedachten. Het is trouwens een verschijnsel dat wij niet alleen in Frankrijk zien: ook … Lees verder Het anti-Zionisme lijkt bon ton geworden, maar voor hoelang? Deel 1: Definities

Abu Yehuda: ‘Zal Israël een Joodse en een Zionistische staat blijven?’

Plaatje hierboven: Arabische Israëliërs, zwaaiend met Palestijnse vlaggen, demonstreren samen met Joodse linkse activisten tegen de Joodse Natiestaat Wet in Tel Aviv op zaterdagavond 11 augustus 2018 [beeldbron: Tomer Neuberg/Flash90] De Joodse staat ligt echt onder vuur. Niet van de Hamashnix van Gaza, die – ondanks hun houding – niet meer dan ergelijk zijn (hoewel een vrij kwaadaardige die onze regering niet goed behandelt), maar van een coalitie van Israëlisch Links, Arabische burgers en andere Joodse minderheden, Europese en door de VS gefinancierde NGO’s en liberale Amerikaanse Joodse organisaties. Ben ik nog iemand vergeten? [Blogger Mr. Cohen antwoordde op ‘Ben ik nog iemand vergeten?‘ … Lees verder Abu Yehuda: ‘Zal Israël een Joodse en een Zionistische staat blijven?’

Waar het Zionisme begon: Israëliërs reizen doorheen Europa in de voetsporen van Theodor Herzl

Nadat Gusti Yehoshua-Braverman, een inwoonster van Mevasseret Zion, Jeruzalem, zag hoe haar zoon in zijn laatste jaar van de middelbare school naar een Masa rondreis in Polen ging, besefte ze dat er geen vergelijkbaar programma bestond voor volwassenen. Ze ontdekte ook dat terwijl vele Joodse Europese reizen door Holocaust-sites reizen, niemand een bezoek brengt aan belangrijke plaatsen in het leven van de Zionistische visionair Theodor Herzl. Yehoshua-Braverman, een lid van de Openbare Raad ter Herdenking van Theodor Herzl, besloot daarom om haar positie als hoofd van het departement Diaspora-activiteiten in de Wereld Zionistische Organisatie (WZO) te gebruiken om een ​​vier-en-een-halve dag … Lees verder Waar het Zionisme begon: Israëliërs reizen doorheen Europa in de voetsporen van Theodor Herzl

Jabotinsky en Israëlische overwinning als oplossing van het conflict

In het midden van de Drie Weken van rouw om tragedies die het Joodse volk doorheen onze geschiedenis heen zijn overkomen, is het de moeite waard om kennis te nemen van de nalatenschap van Ze’ev Jabotinsky, wiens yahrzeit valt op de 29ste van Tammuz. Een van de beste manieren om hulde te brengen aan de herinnering aan deze man van ideeën en actie, is om een ​​centrale les van zijn buitengewone leven in praktijk te brengen door de overwinning te eisen in de rechtvaardige en morele strijd van Israël tegen zijn vijanden. Jabotinsky staat in de voorhoede van de grondleggers … Lees verder Jabotinsky en Israëlische overwinning als oplossing van het conflict

De nalatenschap van de Zionistische visionair, Zeev Jabotinsky

In de afgelopen eeuw heeft het Zionisme visionairs gecreëerd die erin slaagden de boodschap van een terugkeer naar het Joodse vaderland over te brengen. Theodor Herzl, de vader van het moderne Zionisme en oprichter van de Wereld Zionistische Organisatie, waar ik trots op ben vandaag verbonden te zijn, was een van de ontelbare mensen die onvermoeibaar werkten om het Joodse volk te verenigen met het doel om de Joodse Staat te vestigen. Soms voelde het alsof elke beslissing die genomen werd door de officiële zionistische beweging, werd goedgekeurd door iedereen die in het Zionisme geloofde. Er was echter één leider … Lees verder De nalatenschap van de Zionistische visionair, Zeev Jabotinsky

Antisemitisme en anti-Zionisme zijn de twee kanten van dezelfde munt

Anti-Zionisme is inherent, essentieel en noodzakelijk antisemitisch. Deze video (onderaan) geeft de eenvoudige uitleg om te begrijpen waarom dat zo is. Het Zionisme is het geloof dat het Joodse volk het recht op zelfbeschikking heeft in zijn thuisland Israël. In principe gaat het Zionisme over de legitimiteit van het bestaan ​​van de staat Israël als de staat van het Joodse volk. Zo simpel is het. Anti-Zionisme is het idee dat Israël geen bestaansrecht heeft. Dat het Joodse volk geen recht heeft op een eigen land in hun voorouderlijk thuisland. Anti-Zionisme is geen kritiek op Israël, het is de ontkenning van … Lees verder Antisemitisme en anti-Zionisme zijn de twee kanten van dezelfde munt

Israël – de nooit eindigende Dreyfus Affaire (Deel 3)

De wereld is verdeeld in de machtigen en de machtelozen, de rijken en de armen, de onderdrukker en het slachtoffer, en dat is genoeg om uit te leggen hoe en waarom mensen handelen zoals ze doen. Het is niet nodig om naar de endogene factoren in een bepaalde groep of samenleving te kijken om hun gedrag te verklaren. Alle verklaringen liggen in de ruimere omgeving waardoor ze zich gedragen zoals ze doen. Dat dit een slechte psychologie en slechte sociologie is, is niet van belang, want dat is wat deze verslaggever en al haar collega’s tot ver buiten haar netwerk … Lees verder Israël – de nooit eindigende Dreyfus Affaire (Deel 3)

Israël – de nooit eindigende Dreyfus Affaire (Deel 2)

Nadat de Britse regering in 1917 de Balfour-verklaring had uitgegeven, deed ze er alles aan om die in de daaropvolgende dertig jaar te ontkennen, waaronder het helpen en aanzetten van de Arabische staten en leiders van de Arabische gemeenschap in Palestina toen ze de oorlog aan de opkomende Joodse staat verklaarden. Tot grote verrassing van de diplomaten in de westerse wereld en tot verbazing van de Arabische Liga, waarvan de directeur een moordpartij van Joden had voorspeld die de moord op hen zou doen verbleken vergeleken met die van de Kruisvaarders, kwam Israël tevoorschijn uit zijn zege tijdens de Onafhankelijkheidsoorlog. … Lees verder Israël – de nooit eindigende Dreyfus Affaire (Deel 2)

Israël – de nooit eindigende Dreyfus Affaire (Deel 1)

In 1894 werd Alfred Dreyfus, een Joodse Franse artillerieofficier, gearresteerd, aangeklaagd en veroordeeld wegens het verkopen van Franse militaire geheimen aan Duitsland. Hij werd veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf op Devil’s Island in Frans-Guyana. In 1896 kwamen er bewijzen aan het licht dat de echte schuldige een Franse majoor was, Ferdinand Esterhazy genaamd, maar hoge militaire functionarissen onderdrukten het bewijs en ontsloeg Esterhazy na een tweedaagse rechtszaak. Het Franse leger beschuldigde Dreyfus vervolgens van verdere misdaden op basis van vervalste documenten. Het woord van de doofpot operatie begon zich te verspreiden, vooral nadat Emile Zola zijn beroemde brief, J’accuse, in 1898 … Lees verder Israël – de nooit eindigende Dreyfus Affaire (Deel 1)