De viering van de 50ste verjaardag van de Zesdaagse Oorlog komt snel dichterbij

Deze namiddag heb ik in de Kringloopwinkel in de Kroonstraat te Borgerhout (Antwerpen) een leuk origineel schilderijtje op de kop getikt voor amper 7 euro. Het gaat om een olieverfschilderij van een zekere I. Newman, gedateerd november 1973. Een zestal orthodoxe Joden en een IDF soldaat maken een vreugdedans aan de Kotel (Klaagmuur) in Jeruzalem. Dit ter gelegenheid van de herovering van Oud Jeruzalem op de Arabieren. De Jordaniërs hadden Jeruzalem en de Joodse heilige plaatsen in 1948 veroverd, hielden de Joodse hoofdstad 19 jaar lang bezet en hadden de stad zelfs illegaal geannexeerd. Dit werk van Newman is duidelijk … Lees verder De viering van de 50ste verjaardag van de Zesdaagse Oorlog komt snel dichterbij

De ontwortelde Palestijnen tijdens en na de Zesdaagse Oorlog van 1967

allenby2Tienduizenden Arabieren in Judea & Samaria (aka de West Bank), die sinds 1948 onder Jordaans bestuur leefden en na de herovering door Israël van het gebied in 1967 besloten om niet onder Joods bestuur te leven, vluchten over wat nog restte van de Allenbybrug over de Jordaanrivier naar Jordanië [beeldbron: JVL].

Negenenveertig jaar geleden stond voor korte tijd het Midden-Oosten in vuur en vlam toen van 5 tot 10 juni 1967 de Zesdaagse Oorlog werd uitgevochten. Geholpen door een tiental andere Arabische landen en mits de militaire, logistieke en financiële steun van de toenmalige Sovjet-Unie geleid door president Leonid Brezhnev, bereiden Egypte, Syrië en Jordanië andermaal een offensief voor om Israël van de kaart te vegen.

Echter Israël zag bijtijds de donderwolk aankomen en sloeg hard terug. Nauwelijks zes dagen later waren de rollen omgekeerd, maar wel ten koste van ca. 900 gedode Israëliërs en meer dan 5000 gewonden en vermisten waaronder vele burgers. Die korte oorlog genereerde, net zoals dat in 1948 het geval was, een stroom Arabische vluchtelingen vanuit Gaza en de Westbank richting Jordanië, Egypte Syrië en andere landen.

Lees verder “De ontwortelde Palestijnen tijdens en na de Zesdaagse Oorlog van 1967”

Het einde van Israël is het einde van ons allen; als Israël valt, vallen we allemaal

In The Los Angeles Times schreef op 26 mei 1968 de niet-Joodse Amerikaanse arbeider en briljant denker genaamd Eric Hoffer (1902-1983), ook wel de Dokwerkers Filosoof genoemd, een merkwaardig artikel onder de titel: “Israel’s Peculiar Position” (De eigenaardige positie van Israël). De Resoluties van Khartoem Israël had een jaar voordien de Zesdaagse Oorlog gewonnen en de Westbank, Gaza en [Oost-]Jeruzalem op de Arabieren heroverd. Korte tijd later, op 1 september 1967, werd door de Arabische Liga (22 naties) en het OIC (de moslimwereld, 55 naties) in de Soedanese hoofdstad Khartoem een eeuwigdurend “cordon sanitaire” rondom Israël afgekondigd. Dat cordon staat … Lees verder Het einde van Israël is het einde van ons allen; als Israël valt, vallen we allemaal

Waarom Israël op 5 juni 1967 de Zesdaagse Oorlog tegen de Arabieren heeft ingezet

Narkis-Dayan-Rabin-1967-Jerusalem Jeruzalem, 7 juni 1967. Minister van Defensie Mosje Dayan (m.), Stafchef van het Leger Yitzhak Rabin (r.) en Commandant van Jeruzalem Uzinarkis (l.)  betreden de Oude Stad via de Leeuwenpoort

Omtrent de oorzaken van de inname van de Westelijke Jordaanoever (Judea en Samaria) door Israël in 1967 tijdens de Zesdaagse Oorlog, circuleren nogal wat Wild-Westverhalen, fabels en mythes, die voornamelijk door Palestijnen en Arabieren worden verspreid, en gretig opgenomen worden door zelfbenoemde ‘nieuwe historici’ met in hun zog links-antisemitische en anti-Zionistische ‘vredesbewegingen’ alsmede de vele ngo’s, verspreid in Europa en de rest van de wereld.

Maar hoe is dat werkelijk gelopen, wat is waar van de vele halve waarheden en hele leugens en hoe komt het dat Israël sinds 1967 (en dat tot op heden) de Westelijke Jordaanoever (West Bank) controleert? Alhoewel gewoonlijk elke redelijke historische discussie wordt bedolven onder rauw antisemitisch gebulder, worden hieronder andermaal de feiten op een rij gezet.

Meestal wordt beweerd dat Israël de West Bank in 1967 veroverde in een voorbedachte daad om haar territorium uit te breiden. Het tegendeel is waar.

Israël is enkel de West Bank binnen gedrongen nadat Jordanië bij herhaling Israël’s oproepen negeerde om zich buiten de oorlog te houden, en in plaats daarvan intensief Israëlische burgerdoelwitten bombardeerde. Het binnentrekken van het Israëlische leger van de West Bank in 1967 was de facto een daad van zelfverdediging. De aanwezigheid van Israël in de West Bank als resultaat kwam inderdaad niet door Israëlische agressie maar door de Jordaanse agressie.

Lees verder “Waarom Israël op 5 juni 1967 de Zesdaagse Oorlog tegen de Arabieren heeft ingezet”

Het onvermijdelijke einde van de Joden in de Diaspora komt steeds dichterbij

Joodse buurt Antwerpen“Wat zegt u? Israël? Nee, bedankt!”

(Antwerpen, hoek Belgiëlei/Lange Leemstraat)

De geleidelijke verwijdering tussen de Israël aan de ene kant en de Europese linkerzijde met inbegrip van de Joden in de Diaspora aan de andere kant, is in feite begonnen na de succesvolle overwinning van Israël op Egypte, Syrië en Jordanië tijdens de Zesdaagse Oorlog van 1967.

Tot dan leefde in het Westen het imago over een fragiel Israël dat tijdens de Onafhankelijkheidsoorlog 1947-1949 ei-zo-na van de kaart was geveegd en de zwakke prestatie tijdens de Suezoorlog van 1956 waarbij vooral Frankrijk en Groot-Brittannië met de pluimen gingen lopen.

wassermanEen heldere kijk hoe een ander is geëvolueerd is het volgende stukje uit een artikel (blz. 93-99) van de Amerikaanse auteur en universiteitsprofessor Bernard Wasserstein die in 1996 zijn boek uitbracht “Het einde van een Diaspora – Joden in Europa sinds 1945.”

In dat boek, dat bijna twintig jaar geleden werd geschreven [!], voorspelt hij het einde van de aanwezigheid van Joden in de Diaspora in de loop van de eenentwintigste eeuw.

Toen was er nog geen sprake van een uitgesproken islamitisch antisemitisme dat sinds het boek van Wasserman uit 1996, in onze tijd zo duidelijk en gewelddadig de kop heeft opgestoken, niet enkel in (West- en Oost-) Europa maar ook in Noord-en Zuid-Amerika.

Het negeren, ontkennen of wegkijken van het bestaan van dat snel opkomend islamitisch antisemitisme door zowel de Joden in de Diaspora als door de linkerzijde in het algemeen, ligt aan de basis van het succes van deze nieuwe vorm van antisemitisme die onder het mom van Israëlkritiek en/of ronduit anti-Israëlisme, zich in werkelijkheid uitsluitend richt tot de Joden, om dezelfde argumenten die al 2000 jaar van tel zijn, met name “omdat het Joden zijn.”

door Brabosh.com

blueline3

Het effect van Israël
Tijdens de crisis van mei 1967 trad Israël opnieuw op als een David die bedreigd werd door een aantal Goliaths. De grote militaire overmacht van Israël tegenover de Arabische landen had men niet algemeen begrepen – behalve onder Israëlische militaire strategen. De indrukwekkende prestatie van het Israëlische leger tijdens de Sinaï-campagne van 1956 had het imago van Israël niet definitief veranderd, aangezien de overwinning op de Egyptenaren grotendeels op rekening werd geschreven van de Franse en Britse steun vooral de Franse luchtdekking voor Israëlische steden.

De reacties op de crisis van 1967 van joden in de Diaspora, van de publieke opinie in het Westen en tot op zekere hoogte van de regeringen, waren geconditioneerd door dit beeld van Israël’s zwakheid. In de weken nadat president Nasser de strijdkrachten van de Verenigde Naties uit de Sinaï had verdreven en verklaard had dat de Straat van Tiran (de enige scheepvaartroute vanuit de Israëlische haven Eilat aan de Rode Zee) gesloten was voor Israëlische schepen, leek Israël in gevaar te verkeren: het land kon elk moment worden aangevallen en wellicht vernietigd worden.

Lees verder “Het onvermijdelijke einde van de Joden in de Diaspora komt steeds dichterbij”

Vandaag, exact 46 jaar geleden, werd Jeruzalem tijdens Zesdaagse Oorlog heroverd op de Arabieren

wall-1967aJeruzalem, 7 juni 1967. Na zwaar slag geleverd te hebben met de Arabieren bereikt het Israëlisch leger eindelijk de hoofdstad en wordt de Oude Stad bevrijd. Na negentien lange jaren van Arabische apartheid zijn er voor het eerst weer Joden te zien in de Oude Stad. Op het plaatje rusten enkele Israëlische soldaten uit aan de indrukwekkende stenen van de Klaagmuur (of Westelijke Muur) [foto: IDF: “6 Photos From the 6-Day War You’ve Never Seen Before” Credit: BaMachaneh)

hugo3Deze week worden de gebeurtenissen van de Zesdaagse Oorlog (5 t/m 10 juni 1967) herdacht, een verdedigingsoorlog van Israël waarbij het machtsevenwicht tussen de Arabieren en de Joodse staat definitief kantelde in het voordeel van Israël. De ene analyse van die oorlog na de andere wordt deze dagen uitgebracht en die van dokter Eli E. Hertz lijkt mij veruit de interessantste.

Arabische verliezen werden veroorzaakt door onwettelijke daden van agressie in 1967
In juni 1967, vielen de gecombineerde legers van Egypte, Syrië, en Jordanië Israël aan met het duidelijke doel zoals dat door de toenmalige president van Egypte Gamal Abdel Nasser werd uitgedrukt: “De vernietiging van Israël.” Aan het eind van wat tegenwoordig de Zesdaagse Oorlog wordt genoemd, zegevierde Israël, tegen alle verwachtingen in, en nam bezit van de gebieden op de West Bank (Samaria & Judea), de Sinaïwoestijn en de Golanhoogten.

De internationale wet maakt een duidelijk onderscheid tussen verdedigingsoorlogen en oorlogen van agressie. De blokkade van Egypte van de waterweg, bekend als de Straat van Tiran en die de toegang verhinderde tot de zuidelijke haven van Israël van Eilat, was een daad van agressie die leidde tot de Zesdaagse Oorlog in 1967.

Meer dan zes decennia na de Oorlog van 1948 en vier decennia sinds de Zesdaagse Oorlog van 1967, is het moeilijk om zich de grimmige omstandigheden in te beelden waarmee Israël destijds te maken had en de zware prijs die het betaalde om de aanvallen van zijn Arabische buren af te weren.

In 1967, hadden de gecombineerde Arabische legers ongeveer 465.000 soldaten, meer dan 2.880 tanks en 810 vliegtuigen, die zich voorbereidden om Israël meteen aan te vallen. Israël, geconfronteerd met de reële bedreiging van vernietiging, werd gedwongen om zich te beroepen op zijn recht van zelfverdediging, een basisprincipe van de internationale wet, dat in Artikel 51 van het Handvest van de Verenigde Naties werd vastgelegd. Israël lanceerde op 5 juni 1967 een verrassende preventieve luchtaanval tegen Egypte.

De tekst loopt hierna verder in het Engels.

Lees verder “Vandaag, exact 46 jaar geleden, werd Jeruzalem tijdens Zesdaagse Oorlog heroverd op de Arabieren”

Waarom hebben die zogeheten ‘grenzen van 1967’ geen vrede gebracht? [Jonathan S. Tobin]

ziongate1948aDe Joodse Exodus uit Jeruzalem, juni 1948

Na de Val van Jeruzalem op 11 juni 1948 worden de Joden als rundvee massaal en onder begeleiding van de Britten uit de Oude Stad gedreven. Voor het eerst in de millennia oude geschiedenis van de hoofdstad van het Joodse volk zal er van 1948 tot 1967 geen enkele Jood in Jeruzalem mogen wonen. Pas na de herovering van Israël op de Arabieren tijdens de Zesdaagse Oorlog in juni 1967, mogen de Joden terugkeren naar hun stad. Mogen zij weer bidden aan de Klaagmuur, het Joodse Kwartier vrij bezoeken, alsmede de 3000 jaar oude Joodse begraafplaats op de Olijfberg en nog zovele andere eeuwenoude Joodse heilige plaatsen, die in die tussentijd van eindeloze 19 jaren door de Arabische bezetters grondig werden verwoest. Tot op vandaag werkt Israël aan de heropbouw en reconstructie van de stad zoals deze vóór de Arabische bezetting bestond [bron foto’s: Think Israel]

Het constante refrein van de critici van Israël tijdens de laatste decennia is steeds geweest dat de Joodse staat zich moet terugtrekken van elke duimbreed grondgebied die het tijdens de Zesdaagse Oorlog heeft heroverd op de Arabieren en moeten terugkeren achter wat foutief als de “grenzen van 1967” wordt aangeduid.

Maar aangezien de Israëliërs vandaag de 46ste verjaardag vieren van de hereniging van hun hoofdstad die door die oorlog werd mogelijk gemaakt, is het aangewezen om zich af te vragen waarom er in het Midden-Oosten geen vrede bestond voorafgaand aan het begin van de “bezetting” op 4 juni 1967.

Lees verder “Waarom hebben die zogeheten ‘grenzen van 1967’ geen vrede gebracht? [Jonathan S. Tobin]”

Egypte eist 380 miljard euro schadevergoeding van Israël voor Sinaïbezetting 1967-1982

Stemmingmakerij in de Arabische media aan de vooravond van de Zesdaagse Oorlog 1967: De Libanese antisemitische cartoonist Al-Farida, liet de toenmalige Egyptische president Gamal Abdel Nasser “den Jood van Israël in Zee trappen“. Bemerk rechts op de achtergrond enkele soldaatjes die de legers van Libanon, Syrië en Irak moesten voorstellen, die hem in zijn genocidale plannen steunden.

Echter, het zou al op de eerste dag van de strijd catastrofaal uitpakken voor Egypte toen Israël besloot om niet te wachten op een aangekondigde invasie van de Arabische legers, die aan de grenzen van Israël samentroepten en hadden aangekondigd om Israël in de gauwte “in Zee te trappen.” Op 5 juni 1967 opende Israël zelf de aanval en lonkte de afgrond van de grote vernedering voor Egypte. In 1973 tijdens de Jom Kippoeroorlog van oktober, zou Egypte het samen met Syrië nog eens opnieuw proberen met de gekende afloop.

De Arabische engelstalige nieuwsblog Nuqudy berichtte gisteren 7 januari ’13 het volgende:

In december 2011 zond Egypte een rapport naar de Verenigde Naties waarin het de redenen formuleerde waarom Israël aan de regering van Egypte 500 miljard dollar [ca. 380 miljard euro] moet betalen voor de schade die het aan de Sinaï Peninsula zou berokkend hebben toen Israël de controle had over de Sinaï tussen 1967 en 1982.

Na één jaar van inactiviteit door de V.N., werd het rapport nu door verzonden naar de Amerikaanse regering in de hoop dat het zijn bondgenoot Israël onder druk zal zetten om die ‘schuld’ te betalen.

Lees verder “Egypte eist 380 miljard euro schadevergoeding van Israël voor Sinaïbezetting 1967-1982”

Waarom Israël tijdens Zesdaagse Oorlog in 1967 de West Bank heeft ingenomen [Beyond Images]

Deze videoclip toont de eerste beelden direct na het einde van de Zesdaagse Oorlog op 10 juni 1967. Deze beelden werden gemaakt door de Israëlische cineast Raphaël Goldberg. Tot einde mei was 1967 was Jeruzalem een verdeelde stad. Onmiddellijk na het einde van de gevechten begon Goldberg te filmen. Beelden zijn te zien onder meer van de Graftombe van Aartsmoeder Rachel, de verovering van Jericho en de Grot van de Patriarchen. Raphaël legt met zijn camera ook de evacuatie van de plaza voor Westelijke Muur [Klaagmuur] vast, plus de oorlogslegers en een rist brigade bataljons. Raphaël filmt ook hoe Anwar Alhatib, de gouverneur van Jeruzalem, wordt meegenomen voor ondervraging.

Vandaag 10 juni 2012, is het precies 45 jaar geleden dat de Zesdaagse Oorlog een einde nam. 10 juni 1967 was de zesde dag van het conflict en tevens de dag waarop de Golanhoogten op Syrië werden veroverd waarmee het einde van het Israëlische verdedigingsoffensief werd bezegeld. Enkele dagen eerder, 7 juni 1967, was reeds Jeruzalem veroverd en trokken de Joden massaal naar de Klaagmuur om er te bidden, iets dat hen negentien jaar lang verboden werd door de bezettende Arabieren. De heropbouw van de antieke hoofdstad van de Joodse staat kon beginnen.

Omtrent de oorzaken van de inname van de ‘betwiste gebieden’ op de Westelijke Jordaanoever (Judea en Samaria) door Israël in 1967 tijdens de Zesdaagse Oorlog, circuleren nogal wat Wild-Westverhalen, fabels en mythes, die voornamelijk door Palestijnen en Arabieren worden verspreid en gretig worden overgenomen door zelfbenoemde ‘nieuwe historici’ met in hun zog linkse antisemitische en anti-Zionistische ‘vredesbewegingen’ alsmede de vele ngo’s, verspreid in Europa en de rest van de wereld.

Maar hoe is dan wel in alle werkelijkheid verlopen? Wat is waar van de vele halve waarheden en hele leugens die tot op heden worden verspreid en gretig aftrek vinden in alle lagen van de samenleving? Hoe komt het dat Israël sinds 1967 (en dat tot op heden) Judea & Samaria op de Westelijke Jordaanoever (West Bank) controleert? Alhoewel gewoonlijk elke redelijke historische discussie wordt bedolven onder rauw antisemitisch gebulder, hier andermaal de feiten op een rij gezet.

Lees verder “Waarom Israël tijdens Zesdaagse Oorlog in 1967 de West Bank heeft ingenomen [Beyond Images]”

Arabische oorlogspropaganda aan de vooravond van de Zesdaagse Oorlog [in cartoons]

“De hals van de fles – de Straat van Tiran” Rose al Youssef, Egypte, 29 mei 1967

Maanden voor het begin van de Zesdaagse Oorlog draaide de propaganda op volle toeren in vijf Arabische landen, Egypte, Jordanië, Syrië, Irak, Saoedi-Arabië [met de steun van de Arabische Liga en de OIC] om Israël van de kaart te vegen. De opbouw van Arabische legers verkeerden in de eindfase van hun aanvalsplan. Nu moest Israël reageren of het zou verpletterd worden. 

Net voor de Arabieren Israël wilden binnenstormen en platwalsen, opende het IDF zijn verdedigingsoffensief. Al op de eerste dag werd de volledige Egyptische luchtmacht uitgeschakeld. Op 7 juni 1967 werd Jeruzalem heroverd en eengemaakt. Na enkele dagen was het over and out voor de Arabieren. De nederlaag was totaal.  Sindsdien wordt die dag in het Arabisch an-Naksah genoemd, vertaald als De Nederlaag.

Deze tien cartoons dateren van vóór het begin en tijdens de Zesdaagse Oorlog en illustreren hoe zegezeker de Arabieren wel waren dat het hen deze keer wel zou lukken. Met dank aan Elder of Ziyon voor de hint.

Lees verder “Arabische oorlogspropaganda aan de vooravond van de Zesdaagse Oorlog [in cartoons]”

Beelden van Jeruzalem direct na het einde van de Zesdaagse Oorlog [video]

Deze videoclip toont de eerste beelden direct na het einde van de Zesdaagse Oorlog op 10 juni 1967. Deze beelden werden gemaakt door de Israëlische cineast Raphaël Goldberg. Tot einde mei was 1967 was Jeruzalem een verdeelde stad. Onmiddellijk na het einde van de gevechten begon Goldberg te filmen. Beelden zijn te zien onder meer van de Graftombe van Aartsmoeder Rachel, de verovering van Jericho en de Grot van de Patriarchen. Raphaël legt met zijn camera ook de evacuatie van de plaza voor Westelijke Muur [Klaagmuur] vast, plus de oorlogslegers en een rist brigade bataljons. Raphaël filmt ook hoe Anwar … Lees verder Beelden van Jeruzalem direct na het einde van de Zesdaagse Oorlog [video]

44 jaar geleden: het begin van an-Naksa – de grote Arabische vernedering van 1967

“Papa, wat is Naksa Dag?” – “Oh, dat zijn een paar van onze buren die hun zoveelste nederlaag vieren.” [cartoon van Ronny Gordon in Arutz Sheva van heden 5 juni 2011] an-Naksah / De Vernedering van 1967 Op een bepaalde ochtend in 1967 werd Israël met een langgerekte geeuw wakker, trok haar pantoffels aan, petje op en slofte naar buiten om ten oorlog te trekken tegen de Arabische omringende buurlanden… Nou zeg, wacht eens even? Zo ging het niet hoor! Op een ochtend in juni 1967 werd Israël brutaal wakker geschud, toen het zag hoe duizenden vijandige soldaten aan ’s … Lees verder 44 jaar geleden: het begin van an-Naksa – de grote Arabische vernedering van 1967