Hamas accepteert Egyptisch verzoeningsakkoord maar PA-president Abbas verwerpt het weer

Voorlopig nog geen vooruitzicht op meer water voor de noodlijdende Palestijnse burgerbevolking in Gaza, zolang de Palestijnse leiders van Hamas en al-Fatah en in Oost- en West -Palestina blijven bekvechten om de macht en controle over de Palestijnse gebieden…

De Gazaanse terreurorganisatie Hamas, die sinds 2007 de Strook in een ijzeren greep houdt, heeft het afgelopen weekeinde een eenheidsakkoord met de al-Fatah partij van de Palestijnse Autoriteit (PA) geaccepteerd dat werd voorgesteld door de Egyptische president Abdel-Fattah Al-Sisi, berichtte i24news, dat de Arabische media citeerde.

Volgens datzelfde bericht heeft PA-president Mahmoud Abbas, die behalve al-Fatah ook de PLO leidt (Palestijnse Bevrijdingsorganisatie), het voorstel verworpen dat hem eerdr in juli werd aangeboden door president al-Sisi. Hoewel Abbas het voorstel aanvankelijk had geaccepteerd verwierp hij het even later en presenteerde een eigen voorstel.

Sinds Hamas in januari 2006 de verkiezingen in de Palestijnse gebieden had gewonnen en in de zomer van 2007 rivaal al-Fatah op gewelddadige wijze uit de Strook had verdreven en sindsdien al tien jaar heel alleen de Strook bestuurt, zijn er herhaalde pogingen geweest om de twee rivalen-in-de-terreur-jegens-Israël met elkaar te verzoenen. De laatste keer dat ze zich met elkaar verzoenden gebeurde in april 2014 maar was geen lang leven beschoren. In juni 2015 spatte het akkoord alweer uit elkaar.

Het akkoord van al-Sisi stipuleert dat de Palestijnse Autoriteit haar acties tegen Hamas moet beëindigen die het tegen de Gazastrook heeft ondernomen sinds april jl. Impliciet wordt onder meer verwezen naar het steeds weer uitstellen van de bouw van een ontziltingsinstallatie in de Gazastrook die de bevolking meer zuiver water zou moeten leveren dat het zo broodnodig heeft.

De internationale gemeenschap staat te springen om de bouw ervan (twv. 600 miljoen dollars) te sponsoren. Echter het begin van deze constructie wordt verhinderd door Hamas omdat het als voorwaarde tot sponsoring, de controle over de nieuwe installatie zou moeten overlaten aan de Palestijnse Autoriteit (van Abbas) en dat wil Hamas niet, aldus een bericht van het Palestijnse nieuwsagentschap Ma’an News van 2 augustus 2017.

Aldus lijdt de Gazaanse bevolking nog steeds onder de droogte en het tekort aan water door de schuld van de broedertwist tussen Hamas (Gaza) en Abbas’ al-Fatah (Westbank). Het watertekort in Gaza is dus  niet de schuld van Israël zoals al die pro-Palestijnse groepies overal in Europa en in de rest van de wereld schaamteloos beweren.

Advertenties

In Gaza zal tegen 2020 geen drinkbaar water meer zijn zolang Hamas blijft dwarsliggen

waterPalHoe de Palestijnse Autoriteit het water gebruikt als een wapen tegen Israël over de hoofden van de eigen bevolking heen…

Terwijl een rapport van de Wereld Bank suggereert dat Gaza tegen 2020 zonder drinkbaar water zou vallen, politizeren de Palestijnen het probleem in plaats van samen te werken met Israël om naar oplossingen te zoeken.

Rebhy al-Sheikh (foto), vice-voorzitter van de Palestijnse Water Autoriteit in Gaza, vertelde tegenover The Media Line op 23 november 2016:

rebhi3“De meeste Palestijnen in Gaza vertouwen de kwaliteit van het leidingwater niet en dus kopen zij water van tankers, een oplossing die duur is en zo haar eigen risico’s kent.

Een deel ervan is politiek getint. Onder de Oslo Akkoorden van 1993 ging Israël ermee akkoord om een bepaalde hoeveelheid water te leveren. Maar de bevolking in Gaza is sindsdien aanmerkelijk toegenomen.

Bovendien is het Israëli-Palestijns Joint Water Committee [JWC] al jaren niet meer samengekomen. Israëlische ambtenaren zeggen dat de Palestijnen niet geïnteresseerd zijn in een ontmoeting terwijl Palestijnse ambtenaren zeggen dat zij geen waterleveringen zullen goedkeuren die komen van Joodse gemeenschappen in Judea en Samaria [aka de West Bank], die reeds grote toewijzingen ontvangen.

De situatie wordt verder bemoeilijkt door het feit dat de islamistische Hamas beweging door zowel de Verenigde Staten als door Israël wordt beschouwd als een terroristische organisatie.

De oplossing op de lange termijn, waarover alle partijen het eens zijn, is de bouw van een grote ontziltingsinstallatie in Gaza genoemd de Central Gaza Desalination Plant. Deze plant zal ongeveer een half miljard dollars kosten en Arabische staten hebben reeds toegezegd de helft van de kosten te dragen. Israël moet nog toestemming geven om de noodzakelijke constructiematerialen de Strook binnen te laten.”

 Grondwaterkwaliteit in Gaza alarmerend [bron: E.I.B.] grondwater

Israël heeft watertoevoer in Palestijnse gebieden niet verminderd maar verhoogd

waterputEen Arabier haalt water uit een waterbron in Judea & Samaria (aka de Westelijke Jordaandoever) [beeldbron: Abir Sultan/Flash 90]

Een reeks mediakanalen, met inbegrip van de westerse en Arabische media, hadden in het begin van de week de kwakkel overgenomen die door de Qataarse satellietzender Al Jazeera werd verspreid, met name dat Israël opzettelijk de watertoevoer van de Palestijnen had afgesneden tijdens de Ramadanmaand. Maar dat was onzin.

Israël heeft op donderdag de Palestijnse beschuldigingen afgewimpeld dat het de watertoevoer aan de Palestijnen had afgesloten, uitleggend dat een gebroken waterbuis het tijdelijk watertekort had veroorzaakt. COGAT publiceerde een korte video van de gebroken waterleiding op haar website op woensdag. De waterleiding in de omgeving van Jenin werd korte tijd afgesloten om de nodige herstellingen te kunnen uitvoeren en werkt intussen weer naar behoren.

Niet minder maar meer water
Tijdens de Ramadan, de vastenmaand voor moslims, heeft Israël de watertoevoer ’s nachts opgedreven wanneer het gebruik bijzonder hoog is na een dag vasten, vertelde de woordvoerder van COGAT, een tak van het ministerie van Defensie. Daarnaast werd de watertoevoer in het gebied van Hebron en Bethlehem verhoogd met 5000 kubieke meter per uur, aldus COGAT in een artikel in The Jerusalem Post van vrijdag 17 juni 2016.

De woordvoerder van COGAT merkte echter op dat de vraag naar water het aanbod in de zomer overtreft. Israël is bezig om de waterinfrastructuur uit te breiden om het watertekort op te lossen, een stap die wordt bemoeilijkt door de Palestijnse weigering om met Israël samen te werken omtrent water kwesties. Water kwesties worden geregeld door het Israëlisch-Palestijnse Joint Water Committee, dat werd opgericht in het kader van de Oslo Akkoorden van 1993. De commissie is reeds meer dan vijf jaar niet meer samengekomen.

Echter, dat belette premier van de Palestijnse Autoriteit Rami Hamdallah niet om verder garen te spinnen uit de leugens die werden gelanceerd door de sponsors van Hamas in Qatar. Op donderdag zei de Palestijnse premier dat Israël, door middel van haar nationale waterbedrijf Mekorot, bewust de Palestijnse watervoorziening had afgesneden en Hamdallah zei:

Volgens Palestijnse bronnen...“Israël wil voorkomen dat de Palestijnen een waardig leven kunnen leiden en maakt voor dit doel gebruik van haar controle over onze waterbronnen; terwijl de illegale Israëlische nederzettingen genieten van de ononderbroken waterdiensten, zijn de Palestijnen gedwongen om grote geldsommen te besteden om water dat van hen is aan te kopen.”

In een officiële verklaring erkende Mekorot het aanbodtekort op de Westelijke Jordaanoever, maar zei dat de watertoevoer werd verminderd en niet afgesneden, in zowel Israël als in de Palestijnse gebieden op de Westelijke Jordaanoever, omdat de huidige infrastructuur de toegenomen vraag tijdens de zomermaanden niet kan voldoen.

Het bedrijf merkte op dat onlangs een masterplan werd goedgekeurd door de Israëlische Water Autoriteit die instaat voor het waterbeheer in het gebied. Dit omvat het schoonmaken en het upgraden van de waterinfrastructuur over de hele Westelijke Jordaanoever. Dit, aldus de verklaring, zal helpen Mekorot te voldoen aan de vraag. Yigal Dilmoni, het plaatsvervangend hoofd van de Raad van Joodse Gemeenschappen van Judea en Samaria, zei dat de leidingen oud en versleten zijn en dat de nederzettingen eveneens leiden onder het watertekort.

Kwakkel ‘Israël zet Palestijnen zonder water tijdens Ramadan’ weerlegd: het was een gebarsten buis

media-lies

Mark Twain zei naar verluidt ooit: “Een leugen kan de halve wereld rondreizen terwijl de waarheid haar schoenen nog aantrekt”, en dat is precies wat er woensdag 15 en donderdag 16 juni in de internationale media gebeurde.

water07Ontelbare kranten en nieuwssites op het internet en meteen overgenomen op de sociale media (Facebook, WhatsApp, Twitter enz.), met op kop The Independent, International Business Times, Radio New Zealand en The Times of London, met z’n allen pikten zij het  flagrante onjuiste verhaal op van een kwakkel die door de Qataarse pro-Hamas media Al Jazeera de eter werd ingezonden.

In plaats van loutere onderzoeksjournalistiek met het checken van bronnen enz., kregen we een fictief verhaal ingepeperd met name dat “Israël de watertoevoer naar de Palestijnse gebieden heeft afgesneden, precies tijdens de Ramadan vastenmaand en tienduizenden Palestijnen dorst lijden door de schuld van Israël.”

Boosaardiger kon het niet, hoewel, als de halve wereldbol dergelijke leugens overneemt, dan lijkt het pas een “echt” en “oorspronkelijk” verhaal te worden en moet het wel de schijn van “waarheid” krijgen.

Ook de Vlaamse kranten in België papegaaiden de Arabische media en hun linkse sympathiserende elders in het buitenland kritiekloos achterna en namen niet eens de moeite om al de feiten te checken op hun waarachtigheid. De Vlaamse kranten De Morgen en Het Laatste Nieuws namen het bericht van The Independent, dat het op zich weer had geleend bij de Al Jazeera, klakkeloos over en De Morgen voegde eraan toe: “Terwijl Palestijnen maar toegang krijgen tot een fractie van het wateraanbod, kunnen Israëlische kampen er zelfs zwembaden mee vullen”.

Met die ‘kampen’ bedoelt de populairste linkse rioolkrant van Vlaanderen uiteraard de vele prachtige Israëlische steden en gemeenten die sinds 1967 werden gebouwd voorbij de Groene Lijn zoals bv. de Universiteit van Ariel in Samaria.

En dan nu de waarheid
Wat was er dan wel gebeurd? Simpelweg: enkel een gebarsten waterleiding:

water08

Dat kan je zien op deze videobeelden die woensdag werden doorgetwitterd door COGAT [Coordination of Government Activities in the Territories] maar die door de media van deze wereld straal genegeerd werden. De Israëlische autoriteiten hadden het water afgesloten nadat bleek dat de waterleiding gesprongen was. Inmiddels heeft COGAT de schade hersteld.

Een woordvoerder van de Israëlische regering vertelde aan The Independent dat de beweringen in Al Jazeera niet juist zijn en dat het water tekort te wijten is aan het slecht onderhouden waternetwerk in de Palestijnse gebieden en hij zei:

“Enkele uren geleden heeft het burgerlijk bestuur van COGAR een gebarsten waterleiding hersteld die de watertoevoer onderbrak naar de dorpen Marda, Biddya, Jamma’in, Salfit en Tapuach. De waterdruk werd geregeld en het water stroomt opnieuw door de leidingen.”

Al Jazeera en Hamas
De bron van de kwakkel blijkt dus Al Jazeera te zijn, de nieuwszender en TV station die werelwijd kan bekeken worden via de satelliet en haar hoofdkwartier heeft in Doha, Qatar.

Niet toevallig dezelfde stad waar Hamasleider Khaled Meshaal en zijn entourage hun hoofdkwartier hebben nadat in 2011 het hoofdkwartier van Hamas dat vele jaren in Syrië bestond, uit Damascus werd verjaagd, nadat Hamas openlijk de zijde van de rebellen hadden gekozen die thans al vijf jaar vechten tegen het regime van president Bashar al-Assad, geholpen door Hezbollah, Iran en Rusland.

In 2015 zond Al Jazeera een gelijkaardige kwakkel de wereld in door Israël ervan te beschuldigen dat het met voorbedachte rade opzettelijk de Gazastrook liet overstromen door het openen van de dammen. Later bleek dat de dammen in kwestie niet eens bestonden en dat de overstromingen in het gebied waren veroorzaakt door de hevige regenval. Nadat deze waarheid aan het licht kwam, trok Al Jazeera het verhaal weer in.

Als een studie uit 2013 reeds aantoonde is het waterbeheer op de Westelijke Jordaanoever een omstreden en complexe kwestie, met vele problemen die voortvloeien uit het wanbeleid van de Palestijnse regering en de weigering om te voldoen aan de vraag van Israël om samen het water management en de activiteiten te coördineren.

 

Wereldraad van Kerken verspreidt Palestijnse leugens dat Israël hun water steelt

Het Palestijnse leiderschap in Gaza en de West Bank, gesteund door hun westerse bondgenoten, misbruikt schaamteloos de waterproblematiek in het gebied als een politiek wapen tegen Israël over de hoofden heen van het eigen volk.

Palestijnse propagandisten verspreiden voortdurend valse beschuldigingen dat Israël het Palestijnse water steelt. Deze beschuldigingen zijn vele malen grondig weerlegd en moeten worden gerangschikt onder de rubriek van typisch Palestijnse propagandaleugens. Het maakt de propagandisten zelf niet ongerust, terwijl ze die maar blijven herhalen tegen elke nieuwkomer.

Een persoon die dergelijke leugens voor de eerste keer hoort, misschien van een Palestijnse geestelijke, gelooft het naïef en moet worden gedefinieerd als een onschuldige bedrogene. Iemand die deze leugens jaar in en jaar uit herhaalt, ondanks de vele kansen om de waarheid te leren kennen, en die zelfs dat langdurige mechanisme bestendigd, is een schaamteloze leugenaar.

Tot de eerste categorie behoorde in een moment van ongebruikelijke en overhaaste beslissing, Martin Schulz, de anders zo voorzichtige voorzitter van het Europees Parlement. Toen hij Israël in februari 2014 bezocht, werd hij in Ramallah ook geconfronteerd met een dergelijke valse verklaring door een Palestijnse jongen, die zelf een slachtoffer was van het Palestijnse onderwijssysteem. Hetzelfde onderwijssysteem dat al gedurende twee decennia de huidige golf na golf van misleide teenager-terroristen produceert.

Geschokt door wat hij hoorde, voegde Schulz een verklaring toe op het laatste moment in de toespraak die hij hield voor de Knesset. De Israëlische wetgevers, die de leugen onmiddellijk als zodanig herkenden, braken uit in een luid rumoer en sommige liepen later weg. Vervolgens voegde Schulz aan de gepubliceerde versie van zijn toespraak een ontkenning toe, met het effect dat hij slechts herhaalde wat hij had gehoord, zonder de tijd te nemen om de feiten te controleren. Ook de leider van de weglopers, Naftali Bennett, ging naar Brussel om te streven naar een verzoening met de heer Schulz en hem zelfs een oude munt presenteerde als teken van vriendschap. Beide mannen beseften dat zij respectieve fouten hadden gemaakt en beide verontschuldigden zich.

Onder anderen deze auteur heeft vervolgens in een artikel de waarheden en onwaarheden van deze zaak uitgelegd. Bovendien had de WCC jarenlang een mechanisme, met haar Oecumenische Water Netwerk (EWN), om met water om te gaan in het algemeen, maar speciaal met het Palestijnse water. Een dergelijk mechanisme, zo mogen we aannemen, moet rekening houden met de weerlegging van alle Palestijnse leugens en de irrelevante claims over deze kwestie, in ieder geval sinds 2014. Tveit’s zogenaamde “preek” herhaalde ze toch even vrolijk weer.

Afgezien van de nodige uitingen in bijbelse citaten en theologische gemeenplaatsen, laten we overgaan tot het hart van de “preek”, waarin Tveit beschuldigingen uitspreekt tegen Israël, waarin hij onwankelbaar is als een evangelie-waarheid vanuit de “Verdedigingingsgroep van Palestina, EWASH.” Hij zegt: “80% van het grondwater onder de bergen van Palestina wordt helemaal naar Israël gepompt; en de Palestijnen houden slechts 20% van het beschikbare water over.”

Dit is een ongelooflijke claim: dat Israël 80% van het water van de Palestijnen steelt en het helemaal naar Israël zou pompen. Onnodig te zeggen dat een dergelijke apparatuur van pompen en leidingen niet eens bestaat. De waarheid die hier volledig wordt ondergedompeld, is heel anders. Bijna de hele Palestijnse bevolking is geconcentreerd in een aantal steden en dorpen in de centrale bergketen die loopt van noord naar zuid (Jenin, Nablus, Ramallah, Bethlehem, Hebron). Het is ook hier dat de neerslag geconcentreerd is, die wordt aangevoerd door de heersende wind uit het westen. Veel van dit water echter stroomt naar de ondergrondse rotsformaties in het oosten (vooral naar Jericho), of naar het westen, waar het in bronnen terecht komt in het pre-1967 Israël. Dus is de enige persoon die Tveit aan de kaak kan stellen voor deze “diefstal” de Schepper van de wereld.

Evenmin is de situatie uniek. Vergelijkbare gevallen zijn er elders op de planeet. Het standaardantwoord is een overeenkomst waarbij de begunstigden van deze situatie een bepaald percentage van hun water teruggeven aan degenen die wonen waar de regen viel. Natuurlijk, er is geen standaardformule voor de berekening van het percentage, aangezien het van lokale factoren zal afhangen. Bovendien sloten Israël en de Palestijnen een dergelijke overeenkomst in 1995 als onderdeel van het Akkoord van Oslo II. In de afgelopen jaren is de hoeveelheid neerslag gedaald, maar Israël blijft de overeengekomen hoeveelheid water teruggeven en zelfs nog meer.

Met andere woorden, de centrale beschuldiging van de Palestijnen – dat Israël water van hen steelt is al weerlegd voor meer dan twintig jaar. Niettemin blijven de Palestijnse propagandisten – aangezien de waarheid hen noch hun enthousiaste publiek van Israëlhaters deert – deze leugen verspreiden.

Tveit citeerde verder ook wat het EWASH zegt: “Gemiddeld ontvangt Ramallah meer regenval dan Londen. Het gemiddelde waterverbruik per hoofd van de bevolking in Londen is echter 150 liter/dag, vergeleken met 70 liter/dag voor een gemiddelde Palestijn. Aan de andere kant is de consumptie per hoofd voor Israël 300 liter/dag.”

Het maakt niet uit of deze cijfers kloppen of gewoon nog meer leugens zijn. Het punt hier is dat de cijfers volstrekt irrelevant zijn. Israëls verplichting aan de Palestijnen berust uitsluitend op de hoeveelheid regen die valt in de bergen. Hoeveel dit uitwerkt per hoofd van de bevolking is afhankelijk van heel iets anders: hoeveel Palestijnen er zijn om het te gebruiken. De verplichting is hetzelfde, of de gebieden van de Palestijnse Autoriteit nu slechts honderd Palestijnen of honderd miljoen Palestijnen bevat. Als de Palestijnen zijn betrokken bij een bevolkingsexplosie die hun bevolking om de twintig jaar verdubbelt, zoals zij beweren (naar waarheid of niet), dan is dat volledig hun eigen verantwoordelijkheid en niet die van Israël.

Bijgevolg moeten beschuldigingen tegen Israël over die getallen van waterverbruik per inwoner tot nul en generlei waarde worden verklaard en onmiddellijk worden geweigerd en genegeerd. Wanneer de Palestijnen u confronteren met dergelijke gegevens per hoofd van de bevolking, zoals ze altijd doen, moet u weten dat ze u proberen te verblinden met irrelevante informatie. Net als Tveit dat doet.

Lees hier het volledige artikel op The Gatestone Institute.