Vaticaan heeft op vrijdag een ‘historisch’ akkoord ondertekend met Palestina

paus-muur2Bethlehem in Judea, 25 mei 2014. Paus Franciscus hield tijdens zijn bezoek aan de Palestijnse Gebieden even halt bij Israël ’s Veiligheidsmuur. Op de betonnen muurplaten kan je niet naast de slogans kijken zoals ‘Free Palestine‘ (Arabisch eufemisme voor ‘Vernietig Israël’) met daaronder ‘BDS‘, de gekende antisemitische boycot-Israëlbeweging (Boycot, Desinvestering, Sancties) die ijvert voor een totale boycot van de Joodse staat. Links daarvan, waar de Paus even een moment nam voor bezinning en gebed, lees je ‘Pope we need to see someone to speak about justice. Bethlehem look like Warsaw ghetto‘. Nee beste Francis I, Bethlehem is een vakantiedorp vergeleken met het Warschau Getto in 1943.

Het Vaticaan heeft op vrijdag een ‘historisch’ akkoord ondertekend met Palestina, twee jaar nadat de Heilige Stoel dit onbestaande land zonder officiële grenzen, als ‘staat’ erkende. Deze Arabische ‘staat’ bevindt zich geografisch voor het grootste deel op Israëlisch grondgebied en wordt bevolkt door een volk, dat pas in de late jaren 1960 werd uitgevonden en sindsdien bekend is als ‘de Palestijnen’.

Eerder, op woensdag 13 mei ’15, maakte het Vaticaan dit nieuwe Verdrag bekend, maar het moest nog wel ondertekend worden en dat gebeurde dus op vrijdag jl. Het akkoord, een Verdrag dat het leven en activiteit van de Kerk in Palestina regelt, was het eerste in wat vermoedelijk een reeks verdragen moet worden, dat het Vaticaan afsloot met ‘Palestina’ sinds het deze ‘staat’ erkende in februari 2013. Hoewel Israël reeds in mei toen dit verdrag bekend raakte deze geste van het Vaticaan schep afkeurde en het vredesproces de facto achteruit draait, mocht niets nog baten.

Reactie Israël
Het Israëlisch ministerie van Buitenlandse Zaken reageerde op vrijdag jl. in antwoord op het besluit van het Vaticaan om deze ‘eenzijdige’ tekst te ondertekenen, dat het dit Pauselijk manoeuver ‘betreurt‘ en zei verder:

“Dit overhaaste besluit beschadigt de verwachtingen om een vredesakkoord vooruit te sturen en beschadigt de internationale inspanningen om de Palestijnse Autoriteit te overtuigen weer plaats te nemen aan de tafel voor directe onderhandelingen met Israël. 

Wij betreuren tevens de eenzijdige tekst in het akkoord die de historische rechten van het Joodse volk in het Land van Israël negeert en de plaatsen die heilig zijn voor het Judaïsme in Jeruzalem.

Israël kan deze unilaterale bepalingen in de overeenkomst niet aanvaarden die geen rekening houden met Israëls wezenlijke belangen noch met de bijzondere historische status van het Joodse volk in Jeruzalem.”

Tzipi Hotovely, Israël ’s vice-minister van Buitenlandse Zaken reageerde:

“De Palestijnen blijven doorgaan met het nemen van eenzijdige acties die ons verder verwijderen van enige kans van het voeren van een rechtstreekse dialoog [met de PA].

Ik betreur het dat het Vaticaan heeft besloten deel te nemen in een stap waarin de geschiedenis van het Joodse volk in Israël en Jeruzalem schaamteloos worden genegeerd.

Iedere poging van de Palestijnen, of elke andere actor, om ons historische recht op Jeruzalem en op ons land te ondermijnen zal op onze fervente oppositie stuiten.” 

Het Verdrag dat op vrijdag officieel werd ondertekend, maakt tevens duidelijk dat de Heilige Stoel haar diplomatieke status met de Palestijnen heeft gewijzigd van de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO) naar de Staat Palestina. Het Vaticaan verwelkomde het besluit van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (UNGA) in 2012 om een Palestijnse staat te erkennen. Maar dit Verdrag is het eerste wettige document dat werd onderhandeld tussen de Heilige Stoel en de Palestijnse staat en impliceert een feitelijke officiële erkenning.

Dat die ‘staat Palestina’ volgens de meerderheid onder Palestijnen, in het bijzonder in Gaza, het hele grondgebied van Israël omvat, kan het Vaticaan allemaal geen barst schelen of… misschien juist wel […]? Wat er ook van zij, sinds de Katholieke Kerk tijdens het Eerste Vaticaans Concilie in 1870 het dogma van de onfeilbaarheid van de Paus instelde, weten zijn ca. 1,2 miljard katholieke volgelingen dat er zoiets als een ‘staat Palestina’ bestaat, want… de Paus heeft altijd gelijk. Amen en uit… 😦

Een doordenkertje…
De Joden hebben doorheen de geschiedenis kunnen ervaren wat christenleiders voor hen hebben ‘verwezenlijkt’ en hoe ze over de Joden denken, zoals bijvoorbeeld dit van de christen aartsvader van de Reformatie, Maarten Luther, in 1543:

“Een christen heeft naast de duivel geen giftiger, bitterder vijand dan een Jood, terwijl wij toch niemand zo goed bejegenen en tegelijk van niemand zoveel te lijden hebben als juist van die slechte duivelskinderen en dat slangengebroed.”

door Brabosh.com

Advertenties

Paus Franciscus: Waarom bombardeerden de Geallieerden de spoorlijnen naar Auschwitz niet?

spoorlijnenAlle nazi-spoorlijnen vanuit Europa tijdens WOII leidden naar Rome… Auschwitz!

Paus Franciscus I, nooit verlegen om wat boute uitspraken waarbij hij regelmatig de bal mis slaat, heeft zich op zondag 21 juni tijdens zijn bezoek aan Turijn in het noorden van Italië, laatdunkend uitgelaten over de houding van de Amerikanen ten aanzien van de Joden tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Hij verweet de Amerikanen – en andere wereldmachten –  dat ze niets gedaan hebben tijdens WOII toen Joden, christenen, homoseksuelen en anderen werden gedeporteerd naar de vernietigingskampen om daar vermoord te worden, hoewel ze reeds lang door hun eigen inlichtingendiensten op de hoogte waren gestelden, van de grootschalige slachting die daar al geruime tijd aan de gang was.

De Paus vertelde aan de jongeren in Turijn dat hij begreep waarom zij het zo moeilijk hebben om de wereld te vertrouwen. Paus Franciscus zei hen o.a. dit over het beruchte doodskamp Auschwitz-Birkenau in Polen:

Paus Franciscus I“De grootmachten hadden foto’s van de spoorlijn routes die de treinen namen naar de concentratiekampen zoals Auschwitz, om daar de Joden te vermoorden en tevens de christenen, alsook de Roma en eveneens de homoseksuelen.

Zeg mij eens, waarom hebben ze die spoorlijnen niet gebombardeerd?”

In feite niks nieuws onder de zon. Er zijn halve boekenkasten volgeschreven over de laksheid van de Amerikanen en de geallieerden om tijdig een einde te stellen aan de nazi-gruwelen in het Oosten. Dr. Rafael Medoff, oprichter en directeur van het Amerikaanse David S. Wyman Instituut voor Holocaust Studies te Washington DC, zei er ooit dit over:

“De kwestie van het niet bombarderen van Auschwitz lijkt nooit weg te gaan, omdat het in vele opzichten de Amerikaanse weigering opsomt om zelfs maar een minimale inspanning te leveren om een einde aan de massamoord te maken. Amerikaanse vliegtuigen vlogen op slechts een paar mijlen van de gaskamers, toen het de Duitse olie-fabrieken trof. Maar de regering heeft nooit het bevel gegeven om een paar bommen te gooien op het vernietigingskamp.”

Wel jammer dat de Paus hier weer alle slachtoffers van de nazi’s op hetzelfde hoopje gooit. Het verschil is nochtans duidelijk. De nazi’s koesterden openlijk het voornemen, een ideologie en ontwierpen een duidelijk plan annex organisatie met als doel expliciet de Joden van Europa uit te roeien, iets waar ze ook bijna in geslaagd waren.

Een gelijkaardig vernietigingsplan bestond er ook voor de Roma en Sinti (zigeuners). Echter voor de homoseksuelen was er geen soortgelijk vernietigingsplan (enkel vervolgen, discrimineren, steriliseren en of opsluiten). Net zoals overigens de Jehova’s, de Vrijmetselaars, verzetsleden, communisten, socialisten, vakbondsleiders enz. eveneens werden vervolgd en opgesloten in de kampen en velen van hen inderdaad soms omkwamen van honger en ontbering.

Er bestond ook geen gelijkaardig plan om de christenen uit te roeien. Hitler heeft nooit gezegd: ‘en nu gaan wij alle christenen van Europa vermoorden.’ Sommige christenen werden vervolgd en of vermoord maar niet omdat ze christenen waren maar omdat ze collaboreerden, of in het verzet zaten, Joden hielpen onderduiken enz.

De Paus haalde ook uit naar de vele christenen die werden vermoord in concentratiekampen in Rusland tijdens de dictatuur van Jozef Stalin, die volgde na de oorlog. Verwijzend naar de concentratiekampen die “een beetje later” kwamen in Rusland vroeg Paus Franciscus zich hardop af: “Hoeveel christenen leden, werden daar vermoord?

Klagend over het cynisme van de wereldspelers in de jaren 1930s en 1940, zei Franciscus: “De grote wereldmachten verdeelden Europa als een taart.” Dat deden ze natuurlijk niet alleen met Europa maar ook met het Midden-Oosten in de periode tussen de twee wereldoorlogen met alle gevolgen van dien en dat tot op vandaag.

Opmerkelijk was ook wat hij de “grote tragedie van Armenië” noemde in het begin van de vorige eeuw, thans 100 jaar geleden. “Zovelen stierven. Ik ken het aantal niet maar zeker meer dan een miljoen. Maar waar waren de grootmachten toen? Zij keken de andere kant op,” zei de Paus. In april veroordeelde hij eveneens de Armeense Genocide die de Turken pleegden, een uitspraak die de Turkse leiders liet steigeren omwille van het feit dat hij het durfde om die massacre een “genocide” te noemen.

door Brabosh.com

bibilettersNew York, VS. Op de Conferentie van AIPAC (Amerika’s pro-Israël lobby) toonde premier Benjamin Netanjahoe op 5 maart 2012 enkele (kopieën van) oorspronkelijke brieven, die dateerden van 9 en 14 augustus 1944 tussen het World Jewish Congress en het Amerikaanse Ministerie van Oorlog. Het WJC vroeg in deze brieven aan de Verenigde Staten om de crematoria van KZ Auschwitz-Birkenau in Polen te bombarderen om aldus Joodse levens te redden. Op dat ogenblik bevonden er zich nog ca. 130.000 gevangenen in het vernietigingskamp. Echter, de Amerikanen weigerden. Hun prioriteiten lagen elders en daar kwamen de Joden niet in voor. Pas op 27/28 januari 1945 zal het Russische Rode Leger het kamp bevrijden. Lees hier op Joods Actueel de inhoud van de brieven.

Het Vaticaan heeft officieel Palestina erkend in een nieuw verdrag; Jeruzalem boos

paus-muur2Bijna een jaar geleden in Bethlehem op de West Bank, 25 mei 2014. Paus Franciscus hield tijdens zijn bezoek aan de Palestijnse Gebieden even halt bij Israël’s Veiligheidsmuur, Op de betonnen muurplaten kan je niet naast de slogans kijken zoals ‘Free Palestine‘ (Arabisch eufemisme voor ‘Vernietig Israël’) met daaronder ‘BDS‘, de gekende antisemitische boycot-Israëlbeweging (Boycot, Desinvestering, Sancties) die ijvert voor een totale boycot van de Joodse staat. Links daarvan, waar de Paus even een moment nam voor bezinning en gebed, lees je ‘Pope we need to see someone to speak about justice. Bethlehem look like Warsaw ghetto‘.

Het Vaticaan heeft op woensdag 13 mei ’15 officieel de staat Palestina erkend in een nieuw Verdrag, dat zoals kon verwacht worden onmiddellijk op de nodige kritiek werd onthaald in Jeruzalem. Dat die ‘staat Palestina’ zich momenteel bevindt binnen Israëlisch grondgebied en volgens de meerderheid onder Palestijnen, in het bijzonder in Gaza, héél Israël Palestijnse grond is, kan het Vaticaan allemaal geen barst schelen.

Het feit dat Paus Franciscus I dit uitgerekend bekend maakte aan de vooravond van Hemelvaartsdag, een Bijbelse christen legende waarin verhaald wordt hoe Jezus Christus 40 dagen na zijn dood is opgevaren naar zijn vader in de hemel, zal wel geen toeval zijn geweest. Het Vaticaan onderhoudt met veel passie de traditie om op christen hoogdagen belangrijke beslissingen te nemen en publieke verklaringen af te leggen.

Het Verdrag, dat woensdag werd afgerond, maar nog steeds moet worden ondertekend, maakt duidelijk dat de Heilige stoel haar diplomatieke betrekkingen met de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO) en haar staat Palestina de facto heeft geactiveerd. Tenminste toch met dat deel van ‘Palestina’ dat geleid wordt door PA-president Mahmoud Abbas, want met die andere ‘opstandige’ helft van de staat Palestina in Gaza wil dat allemaal nog niet zo best lukken.

Aldus heeft het Vaticaan het besluit verwelkomd van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (UNGA) van november 2012 om de Palestijnse staat te erkennen als een waarnemend niet-lidstaat. Echter, het verdrag is het eerste legale document dat werd onderhandeld tussen de Heilige Stoel en de Palestijnse staat en bevestigt een officiële erkenning. “Ja, het is een erkenning dat de staat bestaat,zei Federico Lombardi, de woordvoerder van het Vaticaan.

In Jeruzalem werd ontgoocheld gereageerd en Emmanuel Nahshon, de woordvoerder van Israël ’s ministerie voor Buitenlandse Zaken, zei er dit over aan The Times of Israel:

“We’re disappointed by the decision taken by the Holy See. We believe that such a decision is not conducive to bringing the Palestinians back to the negotiating table. Israel will study the agreement and consider its next steps accordingly.”

Ook het Amerikaanse Joods Comité (AJC) uitte haar ongenoegen met het Vaticaanse besluit tot de erkenning van Palestina en dat dit “contra-productief is voor al diegenen die zoeken naar echte vrede tussen Israël en de Palestijnen,” aldus AJC Uitvoerende Directeur David Harris en hij voegde ernaan toe: “Formele erkenning door het Vaticaan van Palestina, een staat die in realiteit niet bestaat is, is een betreurenswaardig daad die niets bijdraagt aan vrede tussen Israël en Paletsijnen.”

De Anti-Defamation League (ADL) noemde het vooral “prematuur.””Wij waarderen dat de basisgedachte van het Vaticaan is om Israëlisch-Palestijnse verzoening te promoten, maar geloven dat deze diplomatieke erkenning daar uiteindelijk erg weinig aan zal bijdragen, en integendeel de Palestijnse strategie nog zal versterken in het zoeken naar soevereiniteit via de internationale fora en niét via erkenning, verzoening en onderhandeling met Israël,” zei ADL’s president Abraham Foxman.

President van de Palestijnse Autoriteit Mahmoud Abbas zal Paus Franciscus op zaterdag ontmoeten naar aanleiding van de heiligverklaring van twee nieuwe heiligen uit het Heilige Land een dag later. In feite niks nieuws onder de zon want het Vaticaan verwijst reeds minstens een jaar officieus naar de staat Palestina.

De tekst van het Verdrag “handelt over essentiële aspecten van het leven en de activiteit van de katholieke kerk in Palestina,” las een verklaring van het Vaticaan op woensdag. “Beide partijen zijn overeengekomen dat het werk van de Commissie over de tekst van de overeenkomst werd afgesloten en dat de overeenkomst zal worden voorgelegd aan de respectieve autoriteiten ter goedkeuring voor de vastlegging van een datum voor de ondertekening in de nabije toekomst.”

De heilige St. Al-Baba van de ‘Palestijnse Staat’
Volgens een goede vriend van Paus Franciscus, rabbijn Sergio Bergman, een lid van het Argentijnse parlement, definieerde de Paus zichzelf naar aanleiding van zijn illustere bezoek aan de Palestijnse Autoriteit op 25 mei 2014, als de ‘Che Guevarra van de Palestijnen‘. Hiermee verwees hij toen expliciet naar de marxistische Argentijnse revolutionair die samen met Fidel Castro de Revolutie in Cuba (1953–1959) leidde. Net zoals Che Guevarra is Paus Franciscus van geboorte een Argentijn, afkomstig uit Buenos Aires.

che-christusMaar eens in Ramallah aangekomen kon het best nog wat gekker voor de Paus. In een ontmoeting met Abu Mazen, nom de guerre van Mahmoud Abbas, in Bethlehem op zondag 25 mei 2014, noemde hij de Palestijnse leider een “man van de vrede“: “Mr President, you are known as a man of peace and a peacemaker.” Dat vertelde aldus de Vaticaanse Che Guevarra dan nog wel in Bethlehem waar volgens de christenen de geboortestal van hun verlosser Jezus Christus stond.

Paus Franciscus moet zich toen in zijn glorieuze dwaasheid wellicht de religieuze leider Jezus Christus hebben ingebeeld als een eigentijdse vrijheidsstrijder die zich met een bommengordel liet exploderen tussen de Romeinse Bezetter. Dat heeft Christus natuurlijk niet gedaan, integendeel, de verlosser liet zich als een gedwee lammetje naar de slachtbank leiden en aan een kruis spijkeren, dat in die tijd de normale procedure was om af te rekenen met de vijanden van het Romeinse Rijk.

Nog geen 40 jaar na de dood van Christus volgde dan de spreekwoordelijke ‘kers op de taart’ voor de antisemieten van die tijd, met name in 70 na Chr. de vernietiging door de Romeinse generaal Titus van de Joodse Tweede Tempel op de Tempelberg in Jeruzalem, dezelfde plek waar zes eeuwen later de Al Aqsa moskee en de Rotskoepel zullen opgericht worden.

Comme l’histoire se répète

door Brabosh.com

Een christen heeft naast de duivel geen giftiger, bitterder vijand dan een Jood, terwijl wij toch niemand zo goed bejegenen en tegelijk van niemand zoveel te lijden hebben als juist van die slechte duivelskinderen en dat slangengebroed,”
schreef de christen aartsvader van de Reformatie, Maarten Luther, in 1543.

Paus Franciscus over Charlie Hebdo: ‘Ik geef iedereen een oplawaai die mijn moeder beledigt’

christopher2Het christen Zwaard en het Kruis.  12 oktober 1492: Christopher Columbus legt aan in de Nieuwe Wereld en zet tegelijk een legertje geile zeemannen aan land die staan te popelen om eens flink uit de bol te gaan en andere weldaden van het toenmalige christendom te brengen. Namens de toenmalige Paus Alexander VI, aka de spanjaard Rodrigo Borgia (een telg van de beruchte Borgia familie), pootte Columbus het christen kruis neer in de bodem van de Amerika’s en schonk het veroverde land aan de Spaanse Inquisitie. Fait accompli.

Paus Franciscus I: “Ik geef iedereen een dreun die mijn moeder beledigt!” De ronduit hilarische commentaren van de Paus kwamen toen hij debatteerde over de vrijheid van meningsuiting naar aanleiding van de bloedige terreuraanslagen op de kantoren van Charlie Hebdo van 7 januari 2015.

Paus Franciscus, alias de Argentijn Jorge Bergoglio, deed zijn uitspraken aan boord van een vliegtuig toen hij een paar dagen geleden van Sri Lanka op weg was naar de Filippijnen om er aan het tweede luik te beginnen van zijn rondreis doorheen Azië.

Paus Franciscus IWijzend naar Alberto Gasparri, die de pauselijke reizen organiseert en naast hem stond, grapte de Paus: “Het is waar dat je niet met geweld mag reageren, maar hoewel wij goeie vrienden zijn, als mijn goede vriend Dr. Gasparri een verkeerd woord zegt tegen mijn moeder, dan krijgt hij een oplawaai.

Gekscherend haalde hij met zijn vuist uit naar Gasparri en vervolgde: “’t Is toch normaal. Je mag niet provoceren. Je kan het geloof van anderen niet beledigen. Je kan niet de spot drijven met het geloof van anderen.”

Sprekend over de dodelijke aanslagen van de vorige week, die in Parijs werden gepleegd door islamitische militanten, verdedigde de Paus de vrijheid van meningsuiting. Maar hij zei dat dergelijke vrijheden samen met beperkingen komen, eraan toevoegende dat hoewel vrijheid van meningsuiting een mensenrecht was ook het recht om beledigd te zijn dat is:

“Ik denk dat zowel de vrijheid van religie en de vrijheid van meningsuiting beiden fundamentele mensenrechten zijn. Iedereen heeft niet enkel de vrijheid en het recht maar de plicht om te zeggen wat hij denkt voor het algemeen belang. Wij hebben het recht om deze vrijheid openlijk uit te drukken zonder te beledigen. Deze mensen [van Charlie Hebdo] provoceren en dan [kan er iets gebeuren]. Aan de vrijheid van expressie zijn er grenzen.”

Verwijzend naar vorige religieuze oorlogen zoals bijvoorbeeld de kerstening van de Amerika’s (plaatje bovenaan), de Kruistochten die werden gevoerd tegen de Islam met de zegen van de Rooms-Katholieke Kerk enz., zei de Paus dat doden in de naam van God verkeerd was en zei: “Laat ons naar onze eigen geschiedenis kijken. Hoeveel religieuze oorlogen hebben we wel niet gehad? Zelfs wij zijn zondaren maar je kan niet doden in de naam van God. Dat is een aberratie.”

De uitspraken van de Paus zorgden meteen voor de nodige commotie, met het Vaticaan dat zich haastte om de uitspraken toe te lichten want “dat die helemaal niet bedoeld waren als een oproep tot geweld” en dat de Paus “zeker niet de aanslagen in de kantoren van Charlie Hebdo wilde vergoelijken, integendeel,” en bla bla bla…

Jerry A. Coyne, columnist van The New Republic, reageerde als volgt op

“Buiten beschouwing gelaten of de Paus Jezus’s advies negeerde om de ander de andere wang toe te keren, is de vergelijking tussen satire op religie en het beledigen van iemands moeder belachelijk.

De cartoons van Charlie Hebdo en andere spotternijen met religie (het tijdschrift heeft de spot gedreven met alle religies, met inbegrip van het katholicisme), zijn niet bedoeld om religieuze mensen te beledigen of ontworpen om enkel ergernis te wekken, maar om de aandacht te wekken voor de schadelijke gevolgen van geloof in het algemeen.

hebdo1Het tijdschrift heeft bijvoorbeeld vaak gespot met het Vaticaan voor het verkeerd omgaan met de epidemie van verkrachtingen van kinderen door pedofiele priesters. Charlie Hebdo heeft geen moslimnamen door het slijk gesleurd; het deed dat met de Islam en het wordt hoog tijd dat iedereen, met inbegrip van Paus Franciscus, het verschil gaat leren begrijpen.

Mensen beledigen verschilt van het bekritiseren van hun geloven, zelfs indien het laatste naar het vorige leidt. Net zoals politieke opinies kunnen kwetsen, zo kunnen ook religieuze meningen dat doen en om dan te argumenteren dat religie daarvan gespaard moet blijven en politiek daarentgen niet, is zwichten voor het geloof als zijnde een ongerechtvaardigd privilege.”

door Brabosh.com

Apostelen van de vrede, Paus Franciscus en Mahmoud Abbas, voortaan samen tegen Israël

bulletproofBethlehem op de Westbank, zondag 25 mei 2014. Ontmoeting tussen twee boodschappers van de vrede: Paus Franciscus, de zelfbenoemde Che Guevarra van de Palestijnen, en Abu Mazen, alias van Mahmoud Abbas, de opvolger van de Palestijn Jezus Christus in Ramallah. Nou ja… 😦

Volgens een goede vriend van Paus Franciscus, rabbijn Sergio Bergman, een lid van het Argentijnse parlement, definieerde de Paus zichzelf naar aanleiding van zijn bezoek aan de Palestijnse Autoriteit, als de ‘Che Guevarra van de Palestijnen‘, expliciet verwijzend naar de marxistische Argentijnse revolutionair die samen met Fidel Castro de Revolutie in Cuba (1953–1959) leidde. Net zoals Che Guevarra is Paus Franciscus van geboorte een Argentijn, afkomstig uit Buenos Aires.

che-christusMaar eens in Ramallah aangekomen kon het best nog wat gekker voor de Paus. In een ontmoeting met Abu Mazen, nom de guerre van Mahmoud Abbas, in Bethlehem op zondag 25 mei 2014, noemde hij de Palestijnse leider een “man van de vrede“: “Mr President, you are known as a man of peace and a peacemaker.” Dat vertelde aldus de Vaticaanse Che Guevarra dan nog wel in Bethlehem waar volgens de christenen de geboortestal van hun verlosser Jezus Christus stond.

Paus Franciscus moet zich in zijn glorieuze dwaasheid wellicht de religieuze leider Jezus Christus hebben ingebeeld als een eigentijdse vrijheidsstrijder die zich met een bommengordel liet exploderen tussen de Romeinse Bezetter. Dat heeft Christus natuurlijk niet gedaan, integendeel, de verlosser liet zich als een gedwee lammetje naar de slachtbank leiden en aan een kruis spijkeren, dat in die tijd de normale procedure was om af te rekenen met de vijanden van het Romeinse Rijk.

Nog geen 40 jaar na de dood van Christus volgde dan de spreekwoordelijke ‘kers op de taart’ voor de antisemieten van die tijd, met name in 70 na Chr. de vernietiging door de Romeinse generaal Titus van de Joodse Tweede Tempel op de Tempelberg in Jeruzalem, dezelfde plek waar zes eeuwen later de Al Aqsa moskee en de Rotskoepel zullen opgericht worden.

arafat-jesus

Jezus, de Palestijn
Voor de Palestijnen moet dit alles als muziek in de oren hebben geklonken die blijven ontkennen dat Jezus een Jood was en in plaats daarvan volhouden dat hij een Palestijn was. Wijlen Yasser Arafat, en al de Palestijnse leiders die na hem kwamen, met inbegrip van de Palestijnse en andere Arabische en islamitische media, hebben steeds ontkend dat Jezus een Jood was en verkondig(d)en regelmatig dat Jezus een Palestijn was om aldus Kerstmis te behouden in Bethlehem [op de West Bank.]

pal-jesus-Zo verklaarde de vorige premier van de Palestijnse Autoriteit Salam Fayyad, toen hij in december 2011 met het kerstfeest de lichten onstak van een 15 meter hoge kerstboom in Bethlehem, dat “Kerstmis een gelegenheid is om de Palestijnse identiteit van Jezus Christus te vieren.” Aldus hebben de Palestijnse leiders een hele keten van Palestijnse slachtoffers van Joden gecreëerd vanaf Jezus tot helemaal op vandaag, inclusief door hem expliciet te koppelen aan de hedendaagse leiders.

In 2011, op de staatstelevisie van de Palestijnse Autoriteit, verklaarde Jibril Rajoub, een lid van het Centraal Comité van Al Fatah: “De grootste Palestijn in de geschiedenis sinds Jezus is Yasser Arafat.” Hiermee was meteen de link gelegd tussen de twee ‘Palestijnse’ leiders, Jezus de Nazareen en Arafat de Egyptenaar Palestijn. Voeg daar nog aan toe Che Guevarra de Argentijn en de cirkel is rond voor Paus Franciscus.

Het feit dat de Palestijnen tot op vandaag Israël blijven ontkennen als de natiestaat van het Joodse Volk, verklaart meteen hun naratief waarin zij systematisch de historische banden van de Joden met Jeruzalem ontkennen. De tempels van David en Salomon, de heiligste plaatsen van het Jodendom, hebben volgens de Palestijnse ‘historici’ nooit bestaan.

Vele moslims houden vol dat de Tempelberg van oorsprong altijd een islamitische heilige plaats is geweest, waar Mohammed ten hemel is gerezen en dat Jeruzalem altijd uitsluitend Palestijns grondgebied is geweest. Die geschiedsvervalsing is bedoeld om de Joden los te wrikken van elke bredere aanspraak op Jeruzalem als hun heilige stad en meer speciaal hun aanspraak op de heiligheid van de Tempelberg voor het Jodendom en de Joden.

In de officiële krant van de Palestijnse Autoriteit, Al-Hayat Al-Jadida van 30 november 2012, werd verwezen naar Arafat, Jezus en Abbas als de Palestijnse ‘heilige’ Drievuldigheid: “Jezus is een Palestijn, de zichzelf-opofferende Yasser Arafat is een Palestijn, Mahmoud Abbas, de boodschapper van vrede op aarde, is een Palestijn. Hoe groot is deze natie van de heilige drievuldigheid!”

Paus Benedictus XVI, hier op het Sint-Pietersplein, Vatikaanstad, kreeg op woensdag, 22 april 2009 van een stel christen fans een Palestijns sjaaltje omgehangen. Op 13 mei 2009 zal de Paus het vluchtelingenkamp Aida in Bethlehem op de Westoever bezoeken. Ook toen bekritiseerde hij Israël omtrent de constructie van het Veiligheidshekken en de (overigens legale) blokkade van de Gazastrook.

Het Vaticaan en de Joden van Israël
De geschiedenis van het Vaticaan, de Rooms-Katholieke Kerk en het Christendom in het algemeen, jegens de Joden is er een van bloed en geweld, vervolging, inquisitie, brandstapels, moord en doodslag. Doorheen de eeuwen bleken christen leiders de ergste vervolgers te zijn van de Joden in hun respectievelijke landen.

In onze tijd wordt de autentieke christen Jodenhaat wat handiger verpakt en geformuleerd dan wel volkomen ontkend. De systematische ontkenning dan wel het negeren van de Joodse identiteit van Jezus Christus, Jozef en Maria en de Twaalf Apostelen, is een belangrijk detail dat het Vaticaan deelt met de Palestijnen van vandaag.

tamini-kerkDe Palestijnse Opperrechter Tamimi (rechts) riep Paus Benedictus XVI tijdens zijn bezoek aan Israël in mei 2009, op  “Moslims en Christenen zich te verenigen tegen de Israëli’s” en voegde er zonder blikken of blozen aan toe “Laten we samen de Joden doden!”

De directe voorganger van Paus Franciscus, Paus Benedictus XVI, stak zijn Jodenhaat nooit onder stoelen of banken en haalde regelmatig uit naar de Joden en naar Israël. Over die troebele relatie tussen het Vaticaan en de Joden van Israël werd reeds onzettend veel over gepubliceerd, maar in dit artikel verwijs ik ter illustratie slechts naar één recent voorbeeld.

Tijdens een synode in oktober 2010, die in het Vaticaan werd samengeroepen voor het bespreken van de toenemende vervolging van Christenen in het Midden-Oosten, eiste deze in haar slotverklaring dat Israël een einde zou maken aan de bezetting “van de verschillende Arabische gebieden”. Ook stelde ze dat de Joodse staat de Bijbel niet mag inroepen om een kolonisatiepolitiek te rechtvaardigen.

De bijeenkomst was bedoeld voor de aanpak van de vervolgingen, intimidatie en discriminatie van christenen, die een ernstige achteruitgang van de christelijke gemeenschappen in de hele regio tot gevolg hebben. Maar het grootste deel van de twee weken durende bijeenkomst werd gesproken over Israël als de oorzaak van alle ellende in het Midden-Oosten, waaronder die waarmee Christenen worden geconfronteerd.

In de slotverklaring werden de ‘bezetting’ van Arabisch grondgebied veroordeeld, alsmede de bouw van het Israëlische veiligheidshekken, de militaire controleposten, het gevangen houden van terroristen (in de verklaring omschreven als ‘politieke gevangenen’) en de algemene ontwrichting van het Palestijnse leven, opgesomd als een aantal belangrijke redenen achter het vertrek van Palestijnse Christenen en de aanvallen van Moslims op de Joodse staat.

Cyril Salim Bustros, de in Libanon geboren Griekse aartsbisschop van Onze Lieve Vrouwe van de Annunciatie in Boston, Massachusetts, was verantwoordelijk voor het opstellen van de slotverklaring. Hij lichtte toe dat “de Heilige Schrift niet kan worden gebruikt om de terugkeer van Joden naar Israël en de verplaatsing van de Palestijnen te rechtvaardigen, en om de bezetting door Israël van Palestijns land te rechtvaardigen.”

jews-killed-jesusHij ging vervolgens nog een stap verder door te verklaren dat de oorspronkelijke beloften van God aan de kinderen van Israël “teniet werden gedaan door Christus. Er is niet langer een uitverkoren volk”. Bustros verwierp het idee van Israël als ‘de Joodse staat’, en benadrukte dat uiteindelijk alle zogenaamde ‘Palestijnse vluchtelingen’ naar het land moeten terugkeren, wat zeker zal leiden tot de demografische vernietiging van ‘s werelds enige Joodse natie-staat.

Mordechai Levi, de Israëlische ambassadeur bij het Vaticaan, sprak zijn afkeuring uit over Bustros’ opmerkingen en de schade die zij hadden berokkend aan de versterking van de banden tussen Israël en de kerk. De Katholieke kerk heeft jarenlang geprobeerd, om haar imago als instelling doordrenkt met antisemitisme, te herstellen. Maar Bustros’ opmerkingen maakten vrij duidelijk dat het Vaticaan nog steeds vasthoudt aan de vervangingstheologie – de leer die zegt dat God de Joden aan de kant heeft gezet, ondanks zijn onherroepelijke beloften aan hen, en dat ‘de Kerk’ in zijn plaats deze beloften heeft geërfd.

Abbas, de man van de vrede
Meer recent, Kerstmis december 2013, was het Mahmoud Abbas zelf die tijdens een kerstboodschap gericht aan de Palestijnse christenen (en aan de rest van de wereld!) zei dat Jezus Christus in feite was “een Palestijnse profeet die het lichtbaken zou worden voor miljoenen in de wereld,” en Abbas suggereerde dat de schuld voor de exodus van de christenen uit het Heilig Land (meer bepaald de vlucht van de christenen uit de Palestijnse gebieden) bij Israël moet gelegd worden.

Ja, geloof het of niet, maar Paus Franciscus zei werkelijk tegen Mahmoud Abbas, “Mijnheer de President, u staat algemeen bekend als een man van de vrede en een vredestichter.” Dezelfde Abbas die de aanslag op het Olympisch dorp in München 1972 financierde waarbij door een Palestijnse splintercel van de PLO elf Israëlische atleten werden vermoord.

abbas-heldDezelfde ‘vredesapostel’ die geen duimbreed wilde toegeven tijdens de recente negen maanden durende vredesonderhandelingen met Israël en die afhaakte omdat Israël weigerde de laatste 4de lichting van gevangen Palestijnse terroristen en massamoordenaars vrij te laten, niettegenstaande Israël tot dan reeds 78 moordenaars op vrije voeten had gesteld bij wijze van gebaar van goede wil.

Dezelfde Abbas die nog voor het einde van het vredesproces de terreurgroep Hamas na zeven jaren ruzie op 23 apil 2014 weer binnenhaalde in de PLO en de PA en zich voor het oog van de wereld verzoende met een terreurorganisatie die door de Verenigde Staten en de 28 landen van de Europese Unie op de zwarte lijst van de terreurorganisaties prijkt, waaronder ook Italië waar Vatikaanstad zich in de hoofdstad Rome bevindt.

Dit is dezelfde ‘man van de vrede’ die beweert zijn eigen gewapende terreursectie van Al Fatah, met name de Al Aqsa Martelaren Brigades, heeft ontbonden maar dat in werkelijkheid nooit heeft gedaan. Abbas, de leider van wie de partij Al Fatah onlangs verklaarde dat terreur (jegens Joden) acceptabel is. Dezelfde ‘vredevolle’ Palestijnse leider die de voortijdig vrijgelaten 78 Palestijnse terroristen uitbundig verwelkomde en binnenhaalde als vrijheidshelden en hen bedroop met stevige financiële bonussen en vergoedingen.

Hoe kan iemand Abbas en “man van vrede” noemen? Tenzij natuurlijk daarmee bedoeld wordt dat hij zich bereid toont om toe te geven en compromissen aan te gaan om vrede te sluiten…. nee, niet met Israël maar met terroristische organisaties zoals bv. het eenheidsakkoord met Hamas?

Toegegeven, het enige wat zo vredevol lijkt aan Abbas is dat hij niet langer actief terreuraanslagen tegen vrouwen en kinderen aanmoedigt, hoewel hij gewoon blijft doorgaan met het eren en belonen van zij die dat wèl doen (of hebben gedaan.) Zeggen zoals Paus Franciscus dat dit van Mahmoud Abbas een “vredestichter” maakt is niet alleen compleet verkeerd maar ronduit schandalig!

door Brabosh.com

Anti-Semitism-in-the-Bible2

Een christen heeft naast de duivel geen giftiger, bitterder vijand dan een Jood, terwijl wij toch niemand zo goed bejegenen en tegelijk van niemand zoveel te lijden hebben als juist van die slechte duivelskinderen en dat slangengebroed,”
schreef de christen aartsvader van de Reformatie, Maarten Luther, in 1543.