RIO: De Israëlische judoka Or Sasson heeft de gouden medaille voor sportiviteit verdiend

or-sasson2

De Israëlische judoka Or Sasson kwam op de Olympische Spelen in Rio weg met de bronzen plak, maar voor zijn sportieve houding heeft hij puur goud gewonnen.

Zijn Egyptische opponent echter, Islam El Shebaby, heeft zijn wedstrijd twee keer verloren. Eerst door gevloerd te worden door de Israëliër en vervolgens een tweede keer voor zijn weigering om Sasson na afloop van de match de hand te drukken. Wat dacht die Egyptenaar wel? Als hij de bedoeling had om politieke punten te scoren, knalde zijn poging als een boemerang terug in zijn gezicht.

Os SassonWat een symboliek! In dat eigenste moment kwam alles aan de oppervlakte – het Arabisch-Israëlisch conflict in een notendop. Het publiek, dat de etiquette in het judo en gerelateerde sporten kent,  jouwde de Egyptenaar uit voor zijn onsportieve reactie. Uiteindelijk boog hij op de in het judo gebruikelijke wijze het hoofd en droop met de staart tussen de benen weer af. Maar zijn oorspronkelijk vertoon van disrespect leverde hem de hoon van een hele wereld op.

Het rimpeleffect van zijn gedrag deint in de media nog steeds verder uit van de ene naar de andere hoofdtitel en over de rest van internet als het beeld van de boerenkinkel die door de mand viel en wordt overal met ergernis en op boegeroep ontvangen. Niemand houdt van een zeurpiet. Soms kan een eenvoudige blijk van slechte manieren groter zijn dan een terreurdaad. Het toont een momentopname van het grotere geheel.

Goede zeden overstijgen de politiek en genoeg mensen hechten nog waarde aan zo’n alledaagse gebaren die ons onderscheiden van de beesten. Als wij de meest eenvoudige en meest fundamentele uitwisselingen onder de mensheid verliezen – wat is dan het volgende? Israël raakte aan de top, ja, met Sasson’s brons, evenals met Yarden Gerbi ’s brons, twee medailles voor Israël. Benjamin Netanyahu en de rest van Israël hebben hen uitbundig gegroet. Maar er was nog iets anders, iets dat groter was dan het spel.

Sasson stond rechtop, voor hemzelves, voor de sport, voor fatsoen, voor sportiviteit – en zeker voor zijn land. Voor dat sportief momentum op de tatami, verdiende hij voor zijn land de goede reputatie die het zo vaak wordt ontzegd. Zijn uitgestoken hand was een hand van vrede. Hij stak zijn hand graag en impulsief uit [naar zijn opponent]. Op deze manier drukte hij zijn land en zijn cultuur uit.

Na de match, zei Sasson, zonder de minste rancune:

“Ik ben fier op mijn land en gelukkig voor de hele Natie van Israël. Ik kan nog altijd de grootsheid niet begrijpen van wat ik bereikt heb. Ik wil deze medaille dan ook opdragen aan het hele Volk van Israël.”

goud2Hij zond tevens nog een grotere boodschap uit. Hij won het hart van een harteloze wereld voor slechts een enkel ogenblik, maar dat nog lang na het einde van deze Olympische Spelen zal blijven nazinderen. Weerom typisch hoe een Israëliër brons toch nog in goud kan veranderen.

door Jack Engelhard


Bron: in een vertaling door Brabosh.com van een artikel van 14 augustus 2016 op de nieuwssite van Arutz Sheva

Weerom antisemitisch incident in Rio nadat Israëliër een Egyptische judoka versloeg

isra-eg2Egyptische judoka weigert de hand te drukken van de Israëliër na afloop van de match

Op vrijdag 12 augustus heeft de Israëlische judoka Or Sasson een bronzen medaille gewonnen tijdens de Olympische Spelen in Rio. Hij versloeg in de categorie 100+kg de Cubaan Alex Garcia Mendoza, nadat hij eerder een match voor de halve finale had verloren tegen de regerend wereldkampioen Teddy Riner. Het was de tweede medaille die Israël eerder behaalde nadat op dinsdag Yarden Gerbi brons behaalde.

Sasson’s medaille kwam enkele uren na een incident met de Egyptische judoka Islam el-Shahabi die weigerde de hand te drukken van Shasson nadat hij tijdens de match werd verslagen door de Israëliër. De Egyptenaar werd voor zijn boertig en onsportief gedrag flink uitgefloten en uitgejouwd door het publiek. Het IOC onderzoekt naar verluidt de zaak.

Volgens een recent onderzoek van de ADL
gedraagt 75 % van de Egyptenaren zich antisemitischanti-agypt2

Reeds van in het begin van de Olympische Spelen in Rio zat het fout met moslim Arabieren die het conflict van de Arabische wereld met Israël meenemen naar de Spelen. Zo weigerde het Olympisch team van Libanon in dezelfde bus plaats te nemen als de Israëliërs. De Libanese ploeg zat in de bus waar ook de Israëliërs mee zouden rijden. Echter toen de buschauffeur de deur opende, blokkeerde het hoofd van de Libanese delegatie de toegang voor de Israëliërs. De organisatoren wilden ten alle prijze een internationaal en fysiek incident vermijden en zonden de Israëliërs door naar een volgende bus.

Een dag later gaf de Saoedi-Arabische judoka Joud Fahmy forfait voor haar eerste ronde in het  vrouwenjudo -52 kg tegen judoka Christianne Legentil uit Mauritius om te vermijden dat ze in de volgende ronde zou moeten uitkomen tegen de Israëlische judoka Gili Cohen, die de andere partij had gewonnen.

Ook de Palestijnen doen hun uiteretse best om zich op bijzonder negatieve wijze in de kijker te werken op de Olympische Spelen in Rio, overigens zonder veel succes. Zo beschuldigden Palestijnse ambtenaren Israëk ervan de de levering van uniformen en materiaal vertraagden, iets wat Israël ontkende.

Daarnaast was er de vaudeville rondom van de Palestijnse zwemster al-Atrash Miri, die de Joodse staat ervan beschuldigde dat ze niet kon oefenen in een olympische zwembad omwille van de Israëlische beperkingen. Nochtans hoefde ze enkel maar een papiertje in te vullen om een toelating te verkrijgen en gebruik te maken van de Israëlische faciliteiten. Maar ze weigerde de nodige formaliteiten in te vullen.

De Palestijnse zwemster al-Atrash Miri eindigde uiteindelijk als 62ste van 91 deelneemsters op de 50 meter vrije stijl in een tijd van 28’76” of bijna 5 seconden trager dan de winnares van de reeksen. De Israëlische zwemsters, Shikler Zohar en  Murez Andrea, waren wel meer dan drie seconden sneller dan de Palestijnse zeur maar konden zich niet plaatsen voor de finale die vannacht wordt gezwommen.

Uiteraard is de Israëlische delegatie niet erg gelukkig met de vijandigheid die ze ontmoeten bij de atleten afkomstig uit de moslimnaties. In een verklaring heette de pro-Israëlische groep Stand With Us al deze incidenten antisemitisch en schreef in een brief naar het IOC:

“De Libanese en Saoedische delegaties hebben blijkbaar een verkeerd idee over de Olympische Spelen. In plaats van het evenement te gebruiken om de animositeit te vergeten en vrede te bevorderen tussen de volkeren, hebben zij hun gehersenspoelde geesten meegebracht naar Rio. Jammer genoeg dat zij de goede, vredevolle intenties van de Olympics niet kunnen implementeren en in plaats daarvan deze gebruiken als een forum om haat te verspreiden en het voortdurende verwerpen van vrede.”

we-stand-with-israel

door Brabosh.com

Israëlische judoka Yarden Gerbi behaalt brons op de Olympische Spelen in Rio

yarden

Rio de Janeiro, 9 augustus 2016. De 27-jarige Israëlische judoka Yarden Gerbi heeft op de Olympische Spelen een bronzen medaille gewonnen, de eerste medaille voor Israël op het tornooi.

Yarden Gerbi bracht tevens de eerste Israëlische Olympische medaille in acht jaren naar huis sinds windsurfer Shahar Tzuberi een bronzen medaille won op de Spelen in Peking in 2008 en slechts de tweede Israëlische vrouw ooit die een medaille won op de OS.

gerbi-ceremonyGerbi stond op het erepodium samen met de Nederlandse Anicka Van Emden die in dezelfde categorie eveneens brons behaalde, de tweede medaille voor het Nederlandse team.

Gerbi versloeg de Japanse Miku Tashiru in de herkansingen waardoor ze de 3de plaats veroverde in de cateorie vrouwen -63 kg. Zij kreeg meteen een telefoontje met gelukwensen van de Israëlische president Reuven Rivlin, die haar een “kampioen” noemde en zei “vandaag ben je onze held”.

Plaatje hieronder: Een dag eerder behaalde de Georgische judoka Lasha Shavdatuashvili (3de van links) samen met de Belgische Dirk Van Tichelt (4de van links) in dezelfde categorie mannen -73 kg, een bronzen medaille. Dat was de eerste medaille die Georgië won en de tweede medaille voor België nadat eerder Greg Van Avermaet de gouden medaille had gewonnen in de wegrit voor wielrennen.

Lasha+Shavdatuashvili

Opmerking: Zoals ik hier reeds uitlegde volg ik al van kindsbeen de Olympische Spelen en de laatste jaren in het bijzonder de prestaties van vier landen. Eerst en vooral van de Belgen, als pro-Israëlactivist de prestataties van de Israëliërs, ook de Nederlanders vermits zij mijn belangrijkste doelpubliek zijn en tevens de prestaties van de Georgiërs omdat ik nauwe banden onderhoud met dat land en ruim achttien jaar geleden gehuwd ben met een Georgische ‘vluchtelinge’ die in 2002 de Belgische nationaliteit verwierf.

Tijdens Olympische Spelen draait Palestijnse oorlogspropagandamachine op volle toeren

PallywoodOok tijdens deze Olympische Spelen draait de Palestijnse propagandamachine op volle toeren. De ene medialeugen na de andere wordt verspreid met de verdacht overvlijtige hulp van de internationale persagentschappen, de media in het algemeen en de sociale media in het bijzonder.

Een opmerkelijke leugen die momenteel tegen lichtsnelheid doorheen de wereld (en in de sociale media) circuleert is deze omtrent de Palestijnse zwemster Mary ‘Miri’ al-Atrash die op de Olympische Spelen in Rio meedoet aan de 50 meter zwemmen vrije stijl.

Mary 'Miri' al-AtrashIn een bericht van het persagentschap Reuters van, 28 juni 2016, vertelde Miri al-Atrash dat haar voorbereidingen voor de OS werden gehinderd omwille van het feit dat ze 1. niet over een Olympisch zwembad kon beschikken want die zijn er niet in de Palestijnse gebieden zodat ze verplicht werd om in een 25-meterbad te oefenen en 2. dat ze het Olympische zwembad in Jeruzalem niet mocht gebruiken vanwege het conflict tussen Israël en de Palestijnen:

“The 22-year-old university graduate’s preparations have been hampered because she does not have an Olympic-sized pool to train in. There are none in the Palestinian territories and she has to settle for a 25-metre pool.

Use of superior Israeli facilities and training partners in nearby Jerusalem where there are several Olympic-sized pools and many swimmers, has not been possible due to the long-standing conflict with Israel. Because of all the difficulties that Palestinians live under … it makes it harder to practise and compete in our sports.”

En dan nu de echte feiten
1. De bewering dat er geen 50-meterzwembaden bestaan op de Westelijke Jordaanoever is een leugen. Er zijn er verschillende onder andere in het Murad Tourist Resort in Beit Sahour nabij Betlehem (“The resort houses four Olympic-sized swimming pools”); het Olympische zwembad in Jericho dat gefinancierd werd door het Internationaal Olympisch Comité speciaal om de Palestijnse zwemmers te helpen (bekijk hier videobeelden); het zwembad in Qalqiya dat eveneens beschikt over een overdekt zwembad; het zwembad in Hawara en nog verschillende anderen.

2. Miri al-Atrash beweert dat ze het Olympische zwembad in Jeruzalem niet mocht gebruiken omwille van het Israëlisch-Palestijns conflict. Onzin. Ze heeft simpelweg nooit een aanvraag ingediend om het zwembad te gebruiken. Het kantoor van de Israëlische regering dat de activiteiten coordineert in de West Bank [aka COGAT] heeft vorige maand een verklaring uitgegeven op haar Facebookpagina waarin ze duidelijk maakt dat ze graag de accomodatie in Jeruzalem ter harer beschikking had gesteld indien al-Atrash zo goed zou willen zijn om aub een aanvraag te willen indienen om te mogen trainen in Jeruzalem. Echter, net zoals vele Palestijnse atleten dat voor haar deden, weigerde zij pertinent een aanvraag in te dienen.

COGAT schreef op 20 juli 2016

“The Olympic candidate, Mary al-Atrash, claimed she cannot train for the Rio Olympics due to ‘Israeli Restrictions’. However, we found Mary never applied for a permit to train in Jerusalem in the first place. Rather than investigate the truth, it’s a shame that media outlets such as Mondoweiss use these stories to paint Israel in a negative light.

Ondermaatse prestaties
Miri zal in Rio aantreden in de kwalificatiereeksen op vrijdag 12 augustus 2016 aanstaande. Met haar beste jaartijd van 29’91” seconden maakt ze uiteraard geen schijn van kans, want de Olympische kwalificatietijd staat op 25’28” seconden. Terloops: het wereldrecord staat momenteel op 23’73” gevestigd in 2009 door de Duitse Britta Steffen en het Olympisch record op 24’05”, dat werd gevestigd door de Nederlandse Ranomi Kromowidjojo  in Londen 2012.

Kortom: Al bij al is Miri al-Atrash geen groot talent in de zwemsport en om het even welke excuses ze mag aanhalen om haar toekomende ondermaatse prestaties te vergoelijken en haar doorzichtige poging om de schuld voor haar falen op de Spelen in de schoenen van Israël te schuiven, er niets is dat zal kunnen verhullen dat ze simpelweg het talent niet heeft om eeuwige Olympische roem te verwerven en te vertoeven onder de grote sportatleten ter aarde.

Terloops: Ik herinner me nog goed hoe onze Belgische zwemkampioene Ingrid Lempereur haar bronzen medaille won in de 200 meter schoolslagzwemmen tijdens de Olympische Spelen in Los Angeles in 1984 toen ze amper 15 jaar oud was.

Ingrid Lempereur 1984Tot op dat ogenblik had niemand van haar in ons land ooit wat gehoord. Zij bereidde zich op de Spelen voor in een 25-meterbad in haar dorp Messancy in Wallonnië, slechts begeleid door haar vader die haar tijden noteerde met een gewone klok. Ik bedoel maar: echt talent komt altijd bovendrijven wanneer het dat wil en wanneer de kans zich aandient. 😉