Abbas 2012: ‘Ik wil terugkeren naar Safed’ – Abbas 2014: ‘Ik wil niet terug naar Safed’

Mahmoud Abbas heeft andermaal bewezen een buitengewone leugenaar te zijn, wellicht de grootste leugenaar van ‘Palestina’ sinds zijn voorganger Yasser Arafat de geest gaf. Zijn biografie op Wikipedia vermeldt dat Mahoud Abbas op 26 maart 1935 geboren werd in Safed, Israël. In november 2012 verklaarde Abbas in het Engels op de Israëlische televisie (videobeelden hierboven): “… het is mijn recht om Safed te zien, maar niet om daar te wonen… Voor mij is Palestina de ’67 grenzen met Oost-Jeruzalem als zijn hoofdstad. Dit is nu en voor altijd. Dit is nu en voor altijd. Dit is Palestina voor mij. Ik … Lees verder Abbas 2012: ‘Ik wil terugkeren naar Safed’ – Abbas 2014: ‘Ik wil niet terug naar Safed’

Abbas herhaalt geen erkenning van Joodse staat en terugkeer van Palestijnse vluchtelingen

Abu Mazen, nom de guerre van Mahmoud Abbas aka de zelfbenoemde president-voor-het-leven van de Palestijnse Autoriteit, herhaalde dit weekeinde in een interview met de Egyptische krant Akhbar el-Yom dat hij Israël niet zal erkennen als een Joodse staat omdat hij gelooft dat dit de “nationale belangen zou schaden van de Israëlische Arabieren” en de “terugkeer naar hun huizen van de Palestijnse vluchtelingen zou verhinderen.“ “Wij kunnen geen Joodse staat erkennen. Wij kunnen de deur niet sluiten voor diegenen die wensen terug te keren,” zei Mahmoud Abbas volgens een bericht van het Middle East Media Research Institute (MEMRI). De terugkeer van … Lees verder Abbas herhaalt geen erkenning van Joodse staat en terugkeer van Palestijnse vluchtelingen

Palestijnen: acht miljoen vluchtelingen moeten terugkeren naar Israël [Khaled Abu Toameh]

aida-refugeecamp03De partijdige rol van de Verenigde Naties in de kwestie van de Palestijnse vluchtelingen wordt overduidelijk geïllustreerd door deze inkompoort van het Palestijnse vluchtelingenkamp AIDA van de UNRWA (de hulporganisatie voor Palestijnen van de Verenigde Naties) ten noorden van Bethlehem in Judea op de West Bank. De poort heeft de vorm van een sleutelgat met een grote sleutel er bovenop, symbool van de Palestijnse “terugkeer naar Israël”. Links het kantoortje van de UNRWA/VN die de sleutelpoort bekostigde en de bouw ervan op zich nam en in haar kantoor integreerde.

hugo3De UNRWA heeft niet en nooit tot doel gehad om de Palestijnse vluchtelingenkwestie op te lossen, maar om het ‘probleem’ in stand te houden totdat de Palestijnen kunnen ‘terugkeren’ naar het Land van Israël, land waar ze inderdaad nooit zèlf zijn geweest. Dat is het gevolg van een besluit van de VN om de status van Palestijnse vluchteling erfbaar te maken, status die sinds 1948 wordt doorgegeven van vader op zoon en dat tot het einde der tijden.

Geen enkele andere vluchtelingengroep in de wereld en in de geschiedenis van de mensheid heeft ooit het voorrecht van dergelijke erfbaarheid genoten. Dat VN besluit werd dan ook niet ingegeven om humanitaire motieven maar enkel en alleen om politieke. Met de vernietiging van Israël als ultieme objectief (want anders kunnen die Palestijnen nooit ‘terugkeren’ naar een plek waar ze zelf nooit geweest zijn) ijvert de internationale gemeenschap, niet vrij van klassiek antisemitisch sentiment, voortdurend om het internationaal recht aan te passen aan de situatie van het moment. Steeds ten nadele van Israël, en nagenoeg alléén Israël, getuige de ononderbroken stroom van anti-Israëlresoluties van de VN en haar nevenorganisaties.

De Palestijnse president Mahmoud Abbas wordt geconfronteerd met kritiek van de Palestijnse vluchtelingen om te zeggen dat hij Israël niet wil laten overstromen met miljoenen vluchtelingen. Abbas deed zijn uitspraak eerder deze week tijdens een bijeenkomst in zijn kantoor in Ramallah met tientallen Israëlische studenten – de eerste directe ontmoeting in zijn soort tussen de president Palestijnse Autoriteit en Israëlische jongeren.

Abbas lag ook onder vuur voor het breken van een verbod aan Palestijnse activisten om samen te komen met Israëli’s. Dit verbod werd in de afgelopen jaren opgelegd door ‘anti-normalisatie’ activisten die zich verzetten tegen dergelijke bijeenkomsten tussen Israëli’s en Palestijnen.

De controversiële opmerkingen van Abbas over het ‘recht op terugkeer’ benadrukken de moeilijkheden waarmee de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken John Kerry wordt geconfronteerd in zijn inspanningen om een vredesakkoord tussen Israël en de Palestijnen te bereiken. Uit de Palestijnse reacties op de opmerkingen van Abbas blijkt dat het probleem van de vluchtelingen een gevoelige en explosieve kwestie blijft die elke overeenkomst tussen de Israëli’s en Palestijnen kan torpederen.

Lees verder “Palestijnen: acht miljoen vluchtelingen moeten terugkeren naar Israël [Khaled Abu Toameh]”

Hoe de Britten tussen 1920-1948 in Palestina kunstmatig Arabische meerderheid trachten te creëren

jewishrefugees11948. Joden worden uit hun heimat verdreven door de Arabische bezetter. Nadat de Joden eerder de Slag om Oost-Jeruzalem hadden verloren volgde spoedig de etnische zuivering en ca. 750.000 Joden in Oost-Jeruzalem, op de West Bank (West-Palestina) en in de landen van de Arabische wereld, werden manu militari verdreven uit hun heimat. Een historisch feit dat door de hele wereld compleet werd genegeerd. In 1950 annexeerde Jordanië (Oost-Palestina) illegaal het hele gebied (Oost-Jeruzalem en de West Bank.) Pas na het einde van de Zesdaagse Oorlog van juni 1967 zullen veel Joden met mondjesmaat kunnen terugkeren naar hun huizen in Jeruzalem waar ze generaties lang hadden gewoond.

hugo3In het volgende stevig onderbouwd artikel van Joseph E. Katz wordt de Britse rol aan de kaak gesteld hoe G-B de massale illegale immigratie van Arabieren promoten naar West-Palestina [=Israël] en tezelfdertijd de Joden met alle macht uit het land weerden en de Britten aldus op kunstmatige wijze tussen 1920 en 1948 een Arabische meerderheid trachten te creëren in Palestina.

Dit compleet in tegenspraak tot de vele akkoorden en beloften die G-B voordien aan het Joodse volk had gemaakt. Slotsom: Antisemitisme en virulente Jodenhaat, woordbreuk, negeren van afspraken en ondertekende akkoorden, permanente misleiding en bedrog, kenmerk(t)en het Britse beleid ten aanzien van het Midden-Oosten en legden de basis voor het 65 jaar durende Palestijns-Israëlisch conflict.

Voor de velen die niet zo vertrouwd zijn met de achtergrond van de Palestijnse eis van het “Recht op Terugkeer” volgen hier een reeks feiten. De Volkerenbond (de directe voorloper van de Verenigde Naties) riepen het Britse Mandaat voor Palestina in het leven om aan het Joodse volk een woonplaats te geven die in de vroege jaren 1900 geschat werd op een totaal verspreide bevolking van 12 miljoen mensen.[1]

PalestineMap2In “erkenning van de historische band van het Joodse volk met Palestina en op gronden voor het reconstitueren van hun nationaal tehuis in dat land’, werd het land gekozen om een ​​’Joods Nationaal Vaderland’ onder te brengen. Dat land omvatte wat tegenwoordig Israël en Jordanië is (plaatje rechts.)[2]

Het hele gebied van zowel Israël [West-Palestina] en Jordanië [Oost-Palestina] had een relatief stabiele bevolking van ongeveer 600.000 mensen voor de hele duur van het Ottomaanse Rijk (dat ‘Palestina’ bezette van 1517 tot 1917.)[3]

Lees verder “Hoe de Britten tussen 1920-1948 in Palestina kunstmatig Arabische meerderheid trachten te creëren”

In werkelijkheid zijn er amper 30.000 Palestijnse vluchtelingen en geen 5 miljoen

mural2Opschrift op een muur in het Palestijnse vluchtelingenkamp Dheisheh, ten zuiden van Bethlehem op de West Bank. Zowat vijf miljoen Palestijnse vluchtelingen willen “terugkeren” naar hun “thuisland” waar ze nooit een voet aan de grond hebben gezet en dat ze enkel kennen uit de sprookjesachtige overleveringen van hun reeds lang overleden voorouders…

Diegenen die hun nieuws halen uit de reguliere media (vul hier de naam van uw krant naar keuze of een ander informatiekanaal in) kan vergeven worden dat ze geloven dat er bijna vijf miljoen Palestijnse vluchtelingen zijn als gevolg van de Arabisch-Israëlische oorlog van 1948-49. Wie zal hen behoorlijk willen informeren als het over Joden gaat of in het bijzonder over Israël? Feiten interesseren hen niet, alleen ideologische beschouwingen vanuit een perceptie die per definitie anti-Joods en anti-Israël is, in het Midden-Oosten synoniemen van elkaar.

Dat cijfer van vijf miljoen doet zo overvloedig en wereldwijd de ronde dat de meesten niet begrijpen dat dit enkel het aantal Palestijnen weerspiegelt die werden gekwalificeerd als “vluchteling” volgens een bizarre formule van de UNRWA (United Nations Relief and Works Agency) waardoor de kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen (en zo verder tot in der eeuwigheid)  actuele vluchtelingen zijn die deze status simpelweg overerven van hun voorouders. Deze aanduiding wordt zelfs aan Palestijnen gegeven die reeds burgers zijn in andere landen.

Lees verder “In werkelijkheid zijn er amper 30.000 Palestijnse vluchtelingen en geen 5 miljoen”

Pleidooi voor het Palestijnse ‘recht op terugkeer’ naar hun Arabische landen van herkomst

ottoman-arab02aDe havenstad Jaffa omstreeks 1890 toen het Heilig Land vier eeuwen lang bezet werd door de Turken ten tijde van de Ottomaanse heerschappij over ‘Palestina’ (1516-1918)

We horen het de Palestijnen en hun westerse aanhangers wel alle dagen herhalen, dat de Palestijnen de oorspronkelijke inwoners waren van Israël en dat de Joodse kolonisten hen etnisch wegzuiverden en dat die arme Palestijnen tijdens de Israëlische Onafhankelijkheidsoorlog (1947-1949) door de Zionistische kolonisten uit  hun heimat werden verdreven. Die mythe moet het “recht op terugkeer” van de ca. 5 miljoen nakomelingen van Palestijnse vluchtelingen rechtvaardigen en staat al decennialang bovenaan de agenda van Palestijnen, Arabieren en hun hele westerse aanhang.

Het klopt natuurlijk dat de Joodse immigratie naar het Heilig Land in de tweede helft van de 19de eeuw goed op gang is gekomen en nadien enkele keren accelereerde (de zogeheten Aliyahs), maar wat in dit verhaal van immigraties systematisch wordt ‘vergeten’, dat is dat dit ook het geval was met die ‘Palestijnen’ die als gelukszoekers naar ‘Palestina’ kwamen afgezakt om hun deel op te eisen van de welvaart die nagenoeg enkel en alleen door die eerste Joodse generaties kolonisten werd gegenereerd.

Lees verder “Pleidooi voor het Palestijnse ‘recht op terugkeer’ naar hun Arabische landen van herkomst”

De ‘terugkeerpolitiek’ van de Verenigde Naties van de nazaten van Pal-Arabische vluchtelingen

aida-refugeecamp03
De partijdige rol van de Verenigde Naties in de kwestie van de Palestijnse vluchtelingen wordt overduidelijk geïllustreerd door deze inkompoort van het Palestijnse vluchtelingenkamp AIDA van de UNRWA ten noorden van Bethlehem in Judea (op de West Bank). De poort heeft de vorm van een sleutelgat met een grote sleutel er bovenop, symbool van de Palestijnse “terugkeer naar Israël”.

Het vluchtelingenkamp Aida staat notabene op de West Bank, waar de Palestijnse Autoriteit de controle over heeft. Zelfs op haar eigen territorium houdt het leiderschap van de PA zijn onderdanen gegijzeld in kampen, net zoals dat overigens ook in de Gazastrook het geval is. Waarom doen zij dat en waarom werken de Verenigde Naties daar aan mee, zoals overduidelijk uit dit plaatje blijkt? Zij gebruiken deze Palestijnen als politiek wapen in de strijd om de vernietiging van de Joodse staat.

Lees verder “De ‘terugkeerpolitiek’ van de Verenigde Naties van de nazaten van Pal-Arabische vluchtelingen”

Laat ons de kwestie van de Palestijnse vluchtelingen eens en voor altijd van tafel vegen

documents2Een Palestijnse man in een vluchtelingenkamp in Libanon toont eigendomsdocumenten uit 1947 van het huis van zijn familie nabij Ac (foto: Evelyn Hockstein/ MCT)

Op een kleine besloten vergadering die vorige week (donderdag, 7 maart ’13) werd gehouden in de Harvard Club in New York, argumenteerde het voormalige parlementslid van de Arbeidspartij en de Onafhankelijkheidspartij Dr. Einat Wilf tegen het “krankzinnige” politieke beleid dat het Israëlisch-Palestijnse conflict bestendigde.

De Ambassadeur van Israël aan de Verenigde Naties Ron Prosor ging hiermee akkoord, vertellende aan de bijeenkomst van voormalige regeringsambtenaren, diplomaten en lobbyisten, dat dit beleid het “belangrijkste obstakel voor de vrede is,” er botweg aan toevoegende dat “zonder dit probleem te bespreken er geen vrede zal komen.”

Zij spraken niet over de nederzettingen, de kwestie die gewoonlijk als obstakel voor het stagnerende vredesproces wordt aangehaald. Echter, de woordvoerders waarvan de meesten zich identificeerden met pro-Israël groepen, haalden uit naar de stilzwijgende aanvaarding door de internationale gemeenschap van de definitie van de status van een Palestijnse vluchteling zoals die door de UNRWA (United Nations Relief and Works Agency) wordt gehanteerd. Het is een technische kwestie, een bureaucratische definitie, maar één die van enorme invloed is op de Israelisch-Palestijnse vrede.

Lees verder “Laat ons de kwestie van de Palestijnse vluchtelingen eens en voor altijd van tafel vegen”

Zeg NEE tegen de onderdrukking van de Palestijnen… door de Arabische landen! [video]

Palestinian Oppression Wie onderdrukt de ‘Palestijnen’? Het Palestijnse vluchtelingenprobleem is nooit meer geweest dan slechts een propagandawapen voor de Arabieren en linkse Westerlingen in de strijd om de vernietiging van Israël. Ralph Galloway, voormalig directeur van de VN-vluchtelingenautoriteit in Jordanië (de UNRWA), verklaarde in 1958 over de Palestijnse vluchtelingen boos het volgende: “… de Arabische landen willen het Arabische vluchtelingenprobleem niet oplossen. Ze willen het bestendigen als een open zweer, als een belediging voor de Verenigde Naties en als een wapen tegen Israël. De Arabische leiders kan het geen barst schelen of de Arabische vluchtelingen leven of sterven.” [Ralph Galloway, … Lees verder Zeg NEE tegen de onderdrukking van de Palestijnen… door de Arabische landen! [video]

De schaamteloze zwendelhandel met de Pal-Arabische vluchtelingen [Franklin ter Horst]

Vluchtelingenkamp in de jaren 1950 voor Arabieren die Israël waren ontvlucht: “Het lijden van miljoenen Palestijnse Arabieren wordt door de Arabische staten bestendigd enkel en alleen voor politieke doeleinden. Het zijn slechts pionnen in de oorlog om Israël te vernietigen.”

De zwendel over de Arabische vluchtelingen

door Franklin ter Horst
bron: http://www.franklinterhorst.nl

Een van de eisen van zowel het PLO-bewind in Ramallah alsook dat van de terreurbeweging Hamas in Gaza is dat Israël akkoord moet gaan met de terugkeer van alle ‘vluchtelingen’ en hun nazaten naar de plaatsen in Israël van waaruit ze in 1948 verdreven zijn. Men spreekt van het ‘recht op terugkeer’ en beschuldigd Israël ervan verantwoordelijk te zijn voor deze vluchtelingen. Maar het verhaal over deze vluchtelingen is één van de grootste zwendelpraktijken van de 20ste eeuw.

Ruim zestig jaar na de oprichting, blijft de staat Israël het enige land in de wereld die constant besmeurd wordt met de meest bizarre complottheorieën en bloedsprookjes, door de internationale gemeenschap. Haar bestaansrecht wordt voortdurend ter discussie stelt en dat niet alleen door haar Arabische vijanden, maar ook door de wereldleiders en de Verenigde Naties en niet te vergeten door allerlei fascistische anti-Israëlische propagandisten. Zo bestaat er de mythe dat de stichting van de Joodse staat vergezeld ging van een geplande etnische zuivering en een verdrijving van de in de nieuwe staat Israël verblijvende Arabieren.

Lees verder “De schaamteloze zwendelhandel met de Pal-Arabische vluchtelingen [Franklin ter Horst]”

Obstakel voor de vrede: Het bizarre ‘erfbaar’ recht op terugkeer voor Palestijnse vluchtelingen

Volgens de ideologische vijanden van de Joodse staat verdreven Joodse/Israëlische strijdkrachten tijdens de oorlog van 1948 op rücksichtsloze wijze en volgens een vooropgezet plan vele honderdduizenden Palestijnse Arabieren uit hun woonplaatsen in de landstrook tussen de Middellandse Zee en de Jordaanrivier. Maar er klinken steeds vaker Palestijns-Arabische stemmen die het tegendeel beweren.

In de redenering van Israëls ideologische vijanden, ook die in Nederland, werd het Palestijns-Arabische vluchtelingenvraagstuk willens en wetens door Israël veroorzaakt en zou het (dus) ook door Israël moeten worden ‘opgelost’. De schattingen van het aantal Palestijns-Arabische vluchtelingen van 1948 lopen uiteen van 600 duizend tot 720 duizend. Al hun nakomelingen kregen en krijgen door de Verenigde Naties automatisch het vluchtelingenschap ‘toebedeeld’.

Op basis van dit bizarre ‘erfrecht’, dat voor geen enkele andere vluchtelingenpopulatie op deze wereld geldt, werd het Palestijns-Arabische vluchtelingenvraagstuk door de decennia heen kunstmatig in stand gehouden. Zodoende kon het dienen als obstructiemiddel tegen een vreedzame oplossing van het Arabisch-Israëlisch conflict en als (recruterings) basis voor politieke agitatie en terroristisch geweld tegen Israël.

De instandhouding van het vraagstuk vernietigde bovendien het toekomstperspectief van honderdduizenden Palestijnse Arabieren, die zonder ontsnappingskans tot een eindeloos vluchtelingschap werden veroordeeld en die in ellendige omstandigheden als kansloze uitkeringstrekkers werden gehospitaliseerd. Dat lot treft niet alleen de Palestijnse Arabieren die in vluchtelingenkampen (in de praktijk uitgegroeid tot – meestal armoedige – woonwijken) in Libanon, Syrië en Jordanië verblijven, maar ook hen die in ‘kampen’ onder het regime van Hamas en de Palestijnse Autoriteit verblijven.

Lees verder “Obstakel voor de vrede: Het bizarre ‘erfbaar’ recht op terugkeer voor Palestijnse vluchtelingen”