Eerbetoon van Mahmoud Abbas aan bij naam genoemde Palestijnse terroristen tijdens 7de Conferentie van Al Fatah

fatah-confRamallah, 29 november 2016. Mahmoud Abbas opent de 7de Conferentie van Al Fatah

De president van de Palestijnse Autoriteit Mahmoud Abbas heeft de afgelopen week de 7de Conferentie van Al Fatah gebruikt om zijn dictatoriaal regime te cementeren. Op dinsdag  29 november 2016 werd Abbas, die in maart aanstaande 82 jaar oud wordt, unaniem herverkozen om voor een nieuwe termijn van 5 jaren de Palestijnse beweging Al Fatah te leiden, de politieke factie die in 1964 werd opgericht en sinds 1967 het Palestijnse beleid via de PLO bepaalt.

Daarnaast is Abbas sinds 29 oktober 2004 voorzitter van de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO) en sinds 15 januari 2005 president van de PA sinds haar oprichting in 1993, hoewel zijn legislatuur als president sinds januari 2009 is verstreken en hij volgende maand al acht jaar onwettelijk in het zadel zal zitten.

Op woensdag 30 november gaf Mahmoud Abbas een drie uur durende toespraak op de conferentie van Al Fatah. Hij drukte de hoop uit dat de Amerikaanse President-elect Donald Trump de Palestijnse vraag naar onafhankelijkheid zal steunen en deze in 2017 zal helpen om deze tot stand te brengen. “Echter, wij weten niets over hem,” zei Abbas, “behalve dat het [Amerikaanse] volk hem heeft gekozen. Wij deden dat niet en als hij met ons wil praten zullen we daar op ingaan. Wij hopen dat hij in staat zal zijn om iets bij te dragen aan de Palestijnse zaak en ons een oplossing zal aanreiken naar een gezonde, gebalanceerde en rechtvaardige (oplossing).

Abbas verwierp tot twee keer toe de erkenning van Israël als ene Joodse Staat: “Wij zullen geen voorstel accepteren om de Joodse staat te erkennen.” Hoewel hij bij herhaling zei dat hij enkel “vredevol volksverzet” steunt “in deze fase”, waar jij met dat laatste bedoelt dat hij in principe geen bezwaren heeft tegen terrorisme zolang dit momenteel om tactische redenen gebeurt. Ten bewijze dat hij niet gekant is tegen terrorisme qomde hij in zijn toespraak een aantal gekende terroristen op die hij “martelaren” noemde waaronder:

Dr. George Habash – stichter van de terreurgroep het Volksfront voor de Bevrijding van Palestina (PFLP-GC), berucht voor de vele moorden en aanslagen en vlliegtuigkapingen;
Abu Ali Mustafa – eveneens van de PFLP, verantwoordelijk voor tien terreuranslagen met autobommen in Israël;
rebellen3Sheikh Ahmed Yassin – stichter van ed tereurgroep Hamas, verantwoordelijk voor talloze zelfmoordbomaanslagen en andere aanslagen;
Fathi Shikaki – medeoprichter van de terreurgroep Islamitische Jihad (PIJ) die tevens verantwoordelijk is voor talloze zelfmoordbomaanslagen en andere aanslagen;
Muhammad Zaidan (Abu Abbas) – stichter van de terreurgroep het Palestijnse Bevrijdings Front (PLF), onder meer verantwoordelijk van de kaping van het cruise schip Achille Lauro waar Leon Klinghoffer werd vermoord;
Haj Amin al-Husseini, de Grootmoefti van Jeruzalem die de Arabieren ophitste tot dodelijke rellen tegen de Joden in de jaren 1920 en 1930 en die tijdens de Tweede Wereldoorlog samenwerkte met de nazi’s.

Abbas zei over hen dat “al deze martelaren zijn al onze helden, jullie zullen ze niet vergeten, want zij zijn onsterfelijk in het geheugen van het volk en in het thuisland Palestina. Hun offers zullen niet vergeefs zijn.”

Palestijnse terreurbrigades manifesteren in Birzeit Universiteit nav 12de Arafat Herdenking

ara03a

Plaatjes boven en onder: Aan de Birzeit Universiteit [¹] nabij Ramallah in Judea manifesteerden op zaterdag 12 november 2016 een groep gemaskerde terroristen van de Al Aqsa Martelaren Brigades [²], dit ter nagedachtenis van de 12de Arafat Herdenking naar aanleiding van het overlijden van hun voormalige leider, de Palestijnse terroristenleider  Yasser Arafat [³] op 11 november 2004. Geef toe, zo gematigd toch die Palestijnen, zo progressief en tolerant! Zo vredevol ook… NOT!

ara04a

ara01a

[¹] De Birzeit Universiteit [BZU] is een niet-gouvermentele openbare universiteit die in 1975 werd opgericht en gevestigd is in Birzeit nabij Ramallah in Judea en valt volledig onder het bestuur van de Palestijnse Autoriteit.

al-aqsa_martyrs2[²] De Al Aqsa Martelaren Brigades werden kort na het uitbreken van de Eerste Intifada in 2000,  opgericht als de militaire vleugel van de politieke factie Al Fatah die tot aan zijn dood in 2004 geleid werd door de terroristenleider van de PLO Yasser Arafat.  Zij pleegden talloze bloedige aanslagen tegen Joden en Israël. Marwan Barghouti, die algemeen wordt beschouwd als de leider van de Eerste en de Tweede ‘Al Aqsa’ Intifada, werd in 2002 gearresteerd door het IDF en aansluitend veroordeeld tot vijf maal levenslange opsluiting (ca. 425 jaar cel) waarvan hij thans 14 jaar heeft uitgezeten.

In het voorjaar van 2007 kwam het in Gaza tot een gewelddadig treffen tussen de politieke rivalen Al Fatah en Hamas volgend op de verkiezingsoverwinning van Hamas in januari 2006.  De Al Aqsa Brigades moesten tijdens deze interne broedertwist het onderspit delven en de meeste overlevenden vluchten via Israël weg uit Gaza naar de Westelijke Jordaanoever. Er vielen toen meer dan 600 doden waaronder ook de toenmalige leider van de Al Aqsa Brigades in Gaza Samih Madhoun, die op 14 juni 2007 door leden van de Al Qassam Brigades van Hamas in het publiek werd geëxecuteerd.

In meer recente jaren worden de Al Aqsa Martelaren Brigades behalve op de Westbank opnieuw in Gaza getolereerd en zijn ze terug operationeel in Gaza. Als zodanig namen zij actief aan de gevechten deel tegen het IDF tijdens Operation Pillar of Defense (nov. 2011) en Operation Protective Edge (juli/aug. 2014) en dat aan de zijde van andere Palestijnse terreurgroepen zoals de Abu Ali Mustapha Brigades van de Palestijnse terreurgroepen het Volksfront voor de Bevrijding van Palestina [PFLP-GC] en de Al Qassam Brigades van de Palestijnse Islamitische Jihad [PIJ].

[³] Abu Ammar, nom de guerre van Yasser Arafat, de eerste PA-president, leider van Al Fatah, PLO enz., overleed op 11 november 2004 in een ziekenhuis in Clamart nabij Parijs. Zijn doodsoorzaak werd nooit opgehelderd. Zoals bekend was Arafat een pedofiel die zich regelmatig vergreep aan Palestijnse jongejes.  Als doodsoorzaak wordt dan ook vaak aan AIDS gedacht. Wellicht overleed hij aan hartaanval, aan een leverziekte (wegens te vet eten en overmatig alkoholmisbruik. Zijn echtgenote heeft echter nooit een autopsie toegestaan.

arafat-abbasTot op heden beweren de Palestijnen dat Arafat met polonium zou vergiftigd zijn door Israël, maar ondanks vele intensieve onderzoeken door binnen- en buitenlandse experten werd dit nooit bewezen. Arafat werd na zijn dood in nagenoeg al zijn functies opgevolgd door Abu Mazen, nom de guerre van Mahmoud Abbas (plaatje rechts: Ramallah, Yasser Arafat en zijn rechterhand en opvolger Mahmoud Abbas, juni 2003).

door Brabosh.com


Bron: met dank aan EoZ voor zijn hint

Saeb Erekat geeft toe dat ‘Palestina’ een Trojaans paard is om Israël te vernietigen

staat427 april 2009. De “tweestatenoplossing” volgens Mahmoud Abbas (links) en zijn rechterhand, toponderhandelaar voor vrede met Israël Saeb Erekat (rechts). Voor de internationale pers tonen zij een ingelijste kaart. Israël werd van de kaart geveegd en vervangen door ‘Palestine’. Nou ja <zucht> dàt weten we dan ook weeral.

Erekat publiceerde op 24 oktober 2016 in The Washington Post zijn artikelAs long as Israel continues its settlements, a two-state solution is impossible.” Saeb Erekat is de toponderhandelaar voor de Palestijnse Autoriteit, die meer vredesvoorstellen heeft afgewezen dan dat er aan dit artikel kunnen gerelateerd worden.

Zorgvuldige lezers kunnen  zie wat het Palestijnse Arabische leiderschap werkelijk wilt:

“Miljoenen Palestijnen worden niet toegestaan om in hun thuisland te leven omdat ze niet Joods zijn.”

Indien zij Palestijnen zijn en indien de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie [PLO] de tweestatenoplossing wil aanvaarden met een Arabisch Palestina en Israël die zij aan zij willen leven zoals zij beweren, dan is hun thuisland de Palestijns Arabische staat en niét Israël. Israël belet niemand van Palestijnse origine om te verhuizen naar de gebieden die onder de controle vallen van de Palestijnse Autoriteit [PA].

apartheid-abbas2Wanneer Erekat daarentegen zegt dat Israël hun thuisland is, dan geeft hij expliciet toe dat de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie de tweestatenoplossing helemaal niet ernstig neemt en dat ‘Palestina’ slechts een tussenfase is om Israël uiteindelijk helemaal te vernietigen. De PLO wil niet dat Palestijnen naar hun eigen staat verhuizen, maar Israël op demografische wijze zouden vernietigen.

Welke andere trotse nationale entiteit eist expliciet dat haar volk naar elders zou verhuizen?  De ironie is dat dit artikel bedoeld wordt om het tegengestelde te bewijzen, met name dat Israël de partij is die gekant is tegen de tweestatenoplossing en niet ‘Palestina’. Echter Erekat’s woorden zeggen de echte waarheid.

Erekat’s misleidende uitspraken stoppen daar natuurlijk niet. Hij zei zowel dat “In juni aanstaande zal het 50 jaar geleden zijn dat de militaire bezetting van Israël begon in 1967” en ook dat “… Palestijnen sedert meer dan een halve eeuw permanent lijden onder de Israëlische nederzettingen en het  bijhorende regime”. Ja, wat is het nu, 49 jaren of meer dan 50 jaren?

Dit is geen tikfout. Erekat zegt dat heel Israël onwettelijk is en niet enkel de ‘bezetting’. Erekat beweert dat de Palestijnen “de tweestatenoplossing omarmen” maar in feite us dat niet het einde van het spel, zoals ook zijn eigen woorden aantonen. Meer over dit artikel op deze blog naar een kritisch artikel van Tayara Herzl.

door EoZ


Bron: in een vertaling door Brabosh.com van een artikel op de site van EoZ van 26 oktober 2016

Palestijnse Autoriteit: Gevangenisstraf voor normalisering van de betrekkingen met Joden en met Israël

worldpeace2Londen, 21 augustus 2011. Op het Trafalgar Square werd gedemonstreerd tegen normalisering van de betrekkingen met Israël. Onder de betogers ook kinderen die van kleinsaf Jodenhaat worden ingeprint… [beeldbron]

De Israëlische minister-president Benjamin Netanyahu heeft een standpunt ingenomen over de zaak van vier Palestijnen, die na hun bezoek aan een soeka door de Palestijnse autoriteiten gearresteerd werden. Hij zegt:

“Enkele dagen geleden bezochten vier Palestijnen de loofhut van Oded Ravivi, de voorzitter van de gemeente Efrat. Ze kwamen om hun respect te betuigen aan het Loofhuttenfeest en hun joodse buren. Ze werden als gasten verwelkomd, zoals gebruikelijk volgens de goede joodse traditie.

Deze bezoekers hebben niemand kwaad gedaan. Maar toen ze van hun bezoek terugkeerden, werden ze door de Palestijnse autoriteiten gearresteerd.

sukkot-laubhutteVolgens informatie van vooraanstaande officials van de Palestijnse Autoriteit zullen ze tot een gevangenisstraf veroordeeld worden wegens het delict van de “normalisatie met Israël”. Waar blijft de schreeuw van verontwaardiging van de mensenrechtenorganisaties? Die is er niet. Tot hun grote schande zwijgen ze.

Dit zwijgen is niet nieuw en ook niet verrassend. Deze organisaties zwijgen als de Palestijnse leiding de families van terroristen salarissen betaalt, moordenaars verheerlijkt worden en straten en stadscentra naar hen vernoemd worden. Deze organisaties bewijzen eens temeer dat zij in werkelijkheid helemaal niet geïnteresseerd zijn in mensenrechten, maar alleen in het wijzen met de vinger naar Israël en het wereldwijd in diskrediet te brengen. Ze gebruiken het belangrijke goed van de mensenrechten als politiek instrument om Israël aan te vallen.

Ik roep de internationale gemeenschap op om te helpen deze arme Palestijnen te bevrijden, wier gevangenneming opnieuw een bewijs is voor de Palestijnse weigering om vrede te sluiten.”


bron-logoBron: In een vertaling uit het Duits door E.J. Bron van een artikel op de site van Israel Nachrichten van 29 oktober 2016.

De Palestijnse leider Abbas ‘praatte’ in de VN weer veel over vrede, maar wie gelooft die man nog?

style=”text-align:center;”>vrede2Abbas weet dat hij tegenover het Westen veel over “vrede” moet praten, dat horen ze daar namelijk erg graag. Israël weet intussen wel beter: chutzpah!

Op 22 september 2016 heeft de leider van de Palestijnse Autoriteit, de PLO en Al Fatah, Mahmoud Abbas, de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (UNGA) toegesproken. De volledige tekst van zijn toespraak kan u hier lezen op de website van The Jewish Press.

Hij sprak, zei Abbas “omdat hij vrede wil”. Hij heeft het woord “vrede” maar liefst tien keren uitgesproken. Maar in plaats van over vrede te spreken heeft hij gesproken over Israël’s agressie (3 x), Israël’s wreedheden (2 x) en onderdrukking (2 x). Zes maal heeft hij het woord “illegaal” gelinkt aan Israël.

Deze kernwoorden waarop zijn hele toespraak was gebaseerd, zijn geen woorden van vrede of verzoening. Dit zijn woorden van veroordeling. Het zijn woorden die ons vertellen “Ik heb niks goeds te vertellen over vrede met Israël.” Hij beschuldigde Israël van raciale discriminatie tegenover het Palestijnse volk op dagelijkse basis. Hij beschuldigde Israël van door te gaan met “agressies” te bedrijven jegens de heilige plaatsen van moslims en christenen.

Is dit hoe hij vrede zoekt? Hij verkondigde dat Israël de vrede saboteert. Het ontvlucht vrede, zei hij en het speelt met vuur. Is dit de manier hoe je over vrede praat? Het is eerder een verbale morele pose aannemen dan vrede. Het is zoals een bullebak die zichzelf op het schoolplein emotioneel zit op te jutten zodat hij zich gerechtigd voelt om aan te vallen.

Voor vrede, eiste Mahmoud Abbas, de Calimero van het Midden-Oosten, dat Israël…

“… al haar kolonisatieactiviteiten in de nederzettingen moet stopzetten en ophouden met haar agressies tegen onze steden, dorpen en vluchtelingenkampen.

calimero-huiltHet moet stoppen met haar beleid van collectieve bestraffing en de vernietiging van Palestijnse woningen. Het moet ophouden met buitengerechtelijke executies en stoppen met het arresteren van onze mensen en het moet de duizenden gevangenen en geïnterneerden vrijlaten. Het moet ophouden met haar agressie en provocaties tegen de Heilige Al-Aqsa Moskee.”

Hij presenteert de beschuldigingen (‘buitengerechtelijke executies‘, ‘kolonistenterreur‘ en ‘agressies tegen islamitische heilige plaatsen‘) als feitent. Dat zijn geen feiten. Op de meter van een leugenindicator houden ze ergens het midden tussen verdraaiing en regelrechte leugen.

Niettemin zegt Abbas dat hij op zoek is naar vrede. Om vrede te bereiken, beweert hij, moet Israël de Nakba erkennen en bekennen (Nakba = de zogenaamde ‘Arabische catastrofe’ die in 1948 plaatsvond toen de Arabische aanvalsoorlog tegen de kersverse Joodse Staat met het doel de Joodse Staat te verwoesten maar compleet de mist inging).  Hij verklaarde dat Israël haar verantwoordelijkheid moet opnemen voor de Nakba.

Hallo? De Arabieren begonnen een genocidale oorlog tegen de Joden, verloren die oorlog en trachten nu dat verlies ervan op het conto van de Joden te schuiven? Deze laatste eis zet misschien een nieuwe definitie van ‘chutzpah‘ (een gotspe:  een ongehoorde en of schaamteloze brutaliteit): Abbas wil dat de leider van de Joodse Staat zijn verantwoordelijkheid erkent voor het Arabische falen van het vernietigen van de Joodse Staat.

Hoe vredevol en verzoeningsgezind is dat? Deze toespraak ging niet over vrede. Het ging over het belasteren van Israël. Het was ongeveer zoals een Joodse verontschuldiging eisen voor de Arabische Jodenhaat. Het ging over het volledig negeren van Arabische schuld voor het gebrek aan vrede.

Hoe zou u antwoorden op een dergelijke ‘chutzpah‘? Zou u weten waar met een antwoord te beginnen? Ik weet niet wat u zou verkiezen om te antwoorden. Maar ik heb een mogelijk Joods antwoord gevonden. Het is vrij eenvoudig. Kijk hieronder maar:

gene

“Dus, jij stak een foto van Adolf Hitler omhoog op de Tempelberg? Herinner mij er nog eens aan wanneer jou een land geven een goed idee is…”


Bron: vrij vertaald door Brabosh.com van het artikelAbbas chutspa at the UN. One Jew’s response” van 25 september 2016 door Tuvia Brodie op zijn blog op de site van Arutz Sheva.