Israël was niet de oorzaak van de vlucht van de Arabieren in 1948

abu-mazen-1989Tunis, Tunesië, zomer 1989. Links Abu Ammar (aka Yasser Arafat) en helemaal rechts Abu Mazen (aka Mahmoud Abbas, toen 54 jaar). Van 1982 tot 1 juli 1994 was het HQ van de PLO in Tunis waarna het verhuisde naar Gaza nadat in Oslo de Palestijnse Autoriteit werd gesticht. Eerder, van ca. 1967 tot juli 1971, bevond het HQ van de PLO zich in Jordanië en daarna in Libanon tot in 1982.

Een van de vele Palestijnse Arabische mythes die tot op vandaag wordt gecultiveerd (wat is het geheugen toch weer kort geweest) is dat de Palestijnen door de Israëlische Joden met geweld en terreur uit hun huizen en hun geboorteland werden geranseld en over de grenzen heen naar de Arabische buurlanden werden verjaagd om daar sindsdien decennialang en tot op vandaag te kreperen en kommer en kwel. Hieronder enkele getuigenissen die deze hardnekkige leugen van de Nakba mythe weerleggen, waarvan de eerste door niemand minder dan PA-president Mahmoud Abbas zelves!

Lees verder

Advertenties

25ste verjaardag van de verzwegen NAKBA: de verdrijving van ca. 350.000 Palestijnen uit Koeweit

arafat-saddam2Bagdad, oktober 1988. De Palestijnse leider Yasser Arafat (R.) kon het goed stellen met het Iraakse dictatoriale regime. Zijn samenwerking met Irak zal enkele jaren later aan de basis liggen van de verdrijving van de Palestijnen uit Koeweit tijdens en na de Eerste Golfoorlog.  [beeldbron: Al Jazeera]

25 jaar geleden in 1991 verdreef Koeweit tussen 350.000 en 370.000 Palestijnen uit het land. En niemand die hier naar verwijst. Vele van deze Palestijnen waren in de jaren 1950 naar Koeweit uitgeweken en leidden er een relatief goed leven. Gehele families groeiden hier op tot… ze werden uitgezet en gedeporteerd.

Echter nadat de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO) de invasie in Koeweit door Saddam Hoessein omarmde werden de Palestijnse inwoners aangeschoten wild. Eind jaren 1990 vonden er reeds vier dodelijke bomaanslagen plaats in Palestijnse wijken die een eerste uittocht op gang bracht. Na het einde van de Iraakse bezetting begon de Koeweitse vervolging van de Palestijnen. Martelingen, moorden, verkrachtingen en de geplande etnische zuivering van honderdduizenden Palestijnen. Ongeveer 4.000 Palestijnen werden vermoord en 16.000 anderen gemarteld in de Koeweitse gevangenissen en ondervragingscentra. Honderdduizenden werd verdreven waarvan vele duizenden werden opgesloten aan de grens met Irak in het zogeheten Safwan Refugee Camp.

Waarom herdenken Palestijnsen deze 25ste verjaardag van de Nakba in Koeweit niet? Ze herdenken toch jaarlijks op 15 mei de ‘nakba’ van 1948?  Waarom praat geen enkele pro-Palestijnse groep of ngo over deze ‘nakba’? De reden is vrij simpel. Die hele ‘pro-Palestijnse’ sien is niks meer dan een pose, een voorwendsel, en heeft helemaal niets te maken met hun liefde voor de Palestijnen maar alles met hun haat jegens die andere groep: de Joden. En vermits Israël hier op geen enkele wijze in betrokken was, haalde dit ‘schokkend nieuws’ geen krantenkoppen (hooguit wat rimpels op het wateroppervlak) en produceerde ook geen V.N.- resoluties.

koeweit-nakba
Lees verder

Naar jaarlijkse gewoonte is ’t weer tijd voor ‘Nakba Dag’ nonsens uit de toverdoos van Pallywood

nakba1948“Nakba??? Israël gaat niet rouwen omdat jullie poging
om ons
uit te roeien in 1948 compleet de mist inging!”

Terwijl we ons andermaal schrap zetten voor de jaarlijks weerkerende Nakba Dag “viering” – dat wil zeggen massaal rellen en boosaardige anti-Israël demonstraties zogenaamd ter herdenking van de Palestijns-Arabische uittocht uit het land van Israël – is het belangrijk om te begrijpen wat deze dag écht vertegenwoordigt.

De Nakba, die in het Arabisch “catastrofe” betekent, is het oudste instrument in de goed geoliede Palestijns Arabische propaganda machine (aka ‘Pallywood‘) die dient om Israël te delegitimeren en het bestaanrecht van de Joodse Staat te ondergraven.

Ondanks de beweringen van het tegendeel, is de Nakba niet bedoeld om een persoonlijke tragedie van ontworteling uit te drukken. Integendeel, zij wil een valse politieke mythe poneren en verspreiden van een ongekende en ongegeneerde onjuiste voorstelling van de geschiedenis. De Nakba is een poging om zowel de verantwoordelijkheid van de Arabieren vrij te pleiten voor de resultaten van hun eigen agressie en tevens de misdaden van de Palestijnse nationale beweging te vergoelijken.

Er was, en blijft, slechts één partij die schuld heeft aan de zogenaamde Nakba: de Arabieren. Het waren de Arabieren die op 29 november 1947 de tweestatenoplossing  van de Verenigde Naties afwezen (het zogeheten Verdeelplan aka VN Resolutie 181, de ‘moeder’ van alle VN Resoluties die daarna zullen volgen)  en een vernietigingsoorlog begonnen tegen de Joodse Yishuv, wat ironisch genoeg ‘Palestina’ werd genoemd, en het waren de Arabieren die Israël zijn binnengevallen met de bedoeling de Joodse staat van de kaart te vegen. Alsof dat niet genoeg was, werden na de Israëlische onafhankelijkheid circa 850.000 Joden uit Arabische landen vervolgd, ontdaan van hun eigendom en uit hun huizen verdreven: de Joodse Nakba.

israel-map1Boven alles, dient de Nakba Dag ook als een belangrijke herinnering omtrent de ultieme kwestie, dat met name het Israëlisch-Palestijnse conflict impregneert: de oprichting en het voortbestaan van de Joodse staat. Ongeacht naïeve pogingen om het op een andere wijze uit te leggen, is de schepping van Israël in wezen de échte ‘catastrofe’ waarom in de Palestijns Arabisch wereld wordt gerouwd op Nakba Dag.

Het is geen toeval dat Nakba Dag wordt herdacht op 15 mei, de Gregoriaanse kalenderdag toen de Britten hun Mandaat voor Palestina beëindigden en aldus de weg vrijmaakten voor het nieuwe tijdperk van Joodse soevereiniteit.

Gemakshalve werd Nakba Dag niet gekozen om de verjaardag van een massieve Palestijns-Arabische exodus te herdenken, zoals in Jaffa, Haifa of Safed, die allen plaatsvonden vóór 15 mei en die belangrijke gebeurtenissen markeren in de Palestijns-Arabische geschiedenis.

Zo’n datum zou dan ook niet te rijmen zijn met de doelstelling van de Nakba en zou vragen rondom de omstandigheden van dergelijke “uitdrijvingen” kunnen opwekken. Want, zoals uitgebreid werd gedocumenteerd, is een groot deel van de Palestijnse Arabieren vrijwillig vertrokken na orders van het Arabisch Hoger Comité. Op sommige plaatsen, zoals bijvoorbeeld in Haïfa, smeekten de Joden zelfs de Arabieren om te blijven. Maar waarom de feiten een “goed verhaal” laten verstoren?

En hierin schuilt het probleem: de feiten die in de weg staan van het Nakba verhaal. Aan de andere kant stelt de verzonnen mythe, die door de Palestijnse nationale beweging werd gesponnen, hen in staat om door te gaan met het rechtvaardigen van hun ontkenning van het recht van Israël om te bestaan. Het stelt hen tevens in staat om verder te gaan met behulp van valse voorwendselen om de sympathie van de internationale gemeenschap op te wekken, en het stelt hen ook in staat om door te gaan met hun volk op te ruien tot geweld op grond van een nationaal sprookje.

Ironisch genoeg, maar ondanks al zijn leugens en bedrog, mag Nakba Dag niet worden vergeten. Het dient als een belangrijke herinnering van de moorddadige poging van de Arabieren om het Joodse volk in Israël uit te roeien, slechts drie jaar na de Holocaust; iets dat we ons niet kunnen veroorloven om te vergeten.

door Eytan Meir (Im Tirtzu)


Bron: vrij vertaald naar een artikel van 11 mei 2016 op de site van Arutz Sheva


Israel68

Disproportionele aandacht voor dood van twee Palestijnen tijdens gewelddadig Nakba protest

shot03bNakba Dag, 15 mei 2014. Vluchtende Israëlische soldaat wordt achterna gezeten door stenengooiende Palestijnse ‘kinderen’

Laatst bijgewerkt: donderdag, 22 mei 2014 om 04u06'

Op donderdag 15 mei 2014 omstreeks 15u00 werden tijdens gewelddadige rellen op de Westbank naar aanleiding van Nakba Dag, in Beitunia nabij de Israëlische gevangenis Ofer, twee minderjarige Palestijnen gedood. Een derde werd zwaar gewond toen hij een kogel in de borst kreeg. Tot op vandaag is niet duidelijk hoe het incident heeft kunnen plaatsvinden vermits het onderzoek naar hun dood maar net begonnen is en verre van afgerond.

Als ‘bewijs’ circuleren op de sociale media thans videobeelden waarvan iedereen met eigen ogen meteen kan vaststellen dat het hele ding werd gemonteerd en de facto waardeloos is. Pallywood, de Palestijnse mediamachine die in opdracht van Hamas en de Palestijnse Autoriteit aan de lopende band leugens, beeldmontages, nepfoto’s en foutieve eenzijdige informatie verspreidt, lijkt hier weer een puik stukje afgeleverd te hebben.

shot01bNergens Palestijnse ordediensten of politie te bespeuren, wel véél gehelmde camera- en perslui. Pallywood in volle actie!

Niettegenstaande dat, dringen de Verenigde Staten en de Verenigde Naties reeds aan op een onderzoek naar de feiten. Dat Israël en het IDF vanaf het eerste ogenblik meteen een eigen onderzoek hebben opgestart is hen blijkbaar ontgaan. Het westerse ‘vermanend vingertje’ mag ook hier zeker niet ontbreken.

Tja, waar moeien ze zich weer mee? Dat er een paar kilometer verder net over de grens, het dodental in Syrië reeds opgelopen is tot meer dan 160.000 kan verder niemand boeien. Disproportionele en obsessieve aandacht voor al wat de Joden doen, verdwaast de geesten.

Hoe dan ook, het lijkt er andermaal op dat de Palestijnen, met de hulp van overijverige westerse Israëlbashers vergiftigd door obscene Jodenhaat uit de oude doos, andermaal een soortement Al-Doura zaak in de maak is. Op 30 september 2000 werd de 12-jarige Mohammed al-Dura doodgeschoten “door Israëlische soldaten” maar veel jaren later kwam de waarheid boven.

Deze keer heten ze Nadim Nawareh (Nadeem Siam Nawara), 17 jr., en Mohammed Salameh (Mahmoud Odeh Abu Daher), 16 jr., die ongetwijfeld reeds zijn  bijgeschreven op de lijst van martelaren, gestorven voor de Palestijnse Zaak. Vele Palestijnse pleinen en straten, sportevenementen en jeugdkampen enz. in Gaza en op de Westbank zullen voortaan hun namen dragen [..] De derde zwaar gewonde is de 15-jarige Mohammed Azza.

pal-pressPallywood was weer over vertegenwoordigd.
Screenshot genomen uit de Pal-Arabische verslagen van de incidenten zie hier en hier

Gemonteerde videobeelden
Onder de titel ‘Unlawful killing of two Palestinian teens outside Ofer’ werd door de Palestijnse ngo DCI-Palestine (Defence for Children Palestine) een videoclip op het internet geplaatst waarin, vooruitlopend op de resultaten van om het even welk onderzoek, Israëlische soldaten worden beschuldigd van het gebruik van disproportioneel geweld en het koelbloedig executeren van twee Palestijnse ‘kinderen’.

Hoewel op de beelden zelf niet te zien is wie schoten zou hebben afgevuurd, waar en wanneer, noch wie er zogezegd gedood zou zijn. De feiten zouden zich afgespeeld hebben nà de  demonstraties aan de Ofer Gevangenis, waar zo’n 150 Palestijnen hadden betoogd. De beelden werden gemaakt door een beveiligingscamera en nadien in drie aparte fragmenten geknipt die aan elkaar werden gepraat in een interview met een zogenaamde ‘getuige’ van de feiten.

green1Eén van de twee Palestijnse ‘kinderen’ in actie die even later op de grond lag te wachten op de camera’s van Pallywood…

Het eerste fragment (0’24”) is een Palestijn met een slinger te zien en in het tweede fragment (0’58”) klinkt een knal en valt een manifestant tegen de grond en blijft liggen. Helemaal absurd wordt het in het derde fragment (1’29”). Opnieuw klinkt een knal, een manifestant kijkt eens rond en laat zich met twee uitgestoken armen (?) op de grond vallen waarna de cameramensen en perslui toesnellen.

Niemand is herkenbaar op de beelden, geen context van de gewelddadige manifestatie die heeft plaatsgevonden, geen Palestijnse ordediensten en/of politie te zien om de manifestatie in goede banen te leiden, nergens is op de beelden te zien hoe en waar en wie de schoten heeft afgevuurd en of ze wel iemand gedood hebben. Daar hebben we allemaal het raden naar. Zelfs de ‘getuige’ blijft anoniem.

Afgaande op de uitleg van DCI-Palestine is een echt onderzoek in feite reeds overbodig. De feiten zijn bekend, de slachtoffers opgehemeld en bijgezet in de Palestijnse galerij der onsterfelijken. De daders zijn per definitie altijd de Joden en/of de Israëliërs. En wie dat nog probeert tegen te spreken of te weerleggen werkt onmiskenbaar in opdracht van Israël en staat op de loonlijst van de Mossad. Einde verhaal. 😦

Zoals gewoonlijk zal de waarheid uiteindelijk wel boven komen drijven, in regel slechts vele maanden later, maar dan is de leugen tegen lichtsnelheid reeds vele malen rondom de aardbol gecirculeerd (de clip op YouTube werd op 3 dagen tijd reeds 400.138 aangeklikt!) en zal niemand de ware toedracht nog opmerken laat staan ernstig nemen. l’ Histoire se repête.

door Brabosh.com


Bronnen:

  1. Elder of Ziyon Blog:
    ♦ Pallywood again? IDF denies using live fire during “Nakba Day” demonstration (updates – new video) – Yesterday, a security video was released that seems to show the two Palestinian Arabs being shot and killed during “Nakba Day” demonstrations near Ofer Prison in Bitunia [lezen]
  2. Arutz Sheva:
    ♦ Ya’alon: I’ve Seen Plenty of Edited Videos – Defense Minister dismisses edited video which Arabs and leftists claim shows the IDF shooting two Arab youths; door Yedidya Ben Or en Elad Benari [lezen]
    ♦ UN, US Call for Inquiry into Rioters Shot on Nakba Day – Top UN official and US state dept. call for investigation, after Palestinian Authority claims violently rioting youths were ‘unarmed’ [lezen]
    ♦ Two Arab Rioters Killed Amid Nakba Day Clashes – Arab extremists coordinate multiple riots in Judea, Samaria and Gaza; attempt to mimic Israeli ‘memorial siren’ falls flat; door Yaakov Levi [lezen]
    ♦ IDF Says Footage of Nakba Day ‘Killings’ is Misleading – Palestinian Arabs release video they say shows 2 youths being shot Monday. IDF says edited video does not reflect reality; door Gil Ronen [lezen]
  3. DCI-Palestine:
    ♦ Israeli forces shoot and kill two Palestinian teens near Ramallah [lezen]
  4. The Times of Israel:
    ♦ Film of Palestinians’ killing likely doctored, top official says – High-placed defense source recalls ‘Pallywood’ allegations against IDF in 2000; human rights group: ‘Grave suspicion’ shooting was willful; door Mitch Ginsburg en Lazar Berman [lezen]
    ♦ Washington urges probe into Nakba Day killings – US, UN demand explanations after video seemingly shows two unarmed Palestinian teens shot dead by IDF last week; door Adiv Sterman [lezen]
    ♦ Clip purports to show unarmed Palestinians shot by IDF – 2 youths were killed after Nakba Day clashes had subsided, NGO footage ostensibly shows; army says film edited to distort events; door Spencer Ho [lezen]
    ♦ Ya’alon says troops in Nakba Day killings were in danger, acted as needed – Palestinian officials claim video proves 2 youths shot dead by IDF posed no threat; Israeli TV analyst suggests film may have been faked [lezen]
    ♦ PLO: Israel ‘executed’ teens at Nakba rally; IDF: We only used riot-control techniques – Palestinian officials claim video footage proves 2 youths shot dead by IDF posed no threat; army says film was doctored, doesn’t reflect the violence [lezen]

Arabieren waren tussen 1948 en 1967 gekant tegen de oprichting van soevereine staat Palestina

1949israelKaartje uit april 1949 na het einde van Israël’s Onafhankelijkheidsoorlog

Laatst bijgewerkt: dinsdag, 20 mei 2014 om 05u35'

Tijdens die oorlog werd de westelijk gelegen Gazastrook door het Egyptische leger veroverd en tot in 1967 bezet door Egypte. In het oosten werden de Joodse hoofdstad Jeruzalem en de Westbank veroverd en bezet door Jordanië en in 1950 illegaal geannexeerd bij het Hasjemitische koninkrijk. Die annexatie werd slechts erkend door G-B en toenmalige Britse vazalstaat Pakistan. De rest van de wereld en de Verenigde Naties, met inbegrip van de 22 lidstaten van de Arabische Liga, waren tegen die annexatie gekant.

Pas nà de Zesdaagse Oorlog van 5 tot 10 juni 1967 zal de kaart volledig hertekend worden. Op enkele dagen tijd versloeg Israël in een defensieve oorlog zowel Egypte, Syrië als Jordanië, bezette de Egyptische Sinaï en veroverde de Golan Hoogtes op Syrië en plaatste tegelijk Gaza en de Westbank onder Israëlische controle. Een ware tour de force van Israël. Daar hadden de Arabieren niet van terug. 

Maar tot aan het begin van de Zesdaagse Oorlog in 1967 was er helemaal geen vraag naar een onafhankelijke Palestijnse staat. Waarom niet?

Tot die vaststelling kwam toevallig ook journalist Bakir Oweida in een artikel op de Engelstalige website van Al Arabiya nav. van 66 jaar “Nakba”. Al Arabiya is een Saoedi-Arabische televisiezender die gevestigd is in het rijke oliestaatje Doebai en geeft ook kranten uit, ondermeer in Londen. Het netwerk richt zich in hoofdzaak op de Arabische wereld en moslims over de hele wereld.

Bakir Oweida schreef op 18 mei 2014 in Al Arabiya:

Bakir Oweida“De Westbank en de Gazastrook stonden onder de soevereiniteit van twee Arabische staten, was het dan niet mogelijk om een [onafhankelijke] Palestijnse staat uit te roepen met Jeruzalem als hoofdstad? Jazeker. Het was mogelijk om dat te doen maar het ontbrak [hen] aan de wil.

Misschien dat sommigen zullen beweren dat ook de internationale gemeenschap dit nooit zou toestaan om dat te laten gebeuren, net zoals het ook tegenwoordig niet toestaat dat een onafhankelijke Palestijnse staat wordt opgericht. Hoewel ik denk dat dit alles dient om een nalatigheid te rechtvaardigen die nooit zal kunnen gerechtvaardigd worden.”

Voor een Arabier is dat een statement dat kan tellen hoewel het natuurlijk slechts een onvolledige waarheid blijft. ‘k Ben benieuwd of Bakir Oweida met zijn artikel al niet op slag en stond de redactie van Al Arabya werd uitgeschopt en sinds vanochtend ligt weg te kwijnen in één of andere Saoedische of Dubaïse cel.

In elk geval een lovenswaardige poging van Oweida en laat ons hopen dat hij hierna nog verder door blijft redeneren. Dan zou hij bijvoorbeeld ontdekt hebben dat in het eerste PLO Charter van 1964 zowel Gaza als de Westbank expliciet waren uitgesloten van het zo gewenste Palestijnse thuisland. Dat kon en durfde de Palestijnse leiders van toen ook niet om de simpele reden dat Gaza in Egyptische handen lag en de Westbank geannexeerd door Jordanië.

free-palestinaDus eiste in 1964 de Palestijnen enkel het grondgebied van Israël op als toekomstige Palestijnse staat. En het is nogal logisch dat wanneer de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO) in 1964 Gaza en de Westbank niét opeisten om er hun staat op te richten, waarom zouden de Arabieren dan toen geneigd wel zijn om hen dat zomaar te schenken?

Dat leidt ons tot de diepere liggende vraag: waarom wilde de PLO geen eigen staat op de Westbank en in Gaza waarvan ze tegenwoordig beweren dat het “historisch Palestina” was? Waarom eisten zij enkel het land op dat niet “bezet” werd – eh.. behalve dan het grondgebied van Israël dat “bezet” werd door de Joden uiteraard.

De waarheid is dat iedereen die de kranten van vóór 1967 heeft doorpluisd, weet dat de PLO en de Arabische staten allen hetzelfde doel deelden, met name Israël vernietigen. Niemand maalde om een “Palestijnse staat” en de Palestijnse kwestie werd enkel gecreëerd als een middel om de wereld te bewegen Israël onder druk te zetten. Het heeft nooit iets te maken gehad met zogenaamd Palestijns nationalisme. Dat is een fabel.

Indien Oweida de moeite zou nemen om dieper in de geschiedenis te graven, dan zou hij ontdekt hebben dat de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO) van oorsprong een Egyptische creatie was.

Dat veranderde toen Al Fatah in 1967 de PLO overnam die beiden vanaf 4 februari 1969 tot aan zijn dood op 11 november 2004 werden geleid door de in Caïro geboren en getogen Egyptenaar Yasser Arafat, hoewel hij later zal ontkennen dat hij uit Egypte afkomstig was.

Yasser ArafatHet charter van de PLO werd in juli 1967 herwerkt conform het belangrijkste doel van Al Fatah, met name de “Volledige bevrijding van Palestina en het uitwissen van het Zionistisch bestaan op economisch, politiek, militair en cultureel terrein.”

Tot op vandaag is de PLO nog steeds niet geïntersseerd in een soevereine staat. Als dat zo zou zijn dan zouden ze die al lang hebben gehad. Zelfs indien een Palestijnse staat morgen zou opgericht worden in al de gebieden, dan zou de oorlog niet voorbij zijn. Het slagveld zou zich enkel verleggen naar Israël zèlf.

Zoals de Palestijnen dan het “recht op terugkeer” zouden eisen naar een staat waar ze nooit gewoond hebben, een landbrug- of verbinding eisen tussen Gaza en de Westbank dat Israël letterlijk in twee stukken zou klieven, het recht opeisen om een eigen leger op te richten zodat het Israël zelf zou kunnen bedreigen en ze zouden nieuwe discussies beginnen over de grezen (net zoals Hezbollah dat deed) om hun volk tevree en boos te houden.

Indien de Heer Oweida in alle eerlijkheid zou kijken naar de geschiedenis van de “nakba”, dan zou hij zien hoe de Arabische naties diegenen zijn die de Palestijnse Arabieren in de miserie hebben gestort en ze statenloos houden en dan zou hij zich realiseren dat indien plotseling een Palestijns Arabische staat zou ontstaan, de meeste Arabische staten geen ogenblik zouden aarzelen om de miljoenen Palestijnse Arabieren eruit te schoppen die ze 66 jaar lang amper hebben kunnen luchten.

Weinig Arabieren zijn bereid om de zo duidelijk voor de hand liggen feiten te erkennen, laat staan om ze luidop te uiten. Misschien dat Oweida de moed zal vinden om deze topic wat verder uit te diepen.

Toemaatje:

Op de onderstaande cartoon van 28 november 1956 in de Zwitserse krant ‘Nebelspolter’ werd Israël beschuldigd van het gebruik van ‘disproportioneel’ geweld. Op het plaatje staat de toenmalige Egyptische president Gamal Abdel Nasser de Israëlische premier David Ben-Goerion wat te jennen en uit te dagen ten tijde van de Suez-crisis of ook de Tweede Arabisch-Israëlische Oorlog geheten.

Achter het tuinmuurtje hebben enkele leiders van Arabische staten postgevat evenals een officier uit de Russische Sovjet-Unie. Met veel genoegen kijken ze toe op het tafereel dat zich voor hun neus afspeelt. Op het 4de plaatje reikt de Rus president Nasser zelfs een wapen aan. De Sovjet-Unie koos toen partij voor Egypte en voorzag het land van wapens en ander oorlogsmateriaal. Op het 5de plaatje heeft Nasser het Russisch geweer op zijn rug bengelen.

Intussen is Ben-Goerion het getreiter van Nasser beu geworden en geeft Nasser in het laatste plaatje een flinke oplawaai waar hij niet van terugheeft. Meteen springt het hele gezelschap achter het muurtje recht en krijst het hard uit over Israël’s vermeende agressie en disproportioneel geweld. De cartoon is bijna 60 jaar oud maar er lijkt helemaal niks veranderd te zijn.

nasser-1956

door Brabosh.com naar een artikel van EoZ


Bronnen:

  1. Elder of Ziyon Blog:
    ♦ Arab analyst realizes that Arabs didn’t allow “Palestine” from 1948-67 [lezen
  2. Al Arabiya News:
    ♦ Why calamities persist, 66 years after the Palestinian ‘Nakba’ [lezen]