Reisverslag van Brabosh: Israël in drie dagen

Een reisverslag dat jullie nog te goed hadden… 😉

Israël in drie dagen

(27-30 november 2009)

Dankzij Joods Actueel en Jet Air – Reizen naar Israël en het Israëlisch Ministerie voor Toerisme, kon ik eind november 2009 onverwacht mee gaan voor een 3-daagse persreis naar Israël. Mijn eerste trip naar het land van het Joodse volk. Een overvol programma afwerken op drie dagen leek al op het eerste zicht onmogelijk en in de praktijk moesten er inderdaad enkele items worden afgevoerd. Maar wat ik wel te zien kreeg, daar heb ik meer dan dubbel en dik van genoten: Tel Aviv, Jeruzalem, Jaffa, de Dode Zee en… Masada! Wie mijn schrijfsels sinds 2003 volgt op mijn website verzet.org en het afgelopen jaar vooral op mijn blog brabosh.com, kent mijn passie voor de strijdbare Jood, die tweeduizend jaar vervolging, discriminatie, dhimmitude, slavernij, moord en doodslag meer dan zat was en op een bepaald ogenblik in de geschiedenis besloot om zijn eigen lot weer in handen te nemen en letterlijk de Berg van Zion te beklimmen om er nooit meer van te wijken: Israël.

Tel Aviv, de Witte Stad

Mijn 3-daagse perstrip begon in Tel Aviv, de Witte Stad die dit jaar haar 100ste geboortedag viert en gesticht werd in de duinen, ergens tussen Haïfa en de oude havenstad Jaffa. Ik vraag me nog steeds af hoe deze hypermoderne stad, waar thans ongeveer een half miljoen mensen wonen, zomaar uit het zand is kunnen oprijzen. Dat op zich is al een mirakel. Vermits ik niet in mirakels geloof kwam ik er snel achter dat dit het resultaat is van hard labeur door de eerste Joodse pioniers, voornamelijk afkomstig uit Oost-Europa die de Russische pogroms ontvlucht waren op het einde van de 19de eeuw, en alhier in 1909 de fundamenten legden van de wereldstad die Tel Aviv is geworden zoals we die nu kennen.

De dynamiek die deze stad en die vooral van haar bewoners uitstraalt, laat niemand onbewogen. De prachtige Rothschildboulevard met haar mooie huizen in Bauhausstijl uit de jaren 1920, met her en der verspreide hoge wolkenkrabbers, het strand van Tel Aviv dat meteen doet denken aan het Spaanse Marbella, overal in het groen gebaad, perfect onderhouden en schitterend als een diamant. Te weten dan dat de Joodse pioniers het land aantroffen in zo’n verschraalde en verdorde toestand, waar – ‘dankzij’ vier eeuwen Ottomaanse bezetting zelfs geen enkele boom meer groeide want alle bomen waren omgehakt voor woningbouw en huishoudelijk gebruik – is het verbazingwekkend hoeveel groen en palmbomen, stuk voor stuk geplant door de Israëlische Joden, het dorre strand sinds 1909 hebben omgebouwd naar één van de mooiste oases aan de Middellandse Zee.

Masada zal nooit meer wijken

De volgende dag ging onze reis naar wat voor mij persoonlijk het hoogtepunt van de reis werd: de burcht van Masada hoog op een rots in het desolate landschap rondom de Dode Zee. Na de vernietiging van de 2de Tempel in Jeruzalem in 70 na Christus, hadden zich in het voormalige paleis van koning Herodes op Masada een duizendtal Joden terug getrokken, vastbesloten om te overleven en vrij te léven bovenop Masada, het laatste bolwerk van Joods verzet. De opstand van Bar Kochba zeventig jaar later is een andere beroemde historie. De Masada burcht werd onineembaar geacht maar na maandenlange belegering door de Romeinen en mede door het aanleggen van een helling naar de top toe, kon de burcht toch veroverd worden. Maar toen ze met geweld de verdedigingsmuren hadden ingebeukt, troffen ze alleen maar de levenloze lichamen aan van de Joden die zich hadden gezelfmoord. Eerder dan opnieuw in slavernij te gaan, kozen zij voor de de eeuwige vrijheid in de dood.

Tot op vandaag leggen elite eenheden van het Israëlische leger, na een verschikkelijke mars van 40 kilometer doorheen het barre woestijngebied, bovenop de top van Masada de eed van trouw af aan Israël en beloven haar bewoners eeuwig te beschermen met de woorden: “Masada shall not fall again” (Masada zal nooit meer wijken). De vooral symbolische waarde die het Joodse verzet in Masada voor de Israëli’s heeft is onmogelijk in te schatten, maar gelet op met hoeveel zorg en met zoveel liefde voor details de site werd gerestaureerd en gereconstrueerd, moet het voor iedereen die er nog aan zou durven twijfelen meteen duidelijk zijn: Masada is Israëlische bodem en zal dat ook eeuwig blijven. Na wat geplons in de weldoende Dode Zee, trokken we met onze groep verder naar Jeruzalem, de navel van de wereld.

Jeruzalem, de navel van de wereld

Het eerste wat ik op de eerste ochtend van mijn verblijf in Jeruzalem deed, nog vooraleer ik de stad met groep en gids zou bezoeken, was de Zion berg beklimmen en van daaruit Jeruzalem te overschouwen, centrum van alle grote religies en vooral het toneel van de strijd van de religies onderling door de eeuwen heen die Jeruzalem claimen als hun heiligste stad. Pas na de overwinning op de Arabische invallers tijdens de Zesdaagse Oorlog in 1967, zal Israël ten lange leste Jeruzalem terug als haar feitelijke hoofdstad installeren. Op 30 juli 1980 stemde de Knesset de wet goed van Jeruzalem, compleet en verenigd als de hoofdstad van Israël. Sindsdien heeft de hoofdstad een ongelooflijke metamorfose ondergaan.

Tussen 1948 en 1967 werd Jeruzalem bezet door de Arabieren en kompleet verwaarloosd. Het Joodse kwartier in de stad was volledig vernield, de Joodse begraafplaats aan de oostzijde van de stad werd door de Arabieren gebruikt als openbaar toilet, Joden mochten Jordanië en dus ook Judea en Samaria (op de Westelijke Jordaanoever) niet meer binnen en konden dus ook niet meer bidden aan de Klaagmuur, een oud resterend deel van de westelijke muur van de 2de Tempel die in 70 na Christus werd vernield door de Romeinen. Sinds 1967 hebben de Israëli’s kosten noch moeite gespaard om Jeruzalem weer op te bouwen. Met het grootste respect voor alle religies en hun specifieke heiligdommen, kerken, kapellen en moskeeën, is de stad weer uit het stof en de asse opgerezen na meer dan 400 jaar groezelig wanbeheer en plundering door Ottomanen en Arabieren.

Israël gaat nooit meer weg

In drie dagen Israël bezoeken is inderdaad te kort en doet het land en haar bijzonder gastvrije bewoners onrecht aan. Maar het was voor mij net voldoende om de smaak te pakken te krijgen. Ik twijfel nog of ik zal terugkeren voor een vakantie van strand, zon en zee (Tel Aviv) of een archeologische excursie. Wanneer ik mijn vrouw op de volgende trip mee naar Israël neem, zal het wellicht de Arabische Vlooienmarkt in Jaffa zijn alsmede de heiligdommen van Jeruzalem, of misschien wel voor een gezondheidskuur aan de Dode Zee. Het zal moeilijk kiezen worden, maar wat de volgende Israëlreis niet zal kunnen blijft gelukkig wachten tot ik opnieuw zal terugkeren, want… Israël gaat nooit meer weg.

Met dank aan iedereen, aan Jet Air – Reizen naar Israël, aan Ruth Coolen van Liege Airport, aan mevrouw Carmela Ohev-Zion onze Israëlische gids ter plaatse en in het bijzonder mevrouw Terry Davids en haar zoon Michael Freilich van Joods Actueel, die mijn ultieme droom eindelijk in vervulling lieten gaan!

Brabosh,
Antwerpen, 1 december 2009

Advertenties