Meer dan een derde deel van de Duitse links-extremen is Jodenvijandig

linker2BERLIJN – De links-extreme scene heeft een antisemitismeprobleem. 34% van de links-extremen was het eens met de bewering dat Joden “teveel invloed” in Duitsland zouden hebben. Bij links-radicale personen was dit 16%. Dit blijkt uit een onderzoek van de onderzoeksgroep SED-staat van de Vrije Universiteit Berlijn.

De instemming met antisemitische stereotypen was volgens de schrijvers van het onderzoek net zo groot. 345 van de links-extremen en 145 van de links-radicalen was het eens met de uitspraak dat Joden “geldzuchtig en hebzuchtig” zouden zijn. volgens de schrijvers van het onderzoek zou deze houding erop zijn terug te voeren dat het woord “Jood” als synoniem voor “kapitalist” en “uitbuiter” zou gelden.

Lees verder “Meer dan een derde deel van de Duitse links-extremen is Jodenvijandig”

Politiek correct ‘LINKS’ samen met islamisten en jihadis op ramkoers tegen Israël

codepink2Vrouwen van de linkse Israëlbashende organisatie  CodePink manifesteren halfnaakt voor de boycot van Israëlische Dode Zee-schoonheidsproducten van AHAVA. Uiteraard kunnen zij in de Pal-Arabische gebieden van Gaza, Judea & Samaria, niet halfnaakt manifesteren waar Palestijnen niet eens het woord “vrouwenrechten” kunnen uitspreken. De zedenpolitie van Hamas in de Gazastrook zal – getrouw aan een eigen variant van de sharia – deze “obscene” vertoning met veel genoegen hardhandig uit elkaar geselen, maar wel nadat ze eerst besmeurd en verkracht werden door het islamistisch schorem van de straat. Niet-moslima’s die in het Midden-Oosten willen opkomen voor vrouwen- en mensenrechten zouden beter moeten weten.

Sinds de oprichting van Israël, zijn de Palestijnen, Arabieren en moslims de steunpilaren van het anti-Zionisme geweest en dat samen met de politieke linkerzijde, geholpen door professoren in de literatuur uit de voormalige Sovjet-Unie. Maar dit is misschien een proces dat verandert: terwijl de moslims langzaam, met tegenzin, en er ongelijk toe komen om de Joodse staat als een realiteit te accepteren, wordt politiek links steeds luidruchtiger en obsessief in haar afwijzing van Israël.

Lees verder “Politiek correct ‘LINKS’ samen met islamisten en jihadis op ramkoers tegen Israël”

Intellectuele noodtoestand: De bezette gebieden van het linkse denken [Jacques Tarnero]

sjeik-yassinParijs, 30 augustus 2014. Leden van het ‘Sjeik Yassin Collectief‘ demonstreren ter ondersteuning van Hamas. Sjeik Ahmed Yassin stichtte in 1987 de Palestijnse afdeling van de (Egyptische) Moslim Broederschap. Deze terreurorganisatie zal zich later Hamas noemen. Terreurleider Yassin werd in 2004 uitgeschakeld door het IDF. [beeldbron]

Het verschil tussen radicale en gematigde Islam: ‘Radicale Islam wil alles vernietigen wat niet radicale Islam is, gematigde Islam wil enkel Israël en het Jodendom vernietigen.'”
[Gábor Somlai, bron]

Het op 13 november in Parijs aangerichte bloedbad was voorspelbaar en aangekondigd; alleen diegenen die weigeren dingen te zien die botsen met hun ideologische overtuigingen begrijpen dat niet. De ideologische ontkenning van de realiteit blijft de belangrijkste reden voor ons onvermogen terroristen te bestrijden, waarbij velen niet durven toegeven dat het om terroristen gaat.

Al maandenlang is onze haat alleen tegen diegenen gericht die er bij ons op aangedrongen hebben onze ogen open te doen en de dingen bij hun juiste naam te noemen. Al maandenlang hebben ons de eisen om een hele bevolking niet met een paar extremisten in verband te brengen evenals “Stop Islamofobie”-oproepen ertoe gedwongen onze rede af te sluiten.

Maar wie heeft er in de eerste plaats eigenlijk überhaupt voor deze verbanden gezorgd? Wie zijn de eigenlijke racisten van nu?

Iedere week heeft de Place de la République in Parijs de brullende optochten van het Sjeik Yassin-collectief meegemaakt, die oproepen tot haat tegen Joden (plaatje bovenaan). Heeft iemand dat geïnteresseerd? Onlangs kwamen er verontwaardigde antiracisten bij elkaar voor een “mars voor waardigheid”; deze scholden brullend in naam van de universele liefde, het antiracisme en de “broederschap” meerdere prominente joodse filosofen en journalisten uit, waaronder Bernard-Henri Lévy, Éric Zemmour en Alain Finkielkraut.

Lees verder “Intellectuele noodtoestand: De bezette gebieden van het linkse denken [Jacques Tarnero]”

Rakettenhagel: Heeft er nog iemand een paar domme adviezen voor Israël?

We hebben al lang weer een gelijksoortig stelselmatig antisemitisme als in het begin van de 20ste eeuw. Maar deze keer gaat dit nieuwe antisemitisme niet uit van de meerderheid van de burgers. Het zijn vooral linksen, die heel duidelijk Jodenvijandig zijn. Uiteraard ontkennen de linksen dit en beweren ze dat ze niet antisemitisch, maar “antizionistisch” zouden zijn. Maar dit door hen gemaakte onderscheid vervaagt bij nadere beschouwing tot onherkenbaarheid. Dieter Graumann, tot 2010 president van de Centrale Raad van Joden in Duitsland, zei m.b.t. het antisemitisme van de linksen: “Maar inmiddels is het antisemitisme ook bij delen van links gezellig … Lees verder Rakettenhagel: Heeft er nog iemand een paar domme adviezen voor Israël?

Linkse partijen beleggen bij voorkeur hun geld in BNP Parisbas die Iran, Cuba en Soedan financiert

Baas van DeWereldmorgen/Indymedia Han Soete (2de van links; lid van de maoïstische PVDA partij van Peter Mertens) hier samen op de foto met Nadine Rosa-Rosso (helemaal links), toenmalig boegbeeld van de PVDA, samen met de Libanese terrorist Dyab Abou Jahjah (rechts met Arafatjaaltje) van de AEL en Resist, op een betoging van 10 november 2002 tegen de oorlog in Irak en voor de bevrijding van Palestina, of waar de PVDA hare mostaard haalt… Opmerkelijk: Een onderzoek dat in de aanloop van de Europese Verkiezingen van 25 mei 2014 werd gevoerd door Knack Magazine onthulde dat de Vlaamse afdeling van de … Lees verder Linkse partijen beleggen bij voorkeur hun geld in BNP Parisbas die Iran, Cuba en Soedan financiert

De communistische wortels van de Palestijnse terreurorganisaties [David Meir-Levi]


Gaza, 18 augustus 2005. Eén van de zovele rivaliserende Palestijnse terreurgroepen, deze keer een communistische met Marxistisch-Leninistische allures. Het Democratisch Front voor de Bevrijding van Palestina [arab.: al-Jabha al-Dimuqratiyah / DFLP] paradeert door de straten van Gaza City om de terugtrekking te vieren van Israël uit Gaza, een “overwinning” waar ze niks voor hebben moeten doen. Het was premier Ariel Sharon die eenzijdig had besloten om de Joden terug te trekken uit hun nederzettingen van Gush Katif.

Hoewel veel nazi’s na de Tweede Wereldoorlog een nieuw en ideologisch gastvrij tehuis vonden in Egypte en Syrië, bleef de Grootmoefti van Jeruzalem Hajj Mohammad Amin Al-Hoesseini van de Palestijnse nationale beweging zelf, beroofd van haar nazi-patroon, een wees. Geen enkele soevereine staat van gelijk welke doctrine steunde hem. Integendeel, de meeste van de omringende Arabische landen, allemaal gesteund door het postkoloniale nationalisme en op zoek naar politieke stabiliteit, zagen de Palestijnse zaak, met name zoals ze werd ingebed in de Moslim Broederschap, als een bedreiging.

Egypte onderdrukte agressief de Broederschap. De Saoedische en Jordaanse koninkrijken bekeken de groei van de radicale islam met argwaan. Syrië en Libanon trachtten te evolueren in de richting van een opener samenleving in het pre-Ba’ath-tijdperk en vreesden het verzet van de Moslim Broederschap tegen de westerse stijl van burgerlijke rechten en vrijheden en haar felle veroordeling van de verwesterde Arabische samenlevingen.

Meer bepaald was het zo dat elk van deze lidstaten hun ogen hadden laten vallen op alles – of delen van – van wat voorheen het Britse Mandaat Palestina heette en toonden zich niet bepaald meer enthousiast over de oprichting van een nieuwe Arabische staat dan dat ze dat waren over het ontstaan van Israël. Als gevolg van deze complexe nationale ambities en tegenstellingen, werd er geen staat opgericht voor de Arabieren die leefden binnen het Britse Mandaat Palestina.

Hoewel Israël de terugkeer van de gebieden, die het veroverde tijdens de Onafhankelijkheidsoorlog van 1947-1949, tijdens de wapenstilstand conferentie van februari 1949 in Rhodos heeft aangeboden, hebben de Arabische leiders (onder wie geen enkele vertegenwoordiger van de Arabieren van het formele Palestina aanwezig was) het vredesaanbod van Israël afgewezen, verklaarden zij de jihad (de islamitische oorlog) aan Israël en veroordeelden zij de Arabische vluchtelingen naar de eeuwige status van vluchteling, terwijl ze tegelijkertijd illegaal de overige gebieden inpikten die de Verenigde Naties voorbehouden hadden voor een toekomstige Palestijnse staat – zoals Arafat ons zelf verteld heeft in zijn geautoriseerde biografie (Alan Hart, ‘Arafat: Terrorist or Peace Maker?’).

Egypte dreef de Palestijnse Arabieren samen in vluchtelingenkampen in haar nieuwe heerlijkheid in de Gazastrook, vermoordde haar leiders en schoot iedereen neer die probeerde de Gaza te verlaten. Jordanië annexeerde illegaal de Westelijke Jordaanoever bij haar koninkrijk en zal voor de volgende negentien jaar de staat van beleg onderhouden jegens Israël.

Lees verder “De communistische wortels van de Palestijnse terreurorganisaties [David Meir-Levi]”

Linkse Israëliër zwaar geschokt door virulent antisemitisme dat woekert in de Verenigde Staten

as-a-jew4Een frequent voorkomend verschijnsel onder progressieve Joden, zowel in Israël als in de Diaspora, is bijvoorbeeld het openlijk napraten van Israëlkritiek die continu door pro-Palestijnse individuën en organisaties wordt uitgebraakt, tot en met het openlijk verbranden door Joden van een Israëlische vlag. Daar moet je toch werkelijk een driedubbele idioot voor zijn om je vlaggeschip in de fik te steken.

hugo3Ik heb nooit de zin van Joods uiten van Israëlkritiek in gezien. Misschien dat die linkse Joden hopen dat, door de retoriek van hun potentiële vervolgers te papegaaien, zij hiermee ooit het eigen vege lijf zullen kunnen redden, net zolang ze maar luid en lang genoeg tegen Israël fulmineren? “De tak doorzagen waarop men zit,” zoiets kunnen alleen maar Joden bedenken. Hopelijk komt het nooit [meer] zover [tot een openlijke Jodenjacht], want de ontnuchtering zou wel eens erg pijnlijk – èn dodelijk! – kunnen zijn.

Cineast Nicky Larkin zei er ooit dit over: “Ik denk soms, dat de slechtste vijand van Israël de Joden zelf zijn. Ze zouden naar Israël moeten gaan, om de werkelijkheid van het leven van dag tot dag in Israël te leren kennen, en niet wat ze denken dat het is of enkel afgaan wat er op het nieuws wordt getoond.” Zo is dat.

Een voormalige Israëlische soldaat, die politiek nogal links georiënteerd is, schreef een veelzeggend artikel in de Times of Israel over de overweldigende vijandschap die hij ontmoette tijdens een reeks spreekbeurten in de VS, waardoor zijn kijk op het conflict geheel veranderde.

Lees verder “Linkse Israëliër zwaar geschokt door virulent antisemitisme dat woekert in de Verenigde Staten”

Nederlandse socialisten laten alle maskers vallen: Israël op de zwarte lijst [Afshin Ellian]

gazaknife2De Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken, Frans Timmermans, van de sociaal-democratische regeringspartij PvdA, hierboven afgebeeld in vrijetijdskledij met baard en een onschuldig ogend diplomatisch aardappelmesje, met vakantie dobberend ergens op de Middellandse Zee op 31 mei 2010. Wat mij betreft “is het doodsimpel: de nederzettingen liggen niet in Israël. Dus mag er op de producten die komen uit de nederzettingen niet staan ‘uit Israël’,” vertelde de socialistische kaper van dienst. Jeruzalem, Golan, Gaza en de West Bank liggen dus niet in Israël en krijgen voortaan de volgende stempels mee: West-Palestina (Hamas) en Oost-Palestina (Al Fatah),  Oost-Oost-Palestina (Jordanië) en Zuid-Oost-Palestina (Saoedi-Arabië). 😉

Dat Kamerlid Ahmed Marcouch niet naar Israël mocht, toont aan dat het bij de PvdA niet om de ellende van de Palestijnen gaat. Israël, dat is de kern van het probleem. En hoe zit het met die zwarte lijst? Alles wat we over Palestijnen en de Palestijnse kwestie schrijven of zeggen, is extreem gevoelig. Reden: de Joodse staat.

marcouch2Ahmed Marcouch: “Ik wilde wel naar Israël gaan maar ik mocht niet van mijn papa…”

Als ik hier in strenge bewoordingen over de Somalische terreurbeweging Al-Shabaab zou schrijven, is er niets aan de hand. Als ik over Al-Shabaab anders zou denken dan anderen, zou de hoofdredactie geen brieven krijgen.

Niemand zou het in zijn hoofd halen om mijn professie als rechtsfilosoof in twijfel te trekken als ik over Al-Shabaab wellicht anders denkt dan sommige gelovigen of niet-gelovigen. Overigens is Al-Shabaab in Somalië populair bij een deel van de bevolking. Hetzelfde geldt voor de Taliban. Ook daarover kan ik in alle rust schrijven zonder de intimidatie van de zijde van sommige Hollandse Taliban-liefhebbers te vrezen.

Dit geldt niet voor Palestijnse kwesties. Een deel van Palestina wordt geregeerd door Hamas: een bloeddorstige terreurorganisatie. Ze plegen niet alleen terreuraanslagen op onschuldige Joden, maar onderdrukken ook de gewone Palestijn.

Lees verder “Nederlandse socialisten laten alle maskers vallen: Israël op de zwarte lijst [Afshin Ellian]”

Hardhandig optreden van Palestijnse politie van stenengooiende Palestijnse meute +video

Westerse media berichten overmatig en bij voorkeur het hardhandig optreden van Israëlische grenspolitie en IDF-soldaten tegenover Palestijnse relschoppers. Hoe de Palestijnse politie en hun bijzonder oproereenheden zélf te keer gaan tegen eigen volk komt zelden in beeld en komt zelfs helemaal niét voor in de westerse media. Waarom niet, mag u hier zelf invullen. Als voorbeeld van typisch Palestijns optreden tegen andere Palestijnen kwam ik deze ochtend dit videofilmpje tegen.

Het bewuste videoverslag, dat op 14 december 2012 online online werd gebracht op YouTube, toont beelden waarop te zien is hoe Palestijnse veiligheidsdiensten van de GTI hardhandig optraden tegen Palestijnse jongeren na confrontaties met Israëlische soldaten. Plaats van het toneel is Hebron, begin december 2012 op de West Bank.

Palestijnse mensenrechtenorganisaties berichtten dat de Palestijnse politie werd ingezet aan de controleposten bij de inkom van de stad om te voorkomen dat de jongeren stenen gooiden naar de Israëlische troepen gestationeerd aan die controleposten. De Palestijnse politie arresteerde ook bijna twintig Palestijnse jongeren.

Lees verder “Hardhandig optreden van Palestijnse politie van stenengooiende Palestijnse meute +video”

De Europese linkerzijde heeft een probleem met Joden en met de Joodse staat [Colin Shindler]

The European Left and Its Trouble With Jews

door Colin Shindler
bron: The New York Times [www.nytimes.com]

Vorige week heeft Twitter een populair account afgesloten omwille van het posten van een stortvloed aan antisemitische berichten in Frankrijk. Dit gebeurde kort na het afvuren van lege kogels naar een synagoge in de buurt van Parijs, de ontdekking van een netwerk van radicale Islamisten die een handgranaat gooiden naar een kosjer restaurant, en de moord op een leraar en jonge leerlingen aan een Joodse school in Toulouse eerder op het jaar. De aanslagen maakten deel uit van een toenemende gewelddadige campagne tegen Joden in Frankrijk.

Tegenwoordig aarzelt een aanzienlijk deel van de Europese linkerzijde om duidelijk stelling te nemen wanneer anti-Zionisme overvloeit in antisemitisme. Beginnend in de jaren ’90, begonnen velen aan de Europese linkerzijde de groeiende moslimminderheden in hun landen te bekijken als het nieuwe proletariaat en de Palestijnse kwestie als een mechanisme te gebruiken voor het aanwerven van nieuwe leden. De kwestie van Palestina bleek bijzonder verleidelijk voor kinderen van immigranten, aan hun lot overgelaten tussen identiteiten.

Lees verder “De Europese linkerzijde heeft een probleem met Joden en met de Joodse staat [Colin Shindler]”

De vijand van de Joodse staat Israël komt van ultra links [Caroline B. Glick]

The Left’s only enemy

door Caroline B. Glick [www.jewishworldreview.com]
vert.: Wachteres & Henk V./E.J. Bron [ejbron.wordpress.com]

De wettelijke termijn van de functie van de voorzitter van Palestijnse Nationale Autoriteit (=staatshoofd), Mahmoud Abbas, verliep bijna vier jaar geleden. Maar zijn aanhangers maken zich daar niet druk over. In Israël, Washington en over de hele wereld steken de aanhangers van Abbas, die een voorstander van autoritaire principes is, de loftrompet over hem als een gematigd persoon.

In 2002 duwde links, dat wanhopig op zoek was naar een gezicht voor de Palestijnen dat niet mocht lijken op het gezicht van Yassir Arafat, Abbas vanuit de schaduw van Arafat naar voren. Abbas, die al 39 jaar als vertegenwoordiger van Arafat dienst deed, werd aanvaard als een belangrijk politiek gematigd persoon en neergezet in de verzonnen positie van Palestijnse premier.

Het feit dat Abbas een onverbeterlijke Jodenhater is, die vier decennia in de hogere leiding van een terroristische organisatie doorbracht en wiens proefschrift één lange ontkenning van de Holocaust inhield, werd van tafel geveegd.

Lees verder “De vijand van de Joodse staat Israël komt van ultra links [Caroline B. Glick]”

Rachel Corrie, die zich in 2003 voor een bulldozer gooide, was geen vredesactiviste [Jonathan S. Tobin]

De 23-jarige zelfmoordactiviste Rachel Corrie van de ISM, die maandenlang met ware doodsverachting kat en muis speelde met de Israëlische bulldozers, verloor uiteindelijk niet enkel het gevecht tegen de machines maar ook tegen het gezond verstand. Het verdict van de rechter in Haïfa was onverbiddelijk: de dood van Rachel Corrie was een ongeval, te wijten aan haar eigen roekeloos gedrag. Het IDF treft geen enkele blaam. Maar voor linkse Israëlbashers blijft Rachel Corrie een icoon en een martelares die ijverde voor vrede en vrijheid voor de Palestijnen. Boerenbedrog natuurlijk. Rachel Corrie was helemaal geen vredesactiviste, integendeel. Lees ook hier op Brabosh.com: “De mythe van Rachel Corrie achterhaald door de waarheid” door Giulio Meotti”  (plaatje van 16.03.2003 kort voor haar dood / foto Reuters)

Rachel Corrie Was No Peace Activist

door Jonathan S. Tobin
bron: http://www.commentarymagazine.com

Het verdict dat vandaag (28 aug. 2012) door een rechter in Haifa werd uitgesproken na een proces dat door de ouders van Rachel Corrie werd ingediend, zal overal door Israelbashers worden afgekeurd, en gezien worden als een bevestiging van hun groezelige mening over het rechtssysteem van het land.

Voor hen is Corrie, een 23-jarig lid van de International Solidarity Movement die in 2003 werd gedood, een martelares voor de zaak van vrede en vrijheid voor de Palestijnen. Zij blijven geloven dat Corrie doelbewust door een Israëlische bulldozer werd overreden die huizen neerhaalde van onschuldige Arabieren.

Maar zoals het de rechter terecht opmerkte, is haar dood een betreurenswaardig ongeval met dodelijke afloop, veroorzaakt door haar eigen roekeloos gedrag.

Lees verder “Rachel Corrie, die zich in 2003 voor een bulldozer gooide, was geen vredesactiviste [Jonathan S. Tobin]”