Een Palestijnse staat op de West Bank is een regelrechte ramp voor het volk van Israël +video

Zoals iedereen weet bestaat er reeds een Palestijnse autonome staat. Die heet Jordanië en de hoofdstad is Amman. De Jordaanse Optie wint nog steeds aan populariteit, niet alleen in Israël maar ook onder Palestijnen en andere Arabieren. Sinds de tweestatenoplossing zo dood is als Yasser Arafat en onlangs dubbel begraven werd door Mahmoud Abbas toen hij door een eenzijdig  manoeuver op 29 november 2012 in de VN Israël bypasste om een statusverhoging voor ‘Palestina’ bereikte.

Op 7 december 2012 werd de tweestatenoplossing een tweede keer begraven door Hamasleider Khaled Meshaal, toen die in Gaza zijn beruchte toespraak hield waarin hij andermaal de Arabische wereld en de moslimwereld opriep om Israël te vernietigen. Sindsdien kijken steeds meer nationale en internationale politici richting Jordanië als een mogelijke oplossing voor het Israëlisch-Palestijns conflict.

Twee staten voor twee volkeren aan twee kanten van de Jordaan rivier:
Israël in het westen en Palestina in het oosten

Dr. Mordechai Nisan over de Jordaanse Optie: “De geschiedenis zal uitmaken hoe realistisch dit is en niet noodzakelijk de politici,” expliciet verwijzend naar het beschamend gesjacher in het verleden door talloze Israëlische politici omtrent het vredesproces. Dat is al sinds 1947 aan de gang en zit tot op vandaag in het slop door de onwil van de Arabische wereld – met inbegrip van de ‘Palestijnen’ – om het bestaansrecht van Israël als de staat van het Joodse volk te erkennen. “Geen Joodse staat in het Midden-Oosten,” luidt het credo al meer dan 65 jaar in het Midden-Oosten en geen Obama noch Ashton die daar één komma aan kunnen veranderen, nu niet en nooit niet.

Lees verder

Jordanië, de meest logische plek voor een Palestijnse soevereine staat [Earl Cox]

palestina03De “Jordaanse Optie“, wellicht het enige overblijvende alternatief na de definitieve zwanenzang van de tweestatenoplossing

Bijgewerkt…

Er is hoe dan ook nog een andere belangrijke factor die altijd wordt weggelaten uit alle besprekingen omtrent de “tweestatenoplossing”. Het is het feit dat er reeds een Palestijnse staat bestaat, dus waar ze in werkelijkheid over palaveren is een “driestatenoplossing”. Er bestaat namelijk een land, Jordanië genoemd, dat in het oosten aan Israël grenst en in werkelijkheid een Palestijnse staat is.

Herinner u de geschiedenis na de Eerste Wereldoorlog, toen de grondgebieden die tegenwoordig Israël en Jordanië zijn, in hun geheel aangewezen werden als het “Britse Mandaat,” en dat door Engeland werd gecontroleerd. Engeland besliste oorspronkelijk dat dit hele grondgebied zou gegeven worden aan het Joodse volk om er een Joodse staat op te richten en het geboorteland voor de Joden te restaureren.

Maar dan veranderde Engeland opeens zijn plannen en besliste om al het grondgebied dat ten oosten van de Jordaan rivier lag, aan de Arabieren te schenken en slechts éénvierde van het het aan de Joden toegezegde land ten westen van de rivier aan het Volk van Israël te geven.

Lees verder

Michael Coren: ‘Waarom verder blijven zoeken? Jordanië IS de Palestijnse staat’ [video]

Michael Coren: Jordan is the Palestinian state

Het enige wat in Jordanië niét Palestijns is, dat is koning Abdullah II“, zegt Michael Coren in een discussie met de Palestijnse Mudar Zahran. In de meeste landen die een belangrijke staat van dienst hebben in het schenden van de mensenrechten, zijn de kwetsbare minderheden de meest voorkomende typische slachtoffers. Dat is niet het geval in Jordanië waar de Palestijnse meerderheid gediscrimineerd wordt door de regerende Hasjemitische dynastie, bestuurd door een minderheid van Bedoeïenen.

Dat is alzo het geval sinds Jordanië Judea & Samaria en het antieke Jeruzalem (Oost-Jeruzalem) bezette tijdens de Israëlische Onafhankelijkheidsoorlog 1947-49, en die door Jordanië in april 1950 illegaal werden geannexeerd bij het Jordaanse koninkrijk. Annexatie die overigens nooit werd goedgekeurd door de Verenigde Naties. Enkel Groot-Brittannië en toenmalige vazalstaat Pakistan keurden de annexatie van door Jordanië bezette gebieden goed.

Judea & Samaria werden aldus door Jordanië omgedoopt als de westbank, de westelijke rivieroever van de Jordaan ten opzichte van hoofdstad Amman. Die benaming zal na de Zesdaagse Oorlog van 1967, wanneer  Israël de Jordaanse illegale bezetting ongedaan maakte, door het Westen worden overgenomen en wat eerst ‘westbank’ was veranderde later in het officiële ‘West Bank’.


Met dank aan mevrouw Carmela Ohev-Zion voor de hint.

Intussen stapelen zich donkere wolken op boven het regime van Jordanië [Aryeh Eldad]

Amman, maart 2009. Koning Abdullah II van Jordanië (links) ontvangt hartelijk zijn makker de Syrische president Bashar Al Assad (rechts) bij zijn aankomst op de luchthaven van Amman. Rusland en China glimlachten voldaan bij zoveel spontane lofbetuigingen. Toen was er nog geen vuiltje aan de lucht en waren de twee nog echt vrienden voor het leven. Maar met al dat bloed aan de handen van Assad, is die vriendschap tegenwoordig iets minder eeuwig geworden. En… nà Assad zal vrijwel zeker het regime van Koning Abdullah aan de beurt komen. Benieuwd of Abdullah zich ook tot een dergelijke tiran zal ontpoppen en tot zijn enkels in het bloed van zijn onderdanen zal staan, tenminste als het al ooit zover komt… 😦

Meanwhile, in Jordan…

Intussen, in Jordanië…

door Prof. Arieh Eldad [Arutz-7]

De aandacht van de wereld, en ook die van Israël, zit vastgenageld op de ontwikkelingen in Syrië. De vele uitgaven en analisten van de toonaangevende media hebben hun handen vol aan een overvloed verhalen: De afslachting van de burgerbevolking, de aanvallen van koopwoede van president Bashar Al Assad en zijn vrouw Asma, de cynische politiek van Rusland en China, de weigering van het Westen om militair tussenbeide te komen of economische of militaire hulp te verstrekken en over de voordelen die Israël en het Westen zouden genieten bij de eventuele teloorgang van de Syrisch-Iraanse as, tesamen met de vrees dat massieve hoeveelheden wapens de terreurorganisatie Hezbollah zouden bereiken.

Ondertussen vinden in Jordanië, net onder de radar van de media van de wereld, dramatische gebeurtenissen plaats.

Lees verder

Palestijnen moeten hun rechten opeisen door Jordanië over te nemen [Ted Belman]

Er verandert wat in Jordanië. Welke rol zullen de Palestijnen daarin spelen? En ook: wil je graag weten hoe het zit met de mensenrechten in om het even welk land in eender welk werelddeel van de wereld? Vraag het dan eerst aan de locale natuurlijke meerderheid van dat land: de VROUWEN. Zij zijn de spiegel van de samenleving en de barometer van elke beschaving die zich graag dat etiket opspeldt maar het zelden verdient. Ted Belman, uitgever van Israpundit en een voormalige advocaat die in Jeruzalem woont, brengt het verhaal van Enass Musallam, een actieve Palestijnse studente en blogster in Jordanië…

Palestinians should demand their rights by taking over Jordan

door Ted Belman
Bron: http://www.thecommentator.com/

Enass Musallam is, of was, een typische studente zoals men die in om het even welk land, op om het even welke campus zou kunnen vinden, studerend om zichzelf op te leiden zodat zij een beter leven zou kunnen leiden. Maar zij is meer dan vele andere studenten. Zij is idealistisch, principe bewust en moedig. Zij vecht voor de zaak van de rechten van de mens, voor vrijheid, gelijkheid en menselijke waardigheid. Zij vecht ook voor sociale rechtvaardigheid.

Enass Musallam

Maar zij verschilde van de meeste dergelijke studenten op westerse campussen in zoverre dat zij vocht voor dergelijke rechten in Jordanië, dat geen vrije meningsuiting toelaat, wanneer uw slingers en pijlen worden gericht op het heersende regime.

Telkens wanneer zij dat deed, zette zij haar leven op het spel. Zij vecht voor haar eigen volk, de Palestijnen die in Jordanië leven. Zij worden de basisrechten van de mens ontzegd, met inbegrip van burgerschap, gelijkheid, stemrecht en vrije meningsuiting. Zij worden ook gediscrimineerd en het leven zuur gemaakt door Koning Abdullah van Jordanië.

Het vergt moed om de Koning of zijn regime te bekritiseren. Ik beschreef hun levensomstandigheden en mishandeling in een artikel getiteld “The Poor Palestinians” (De arme Palestijnen). Haar meest recente “verontwaardiging” gold Prins Hassan voor “het onderschatten van het verstand en de capaciteiten van het Jordaanse volk”. Wat een misdaad; hoe durft zij dat te zeggen?

Met als resultaat dat ze werd aangevallen en verscheidene messteken kreeg in haar maag, die maar net haar lever misten. Gelukkig is ze weer aan de beterhand. Maar dat was niet eens de meest onvriendelijke steek die ze kreeg. Haar eer en die van haar familie werden besmeurd door de regering die een openbare verklaring uitbracht met het advies: “Dit meisje is betrokken geweest in een liefdesaffaire met een voormalige vrijer die wraak op haar wilde nemen toen ze een einde maakte aan de relatie.”

Snel verder lezen KLIKKEN op–> Lees verder