Vijandigheid van moslims jegens Joden is geen fenomeen, dat begon met de moderne staat Israël

Moslims haten en doden de Joden niet vanwege Israël. Ze haten Israël, omdat het Joden zijn. Iedereen weet dat vele miljoenen moslims in de Arabische wereld en daarbuiten een diepe vijandigheid bezitten tegen Joden of “de Jood”. In het begin leefde Mohammed vreedzaam met de Joden, kort na zijn emigratie of hidjra uit Mekka naar Medina in 622 na Christus. In feite zag hij zichzelf als een hervormer van het Jodendom. Maar toen hij zijn ideeën probeerde op te dringen aan de nogal grote en sterke joodse gemeenschap in Medina ontstonden er problemen, omdat de Joden erg terecht zijn ideeën … Lees verder Vijandigheid van moslims jegens Joden is geen fenomeen, dat begon met de moderne staat Israël

De islamisering van Europa en de toenemende Jodenhaat [Samuel L. Blumenfeld]

“Ik verdedig Israël’s recht om te bestaan, om zichzelf te beschermen, om zichzelf niet een tweede keer te laten uitroeien.” [Oriana Fallaci, bron: AZ Quotes] Oriana Fallaci (1929-2006), de onverschrokken Italiaanse journaliste, bekend om haar onvermoeide interviews met wereldleiders en beroemdheden, heeft een boek geschreven dat moslims in Europa hebben geprobeerd te verbieden. Getiteld La Rabbia e l’Orgoglio (Nederlands: De Woede en de Trots), werd geschreven op 11 september 2001 in reactie op de aanslag op New York en Washington, waarbij 3.000 mensen omkwamen in de twintowers van het World Trade Center in New York. Zij werden door islamitische fundamentalisten vermoord toen zij met … Lees verder De islamisering van Europa en de toenemende Jodenhaat [Samuel L. Blumenfeld]

Saoedische krant: Waarom zoveel Joodse Nobelprijswinnaars en zo weinig moslims? Dat kan niet!

De Amerikaanse president Barack Obama werd voor zijn anti-Israëlbeleid veelvuldig gelauwerd en ontving zelfs in 2009 de Nobelprijs voor de Vrede aan het begin van zijn presidentschap, nog vooraleer hij de krijtlijnen van zijn beleid had uiteengezet. Dat het niet botert tussen moslims en Joden in het Midden-Oosten (en ver daarbuiten) is een open deur intrappen. In het M-O wordt geen onderscheid gemaakt tussen Joden en Israëliërs, en zijn er de twee kanten van dezelfde antisemitische munt. Afgunst, nijd en jaloezie ten aanzien van de verwezenlijkingen van de Joodse staat Israël worden algemeen gecultiveerd in de Arabische en in de … Lees verder Saoedische krant: Waarom zoveel Joodse Nobelprijswinnaars en zo weinig moslims? Dat kan niet!

Aanvallen op Joden in Europa louter ingegeven door religieuze haat [Gerhard Falk]

“Tot in laatste decennia van de 19e eeuw en zelfs tot in de twintigste eeuw waren Joden in vele delen van de Maghreb – zoals in de meeste andere moslimlanden – nog steeds verplicht om in geïsoleerde groepen te leven tussen de bevolking. Ze vestigden zich in speciale wijken en werden gedwongen om typerende kleding te dragen. Ze mochten geen wapens dragen en hun beëdigde verklaring werd in geen enkel moslimgerechtshof aanvaard. Hun discriminerende status bleef die van ahl al-dhimma: een ‘beschermd’ volk. Een volk dat de bescherming van de Islam en de Koran genoot, terwijl het tegelijkertijd onderworpen was aan de belemmeringen en vernederingen die vastgelegd waren in de specifieke voorschriften, bekend als het Pact van Omar (634-644 C.E.), dat zowel het individu als de gemeenschap degradeerde.” [David G. Littman – bron]

De Arabische propaganda beweert dat voorafgaande aan de onafhankelijkheid van Israël in 1948 de Joden in de Arabische landen blije burgers waren onder een welwillende moslimbevolking. Toch zijn de feiten heel anders.

Zelfs tijdens de levensduur van Mohammed (570-632), werden de joden aan de kaak gesteld door de profeet, omdat ze niet zouden bekeren tot zijn nieuwe religie. Na de dood van Mohammed gaf zijn opvolger, Omar, een charter bestaande uit 12 wetten op grond waarvan een niet-moslim of ‘dhimmi’ werd toegestaan te leven onder de gelovigen. Volgens dit handvest zou elke jood die deze code overtrad worden vermoord. De code beloofde dood aan een Jood die de Koran, de islamitische geschriften, zou aanraaken. De code dwong Joden ook onderscheidende kleding te dragen, meestal donkerblauw of zwart.

Lees verder “Aanvallen op Joden in Europa louter ingegeven door religieuze haat [Gerhard Falk]”

Arabische media: ‘Joden hebben Arabische cultuur gestolen net zoals Israëli’s de Palestijnse cultuur’

De virulente Middeleeuwse Jodenhaat kreeg een nieuwe jas: Israël. Jodenhaat en Israëlhaat zijn de twee zijden van dezelfde munt. Dat horen westerse Israëlhaters en “Israëlcritici” niet graag zeggen. “Wij hebben niks tegen Joden maar zijn enkel Israëlkritisch,” luidt hun devies. Onzin natuurlijk. Het dagdagelijks anti-Israëlbeleid wordt niet gestuurd in Europa maar in het Midden-Oosten zelves. En daar klinken heel andere stemmen. Europa hinkt daar wat schaapachtig achteraan en verzwijgt tactisch en soms gegeneerd het zuivere antisemitisme waarop het anti-Israëlbeleid in het M-O drijft en wordt gevoed. Een voorbeeld van de typische “Jodenhaat=Israëlhaat” connectie was enkele dagen geleden te lezen in … Lees verder Arabische media: ‘Joden hebben Arabische cultuur gestolen net zoals Israëli’s de Palestijnse cultuur’

Film: ‘Can’t We Talk About This?’ – over islamisme & vrije meningsuiting

Trailer: “Can’t We Talk About This? (‘Kunnen we hier niet over praten?’)” Het ware verhaal over de islamistisch supremacistische oorlog tegen de vrije meningsuiting zoals deze wordt verteld door diegenen die op de barrikaden staan om de rechten van het First Amendement te verdedigen, met inbegrip van Mark Steyn, Ayaan Hirsi Ali, Geert Wilders, Douglas Murray, Raheem Kassam, Pamela Geller, Robert Spencer, Ezra Levant, Paul Weston, Milo Yiannopolous en cartoonisten die leven onder doodsbedreigingen Lars Vilks en Bosch Fawstin. Op 2 november 2004 werd filmregisseur Theo Van Gogh op klaarlichte dag op straat met messteken afgemaakt door de Nederlands-Marokkaanse Mohammed Bouyeri. … Lees verder Film: ‘Can’t We Talk About This?’ – over islamisme & vrije meningsuiting

Waarom Israël geen lessen moet krijgen van Europa in de strijd tegen de islamistische terreur

Kwakkel van de maand: Vertrekkend EU-ambassadeur aan Israël, de Deen Lars Faaborg-Andersen, zei op 22 augustus ’17 in Tel Aviv  “Israël heeft van ons [Europa] nog veel te leren in de strijd tegen de terreur”. Lars Faaborg-Andersen, sinds 2013 EU-ambassadeur aan Israël, wordt per 1 september 2017 opgevolgd door de Italiaan Emanuele Giaufret. In november 2015 vaardigde de Europese Unie richtlijnen uit voor de etikettering van producten die op grondgebied worden gemaakt dat door Europa wordt beschouwd als bezet door Israël. Dit omvatte producten die worden geproduceerd op de Westelijke Jordaanoever, Oost-Jeruzalem en de Golanhoogte. Israël repliceerde uiteraard dat de … Lees verder Waarom Israël geen lessen moet krijgen van Europa in de strijd tegen de islamistische terreur

Is de islamistische invasie een Zionistisch complot? [cartoon]

In een bar ergens in de Europese Unie… – “Hoe moeten we die islamistische invasie overleven? Door opnieuw nazi’s te worden? In de sfeer van politieke correctheid van tegenwoordig?” – “We stellen het voor als een Zionistisch complot.” – “Fritz, je bent een genie.” [beeldbron: een cartoon van de Israëlische tekenaar Ronny Gordon in Arutz Sheva] Lees verder Is de islamistische invasie een Zionistisch complot? [cartoon]

De verboden documentaire: ‘Uitgekozen en uitgesloten – Haat tegen Joden in Europa’

Franse en Duitse tv-zenders weigeren een documentaire uit te zenden waarin het antisemitisme onder Europese moslims aan de kaak wordt gesteld [beeldbron: The Algemeiner] Een Frans-Duitse film, waarvan aan niemand in Europa wettelijk wordt toegestaan om die zien, is de bron van een groot schandaal geworden. En de makers zijn het doelwit geworden van een ongekende laster- en haatcampagne door de Duitse publieke omroepen. Middenin het schandaal staat één van Europa’s grootste mediabedrijven, de West Deutsche Rundfunk (WDR) – met 4500 medewerkers en een jaarlijks budget van 1,4 miljard euro – en de Frans-Duitse cultuurzender ARTE. De televisiedocumentaire, “Uitgekozen en … Lees verder De verboden documentaire: ‘Uitgekozen en uitgesloten – Haat tegen Joden in Europa’

Vrijdaggebed in Californië: Imam Ammar Shahin bidt voor de vernietiging van de Joden

Update van 30 juli 2017: Imam Ammar Shahin verontschuldigt zich voor zijn uitspraken: “I said things that were hurtfull to Jews. This was unacceptable. I am deeply sorry for the pain I have caused. The last thing that I would do is intentionally hurt anyone, Muslim, Jewish or otherwise. It is not in my heart.” [bron: JTA] Op 21 juli 2017, ging de in Egypte geboren Amerikaanse geestelijke Ammar Shahin lelijk tekeer tegen de Joden tijdens het traditionele Vrijdaggebed in een sermoen dat hij afstak in het Islamitische Centrum in Davis in het noorden van Califonië, waar hij Iman is. … Lees verder Vrijdaggebed in Californië: Imam Ammar Shahin bidt voor de vernietiging van de Joden

Geen vergelijking mogelijk tussen islamofobie en antisemitisme [Ulrich W. Sahm]

Geen uitleg meer nodig…

De discussie over een vergelijking van islamofobie met antisemitisme, die professor Wolfgang Benz heeft veroorzaakt, verdient een controle van de oorsprong van deze begrippen. Volgens Wikipedia zou »islamophobia« al in 1925 in het Frans zijn gebruikt. De talrijke bronverwijzingen en voetnoten bij Wikipedia getuigen er echter van, dat alle schrijvers zich pas na 11-09-2001 met het thema hebben beziggehouden.

Caroline Fourest en Fiammetta Venner hebben in Tirs Croisés de geschiedenis van dit woord onderzocht. »Islamofobie« zou als strijdbegrip voor het eerst zijn opgedoken in Iran in 1979, na de revolutie van ayatollah Khomeini. Vrouwen werden islamofoob genoemd wanneer ze weigerden een hoofddoek te dragen. Hetzelfde werd ook Salman Rushdie verweten, die als moslim de islam bekritiseerde. »Islamofobie« betekende dus oorspronkelijk interne islamitische kritiek op de islam. Na de 11e september pakten islamitische organisaties in het Westen het woord op om kritiek op islamitische extremisten en terroristen tot zwijgen te brengen. Afschuw over terreurdaden van islamisten werd met racisme en laster van de islam en de koran gelijkgezet.

Andere begrippen zoals islamkritiek, islamvijandigheid of anti-islamisme hebben eenzelfde soort betekenis, zijn echter emotioneel niet beladen en niet met racisme belast, zoals »islamofobie«.

Lees verder “Geen vergelijking mogelijk tussen islamofobie en antisemitisme [Ulrich W. Sahm]”