Arabische media: ‘Joden hebben Arabische cultuur gestolen net zoals Israëli’s de Palestijnse cultuur’

De virulente Middeleeuwse Jodenhaat kreeg een nieuwe jas: Israël.

Jodenhaat en Israëlhaat zijn de twee zijden van dezelfde munt. Dat horen westerse Israëlhaters en “Israëlcritici” niet graag zeggen. “Wij hebben niks tegen Joden maar zijn enkel Israëlkritisch,” luidt hun devies. Onzin natuurlijk. Het dagdagelijks anti-Israëlbeleid wordt niet gestuurd in Europa maar in het Midden-Oosten zelves. En daar klinken heel andere stemmen. Europa hinkt daar wat schaapachtig achteraan en verzwijgt tactisch en soms gegeneerd het zuivere antisemitisme waarop het anti-Israëlbeleid in het M-O drijft en wordt gevoed.

Een voorbeeld van de typische “Jodenhaat=Israëlhaat” connectie was enkele dagen geleden te lezen in de Arabische krant Rai Al Youm, die hoofdkantoor houdt in Londen. In een artikel van 10 september van redacteur Fouad Al Batayneh getiteld “Als Hamurabi een reactie op de website van Netanyahu zou kunnen schrijven“, vertelt hij hoe de Joden de ideeën in de Torah hebben gestolen van Hammurabi, de koning van het antieke Babylon (ca. 1795 – 1750 v. Chr.) van wie zijn “Codex” een wetboek is dat, lang voor Mozes op het toneel verscheen, werd uitgebracht.

In zijn artikel laat redacteur Fouad Al Batayneh zijn fantasie de vrije loop en laat hij post-mortem koning Hammurabi gepassioneerd fulmineren tegen Joden en tegen Israël:

Koning Hammurabi“Ik ben Hammurabi, die met mijn voorouders in de beschaafde wereld leefde, onze steden bouwde, die de sjekel heeft  gemunt als betaaldmiddel voor de naties en een wet heeft gecreeërd die de Codex van Hammurabi heette. De wetenschappelijke revolutie van de laatste drie eeuwen heeft de ware geschiedenis van Palestina, de regio en zijn volk geopenbaard en het monopolie beëindigd van de Torah en zijn verhalen over de geschiedenis.

Uw gedrag is schandelijk, omdat u de geschiedenis over de sjekel en andere dingen hebt gestolen. De schrijvers van de Torah hebben zich de beschavingen en culturen van alle naties toegeëigend en hebben hun epische verhalen en ideeën gestolen. Wat u betreft, zonen van het volk van het koninkrijk van de Khazaren, ben u op de bodem beland en houdt u niks meer over behalve hummus, falafel, tabouleh en de Palestijnse kledij, zoals u thans de cultuur van de Palestijnen steelt.”

Een reactie van EoZ: “Hier gaan we weer! De Joden zijn dieven net zoals de Israëliërs dat zijn! Zij hebben niks nieuws bijgedragen aan de wereld! Durf dit niet antisemitisme te noemen. Dit is wetenschap!”

De antisemitische anti-Israëlkrant Rai Al Youm wordt geleid door de Palestijnse Arabier Abdel Bari AtwanZo zei deze voormalige hoofdredacteur van Al-Quds Al Arabi, Abdel Atwan in een interview dat werd uitgezonden door de Libanese Al Mayadeen TV zender op 31 januari 2015:

“Volgens mij moet Jihad eerst en vooral gericht zijn tegen de Israëlische vijand. Dit is de vijand waarover een consensus bestaat. Arabieren die vinden dat Israël niét de vijand is zijn geen Arabieren noch moslims. Ons kompas moet altijd gericht zijn naar deze vijand. Al onze geweren moet gericht zijn naar die vijand, ongeacht onze verschillen, omdat dit het enige ding is dat ons verenigt.” 

Kortom: “Jodenhaat en Israëlhaat zijn het enige ding dat Arabieren en moslims verenigt.” Zo hoort u het ook eens van een ander. Deze internetnieuwskrant Rai Al Youm is uiteraard hét uitverkoren medium waaruit Israëlbashers vlijtig citeren zoals bv. de World Affairs Council, Electronic Intifada en vele, vele anderen… tot en met de vele anti-Israëlische NGO’s in onze Lage Landen die onder het mom van gespeeld “pro-Palestinisme” het vernieuwde antisemitisme verspreiden en de wereldopinie helpen vergiftigen met hun verduisterde Jodenhaat=Israëlhaat doctrine.

door Brabosh.com

Advertenties

Film: ‘Can’t We Talk About This?’ – over islamisme & vrije meningsuiting

Trailer: “Can’t We Talk About This?
(‘Kunnen we hier niet over praten?’)”

Het ware verhaal over de islamistisch supremacistische oorlog tegen de vrije meningsuiting zoals deze wordt verteld door diegenen die op de barrikaden staan om de rechten van het First Amendement te verdedigen, met inbegrip van Mark Steyn, Ayaan Hirsi Ali, Geert Wilders, Douglas Murray, Raheem Kassam, Pamela Geller, Robert Spencer, Ezra Levant, Paul Weston, Milo Yiannopolous en cartoonisten die leven onder doodsbedreigingen Lars Vilks en Bosch Fawstin.

Op 2 november 2004 werd filmregisseur Theo Van Gogh op klaarlichte dag op straat met messteken afgemaakt door de Nederlands-Marokkaanse Mohammed Bouyeri. Van Gogh had de “misdaad” begaan door samen met Ayaan Hirsi Ali de film Submission uit te brengen, die de behandeling van vrouwen in Islam aan de kaak stelde. De documentaire film werd in de Nederlandse moslimgemeenschap op grote woede en verontwaardiging onthaald.

Van Gogh werd nauwelijks twee maanden na het uitbrengen van Submission door Bouyeri vermoord “omdat hij Islam had beledigd.” De laatste woorden van Theo op die fatale dag luidden “Kunnen we hier niet over praten?” (Can’t we talk about this?). Nee Theo, met islamisten en jihadisten kan je niet gezellig tafelen en wat “bijpraten.” Dat is een suïcidale illusie die meestal een dodelijke afloop kent voor de “praatgrage” negationist.  

Hoewel deze documentaire op het eerste gezicht over Theo Van Gogh lijkt te gaan, is dit helemaal niet het geval. De moord op TVG door een jihadist dient slechts als eyecatcher, als een soort wake up call voor de wegkijkers. Deze film gaat in essentie over onderdrukking van de vrije meningsuiting mbt. Islam. Meer bepaald de dreiging die uitgaat van het religieus fundamentalisme, de algemene onverdraagzaamheid jegens niet-moslims en andersdenkenden in het algemeen, over de virulente Middeleeuwse Jodenhaat die zich in onze tijd manifesteert als Israëlhaat, en die door het islamisme en de radicale Islam in het algemeen te vuur en te zwaard worden uitgedragen en wereldwijd verbreid.

Een cartoon van de Amerikaan Bosch Fawstin omtrent islamisme en jihad.

Waarom Israël geen lessen moet krijgen van Europa in de strijd tegen de islamistische terreur

Kwakkel van de maand: Vertrekkend EU-ambassadeur aan Israël, de Deen Lars Faaborg-Andersen, zei op 22 augustus ’17 in Tel Aviv  “Israël heeft van ons [Europa] nog veel te leren in de strijd tegen de terreur”. Lars Faaborg-Andersen, sinds 2013 EU-ambassadeur aan Israël, wordt per 1 september 2017 opgevolgd door de Italiaan Emanuele Giaufret.

In november 2015 vaardigde de Europese Unie richtlijnen uit voor de etikettering van producten die op grondgebied worden gemaakt dat door Europa wordt beschouwd als bezet door Israël. Dit omvatte producten die worden geproduceerd op de Westelijke Jordaanoever, Oost-Jeruzalem en de Golanhoogte. Israël repliceerde uiteraard dat de actie discriminerend was en verwierp deze als zijnde een politiek manoeuver gericht op het onder druk zetten [van Israël] zodat het concessies zou doen ten aanzien van de Palestijnse Autoriteit. Premier Benjamin Netanyahu noemde de beslissing “hypocriet en genomen volgens een dubbele standaard. ”

Een paar maanden later, ontmoette ik toevallig ambassadeur van de Europese Unie aan Israël Lars Faaborg-Andersen en stelde hem een ​​eenvoudige vraag. Laten we aannemen, zei ik, dat de etikettering van producten op de Westelijke Jordaanoever en in Oost-Jeruzalem begrijpelijk is. Dat zijn gebieden die betwist worden in het conflict tussen Israël en de Palestijnen en de bepaling van hun status zal moeten wachten om te worden opgelost in een alomvattend onderhandeld vredesakkoord tussen beide betrokken partijen.

“Maar hoe zit het met de Golan,” vroeg ik. “Aan wie precies wil de EU van Israël dat het dit aan zou teruggeven?” Mijn vraag verwees naar de aanhoudende burgeroorlog in Syrië, die uitbrak in 2011 en de opkomst van ISIS en al-Qaida zag gebeuren alsook de entree zag van Iran en Hezbollah in het land, dat thans de focus is van Netanyahu’s meest recente diplomatieke inspanningen. Ik kreeg geen antwoord, maar de vraag bleef tot op vandaag door mijn hoofd spoken als slechts een voorbeeld van hoe het Europa ontbreekt aan een duidelijk inzicht in het Midden-Oosten.

Ik vernoemde dit verhaal op dinsdag jl., tijdens een laatste briefing aan de pers voor het verlaten van het land na vier jaar gediend te hebben als EU-gezant, zei Faaborg-Andersen dat Israël nog veel kan leren van Europa hoe het terrorisme effectief moet bestrijden. “Strijd tegen het terrorisme”, zei hij, “is een streven dat een hele koffer instrumenten behoeft.” Een van die instrumenten, legde hij verder uit, is een “sterke beveiligings dimensie’, die Israël efficient gebruikt. Maar, voegde hij eraan toe, er zijn andere aspecten bij dit project betrokken, met inbegrip van “de-radicalisering,” het werken met sociale diensten en onderwijs.

Dat is een interessant idee gezien hoeveel van de terreuraanslagen die in Europa worden gepleegd worden uitgevoerd door burgers, die geboren en getogen zijn in hun respectievelijke landen. In Israël, wordt een klein percentage van de aanslagen – zoals onlangs aan de Tempelberg – uitgevoerd door Israëlische Arabieren. De meeste worden gepleegd door Palestijnen.

Kijkend naar de cijfers is dit een nog vreemder idee. Volgens Europol, het EU-agentschap voor samenwerking omtrent rechtshandhaving  werden in de EU-lidstaten in 2016 142 mensen gedood in terreuraanslagen. In Israël daarentegen, werden 17 mensen gedood. Hoewel 2017 nog niet voorbij is, oogt de discrepantie bijzonder grimmig. In Israël zijn 12 doden gevallen, negen van hen soldaten en politieagenten, terwijl in de EU-lidstaten er al bijna 60 mensen zijn die werden gedood in islamitische terreuraanslagen.

Hoewel de cijfers niet het hele verhaal vertellen, maken ze er zeker deel van uit. Dus naar wat was het dan waar Faaborg-Andersen verwees? Richard Kemp, de voormalige Britse militaire officier en fervent verdediger van Israël, noemde de zogenaamde Faaborg-Andersen uitspraken een “gotspe”, daarbij verwijzend naar het numerieke verschil. “Niet alleen heeft Israël niets te leren van de EU”, aldus Kemp, “maar de EU maakt zich schuldig aan het stimuleren van het terrorisme in Israël. ”

Helaas, heeft Kemp gelijk. Jarenlang is de EU er niet in geslaagd om duidelijk uit te drukken wie goed en kwaad is in dit conflict. Het onvermogen om een ​​onderscheid te maken tussen de Golan enerzijds en Judea & Samaria anderzijds is slechts een voorbeeld van een verward moreel kompas.

Deze mislukking heeft niet alleen gevolgen voor de scheve manier waarop Israël in heel Europa wordt  gezien, maar ook op de manier waarop landen op het continent de terreur bestrijden. De eerste stap die Europa moet nemen is het identificeren van de vijand en begrijpen wie het is waartegen het strijdt. De vijand heeft een naam en in dit geval is er sprake van radicale islamitische terreur.

Ik zeg niet dat Israël perfect is. Dit land maakt fouten en velen van dezen kunt u lezen in onze kranten. Maar ik heb een boodschap voor Amb. Faaborg-Andersen: Wij waarderen uw aanbod, maar nee, bedankt. Israël zal dit laten passeren.

door Yaakov Katz


Bron: in een vertaling door Brabosh van een artikel van Yaakov Katz in The Jerusalem Post van 25 augustus 2017

Is de islamistische invasie een Zionistisch complot? [cartoon]

In een bar ergens in de Europese Unie…
– “Hoe moeten we die islamistische invasie overleven? Door opnieuw nazi’s te worden? In de sfeer van politieke correctheid van tegenwoordig?”
“We stellen het voor als een Zionistisch complot.”
– “Fritz, je bent een genie.”
[beeldbron: een cartoon van de Israëlische tekenaar Ronny Gordon in Arutz Sheva]