Hongaarse regering draagt Holocaust Museum over aan de Joodse gemeenschap

Plaatje hierboven: Gezamenlijke persconferentie met minister onder leiding van het Hongaarse premierkantoor en rabbijn Shlomo Koves [beeldbron: Gergely Botar/Kormany] De Hongaarse regering kondigde vorige week aan dat de eigendom en het beheer van het nieuwe Holocaust-museum, dat volgend jaar in Boedapest zal worden geopend, zal worden overgedragen aan EMIH – Hungarian Jewish Federation in Hungary, gelieerd aan Chabad. De beslissing is gericht op het oplossen van een jarenlang geschil tussen de Hongaarse regering en Mazsihisz, de Federatie van Joodse gemeenschappen in Hongarije, in verband met de ‘Neolog’ gemeenschap’ (het Hongaarse equivalent van de Hervormingsbeweging). Mazsihisz had zich verzet tegen de … Lees verder Hongaarse regering draagt Holocaust Museum over aan de Joodse gemeenschap

In Boedapest werd een eeuwenoude middeleeuwse synagoge opnieuw gewijd

In het bijzijn van honderden kijklustigen en in aanwezigheid van de Hongaarse president Janos Ader werd op donderdagavond 6 september 2018 in de Hongaarse hoofdstad Boedapest een eeuwenoude synagoge nieuw leven ingeblazen die honderden jaren lang had gesluimerd. Meer dan drie eeuwen lang bleef deze middeleeuwse synagoge onbekend & onbemind, maar werd thans terug tijdens een plechtige ceremonie ingewijd en in religieus gebruik genomen. Opmerkelijk! In de tweede helft van de 13de eeuw, na de Mongoolse invasie werden buitenlandse kolonisten verwelkomd en ook Joodse gezinnen immigreerden naar het desolate gebied. In juni 1307 arriveerden de eerste Joodse migranten in Boedapest … Lees verder In Boedapest werd een eeuwenoude middeleeuwse synagoge opnieuw gewijd

Een citaat uit de oude Hongaarse doos: Ignotus in 1895 over het dreigende antisemitisme

Plaatje hierboven: Het Getto van Munkács (Mukachevo), Hongarije in 1944 tijdens de nazi-bezetting [beeldbron: USHMM] Terug naar 1895. Voor Ignotus, pseudoniem van de Hongaars-Joodse auteur Hugó Veigelsberg (1869-1949), hadden de Joden “al meer gevaarlijke stormen doorgemaakt” en dat “er toch reden is om trots te zijn om zoveel haat onder ogen te zien”. Deze haat zal uiteindelijk leiden tot de Holocaust. In zijn boek ‘Requiem pour un empire défunt‘ citeert François Fejtő (1909-2008), een Frans-Joodse journalist en historicus van Hongaarse afkomst, een artikel van Ignotus, dat op 13 februari 1895 verscheen in het tijdschrift A Hét (La Semaine): “In februari … Lees verder Een citaat uit de oude Hongaarse doos: Ignotus in 1895 over het dreigende antisemitisme

De Teleki-sjoel in Boedapest die de Shoah, de Pijlkruisers en de Communisten overleefde

Plaatje hierboven: Teleki, Boedapest in Hongarije. Plaatje van een groep gelovige Joden in het begin van de 20ste eeuw aan de vooravond van de Shoah [beeldbron: Teleki sjoel] Vanaf de buitenkant lijkt het nr. 22 op het Telekiplein op de meeste andere flatgebouwen in Boedapest. Maar achter de zware houten deuren van dit vier verdiepingen tellende okerkleurige gebouw ligt een verborgen kleine synagoge. De sjoel op het Telekiplein heeft honderd jaar onafgebroken gewerkt en heeft de Shoah, de Tweede Wereldoorlog en het communistische regime doorstaan. Op de zaterdagen gonst het binnen de gemeenschap in en uit de kleine sjoel, die … Lees verder De Teleki-sjoel in Boedapest die de Shoah, de Pijlkruisers en de Communisten overleefde

B’nai B’rith Antwerpen organiseert lezing met Hongaarse ambassadeur, Zoltan Nagy

Op donderdag 18 februari organiseert B’nai B’rith Antwerpen een bijzondere ontmoeting in Antwerpen. De Hongaarse ambassadeur, Zoltan Nagy, zal er komen spreken over het onderwerp: Inleiding tot de I.H.R.A. en de Hongaarse inbreng. De IHRA staat voor de International Holocaust Rememberance Alliance. [tip: Joods Actueel] Lees verder B’nai B’rith Antwerpen organiseert lezing met Hongaarse ambassadeur, Zoltan Nagy

Hongaarse Joden boycotten 70ste Holocaust herdenking van de massale deportatie van juni 1944

Laatst bijgewerkt: maandag, 10 februari 2014 om 12u59'

De belangrijkse Joodse organisaties van Hongarije hebben voor een boycot gestemd van de officiële Holocaust herdenkingen die verder op het jaar worden georganiseerd totdat meer duidelijkheid wordt gecreëerd omtrent de rol van de burgerbevolking bij de deportatie en moord door de nazi’s van de Hongaarse Joden tijdens de Tweede Wereldoorlog.

De Hongaarse Joodse Congregatie’s Associatie heeft besloten om weg te blijven van de evenementen die de 70ste verjaardag markeren van de dramatische gebeurtenissen van juni 1944, toen op enkele weken tijd ca. 437.000 Joden werden gearresteerd en naar het vernietigingskamp van Auschwitz-Birkenau werden gezonden en vermoord vooraleer het kamp in Januari 1945 werd bevrijd.

Lees verder “Hongaarse Joden boycotten 70ste Holocaust herdenking van de massale deportatie van juni 1944”

Hongarije: Holocaust ontkenning, ophitsing tegen en intimidatie van Joden [Dr. Manfred Gerstenfeld]

ich-binBoedapest, Hongarije, 27 november 2012. Een demonstrant die een gele Davidster heeft opgespeld, houdt een bord omhoog tijdens een demonstratie tegen een bijeenkomst aan het Hongaarse parlement van de neonazipartij Jobbik met zijn afgevaardigde Marton Gyongyosi die er het woord voerde. Het protest gold een voorstel van de Jobbikpartij om Hongaarse Joden voortaan op te lijsten zodat ze gemakkelijker te identificeren zijn. Op het bord staat te lezen: “Ik ben een Jood. Aub, zet mijn naam op de Jobbiklijst.” De betoging werd georganiseerd door de stichting “March of The Living.” (foto: AP/MTI, Tamas Kovacs – bron)

Laatst bijgewerkt: vrijdag, 24 januari 2014 om 16u14'

Manfred Gerstenfeld interviewt Daniel Bodnar

“De TEV organisatie – waarvan de volledige naam de Stichting voor Actie en Bescherming betekent – werd opgericht in 2012. Haar oprichters zijn de drie belangrijkste Joodse gemeentes, de Verenigde Hongaarse Joodse Congregatie EMIH (Chabad-gelieerd) waartoe ik behoor, de Federatie van Joodse Gemeenschappen in Hongarije – Mazsihisz die de neologische Joodse stroming vertegenwoordigt – en de reformgemeente Sim Shalom. Er was een behoefte aan een dergelijke organisatie, omdat in Hongarije geen voor vergelijkende analyse geschikte gegevens beschikbaar waren over antisemitisme.

“TEV is begonnen met aggressie tegen Hongaarse Joden te volgen op basis van vier criteria van de OVSE – fysieke misdaden, haatmisdrijven, haatspraak die leidt tot actie, en aanzetten tot haat. Al deze categorieën zijn volgens Hongaars recht strafbaar. Daarnaast vesrtrekt TEV juridische hulp aan slachtoffers van antisemitische daden.”

Lees verder “Hongarije: Holocaust ontkenning, ophitsing tegen en intimidatie van Joden [Dr. Manfred Gerstenfeld]”

Neonazisme, Roma-haat en antisemitisme in EU-lidstaat Hongarije

Ro 1958.2Roma (zigeuners) maken zowat 7 procent uit op een bevolking van 10 miljoen Hongaren

Zsolt Bayer is een Hongaarse conservatieve commentator die niet vies is van een relletje. Zo wist hij de verontwaardiging van binnen- en buitenland te wekken door Roma te vergelijken met dieren en te zeggen dat ‘hun bestaan niet toegestaan zou mogen zijn’. De kritiek op de door Bayer opgepookte vreemdelingenhaat in Hongarije groeit, maar premier Orbán doet er het zwijgen toe.

nazi-hongFrance 2 maakte een tijdje terug een reportage over een neonazistische privémilitie in Hongarije (screenshot reportage over oprukkend Hongaars neonazisme)

Zsolt Bayer is er steevast als de kippen bij als de Hongaarse media melden dat Roma verdacht worden van betrokkenheid bij een misdrijf. Bayer ontpopt zich dan als een haatzaaiende demagoog, die tirades afsteekt waarin etnische minderheden met de grond gelijk worden gemaakt: “Wie over een zigeunerkind rijdt, doet er goed aan niet te denken aan stoppen, maar hard op het gaspedaal te trappen.”

Lees verder “Neonazisme, Roma-haat en antisemitisme in EU-lidstaat Hongarije”

Vertel het aan uw kinderen: Een waarschuwing uit het verleden voor de toekomst! [video]

“Tell Your Children,” is een realistische zwartwit kortfilm van de Hongaarse cineast Andras Salamon. Een klein meisje ontkomt als bij wonder aan de executie van Hongaarse Joden tijdens de Tweede Wereldoorlog door in Boedapest in de rivier de Donau te springen. We volgen haar in vogelvlucht doorheen de jaren, telkens zij naast de rivier de Donau stapt. Naar het einde van de film toe wordt zij als oude vrouw opnieuw lastiggevallen, beschimpt en besmeurd door een groepje skinheads, precies op de plek waar zij 70 jaar voordien ontkwam aan executie. Een waarschuwing uit het verleden voor de toekomst! Waarschuwing: niet … Lees verder Vertel het aan uw kinderen: Een waarschuwing uit het verleden voor de toekomst! [video]

Toenemend antisemitisme drijft Hongaarse Joden naar buurland Oostenrijk

Juden3Wordt Oostenrijk een immigratieland voor Hongaarse Joden? (foto: frauscharff/flickr)

Bij debatten rondom “asiel” of “toevloed” wordt Oostenrijk heel graag en snel als racistisch of antisemitisch land neergezet. Maar naar het schijnt wordt er alleen dan met de fascismeknuppel gezwaaid als het in het clichébeeld past. Want zoals nu bekend werd, verhuizen er steeds meer Joden naar Oostenrijk. Ze komen voornamelijk uit Hongarije, waar ze met sterk antisemitisme te maken hebben, maar ook uit Zweden, waar ze door radicale moslims verdrongen worden.

Oskar Deutsch, president van de Israëlitische Cultuurgemeenschap (IKG), zei tegenover de APA dat er sprake zou zijn van een verhoogde immigratie van Hongaarse Joden naar Oostenrijk. “Ik ben er weliswaar blij mee dat de mensen komen, maar de omstandigheden die hen dwingen om Hongarije op grond van de politieke situatie te verlaten, op grond van het antisemitisme in Hongarije, maken me niet zo blij”, aldus Deutsch. Het zou in de huidige niet zo kunnen zijn dat in een land, dat lid is van de Europese Unie, “Roma en Sinti geslagen worden”. aldus de IKG-president.

Lees verder “Toenemend antisemitisme drijft Hongaarse Joden naar buurland Oostenrijk”

Hongarije: Israëlvlagverbranding en ‘Vuile Joden – Keer terug naar Auschwitz!’

Hongarije2aBoedapest, Hongarije, vrijdag 14 december 2012. Tijdens een anti-Zionistische demonstratie voor het Hongaarse Ministerie van Buitenlandse Zaken stak het Hongaarse parlementslid Balazs Lenhardt een Israëlische vlag in brand. Andere demonstranten krijsten hysterisch “Vuile Joden!” en ook “Keer terug naar Auschwitz!”

Al vier jaar schrijf ik op deze blog dat Jodenhaat, antisemitisme, de ware bron is van Israëlhaat en Israëlkritiek. En nog alle dagen zie en hoor ik Israëlbashers hardnekkig ontkennen en zeggen en schrijven dat hun kritiek op Israël helemaal niks te maken heeft met antisemitisme maar ontsproten is “uit sympathie voor het Palestijnse volk.” Blijkbaar moeten dergelijke naïeve ‘pro-Palestijnse’ Israëlbashers eerst zichzelf nog altijd overtuigen dat ze eerbare bedoelingen hebben. Pech voor hen: Israëlhaat is kortweg de hedendaagse naam voor Jodenhaat uit diezelfde eeuwenoude antisemitische doos.

Lees verder “Hongarije: Israëlvlagverbranding en ‘Vuile Joden – Keer terug naar Auschwitz!’”

Derde grootste partij in Hongaars parlement wil de Joden opnieuw laten registreren

Marton Gyongyosi, leider van de 3de grootste partij in het Hongaarse parlement, heeft maandag 26 november, wellicht in een vlaag van nostalgie naar die ‘goeie ouwe tijd’ tijdens het Derde Rijk, geëist dat de Joden zich opnieuw zouden laten registreren. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was die registratie een handig instrument om bijna een half miljoen Hongaarse Joden over de kling te jagen, alsmede Roma zigeuners, homoseksuelen en andere ongewenste mensen.

“De geschiedenis herhaalt zich nooit,” zeggen sommigen, maar toch hervallen mensen steeds weer in dezelfde fouten, vooral als het over Joden en/of Israël gaat. Want ook nu weer is Israël de kop van jut. Als het in Gaza dondert, sneuvelen korte tijd later ook in Europese steden de ruiten van Joodse instellingen, scholen en synagogen en worden Joden op straat gemolesteerd of erger.

Zij die beweren dat het toenemend antisemitisme in Europa de schuld is van het ‘foute’ Israëlische politieke beleid, zijn ofwel blind en/of naïef of simpelweg notoire volksbedriegers en boosaardige leugenaars. Want het is andermaal stokoude Jodenhaat die aan de basis ligt van de heroplevende Jodenhaat en pogroms. Dan is Israël voor Jodenhaters enkel een zoveelste aanleiding, een nieuw bedacht “excuus” om de Joden ongewenst en vogelvrij te verklaren, nieuwe pogroms uit te voeren en is Israël de ideale zweep om de Joden van nu – net zoals vroeger – af te ranselen en voor zich uit te jagen.

Joodse organisaties hebben dinsdag woedend gereageerd op de suggestie die werd gemaakt door de uiterst rechtse Hongaarse politieke leider Marton Gyongyosi dat de overheid een lijst van Joden zou moeten opstellen die in Hongarije leven en die een “nationale bedreiging voor de veiligheid” van het land vormen.

Sprekend op maandag in het Hongaarse parlement over de recente vijandelijkheden tussen Israël en het Hamasregime in Gaza, zei Marton Gyongyosi letterlijk het volgende:

“Ik meen dat dergelijk conflict de juiste tijd is om mensen met een Joods voorgeslacht die hier leven te registreren, in het bijzonder diegenen in het Hongaarse Parlement en de Hongaarse regering, die inderdaad een risico vormen voor de nationale veiligheid van Hongarije.”

Lees verder “Derde grootste partij in Hongaars parlement wil de Joden opnieuw laten registreren”

Monument Raoul Wallenberg in Boedapest besmeurd met bloed en varkenspoten [A. Cooper]

Boedapest, Hongarije, 23 mei 2012. Een groep Amerikaanse toeristen die Boedapest bezochten, ontdekten tot hun afschuw dat het monument ter ere van Raoul Wallenberg werd besmeurd. Over het standbeeld was varkensbloed gegoten en het werd behangen met bloederige afgesneden varkenspoten. Een zoveelste “poging om de naam te onteren van een persoon die duizenden Hongaarse Joden tijdens het nazi-tijdperk het leven heeft gered” en een “andere pijnlijke herinnering dat het antisemitisme niet is uitgeroeid” [bron] Desecration of Holocaust Hero’s Statue Exposes Dangerous Struggle Over Memory and Values door Rabbi Abraham Cooper bron: http://www.huffingtonpost.com/ Ik zal nooit die koude de winterdag vergeten … Lees verder Monument Raoul Wallenberg in Boedapest besmeurd met bloed en varkenspoten [A. Cooper]

Raoul Wallenberg in Rusland: beslist geen gast maar een gevangene [Susanne Berger]

Raoul Wallenberg in Russia: Definitely not a Guest, but a Prisoner

door Susanne Berger

vertaald door Brabosh.com
bron: http://www.raoulwallenberg.net/

Toen de Sovjettroepen Boedapest half januari 1945 bevrijdden, betekende dit het einde aan de harde beproevingen die de Joodse bevolking van Hongarije ten deel vielen in de handen van de Duitse en hun Hongaarse aanhangers van de Nazi’s. Meer dan een half miljoen slachtoffers waren dood, terwijl tienduizenden zich nauwelijks aan het leven konden vastklampen in de talrijke onderduikadressen van het grootste getto van Boedapest, die onder de bescherming stonden van neutrale gezantschappen zoals Zweden en Zwitserland.

De aankomst van het Sovjetleger maakte een einde aan de slachting en gaf de overlevenden het kortstondige gevoel dat het slechtste voorbij was. Nochtans, voor Raoul Wallenberg, van wie het netwerk het instrument was geweest om duizenden mensen te helpen overleven, bleek dit het sein van het begin van zijn eigen moeilijke reis.

Vanaf het ogenblik dat Sovjetambtenaren voor eerst keer de jonge Zweedse diplomaat op 13 januari 1945 ontmoetten, leek het hem toe dat hij van weinig belang was voor de soldaten. Toen hij van plan was om een paar dagen later de Hongaarse hoofdstad te verlaten om een ontmoeting te hebben met de Sovjetbevelhebber in hun hoofdkwartier dat in Debrecen was gevestigd, vertelde Wallenberg half grappend aan zijn collega’s dat hij niet wist of hij als “gast of gevangene” zou gaan.

Hij was zich niet bewust dat in Moskou het besluit reeds was genomen om hem zowel als zijn Hongaarse chauffeur, Vilmos Langfelder, aan te houden met een officieel arrestatiebevel dat was uitgereikt door de Sovjet vice-minister van Defensie Nikolai Bulganin, hoogst waarschijnlijk met de rechtstreekse goedkeuring van Stalin, niet eerder dan 17 januari 1945.

Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees verder “Raoul Wallenberg in Rusland: beslist geen gast maar een gevangene [Susanne Berger]”

Zweedse Raoul Wallenberg in eigen land niet bijster geliefd [Susanne Berger]

Raoul Wallenberg – Sweden’s Not-So-Favourite Son

door Susanne Berger [bron: The Local]

De Zweedse regering heeft aangekondigd dat het 2012 als officieel “Raoul Wallenberg Jaar” zal aanwijzen en de eer is meer dan verdiend. Geplande gebeurtenissen zullen de opmerkelijke moed die de Zweedse zakenman vertoonde, benadrukken toen hij in juli 1944, op éénendertigjarige leeftijd, een diplomatieke benoeming aanvaarde om naar Boedapest in Hongarije te reizen om de confrontatie aan te gaan met de wrede doodsmachinerie van de Nazi’s.

Tegen de tijd dat Wallenberg daar arriveerde waren reeds een vijfhonderdduizend Joden afkomstig van het Hongaarse platteland door de Nazi-machinerie verzwolgen en de rest van zo’n tweehonderdduizend Joden die in de hoofdstad waren achtergebleven stond hetzelfde lot te wachten. Gedreven door de gestage energie van de jonge Zweed, slaagde hij erin om via een uitgebreid netwerk van diplomatieke collega’s en andere helpers om duizenden Joden van Boedapest te redden.

Reeds tegen het einde van de oorlog had de reputatie van Wallenberg haar legendarische status bereikt. Echter, in januari 1945 werd de redder zelf een slachtoffer toen hij als gevangene in de Goelagkampen van Stalin verdween. Grotendeels aan zijn lot overgelaten door zijn geboorteland, leidde het beschamende gebrek aan inspanningen om hem te helpen, in 2001 tot een publieke verontschuldiging aan de familie van Wallenberg door de toenmalige Zweedse premier Göran Persson.

De verhouding van Zweden met wat toch zijn favoriete zoon had moeten zijn, is altijd erg ingewikkeld geweest. Voor zijn landgenoten is hij vaak een problematische held gebleken; iemand die wordt bewonderd, maar niet universeel geliefd. Terwijl de reputatie van Wallenberg in het buitenland gestaag toenam (hij is ereburger van de V.S., Canada en Israël), wijdde Zweden tot 1997 geen officieel gedenkteken om hem aldus de nodige eer te betonen. Zoals kon verwacht worden, zal de herdenking van 2012 opnieuw worden aangepast en grotendeels bestemd zijn voor het buitenlandse publiek.

“Het officiële Raoul Wallenberg Jaar dient hoofdzakelijk om hem te gebruiken om Zweden in het buitenland te adverteren als een moreel hoogstaand land,” zegt kunsthistoricus Tanja Schult die Wallenberg als cultureel symbool heeft bestudeerd. “Maar het verduistert het feit dat de werkelijke kwaliteiten van Wallenberg – onafhankelijk, gewetensvolle gedreven actie – in schril contrast staan tot de officiële houding van Zweden ten aanzien van de Europese Joden, op zijn minst tot aan 1942/43, en een belangrijke bron van conflict vormde in zijn eigen land.”

Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees verder “Zweedse Raoul Wallenberg in eigen land niet bijster geliefd [Susanne Berger]”

Een Zweedse redder in Boedapest: Raoul Wallenberg [Yad Vashem]

Raoul Wallenberg in de Zweedse Ambassade in Boedapest samen met enkele van zijn Hongaars-Joodse medewerkers

A Swedish Rescuer in Budapest: Raoul Wallenberg

door Yad Vashem [bron]

“Whosoever saves a single life, saves an entire universe”

(“Om het even wie die één enkel leven redt, redt een hele wereld”)

[Mishnah, Sanhedrin 4:5]

Na de bezetting van Hongarije op 19 maart 1944, lanceerde het Zweedse Gezantschap een reddingsoperatie om de Joden te redden van deportatie naar de doodskampen. De pas opgerichte Amerikaanse War Refugee Board besliste om met de Zweedse regering samen te werken om de Joden van Hongarije te helpen.

Spoedig rapporteerde het Zweedse gezantschap in Boedapest dat zij onder enorme druk stonden van Joden die op zoek waren naar bescherming in de vorm van paspoorten of visa. Zij vroegen om een speciale gezant te sturen van wie de belangrijkste taak zou zijn paspoorten uit te reiken. Aldus werd beslist om Raoul Wallenberg te benoemen als secretaris in de Zweedse Ambassade in Boedapest met volledige diplomatieke bevoegdheden. Alvorens te vertrekken vroeg Wallenberg om de vrije hand te krijgen en een machtiging om met de leiders van Hongarije samen te komen.

Wallenberg werd in 1912 geboren in een prominente aristocratische bankiersfamilie. Hij studeerde architectuur in de Verenigde Staten alvorens hij zich engageerde in de zaken van zijn familie. In het begin van de jaren 1940 maakte hij verscheidene zakenreizen in de door de Nazi ’s bezette gebieden met inbegrip van Hongarije. Dit maakte hem een getuige van het beleid van Nazi-Duitsland.

Wallenberg kwam op 9 juli 1944 in de Hongaarse hoofdstad toe met een lijst van Joden die hij wilde helpen en met 650 beschermende paspoorten voor Joden die een bepaalde band met Zweden hadden. Nochtans verwijdde hij spoedig het werkingsgebied van zijn opdracht en begon duizenden beschermende brieven uit te reiken en huizen aan te kopen die hij onder de Zweedse vlag plaatste die hij aldus tot ex-territoriaal gebied maakte en waar hij Joden voor extra bescherming onderbracht. De beschermende brief machtigde zijn houder om naar Zweden of naar om het even welk ander land te reizen dat Zweden vertegenwoordigde. Ongeveer 4.500 Joden beschikten over deze documenten, die hen tegen dwangarbeid beschermden en hen van het dragen van de gele ster vrijstelden.

Snel verder kijken KLIKKEN op–>> Lees verder “Een Zweedse redder in Boedapest: Raoul Wallenberg [Yad Vashem]”

Wallenberg begint aan de race tegen de tijd versus Adolf Eichmann om de Joden te redden [Jacques Derogy]

Oswiescim, Polen, 26 mei 1944. Hongaarse Joden arriveren op het perron van KZ Auschwitz-Birkenau. Voor hen komt alle hulp te laat. Raoul Wallenberg komt pas op 9 juli 1944 toe in de Hongaarse hoofdstad Boedapest. Op dat ogenblik waren reeds 437.402 Joden – zowat de helft van de Hongaarse Joden – gedeporteerd en vermoord. Wallenberg zal meteen alles op alles zetten om de verdere vernietiging van het Joodse volk van Hongarije te stoppen. Hij zal nog duizenden Joden uit de klauwen halen van SS-Obersturmbannführer Adolf Eichmann en Reichsführer van de SS Heinrich Himmler en redden van een gewisse dood.

Aan het begin van de race tegen de tijd tussen Wallenberg en Eichmann

bron: ‘De Zaak Wallenberg’
De meest tragische held van de Tweede Wereldoorlog

door Jacques Derogy
Uitgeverij Elsevier A’dam/Brussel; 1981

“De Zaak Wallenberg” is het uitputtende verslag over een van de minst bekende helden van de Tweede Wereldoorlog. Het gebeuren speelt zich af in Boedapest, in de jaren 1944-1945. In zes maanden tijd weet de Zweedse diplomaat Raoul Wallenberg duizenden Hongaarse joden voor de ondergang te behoeden. In 1944 reist Wallenberg, telg van een van Zwedens meest bekende families, naar Boedapest waar hij een gigantische diplomatieke operatie op touw zet om de bedreigde joden aldaar naar het buitenland te evacueren. Het voornaamste middel daartoe is het uitreiken van Zweedse paspoorten die de joden (nu Zweedse onderdanen) tegen deportatie beschermen, en het oprichten van een ‘internationaal getto’ dat hen enigszins vrijwaart van snelle, onaangekondigde acties. Met gevaar voor eigen leven weet hij zodoende in een race tegen de tijd, tegen Eichmann en Himmler duizenden joden te redden.

Drie dagen na zijn aankomst [in Boedapest] begeeft Raoul Wallenberg, die van deze schijnonderhandelingen in het geheel niet op de hoogte is, zich [op 12 juli 1944] naar het gebouw van de Joodse Raad om zich zo snel mogelijk te laten inlichten en een onderhoud te hebben met de voorzitter van de Raad, Samuel Stern. Omdat hij geen jodenster draagt op zijn marineblauwe overjas en omdat hij Duits spreekt en met gezag optreedt, wordt hij voor een man van de Gestapo aangezien. Men laat hem dus wachten in de hall. Daar wordt hij echter herkend door een jeugdvriend, een Hongaarse jood die László Petö heet en evenals Raoul heel wat heeft rondgereisd. Deze introduceert hem onmiddellijk bij dr. Stern. Raoul overhandigt hem de aanbevelingsbrief van Marcus Ehrenpreis, de opperrabbijn van Stockholm: ‘Geeft u hem op schrift al uw dringende wensen mee. De heer Wallenberg zal mij deze via de kanalen van Buitenlandse Zaken doen toekomen .. Via hem zal ons hulpcomité alles doen wat in zijn macht ligt. In de hoop dat onze geloofsgenoten, met de genade van God, voor het ergste gespaard zullen blijven.’

De twee mannen spreken af dat László Petö in de toekomst hun verbindingsman zal zijn. Raoul gaat daarna onmiddellijk naar het Zwitserse consulaat waar hij een langdurig onderhoud heeft met consul Charles Lutz,. Deze heeft in het gebouw asiel verleend aan de Hongaarse afgevaardigde van de Jewish Agency, die belast is met de organisatie van transporten bestemming Palestina.

Bij thuiskomst treft de jonge Zweedse diplomaat drie joodse vrijwilligers aan nl. Hugo Wohl, en Vilmos en Béla Forgács (het tweetal dat op deze manier aan de razzia van Ujpest is ontkomen), die hem hun diensten komen aanbieden. Zij behoren tot de eersten die een beschermingspas hebben gekregen en niet langer verplicht zijn een jodenster te dragen. Het probleem is echter hoe deze provisorische papieren een maximale waarde kunnen krijgen opdat ze de autoriteiten zoveel mogelijk gezag zullen inboezemen… om ze vervolgens in verhoogd tempo te verstrekken.

Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees verder “Wallenberg begint aan de race tegen de tijd versus Adolf Eichmann om de Joden te redden [Jacques Derogy]”

Raoul Wallenberg oktober 1944: ‘Ik wil een volk redden!’ [Kati Maton]

Boedapest, Hongarije, november 1944: Een groep Hongaarse Joden vluchten weg nadat ze zonet van deportatie werden gered door de Zweedse diplomaat Raoul Wallenberg [bron]

Raoul Wallenberg: ‘Ik wil een volk redden!’

door Kati Marton
bron: “Wallenberg”;[uitgeverij Hollandia; 1983]

Kapitein Nándor Batizfalvy, een Hongaarse legerofficier van het oude stempel, kon wat hij daar voor zich zag niet meer aanzien. Hij werd misselijk bij het zien van die eindeloze colonne meelijwekkende mensen die op voeten, zo opgezwollen dat deze hen niet meer konden dragen, toch nog voortschuifelden. Hij wendde zich af van de Hongaarse gendarmes met hun overjassen aan die hun grauwende dobermanpinschers aan een heel korte riem nauwelijks in bedwang hielden. De mensen in de colonne leken precies op de karikaturen die de nazi’s van de joden schetsten. Zij bestonden enkel nog uit ogen en neuzen.

Kapitein Batizfalvy belde Raoul Wallenberg op. De zwaar ademende, innerlijk verscheurde Hongaar onthulde het hele weerzinwekkende tafereel aan de Zweed: 8.000 Hongaren waren al in Hegyeshalom vlakbij de Oostenrijkse grens aan de Duitsers uitgeleverd; 13.000 anderen waren nog op weg naar de grens.

Wallenberg wachtte niet op nog meer bijzonderheden. Hij, verzamelde zo snel mogelijk etenswaren, pakte zijn schrijfmachine mee en ging vergezeld van Per Anger en nog twee helpers op weg, richting Hegyeshalom. Hij wilde de grens bereiken vóór de eerstvolgende groep daar aankwam.

Toen Wallenberg een paar uur later bij de grens aankwam, was hij een emotioneel geladen man. Hij had mensen gezien die zo’n erbarmelijke aanblik boden dat zelfs hij daarop niet voorbereid geweest was. Eichmann en Wisliceny stonden voor de controlepost aan de grens te wachten.

Eichmann was de man geweest die het besluit genomen had dat de joden hun dood maar tegemoet moesten lopen als er geen treinen meer voor dat doel gemist konden worden. Begin november begon hij met die dodenmarsen, tochten van tweehonderd kilometer in de kou en de regen aan het eind van de herfst. Die afstand moest te voet afgelegd worden zonder één kruimel voedsel of beschutting onderweg. Voor ten minste 10.000 mensen die van uitputting, honger of dorst stierven, voltooide deze mars zelf al het karwei dat Eichmann niet snel genoeg naar zijn zin kon afwerken.

Die marsen begonnen zodra de nazi’s zoveel joden hadden kunnen oppakken – op straathoeken, in winkels, in hun eigen huis – dat zij aan zo’n tocht konden beginnen. Geen enkele jood kon er volkomen zeker van zijn dat hij aan zo’n fatale tocht onder begeleiding zou ontkomen. Het duurde niet lang of de bermen langs de weg van Boedapest naar Hegyeshalom waren één langgerekt kerkhof. Diegenen die struikelden en vielen, werden in het algemeen met een enkele kogel afgemaakt. Anderen benutten de nachtrust op een dorpsplein of in het open veld om zelf een eind te maken aan hun leven; de volgende morgen trof men vaak hun lichamen aan, hangend aan een boomtak.

Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees verder “Raoul Wallenberg oktober 1944: ‘Ik wil een volk redden!’ [Kati Maton]”