European Jewish Congress sommeert Frankrijk om ‘sociaal antisemitisme’ uit te roeien

Parijs, 3 juni 2016. Een vrome Joodse man zegt zijn gebeden op doorheen een gebroken ruit van de Beth Hamidrach synagoge, nadat eerder die ochtend een steen werd gegooid in een buitenwijk van de Franse hoofdstad [beeldbron: Serge Attal/Flash90/The Jewish Press]

Het European Jewish Congress (EJC) heeft de Franse autoriteiten opgeroepen om strengere maatregelen te nemen naar aanleiding van een smerige antisemitische aanslag op de prominente 78-jarige Roger Pinto en zijn familie, de leider van de Franse Sefardische Joodse gemeenschap, die op donderdag 7 september 2017 werd gepleegd in zijn woning in de Parijse buitenwijk van Livry-Gargan.

Roger PintoDe aanvallers, beschreven als donkerhuidige mannen tussen 20 en 30 jaar oud, sneden de electriciteit af naar de woning, bonden de jongere Pinto vast en ranselden zijn vrouw af  voor zijn ogen. Het was pas in de ochtend toen de oudste Pinto de politie stilletjes kon bereiken, waarop de aanvallers op de vlucht sloegen. Het gezin werd naar het ziekenhuis overgebracht waar hun verwondingen werden behandeld. Maar hun trauma ging veel dieper, volgens een rapport van de BNVCA, die zei dat ze met de dood bedreigd werden en ‘gewelddadig geslagen’ werden.

De aanval vond plaats enkele dagen na het bericht dat een voormalige schooldirecteur op een voorbereidende school voor tieners in Marseille had verteld dat hij Joden regelmatig adviseert om de lessen in zijn instelling niet te bijwonen uit schrik voor intimidatie door de andere studenten.

EJC President, Dr. Moshe Kantor, zei hierover:

“Helaas zien we deze twee incidenten en vele anderen die allen met elkaar verstrengeld zijn, waar enerzijds delen binnen de Franse samenleving steeds antisemitischer worden en dat anderzijds deze haat tegenover Joden door andere delen worden aanvaard en getolereerd. Wij roepen de Franse autoriteiten op om het maatschappelijk antisemitisme en zijn passieve acceptatie kordaat uit te roeien.”

In de afgelopen jaren, sinds de aanslag op de Hyper Cacher in januari 2016 waarin vier mensen werden vermoord, voelen veel Franse joden zich steeds meer onzeker en duizenden zijn geëmigreerd (naar Israël, Canada en elders). Dr. Moshe Kantor zei:

“’Wij waarderen de belangrijke woorden die door de Franse regering werden uitgesproken  in een poging om de Joden zich veiliger te doen voelen in hun land. Het lijkt er echter niet op dat er aan de grond veel veranderd is voor de Franse Joden, die nog steeds regelmatig worden aangevallen. Als in een samenleving, waar vrij onderwijs een basisrecht is voor alle burgers, sommige Joodse burgers worden geweigerd omdat ze een bepaald veiligheidsrisico zouden vormen, is het duidelijk dat de centrale principes van de Republiek wat hen betreft, niet worden gerespecteerd.”


Bron: door Brabosh.com naar een bericht van Hana Levi Julian van 12 september 2017 in The Jewish Press

Advertenties

Projectie op de Arc de Triomphe: ‘Jeruzalem is de eeuwige en ondeelbare hoofdstad van Israël’

jerusalem-messageParijs, 10 januari 2017. Projectie op de Arc de Triomphe: “Jeruzalem is de eeuwige en ondeelbare hoofdstad van Israël” [beeldbron: JP]

De Franse tak van de organisatie ‘Israël is voor altijd’ (Israel Is Forever) heeft op dinsdag 10 januari ’17 aangekondigd dat zij besloten hebben om krachtige maatregelen te nemen “ten behoeve van de vele Franse Joden en Israëlische Franstaligen,” om hun onvrede met de komende internationale conferentie over het Midden-Oosten te tonen die op zondag 15 januari ’17 te Parijs zal worden gehouden 15, wiens enige doel is om Israël te beschadigen.

Volgens IIF Frankrijk, hebben de leden op dinsdagavond voorgesteld om het beeld van de Westelijke Muur (Klaagmuur aka Kotel) te projecteren met de tekst ‘Jeruzalem de eeuwige hoofdstad van de staat Israël’ op vele gevels van het UNESCO-gebouw in Parijs, evenals op de gevel van het ‘kantoor voor desinformatie’ (aka het Franse persbureau AFP) en zoals hierboven op het plaatje de projectie op de Arc de Triomphe in de Franse taal “Jerusalem – Capitale éternelle et indivisible de l’État d’Israel“.

jeruzalem-hoofdstad

Vredesconferentie in Parijs creëert nieuw obstakel voor vrede tussen Israël en Palestijnen

frans2Parijs, 2 december 2014. In de Franse Assemblée werd een resolutie aangenomen waarin van de Franse regering de onmiddellijke erkenning van ‘Palestina’ wordt geëist. Dat is tot op heden nog niet gebeurd. Echter, een aantal Europese landen erkenden wel ‘Palestina’ in 1988: Malta, Bulgarije, Cyprus, Hongarije, Polen, Roemenië, Slovakije, Tsjechië en meer recent: IJsland (15.12.2011) en Zweden (30.10.2014)

“Wij hebben openlijk gezegd dat de kaart nooit meer hetzelfde zal zijn als op 4 juni 1967. Voor ons is dit een zaak van veiligheid en principes. De juni kaart is voor ons het equivalent voor onveiligheid en gevaar. Ik overdrijf niet als ik zeg dat dit voor ons iets heeft als een herinnering aan Auschwitz.” [Abba Eban, in Der Spiegel, 5 november 1969 – bron]

Viceminister van Buitenlandse Zaken Tzipi Hotovely (Likoedpartij) herhaalde op woensdag 11 januari 2017 Israël’s bezwaren tegen de aankomende vredesconferentie te Parijs, die gepland is voor volgende zondag 15 januari 2017, leest een bericht in Arutz Sheva van heden.

Het initiatief voor deze conferentie gaat uit van de Franse minister van Buitenlandse Zaken Jean-Marc Ayrault van de Parti Socialiste (PS), die hoopt dat de conferentie zal helpen om het vredesproces herop te starten en “de noodzakelijkheid van een 2-statenoplossing zal herbevestigen”. De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken John Kerry woont de conferentie bij, amper vijf dagen vooraleer zijn ambtstermijn ten einde loopt.

In de toelichting “Israël / Palestine : 9 clés pour comprendre la position de la France” worden de Franse uitgangspunten duidelijk uitgelegd. Volgens Frankrijk …

“… is de tweestatenoplossing de enig mogelijke oplossing voor het Palestijns-Israëlisch conflict: grenzen gebaseerd op de 1967 Lijnen met onderling overeengekomen evenwichtige landruil; veiligheidsmaatregelen die de soevereiniteit van de Palestijnse Staat bewaren en de veiligheid van Israël garanderen; een eerlijke, rechtvaardige en onderhandelde oplossing voor het vluchtelingenprobleem; een akkoord dat Jeruzalem tot de hoofdstad maakt van de twee Staten.”

Opmerkelijk is dat noch de Palestijnen noch Israël werden uitgenodigd op deze conferentie. Ook op de vergadering in juni 2016 ter voorbereiding van deze conferentie waren de PA en Israël niet uitgenodigd. De betrokken strijdende partijen zullen ‘ter zijner tijd’ geconfronteerd worden met de besluiten van de wereldmachten, wordt er in de kleine achterkamertjes van Parijs gegromd.

Minister Tzipi Hotovely vertelde op een nieuwsbriefing tegenover de buitenlandse pers:

tzipi-hotovely2“De conferentie in Parijs is als een huwelijk zonder een bruid en bruidegom. Vrede tussen de partijen zal enkel worden bereikt door middel van rechtstreekse onderhandelingen en niet door externe dwang. De conferentie in Parijs zal ons niet dichter bij vrede brengen, maar zal deze eerder verder van ons distancieren. Israël bereikte vredesakkoorden met Egypte en Jordanië via directe onderhandelingen.

De Palestijnse cultuur is gebaseerd op haat en we zien het in de leerboeken van de jongere generatie. Als de internationale gemeenschap de vrede wil bevorderen, moet het eerst en vooral een duidelijke boodschap uitzenden dat onderwijs tot haat en terreur hét obstakel voor vrede is en niet de nederzettingen.

Joodse bewoning van Judea en Samaria heeft diepe en oude wortels. Geen van de overeenkomsten stipuleert dat Israël daar moet stoppen met bouwen. De focus op de nederzettingen is moreel verkeerd. Israël bouwt uit een verering van de waarde van het leven en de schepping. De Palestijnen daarentegen vereren dood en verderf.”

Net alsof Israël ooit de uitkomst van deze conferentie kan of zal accepteren. Bovendien, wie gelooft die Palestijnen nog? Zullen zij ooit op vredevolle wijze het bestaan (kunnen) aanvaarden van een Joodse staat aan hun grenzen, zij aan zij en… in vrede en veiligheid? De andere Palestijnse leiders, aka Khaled Meshaal en Ismail Haniyeh van Hamas, in de Gazastrook waar Mahmoud Abbas al tien jaar niet meer binnen mag, bescheuren het momenteel van het lachen. “NOOIT!” klinkt het daar al bijna dertig jaren.

In het ‘beste’ geval beschouwen de Palestijnen het aanvaarden van de 2-statenoplossing als een tussenfase naar de uiteindelijke verovering van heel Israël en de verdrijving van alle Joden uit het gebied van hun voorvaderen. De Palestijnen willen helemaal geen eigen staat. Dat is een fabel. Wat de (genocidale) Palestijnen wél willen (hebben) is Israël zelves en dat bij voorkeur zonder Joden erin.

door Brabosh.com

Op zondag 15 januari trachten derden andermaal over het lot van Israël te beslissen op conferentie in Parijs

eu-obsessie

Aanstaande zondag, 15 januari 2017, zullen 70 landen in Frankrijk vergaderen in een ultieme poging om aan Israël de tweestatenoplossing op te leggen die volgens hen een einde zou moeten maken aan het Israëlisch-Palestijns conflict en dat boven de hoofden van Israël heen. Want zoals bekend werden noch de Palestijnen noch Israël uitgenodigd op deze conferentie. Ook op vergadering in juni 2016 die deze conferentie voorafging waren de PA en Israël niet uitgenodigd.

Het initiatief voor deze conferentie gaat uit van de Franse minister van Buitenlandse Zaken Jean-Marc Ayrault van de Parti Socialiste (PS), die hoopt dat de conferentie zal helpen om het vredesproces herop te starten en “de noodzakelijkheid van een 2-statenoplossing zal herbevestigen”.

Hij wordt daarin gesteund door de Obama regering die overigens ook zijn minister van Buitenlandse Zaken John Kerry naar de conferentie stuurt, amper vijf dagen vooraleer zijn ambtstermijn ten einde loopt. Israël verkeert overigens nog steeds in schok nadat de Obama regering op 23 december jl. een anti-Israël resolutie in de VN-Veiligheidsraad liet passeren zonder zich daartegen te verzetten en enkele dagen later gevolgd door de beschamende toespraak van de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken John Kerry van 28 december waarin hij Israël eenzijdig beschuldigde voor het falen van het vredesproces. Kerry vond de aanwezigheid van Joodse gemeenschappen in Judea & Samaria en in oud-Jeruzalem een obstakel voor de vrede.

Echter, op 20 januari a.s. wordt John Kerry opgevolgd door Rex Tillerson van de Republikeinse Partij en waait er weer een andere wind door het Witte Huis die Israël hopelijk meer genegen is. Ook de Franse regering loopt op haar laatste benen want de presidentsverkiezingen komen eraan zetten. Op 23 april ’17 heeft de eerste ronde plaats en veertien dagen later de tweede. Zoals het er voorlopig naar uit ziet worden de Franse socialisten uitgerangeerd en maakt François Fillon van de conservatieve partij Les Républicains (LR) de meeste kans, tenzij Marine Le Pen van het Front National (FN) nog voor de grote verrassing zorgt.

Niet te vergeten natuurlijk dat er dit jaar ook verkiezingen zijn in Oostenrijk waarbij Norbert Hofer van de Vrijheidspartij van Oostenrijk (FPÖ) een goede kans maakt. Ook in Nederland vinden Tweede Kamerverkiezingen plaats en dat op 17 maart 2017. En in het najaar zijn er in Duitsland verkiezingen. De Bondsdagverkiezingen in Duitsland vinden plaats tussen 27 augustus en 22 oktober 2017 en zouden weleens de zwanezang kunnen worden van kanselier Angela Merkel die met haar opengrenzenbeleid (“Wir schaffen das“) en de daarop volgende islamistische terreur, haar eigen ruiten heeft ingegooid.

Het wordt al bij al een belangrijk jaar voor de westerse niet-zo-loyale “bondgenoten” van Israël waarvan de uitkomst van al deze verkiezingen ongetwijfeld hun stempel op het verdere verloop van het vredesproces zullen drukken.

Israël moet deze “vervelende” periode gewoon verder uitzitten en hopen dat tegen het einde van dit jaar, nadat de politieke kaarten opnieuw zijn geschud, de rol van de huidige anti-Israëlische hoofdrolspelers in het vredesproces (VS, Frankrijk, Nederland, Oostenrijk en Duitsland) is uitgespeeld en vervangen door voor het Israëlische beleid meer gunstiger beleidsmensen… en dat, last but not least, de tweestatenoplossing definitief van tafel wordt geveegd. Eind goed al goed.

door Brabosh.com

 

Franse supermarktketen verontschuldigt zich voor het boycotten van Israëlische producten

colonies3

Naar aanleiding van een reeks klachten, heeft een Franse supermarktwinkel zich verontschuldigd voor het aanbrengen van etiketten met het opschrift “made in Israëlische nederzettingen” op een aantal van haar producten, luidt aldus een bericht van JTA (Jewish Telegraphic Agency).

logo_auchanDe etiketten die vorige maand verschenen op granaatappels en mandarijnen in de winkel die behoort tot de supermarktketen Auchan in de Parijse buitenwijk Kremlin-Bicêtre, waren het resultaat van “een vergissing” door een bediende, vertelde een woordvoerder van de winkelketen aan het Franse Bureau de Vigilance Contre l’Antisémitisme [BNVCA].

Het bureau, een non-profitorganisatie bekend onder haar acroniem BNVCA, deed in de winkel een onderzoek, samen met Bernard Musicant, een activist voor het pro-Israëlische Urgentie Collectief, met betrekking tot de etiketten, volgens de krant ActualitéJuive.

In november, publiceerde het Directoraat-Generaal van het Franse Ministerie van Economische Zaken voor Concurrentie, Consumptie en Fraudebestrijding een adviserende circulaire voor die retailers die het woord ‘koloniën’ (colonies), het Frans voor ‘nederzettingen’, gebruiken om goederen te specifiëren die geproduceerd werden in de Israëlische nederzettingen op de Golan Hoogtes, Judea & Samaria en oostelijk Jeruzalem, gebieden die Israël in 1967 op de Arabieren had heroverd.

dadels2Etikettering van Israëlische dadels in G-B

In 2015 heeft de Europese Commissie een bindende regelgeving aangenomen die dergelijke etikettering aanbeveelt. Echter, de commissie heeft geen verhaal tegen landen die de regels niet toepassen er tot op heden werd er nog geen enkele rechtszaak aangespannen tegen een verkoper die deze weigerde toe te passen.

Voor de grote supermarktketens in Frankrijk gelden geen speciale etiketteringen voor goederen afkomstig uit de ‘nederzettingen’.

Verschillende Europese landen, waaronder Groot-Brittannië, Denemarken en België, passen de regelgeving toe, maar vele anderen lijken ze te negeren. Veel winkeliers aarzelen om dergelijke labels toe te passen, uit angst dat dit zou leiden tot eisen voor de etikettering van producten uit andere betwiste gebieden (zie plaatje onderaan).

De Europese Unie heeft geen voorschriften uitgegeven inzake de etikettering van goederen uit andere betwiste gebieden, met inbegrip van de Westelijke Sahara, dat onder Marokkaanse controle staat. Hoewel de Verenigde Naties de aanwezigheid van het koninkrijk aldaar een ‘bezetting’ heeft genoemd.

Evenzo betreffende Cyprus dat voor ongeveer de helft wordt ‘bezet’ door Tukije. Israël en zijn advocaten hebben betoogd dat het etiket discriminerend is, maar de E.U. ambtenaren die dit goedkeurden en andere voorstanders van de praktijk, zeggen dat het in overeenstemming is met het recht van consumenten om accurate informatie over producten te ontvangen.

Talloze producten, die worden verkocht in de winkels van de Franse supermarktketen Auchan,  worden geproduceerd in koloniëen maar worden niet geboycot. Waarom niét denkt u?

colonies4