PFLP terroriste Leila Khaled in haar eigen woorden in het Europees Parlement +video

Op 26 september 2017 sprak de Palestijns/Libanese Leila Khaled, een terroriste van de PFLP, op uitnodiging van de GUE/NGL fractie in het Europees Parlement. Leila Khaled voerde er het woord namens het Volksfront voor de Bevrijding van Palestina (PFLP). 

De niet-gouvermentele organisatie NGO Monitor heeft in deze video een aantal van haar meest controversiële uitspraken gecompileerd. Zoals op de videobeelden te zien is werd haar toespraak regelmatig onderbroken door staande ovaties van het aanwezige publiek, waaronder zich ook leden van het Europese Parlement bevonden. 

PFLP
De Palestijnse terreurgroep PFLP prijkt al vele jaren op de lijst van verboden terroristische organisaties van de Europese Unie. Het blijft dan ook onbegrijpelijk en onacceptabel dat een terroriste het woord mag voeren in het Europees parlement: 

  1. De PFLP staat al ruim 20 jaren op de Amerikaanse lijst van verboden terreurorganisaties (met name 61 organisaties en entiteiten). De Amerikaanse lijst wordt regelmatig bijgewerkt, de laatste keer op 16 augustus 2017 met de toevoeging van de terreurorganisatie Hizbul Mujahideen (HM) uit Kasjmier, Pakistan: .

  2. Op de Europese lijst staan merkelijk minder organisaties vermeld, met name 22. Ook de PFLP alsook de PFLP-GC staan op die lijst vermeld. De lijst werd voor het laatst bijgewerkt op 21 januari 2017. Onlangs werd Hamas terug toegevoegd aan de EU-lijst nadat het daar om onbegrijpelijke redenen drie jaar geleden werd verwijderd.

Leila Khaled
De thans 73-jarige Leila Khaled (ook Layla Khalid) is de eerste Palestijnse vrouw die een vliegtuig kaapte. Geboren in 1944 in Haifa, Israël, verliet zij op 13 april 1948 met haar familie de Joodse staat tijdens Israël’s Onafhankelijkheidsoorlog (1947-1949) en trok naar Libanon. Later zal ze beweren dat ze met geweld door de Zionisten werd verdreven uit haar thuisland, maar het feit dat haar vader was achtergebleven in Haïfa spreekt deze leugen compleet tegen. 

Leila KhaledDe toen 26-jarige fotogenieke Leila Khaled poseerde in 1970 met een kalashnikov. Het vrouwelijke icoon van de Palestijnse strijd tegen Israël zal nog jarenlang uitgebuit worden door de PLO

Khaled kaapte haar eerste vliegtuig in 1969 met name TWA Flight 840 van Rome naar Tel Aviv. Een jaar later trachtte ze hetzelfde te doen met El Al Flight 219 van Amsterdam naar New York. De poging werd door Israëlische agenten verijdeld en ze werd gearresteerd toen het vliegtuig landde in Groot-Britannië.

Nauwelijks 28 dagen later werd ze reeds op vrije voeten gesteld in ruil voor een rist gegijzelden van een andere kaping. Haar illustere “carrière” als terroriste was hiermee over and out en ze is sindsdien wereldwijd politiek actief voor de Palestijnse zaak.

GUE/NGL fractie
De Confederale Fractie Europees Unitair Links/Noords Groen Links (GUE/NGL) in het Europees Parlement ontstond in 1995 toen twee reeds bestaande fracties fuseerden. Deze Europese uitgesproken anti-Israëlische fractie wordt (onder het mom van vermeend pro-Palestinisme) gevormd uit een amalgaam van al dan niet voormalige communistische, marxistische, maoïstische, links-populistische partijen en door groene Eurosceptische partijen uit de landen van de Noordse Raad.

Voor Nederland maken deel uit van de GUE/NGL factie: de Socialistische Partij (SP) met 2 verkozenen: Dennis de Jong en Anne-Marie Mineur; de SP wordt geleid door Ron Meyer en Emile Roemer. Ook de Nederlandse Partij voor de Dieren zetelt in het EP met één verkozene: Anja Hazekamp; de partij wordt geleid door Floriske van Leeuwen en Marianne Thieme. België heeft geen verkozenen in de GUE/NGL.

De conferentie “De rol van vrouwen in de Palestijnse volksstrijdwerd georganiseerd door de Spaanse anarchistische partij Izquierda Unida (5 vertegenwoordigers in de GUE/NGL fractie). Deze factie is een coalitie van linkse en groene partijen met de Communistische Partij van Spanje (PCE) die de grootste factie vormt.

Hieronder de affiche die de conferentie aankondigde:

Advertenties

Bizar nieuws: Palestijnse politiemacht wordt lid van Interpol

Ramallah, dinsdag 18 mei 2010. Het bizarre cadeau van België aan de PA. De toenmalige Belgische minister van Buitenlandse Zaken Steven Vanackere overhandigt de autosleutels van 25 politiewagens, type Volkswagen Jetta, aan zijn Palestijnse ambtgenoot. Hiermee was de Belgische bijdrage aan de Europese politiemissie in de Palestijnse gebieden een feit. Een cadeau voor een gezamelijke waarde van  370.000 euro… [bron].

De pogingen van Israël en de VS om de stemming over het lidmaatschap van de Palestijnen in Interpol te verhinderen, zijn deze keer niet succesvol gebleken. De voltallige vergadering van de internationale politieorganisatie heeft het verzoek van de Palestijnen goedgekeurd en hen als land in de organisatie opgenomen.

Van de in totaal 133 landen die deelnamen aan de stemming, hebben niet minder dan 75 landen voor het lidmaatschap van de Palestijnen in Interpol gestemd. Slechts 24 landen stemden tegen, 34 landen stemden blanco.

Israël had gehoopt dat de stemming over het lidmaatschap van de Palestijnen niet mede op de agenda zou komen te staan. De Israëli´s waren van mening dat Palestina geen staat zou zijn en daarom niet als lid van Interpol opgenomen zou kunnen worden. Maar de bestuursraad van Interpol, die verantwoordelijk is voor de agenda van de vergadering, had hierover geen beslissing genomen, zodat de aanvraag tot lidmaatschap aan de volledige vergadering werd doorgegeven.

Aan Israëlische kant is men bezorgd. Het lidmaatschap van de Palestijnen in de internationale politieorganisatie opent vele deuren voor hen. Zo zouden er arrestatiebevelen tegen Israëlische politici en officieren kunnen worden uitgevaardigd. Ook hebben de Palestijnen nu toegang tot geheime informatie over terreurorganisaties en hun geld.

Ook van de kant van de Amerikanen was men erin geïnteresseerd een lidmaatschap van de Palestijnen in Interpol te verhinderen. Deze eenzijdige stap zou een negatief effect kunnen hebben op de Amerikaanse inspanningen rondom het vredesproces.

Ook de Palestijnse politiemacht Hamas in Gaza maakt thans deel uit van Interpol

door NAI Redaktion


bron-logoIn een vertaling uit het Duits door E.J. Bron van een artikel “Palästinensischer Erfolg – Mitglied der Interpol” op Israel Heute van 27 september 2017.

De EU bouwt in Judea & Samaria: ‘Dat ruikt naar Europees kolonialisme in Israël’

De Europeanen hebben tientallen miljoenen dollars geïnvesteerd [in het aan Israël toegewezen C-gebied] in Judea en Samaria, met het doel om zoveel mogelijk land in beslag te nemen en het in feite te onteigenen, waardoor de Israëlische controle ondermijnd wordt. Groot-Brittannië, België en Duitsland besteden middelen, energie en aandacht aan Israëlische zaken die hen niet aangaan. De Duitse regering heeft zelfs een studie gefinancierd die betrekking heeft op het niveau van Joodse studies in Joodse scholen in Israël!

Het gemeenschappelijke thema dat al deze gebeurtenissen verbindt, is een botte, arrogante Europese inmenging in het dagelijks leven van de Israëli’s. Het feit dat Europa zichzelf beschouwt als de baas hier in Israël, is niets nieuws. De royale financiering van Israëlische NGO’s zoals B’Tselem en Breaking the Silence door Europese regeringen is oud nieuws. Niettemin neemt de Europese bemiddeling een nieuw vorm aan en beperkt zich niet enkel tot de financiering van Israëlische organisaties. Het beperkt zich niet eens tot zaken die enkel verband houden met het Israëlisch-Palestijnse conflict.

In een normale wereld zou men denken dat de Europeanen hun energie en geld zouden moeten besteden aan de islamistische terreur die hun huizen in eigen land bedreigt, of de zwerm van de moslim-immigranten in hun land, die pas échte uitdagingen en ontberingen inhoudt. Maar in onze wereld voelen de Europese landen de noodzaak om middelen, energie en aandacht te besteden aan zaken die niet eens hun zakens zijn. Hierna volgen drie voorbeelden, uit drie landen en dit is enkel maar een voorsmaakje van wat er momenteel plaatsvind.

Het eerste is Groot-Brittannië. Deze week werden medewerkers van het Britse consulaat in Jeruzalem gezien in de wijk Nahalat Shimon in Jeruzalem (Sheikh-Jarrah). Ze kwamen duidelijk niet om er te genieten van de zuivere lucht in Jeruzalem. Zij kwamen om te protesteren tegen de uitzetting door de locale overheid van een familie die illegaal een huis bewoonden dat hun eigendom niet was en waarvoor ze niet eens de huishuur betaalden. Een eenvoudige en elementaire juridische procedure in elke staat. Maar de uitgezette familie was Arabisch, en de familie die wettelijk in het huis kwam wonen was Joods. De Britten vonden dit niet leuk en de vertegenwoordigers van het Britse consulaat werden uitgezonden om een ​​mini-betoging tegen de regering van Israël te houden. Zou de Israëlische regering ooit durven optreden tegenover Groot-Brittannië?

Het tweede land is België. Ik kwam een klein artikel tegen getiteld “België vraagt ​​vergoeding aan Israël,” en ik vroeg mij af wat de staat Israel heeft misdaan waarvoor het thans compensatie zou moeten betalen. Het blijkt dat Israël heeft besloten zijn wetten te handhaven en een fractie van de vele illegale structuren wederom af te breken, die worden gefinancierd door de Europese Unie die zij in het C-gebied gebouwd hebben voor de Arabieren. Het is geen geheim dat Europese landen een aantal jaren geleden het C-gebied hebben genoemd als een strategisch doelwit.

De Europeanen hebben tientallen miljoenen dollars geïnvesteerd in deze gebieden, met het doel om zoveel mogelijk land in beslag te nemen en de facto te onteigenen, waardoor de Israëlische controle wordt ondermijnd. Over deze zes structuren, die illegaal werd gebouwd en door Israël opnieuw werden afgebroken, vraagt ​​België thans “uitleg en vergoeding.” Niet alleen hebben ze de wet geschonden en de Oslo-akkoorden overtreden – ze hebben het lef om Israël te berispen en vergoeding te vragen. Dit mag ongemakkelijk lijken, maar het meest verbazingwekkende is het feit dat België een van de landen is die het meest bedreigd worden door de radicale islam in Europa, maar zich liever bezighoudt met zich te moeien in de binnenlandse aangelegenheden van Israël.

Het laatste land, en dit is slechts de top van de ijsberg, is Duitsland. Over enkel de Duitse inmenging zouden volledige artikelen kunnen worden volgeschreven, wat er opwijst dat in Duitsland blijkbaar een diep obsessie leeft voor alles wat er in Israël gebeurt. De Duitsers hebben lang niet alleen interesse in het Israëlisch-Palestijnse conflict. Ze houden zich ook bezig met binnenlandse Israëlische zaken binnen het door haar erkende “pure Israël”. En in dit geval bemoeien ze zich rechtstreeks met de inhoud van het Israëlische onderwijssysteem.

Een van de laatste rapporten die door de linkse groep Molad werden gepubliceerd – hetzelfde verslag dat het woord ‘religieus’ (‘Hadata‘) te berde bracht in de Israëlische publieke discussie, heet “Hoe de religieuze rechtervleugel de opvoeding omtrent de waarden heeft overgenomen in de openbare scholen.” De toon in het rapport is anti-religieus (sommigen zouden anti-joods zeggen), en achter het verslag staat niemand anders dan de Duitse regering. Hoe ik dit weet? Er wordt uitdrukkelijk verklaard: “Deze publicatie werd geproduceerd met de steun van de Stichting Rosa Luxemburg, met financiering door het Duitse Federaal Bureau voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling.”

[…]

Een laatste woord aan de vertegenwoordigers van deze Europese landen: zoveel als u misschien wil trachten ons te onderwijzen, zal u enkel het tegenovergestelde doel bereiken. Probeer ons Israëliërs niet te patroniseren. Breek ons niet af, ook al wordt u dit door de linkerorganisatie waarmee u samenwerkt, vaak ingefluisterd. Een zeker manier om het vertrouwen van het Israëlische publiek te verliezen, en dat is nu al aan het gebeuren, is om het trachten op te voeden in zijn dagelijks leven en zich te bemoeien in de toekomst van zijn kinderen. Het Israëlische publiek is slim, onafhankelijk, alert en op zijn hoede, onthoudt de geschiedenis en heeft kennis van internationale betrekkingen. Het Israëlische publiek weet best wat goed voor haar is. Dat wordt democratie genoemd.

door Sara Haetzni-Cohen

Lees hier het volledige artikel van 14 september 2017 op de site van The Jewish Press

Waarom Israël geen lessen moet krijgen van Europa in de strijd tegen de islamistische terreur

Kwakkel van de maand: Vertrekkend EU-ambassadeur aan Israël, de Deen Lars Faaborg-Andersen, zei op 22 augustus ’17 in Tel Aviv  “Israël heeft van ons [Europa] nog veel te leren in de strijd tegen de terreur”. Lars Faaborg-Andersen, sinds 2013 EU-ambassadeur aan Israël, wordt per 1 september 2017 opgevolgd door de Italiaan Emanuele Giaufret.

In november 2015 vaardigde de Europese Unie richtlijnen uit voor de etikettering van producten die op grondgebied worden gemaakt dat door Europa wordt beschouwd als bezet door Israël. Dit omvatte producten die worden geproduceerd op de Westelijke Jordaanoever, Oost-Jeruzalem en de Golanhoogte. Israël repliceerde uiteraard dat de actie discriminerend was en verwierp deze als zijnde een politiek manoeuver gericht op het onder druk zetten [van Israël] zodat het concessies zou doen ten aanzien van de Palestijnse Autoriteit. Premier Benjamin Netanyahu noemde de beslissing “hypocriet en genomen volgens een dubbele standaard. ”

Een paar maanden later, ontmoette ik toevallig ambassadeur van de Europese Unie aan Israël Lars Faaborg-Andersen en stelde hem een ​​eenvoudige vraag. Laten we aannemen, zei ik, dat de etikettering van producten op de Westelijke Jordaanoever en in Oost-Jeruzalem begrijpelijk is. Dat zijn gebieden die betwist worden in het conflict tussen Israël en de Palestijnen en de bepaling van hun status zal moeten wachten om te worden opgelost in een alomvattend onderhandeld vredesakkoord tussen beide betrokken partijen.

“Maar hoe zit het met de Golan,” vroeg ik. “Aan wie precies wil de EU van Israël dat het dit aan zou teruggeven?” Mijn vraag verwees naar de aanhoudende burgeroorlog in Syrië, die uitbrak in 2011 en de opkomst van ISIS en al-Qaida zag gebeuren alsook de entree zag van Iran en Hezbollah in het land, dat thans de focus is van Netanyahu’s meest recente diplomatieke inspanningen. Ik kreeg geen antwoord, maar de vraag bleef tot op vandaag door mijn hoofd spoken als slechts een voorbeeld van hoe het Europa ontbreekt aan een duidelijk inzicht in het Midden-Oosten.

Ik vernoemde dit verhaal op dinsdag jl., tijdens een laatste briefing aan de pers voor het verlaten van het land na vier jaar gediend te hebben als EU-gezant, zei Faaborg-Andersen dat Israël nog veel kan leren van Europa hoe het terrorisme effectief moet bestrijden. “Strijd tegen het terrorisme”, zei hij, “is een streven dat een hele koffer instrumenten behoeft.” Een van die instrumenten, legde hij verder uit, is een “sterke beveiligings dimensie’, die Israël efficient gebruikt. Maar, voegde hij eraan toe, er zijn andere aspecten bij dit project betrokken, met inbegrip van “de-radicalisering,” het werken met sociale diensten en onderwijs.

Dat is een interessant idee gezien hoeveel van de terreuraanslagen die in Europa worden gepleegd worden uitgevoerd door burgers, die geboren en getogen zijn in hun respectievelijke landen. In Israël, wordt een klein percentage van de aanslagen – zoals onlangs aan de Tempelberg – uitgevoerd door Israëlische Arabieren. De meeste worden gepleegd door Palestijnen.

Kijkend naar de cijfers is dit een nog vreemder idee. Volgens Europol, het EU-agentschap voor samenwerking omtrent rechtshandhaving  werden in de EU-lidstaten in 2016 142 mensen gedood in terreuraanslagen. In Israël daarentegen, werden 17 mensen gedood. Hoewel 2017 nog niet voorbij is, oogt de discrepantie bijzonder grimmig. In Israël zijn 12 doden gevallen, negen van hen soldaten en politieagenten, terwijl in de EU-lidstaten er al bijna 60 mensen zijn die werden gedood in islamitische terreuraanslagen.

Hoewel de cijfers niet het hele verhaal vertellen, maken ze er zeker deel van uit. Dus naar wat was het dan waar Faaborg-Andersen verwees? Richard Kemp, de voormalige Britse militaire officier en fervent verdediger van Israël, noemde de zogenaamde Faaborg-Andersen uitspraken een “gotspe”, daarbij verwijzend naar het numerieke verschil. “Niet alleen heeft Israël niets te leren van de EU”, aldus Kemp, “maar de EU maakt zich schuldig aan het stimuleren van het terrorisme in Israël. ”

Helaas, heeft Kemp gelijk. Jarenlang is de EU er niet in geslaagd om duidelijk uit te drukken wie goed en kwaad is in dit conflict. Het onvermogen om een ​​onderscheid te maken tussen de Golan enerzijds en Judea & Samaria anderzijds is slechts een voorbeeld van een verward moreel kompas.

Deze mislukking heeft niet alleen gevolgen voor de scheve manier waarop Israël in heel Europa wordt  gezien, maar ook op de manier waarop landen op het continent de terreur bestrijden. De eerste stap die Europa moet nemen is het identificeren van de vijand en begrijpen wie het is waartegen het strijdt. De vijand heeft een naam en in dit geval is er sprake van radicale islamitische terreur.

Ik zeg niet dat Israël perfect is. Dit land maakt fouten en velen van dezen kunt u lezen in onze kranten. Maar ik heb een boodschap voor Amb. Faaborg-Andersen: Wij waarderen uw aanbod, maar nee, bedankt. Israël zal dit laten passeren.

door Yaakov Katz


Bron: in een vertaling door Brabosh van een artikel van Yaakov Katz in The Jerusalem Post van 25 augustus 2017