Premier Netanyahu schort ontmoeting op met Duitse minister van Buitenlandse Zaken

Het is de Duitse minister van Buitenlandse Zaken, Sigmar Gabriel (SPD, foto hierboven), die erom bekend staat zich zonder een greintje diplomatie in het binnen- en buitenland als een olifant in de porseleinkast te gedragen, gelukt om de Duits-Israëlische relatie verder te vertroebelen.

In het binnenland er altijd voor te vinden om anderen “tuig” te noemen of in de nazi-hoek te plaatsen, heeft hij zichzelf tijdens zijn bezoek aan Israël bekend tot het Israël-vijandige kamp en moest nu meemaken dat de minister-president van een zogenaamd bevriend land hem weigert te ontmoeten. Gabriel was, behalve zijn kennismakingsbezoek bij Benjamin Netanyahu, ook een ontmoeting met extreemlinkse NGO´s overeengekomen, waarin zich ook Holocaust-ontkenners bevinden. De afsprakenplanning is niet alleen onhandig, maar diplomatiek uiterst problematisch.

Concreet gaat het om de organisaties “B´Tselem” en “Breaking the Silence”, die het beide tot hun taak gemaakt hebben om meer dan alleen maar vraagtekens te plaatsen bij de bouw van “nederzettingen” door Israël en waarvan de activisten dat ook af en toe met manipulatieve en vervalste berichten illustreren.

Haolam.de” vat de mening van Israël daarover als volgt samen:

Niemand in Israël heeft iets tegen ontmoetingen van Duitse diplomaten met vertegenwoordigers van meestal door het buitenland gefinancierde niet-gouvernementele organisaties zoals B´Tselem of Breaking the Silence. Het zou daarom geen probleem zijn wanneer minister Sigmar Gabriel een begeleider van zijn ministerie van Buitenlandse Zaken naar de “activisten” zou sturen en zelf naar de afgesproken ontmoeting met de minister-president van Israël zou gaan.

Benjamin Netanyahu zou het – en dat toont toch alleen maar zijn democratische karakter – echter als affront beschouwen om als hoofd van een gekozen regering in de agenda van een Duitse minister direct naast mensen op te duiken die er niet voor terugdeinzen om zich bijvoorbeeld in de VN-veiligheidsraad door vijanden van Israël als “kroongetuigen” te laten misbruiken.

Het is daarom nog een affront dat Sigmar Gabriel in gesprek met de Duitse tv de indruk probeert te wekken dat hij door de regering in Jeruzalem gechanteerd zou zijn. Er zou niets afgezegd hoeven worden als de Duitse minister er niet aan zou vasthouden om Benjamin Netanyahu openlijk te kleineren, die hij blijkbaar niet als vertegenwoordiger van de Israëlische burgersamenleving ziet.

Bovendien bericht “Haaretz” dat de Israëlische regeringschef dinsdagmiddag met Sigmar Gabriel wilde telefoneren om persoonlijk aan hem uit te leggen waarom hij voorbehouden met betrekking tot de ontmoeting met “Break the Silence” en “B´Tselem” zou hebben, maar deze weigerde het gesprek aan te nemen.

Daarop ontmoette de Duitse minister van Buitenlandse Zaken in Ramallah Rami Hamdallah, de minister-president van de fictieve staat “Palestina”, die de terreurbende Hamas en de in 1959 door de terrorist Yasser Arafat opgerichte guerrillaorganisatie Fatah onder zich verenigt. Beide verenigt tegenwoordig slechts één doel: de vernietiging van Israël! Partner van dit bondgenootschap is o.a. de groepering “Islamitische Jihad”, die in de zomer van 2014 internationale bekendheid kreeg toen ze drie Israëlische jongeren ontvoerd en vermoord had.

De Groenen deden er nog een schepje bovenop. Renate Künast beschouwde het als gepast om de Israëlische regeringschef te berispen. Het zou een “absolute No-Go” zijn dat een regeringshoofd een geplande afspraak met de minister van Buitenlandse Zaken van een gastland zou afzeggen, aldus de Groene pijnlijkheid.

De cheffin van de AfD, Frauke Petry, vindt de beslissing van Benjamin Netanyahu begrijpelijk. Ze beschuldigde Sigmar Gabriel ervan zich niet genoeg in te spannen voor een goede relatie met Israël: “De bedoeling van Sigmar Gabriel om deze organisaties te ontmoeten, is een absolute NoGo”, aldus Petry.

Een feit is dat het Sigmar Gabriel is gelukt om Duitsland in diskrediet te brengen en de schijnheiligheid van de Duitse regering aan de hele wereld duidelijk te laten zien. Nog pijnlijker dan Gabriel kan men zich op zulke netelige diplomatieke terreinen nauwelijks nog gedragen.

door L.S. Gabriel


bron-logoBron: in een vertaling uit het Duits door E.J.Bron van een artikelNach Treffen mit Judenhassern: Netanjahu lässt Gespräch mit Außenminister Gabriel platzen” van 25 april 2017 op de website van Politically Incorrect

Nordrhein-Westfalen: Synagogen in brand steken is ‘Israël-kritiek’ [L.S. Gabriel]

synagogewuppertal

De zomer van 2014 was een van de droevigste hoogtepunten in de nieuwe zich in Duitsland vestigende Jodenhaat. Alsof het al niet ondraaglijk en schandelijk genoeg zou zijn dat de Duitse politiek zich samen met de VN al langere tijd in zogenaamde Israël-kritiek tot en met de boycotoproep oefent, om te kruipen voor de olie-islam, worden bij ons Joden-vijandige optochten van heerserstypes niet alleen getolereerd, maar deels zelfs ondersteund. Destijds waren er weer haatleuzen zoals “Joden in het gas” in onze straten te horen.

In deze opgehitste sfeer voelden zich in de nacht naar 29 juli 2014 ook drie zogenaamde “Palestijnen” ertoe aangemoedigd om de synagoge van Wuppertal in brand te steken en ze gooiden meerdere Molotovcocktails tegen de toegangsdeur van het gebouw. Het proces tegen de Jodenhaters vond nu voor het hoogste rechtscollege van de deelstaat Nordrhein-Westfalen in Düsseldorf een schrikbarend einde.

De daders stelden hun duidelijk antisemitische daad al tijdens het eerste proces voor het kantongerecht Wuppertal als legitieme demonstratie voor om de aandacht te vestigen op de oorlog tegen Israël, bij ons liefdevol het “Gaza-conflict” genoemd. Dat zag de rechtbank in en tegelijkertijd in zijn motivering van het vonnis geen enkel antisemitisch motief en liet de daders met voorwaardelijke straffen van elk een jaar en drie maanden en 200 uur sociale dienstverlening weer op de door hen gehate joodse bevolking van Duitsland los. De arrondissementsrechtbank in Wuppertal verhoogde deze straf later tot een voorwaardelijke straf van 23 maanden, respectievelijk 2 jaar.

Het Openbaar Ministerie ging in beroep en eiste gevangenisstraffen. Nu is de beslissing gevallen, waarmee de rechtbank in Düsseldorf het beroep verwierp en zodoende volledig instemde met de motivering van het vonnis.

Met deze beslissing verklaart de Duitse justitie zich niet alleen tot de verlengde arm van de terreur tegen Israël en de Joden, maar ook dat het in brand steken van joodse geloofsplaatsen geen serieuze bedreiging is, maar wel als een soort onvriendelijke kritiek gezien kan worden.

Je moet er helemaal niet aan denken wat een “Duitse nazi”, die brandbommen naar een islamitische plek van haat-preken (politiek correct: moskee) gooit, van de kant van justitie te wachten zou staan. Temeer daar immers bij iemand die op de stoep voor een moskee een spekzwoerd verliest onmiddellijk de binnenlandse veiligheidsdienst wordt ingeschakeld.

Wie beschermt eigenlijk, behalve de Joden in Duitsland, Duitsland tegen de schade die zulke schandalige vonnissen toedienen aan zijn geloofwaardigheid en zijn aanzien in de wereld en vooral in Israël? En wie is eigenlijk het volk, in wiens naam zulke vonnissen geveld worden?

door L.S. Gabriel


bron-logoBron: in een vertaling uit het Duits door E.J.Bron van een artikelNRW: Synagogen anzünden ist „Israelkritik“” van 13 januari 2017 op de website van Politically Incorrect

Duitsland financiert anti-Israëlische NGO´s [Yair Altman]

ngo2

NGO-Monitor, een observatiegroep die zich voor meer transparantie bij de door het buitenland gefinancierde regerings-onafhankelijke organisaties in Israël inzet, is erachter gekomen dat Duitsland van 2012 tot 2015 ongeveer 15 organisaties in Israël van minstens € 4 miljoen heeft voorzien, waarbij 42% van de schenkingen toeging naar groepen die openlijk de internationale boycotcampagne tegen Israël ondersteunen en hun politiek het bestaan van Israël als een Joodse staat afwijzen.

Men is erachter gekomen dat het Duitse ministerie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling een project van de Civiele Vredesdienst in Israël uitvoert dat in werkelijkheid door een andere Duitse groep geleid wordt – de KURVE Wustrow. Die op zijn beurt werkt in een partnerschap samen met twee plaatselijke organisaties – de Israëlische coalitie van “Women for Peace” en het “Palestinian Popular Struggle Coordination Committee”.

De organisatie NGO-Monitor argumenteert dat de coalitie “Women for Peace” ten eerste de BDS-campagnes actief ondersteunt en bovendien een project leidt met de titel: “Wie profiteert van de bezetting”. Daarbij gaat het om een databank van mogelijke boycot-“doelen”.

“Palestinian Popular Struggle Coordination Committee” op zijn beurt maakt reclame voor gewelddadige opstanden in Judea en Samaria (de zogenaamde “Westbank”) waarbij het Twitter-account van het comité vaak tot geweld aanmoedigende bijdragen laat zien, deelt het bericht van NGO-Monitor mee.

De president van NGO-Monitor, professor Gerald Steinberg, verklaart: “De organisaties die zo´n duidelijk herkenbare politieke agenda vertegenwoordigen, krijgen van de Duitse regering heel royaal subsidies tot miljoenen euro´s, die daarna aan plaatselijke groepen worden doorgespeeld. Ons onderzoek toont bewijsbaar aan dat er in dit brede netwerk van organisaties weinig transparantie heerst.”

De Duitse ambassade in Israël zei hier over dat “Duitsland zich verbonden heeft aan een twee-staten-oplossing en een vrede in het Midden-Oosten voor de toekomst. De Duitse regering is tegen iedere boycot van Israël, inclusief de BDS-activiteiten, omdat zulke acties het vredesproces tot aan een twee-staten-oplossing ondermijnen. De financiële ondersteuningspolitiek van de Duitse regering streeft er naar om uitgekozen projecten door middel van voor een bepaald doel bestemde financiële middelen te ondersteunen. Duitsland zal blijven investeren in projecten en initiatieven die reclame maken voor de twee-staten-oplossing en hiervoor gevoelig maken”.

door Yair Altman

ngo_logo


In een vertaling uit het Duits door E.J. Bron van een artikel van 7 augustus 2016 op de Duitstalige site Politically Incorrect. Oorspronkelijke bron: een artikel op Israel Hayom van 25 juli 2016.
bron-logo

Meer dan een derde deel van de Duitse links-extremen is Jodenvijandig

linker2BERLIJN – De links-extreme scene heeft een antisemitismeprobleem. 34% van de links-extremen was het eens met de bewering dat Joden “teveel invloed” in Duitsland zouden hebben. Bij links-radicale personen was dit 16%. Dit blijkt uit een onderzoek van de onderzoeksgroep SED-staat van de Vrije Universiteit Berlijn.

De instemming met antisemitische stereotypen was volgens de schrijvers van het onderzoek net zo groot. 345 van de links-extremen en 145 van de links-radicalen was het eens met de uitspraak dat Joden “geldzuchtig en hebzuchtig” zouden zijn. volgens de schrijvers van het onderzoek zou deze houding erop zijn terug te voeren dat het woord “Jood” als synoniem voor “kapitalist” en “uitbuiter” zou gelden.

Lees verder