Een Palestijnse nederlaag is goed voor iedereen [Daniel Pipes]

victoryNiets minder dan de overwinning:
Beslissende oorlogen en de lessen van de geschiedenis

van John David Lewis

De Israëlische premier Binyamin Netanyahu werd op 21 december gefotografeerd met een kopie in zijn hand van het boek Nothing Less than Victory: Decisive Wars and the Lessons of History (‘Niets minder dan de overwinning: Beslissende oorlogen en de lessen van de geschiedenis’) van John David Lewis; (Princeton University Press, 2010). In dat boek, kijkt Lewis naar zes case studies en stelt dat ze allemaal “het tij van de oorlog keerden wanneer de ene partij de nederlaag proefde en zijn wil om door te zetten het volkomen begaf, eerder dan verder te vechten.”

bibiPremier Netanyahu houdt het boek vast van John David Lewis’ “Nothing Less than Victory.”

Dat het denken van Netanyahu in deze richting gaat, is vooral bemoedigend te bedenken dat op een moment zoals dit en er weer vanalles roert, soennitische Arabische staten zich als nooit tevoren focussen op een niet-Israëlische dreiging (namelijk de Iraanse), Obama’s in de steek laten van Israël in de VN-Veiligheidsraad Raad en de opstandige politiek die doorheen het Westen klinkt.

Lees verder “Een Palestijnse nederlaag is goed voor iedereen [Daniel Pipes]”

Advertenties

Daniel Pipes: ‘De Jihad schudt Europa brutaal wakker’ +video

Mr. Daniel Pipes, de voorzitter van het Midden-Oosten Forum en momenteel in Jeruzalem, stuurde gisteren een videoboodschap de eter in. Dat gebeurde naar aanleiding van de massacre  van donderdagavond toen een jihadist in de Franse badplaats Nice willekeurig 84 mensen over de kling jaagde, de derde grote islamistische aanslag in Frankrijk in minder dan een jaar tijd. In deze video spreekt Daniel Pipes over de uitdaging waar Europa mee te maken heeft. Zullen de Europeanen zich onderwerpen aan de islamisering van het continent of zullen zij opstaan en de radicale Islam bevechten en vasthouden aan de westerse waarden? Hoe staat … Lees verder Daniel Pipes: ‘De Jihad schudt Europa brutaal wakker’ +video

Politiek correct ‘LINKS’ samen met islamisten en jihadis op ramkoers tegen Israël

codepink2Vrouwen van de linkse Israëlbashende organisatie  CodePink manifesteren halfnaakt voor de boycot van Israëlische Dode Zee-schoonheidsproducten van AHAVA. Uiteraard kunnen zij in de Pal-Arabische gebieden van Gaza, Judea & Samaria, niet halfnaakt manifesteren waar Palestijnen niet eens het woord “vrouwenrechten” kunnen uitspreken. De zedenpolitie van Hamas in de Gazastrook zal – getrouw aan een eigen variant van de sharia – deze “obscene” vertoning met veel genoegen hardhandig uit elkaar geselen, maar wel nadat ze eerst besmeurd en verkracht werden door het islamistisch schorem van de straat. Niet-moslima’s die in het Midden-Oosten willen opkomen voor vrouwen- en mensenrechten zouden beter moeten weten.

Sinds de oprichting van Israël, zijn de Palestijnen, Arabieren en moslims de steunpilaren van het anti-Zionisme geweest en dat samen met de politieke linkerzijde, geholpen door professoren in de literatuur uit de voormalige Sovjet-Unie. Maar dit is misschien een proces dat verandert: terwijl de moslims langzaam, met tegenzin, en er ongelijk toe komen om de Joodse staat als een realiteit te accepteren, wordt politiek links steeds luidruchtiger en obsessief in haar afwijzing van Israël.

Lees verder “Politiek correct ‘LINKS’ samen met islamisten en jihadis op ramkoers tegen Israël”

Een Israëlische gaspijplijn naar Turkije? Slecht idee [Daniel Pipes]

Erdogan: “Turkije zal de repressie van het Zionistische regime niet tolereren…” [beeldbron: cartoon van Ronny Gordon in Arutz Sheva] Het nieuws dat de Turkse en Israëlische regeringen op het punt staan om volledige diplomatieke betrekkingen te hernieuwen na jaren van spanningen, doet mij cynisch lachen – en baart me tegelijk andermaal zorgen om Israël ’s goedgelovigheid. De twee staten onderhielden in de jaren 1990 nauwe betrekkingen, toen een gemeenschappelijke visie op de wereld leidde tot een sterke militaire samenwerking, groeiende handel en uitwisseling van mensen en cultuur. Schrijvend in 1997, karakteriseerde ik dit bilaterale als hebbende “het potentieel om de … Lees verder Een Israëlische gaspijplijn naar Turkije? Slecht idee [Daniel Pipes]

Hoe Israël het nucleair programma van Iran kan vernietigen [Daniel Pipes]

Het Wenen akkoord is ondertekend en zal waarschijnlijk binnenkort worden geratificeerd, wat de vraag doet rijzen: zal eender welke regering militair ingrijpen om de bijna onvermijdelijke Iraanse nucleaire opbouw te doen stoppen?

Het zal uiteraard niet de Amerikaanse of Russische regering zijn of een van de andere vier ondertekenaars. Praktisch gesproken, komt de vraag neer op Israël, waar een consensus leeft dat het Wenen akkoord een Israëlische aanval waarschijnlijker maakt. Maar niemand buiten het Israëlische veiligheidsapparaat, waaronder ikzelf, kent haar intenties. Die onwetendheid laat me vrij om als volgt te speculeren.

Drie aanvalsscenario ’s lijken mogelijk:

twee-minVia de lucht. Vliegtuigen hebben internationale grenzen overschreden en bommen laten vallen tijdens de Israëlische aanval in 1981 op een Iraakse nucleaire installatie en de aanval in 2007 op een Syrische, die samen de standaard-aanname voor Iran uitmaken. Studies tonen aan dat het moeilijk maar haalbaar zal zijn. Anderzijds kunnen de bommen via raketten worden afgevuurd.

Speciale operaties. Die zijn reeds onderweg: aanvallen met computervirus op Iraanse systemen niet verbonden aan het Internet die immuun zouden zijn, het vermoorden van Iraanse nucleaire topwetenschappers en explosies in nucleaire installaties.

Vermoedelijk had Israël een hand in ten minste sommige van deze aanvallen en vermoedelijk kunnen zij deze nog verder opdrijven in omvang en reikwijdte, eventueel het gehele nucleaire programma verstoren. In tegenstelling tot het uitzenden van vliegtuigen via verschillende landen, hebben speciale operaties het voordeel dat ze plaatsen kunnen bereiken zoals Fordow, ver van Israël, die weinig of geen sporen achterlaten.

Lees verder “Hoe Israël het nucleair programma van Iran kan vernietigen [Daniel Pipes]”

Waarom Jemen belangrijk is [Daniel Pipes]

Caïro, Egypte, 27 september 1970. Arabische leiders kennen een lange geschiedenis van vergaderingen maar niet van samenwerking. Van links naar rechts: Moeammar Gaddafi van Libië, Yasser Arafat van de PLO, Gamal Abdel Nasser van Egypte en Koning Hoessein van Jordanië.  [beeldbron: © Bettmann/Corbis] Het Midden-Oosten was twee dagen geleden getuige van iets radicaal nieuws toen het koninkrijk Saoedi-Arabië reageerde op een smeekbede van de president van Jemen en een 10-landen coalitie leidde om in te grijpen in de lucht en op de grond in het land. “Operatie beslissende Storm” vraagt veel reflecties: Saoedische en Egyptische alliantie: Een halve eeuw geleden … Lees verder Waarom Jemen belangrijk is [Daniel Pipes]

De Israëlische staat is thans helemaal omringd door pure anarchie [Daniel Pipes]

Dagelijks leven in Zuid-Israël: 15 seconden om dekking te zoeken wanneer het rood alarm afgaat dat waarschuwt voor een komende inslag van raketten en/of mortiergranaten. Om de kinderen niet af te schrikken werd deze schuilkelder in Sderot met kleurige plaatjes beschilderd. Anarchy Surrounds Israel door Daniel Pipes [www.danielpipes.org] vert.: E.J. Bron [ejbron.wordpress.com] Onder Israëls buurlanden sprong Libanon er altijd uit op grond van zijn zwakke centrale regering. Maar de eerste twintig jaar (1948-1968) vormde dat voor Israël geen probleem; pas toen de Palestijnen een staat in de staat creëerden, werd deze anarchie een grote uitdaging voor de Joodse staat, zoals … Lees verder De Israëlische staat is thans helemaal omringd door pure anarchie [Daniel Pipes]

Het einde voor het Palestijnse “recht op terugkeer” [Daniel Pipes]

“Het demografische wapen van de Arabieren om Israël te verwoesten,” zo wordt dat Recht op Terugkeer gemeenzaam genoemd. Gaat het niet met de wapens, dan maar door een overtal in mensen. En deze Arabische antisemitische cartoon maakt ook duidelijk dat het niet enkel om terugkeren gaat. Op de sleutel in kwestie [symbool voor het Palestijnse Recht op Terugkeer] zit een gom waarmee op het plaatje een Joodse Davidster wordt weggegomd. Juist, dàt is het echte doel: de aankondiging van een genocide. De Joden moeten weg, de Joden moeten dood. Niet alleen Israël moet weg, maar alles wat ooit naar Joden of het Jodendom heeft verwezen, moet verdwijnen, worden weggegomd. Voorgoed en voor altijd. Weg. Foetsie.

Das Aus für das palästinensische “Rückkehrrecht”

door Daniel Pipes [http://europenews.dk]
vertaling E.J. Bron [http://ejbron.wordpress.com]

Van 1967 tot 1993 kregen slechts enkele honderden Palestijnen van de Westbank en de Gazastrook het recht om in Israël te leven door te trouwen met Israëlische Arabieren (die bijna 20% van de Israëlische bevolking uitmaken) en zodoende het Israëlische staatsburgerschap verwierven. Daarna boden de Akkoorden van Oslo een minder gebruikte mogelijkheid van familiehereniging, die van deze druppel een rivier maakte: van 1994 tot 2002 trokken 137.000 inwoners van de Palestijnse autonome gebieden naar Israël; enkelen van hen gingen schijnhuwelijken aan of deden aan polygamie.

Israël heeft twee redenen om bang te zijn voor deze ongecontroleerde immigratie: ten eerste vormt deze een veiligheidsrisico. Yuval Diskin, chef van de geheime dienst Shin Bet, merkte in het jaar 2005 op, dat van de 225 Israëlische Arabieren, die in terreur verwikkeld waren, 25 – dus 11% – via de mogelijkheid tot familiehereniging legaal naar Israël kwamen. Ze gingen in de aanval, vermoordden 19 Israëli´s en verwondden 83; de meest beruchte van hen is Shadi Tubasi, die als zelfmoordactivist in 2002 in het Matza restaurant in Haifa 15 mensen vermoordde voor Hamas.

Ten tweede dient deze als Stealthversie van het Palestijnse “recht op terugkeer”, waarmee het joodse karakter van Israël wordt uitgehold. Deze 137.000 nieuwe staatsburgers vormen ongeveer 2% van de bevolking van Israël – geen gering aantal. Yuval Steinitz, nu Minister van Financiën, herkende in 2003 in de aanmoediging van de Palestijnse Autoriteit (PA) tot familiehereniging een “weloverwogen strategie” ter verhoging van het aantal Palestijnen in Israël en van de ondermijning van diens joodse karakter. Ahmed Qurei, een Palestijnse toponderhandelaar, bevestigde deze angst later: “Als Israël onze voorstellen over de grenzen (van een Palestijnse staat) blijft afwijzen, zouden we het Israëlische staatsburgerschap kunnen eisen”.

Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees verder “Het einde voor het Palestijnse “recht op terugkeer” [Daniel Pipes]”

De Rushdie-regels bereiken Florida

door Daniel Pipes De plannen van priester Terry Jones om in zijn kerk in Gainesville (Florida) Korans te verbranden, laat dit duidelijk zijn, zijn onsmakelijk en passen in een lelijke traditie. Dit gezegd zijnde moeten twee andere zaken worden opgemerkt: het is in de VS helemaal legaal om boeken te kopen en ze vervolgens te verbranden. Ten tweede werd Jones door David Petraeus, Robert Gates, Eric Holder, Hillary Clinton en Barack Obama onder druk gezet enkel en alleen omdat ze bang waren voor moslimgeweld tegen Amerikanen. Ondanks het feit dat Jones afzag van de Koranverbranding, stierven tijdens protesten tegen zijn … Lees verder De Rushdie-regels bereiken Florida

De nieuwe vijand van links: “Macht”

The Left’s New Enemy: “Empire” door Daniel Pipes; vertaald door Sam van Rooy We weten allemaal wat Marx, Lenin, Stalin en Mao wilden (staatscontrole over alles) en hoe ze dit doel bereikten (brutaal totalitarisme), maar wat willen vandaag hun opvolgers en hoe hopen ze dit te bereiken? Vreemd genoeg is dat iets waarnaar nog geen onderzoek werd gedaan. Ernest Sternberg van de Universiteit van Buffalo schrijft erover in een eye-opening artikel in een recente uitgave van Orbis, “Het doel van de nieuwe radicale ideologie: de wereld zuiveren.” Hij begint met te schetsen wat het hedendaagse extreemlinks (in tegenstelling tot “fatsoenlijk … Lees verder De nieuwe vijand van links: “Macht”

Israël aanvaarden als de Joodse Staat

Accepting Israel as the Jewish State door Daniel Pipes vertaald door Sam Van Rooy Men dacht lang dat als een groot Arabisch land uiteindelijk een vredesverdrag met Israël zou ondertekenen, het Arabisch-Israëlische conflict zou eindigen. Het vredesverdrag van 1979 tussen Egypte en Israël heeft deze illusie echter doorprikt. Daarenboven had het een pervers effect: het heeft andere landen en ook de Egyptische bevolking nog meer anti-zionistisch gemaakt. In de jaren tachtig had men dan weer de hoop dat de Palestijnse erkenning van Israël het conflict zou oplossen. De totale mislukking van de Declaration of Principles in 1993 (beter bekend als … Lees verder Israël aanvaarden als de Joodse Staat

Palestina verraden – waarheid en mythe over de NAKBA

Palestina verraden Een recensie van Palestine Betrayed van Efraim Karsh door Daniel Pipes Nakba, het Arabische woord voor ‘ramp’ is tot onze taal doorgedrongen als verwijzing naar het Israëlisch-Arabische conflict. Volgens de definitie van de anti-Israëlische website The Electronic Intifada, betekent Nakba “de uitzetting en verdrijving van honderdduizenden Palestijnen uit hun huizen en hun land in 1948.” Degenen die Israël graag zien verdwijnen, doen hun best om het verhaal van de Nakba zoveel mogelijk te verspreiden. Zo dient bijvoorbeeld de Nakbaherdenking als een sombere Palestijnse tegenhanger van Israëls met festiviteiten omgeven Onafhankelijkheidsdag, waarop elk jaar weer Israëls vermeende zonden worden … Lees verder Palestina verraden – waarheid en mythe over de NAKBA