Durban II Genève 2009 epiloog: Anti-Zionisme, chique ziekte

durban-ii

Deze week werd in Genève door de Verenigde Naties een conferentie gehouden over racisme. In 2001 gebeurde dat voor de eerste maal in de Zuid-Afrikaanse stad Durban. Vandaar dat de bijeenkomst in Genève door de ruim honderdzeventig gedelegeerden werd betiteld als Durban II. Het werd een debacle voor de Verenigde Naties, want vele belangrijke politici, waaronder onze minister van Buitenlandse Zaken Maxime Verhagen, liepen verontwaardigd weg. De aanleiding hiervoor was een provocerende rede van de Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad. De afgang van de zo goedbedoelde conferentie was van tevoren te voorspellen geweest. Lang voor die conferentie werd al gesleuteld aan een zogenaamde slotverklaring. Op die verklaring had Ahmadinejad, die een intense Israëlhater is, een zwaar stempel gezet. Volgens de Iraanse president moest het zionisme worden veroordeeld en Israël aan de schandpaal worden genageld. Ahmadinejad werd daarbij sterk gesteund door met name islamitische landen.

Holocaust

Een wereld zonder zionisme = volgens ahmadinejad één zonder Israël
Een wereld zonder zionisme kan volgens Iraans president Ahmadinejad er alleen maar één zijn ZONDER Israël en ZONDER Joden...

Het siert Maxime Verhagen in hoge mate dat hij dat niet accepteerde, en demonstratief, samen met de vertegenwoordigers van onder meer Duitsland, Italië, Canada, Australië en Nieuw-Zeeland, de bijeenkomst verliet. De mening van Mahmoud Ahmadinejad is een ieder bekend. Deze komt op het volgende neer: de Holocaust, dus de uitroeiing van ongever zes miljoen Joodse mensen door de nazi’s in de Tweede Wereldoorlog, heeft nooit plaatsgevonden. Er waren ook geen vernietigingskampen. Na de oorlog hebben de Verenigde Staten, samen met een aantal Europese landen, in Palestina een ‘gruwelijk onderdrukkend en racistisch Joods regime aan de macht geholpen’ in de vorm van de staat Israël.

Die mening wordt niet alleen gedeeld door vele islamitische landen, maar ook door allerlei politiek linkse groeperingen en actiegroepen, die als regel de radicale islam steunen en sympathiseren met antisemitische stromingen. In ons land is dat vooral de linkse grachtengordelelite. Alleen mag dat geen antisemitisme heten, want dat doet te veel denken aan de oorlogsmisdaden van de nazi’s. Antizionisme is hiervoor de meer beschaafde term. Onze oud-premier Dries van Agt en Gretta Duisenberg, de weduwe van de eerste president van de Europese Centrale Bank, bewegen zich politiek in deze sferen.

Hoe diep het antisemitisme nog steeds wortelt in onze samenleving, is afgelopen week vermeld door de ambassadeur van Israël, die in de restanten van de Hollandsche Schouburg in Amsterdam het woord voerde ter gelegenheid van Yom HaShoah, de herinneringsdag van de Holocaust. Vanuit die schouwburg, die thans een monument is, zijn vijfenzestig jaar geleden duizenden Joodse Amsterdammers naar hun ondergang afgevoerd. Ambassadeur Harry Kney-Tal deelde mede dat uit een recente enquête was gebleken dat nog 40 procent van de Europeanen ervan overtuigd is dat ‘Joden te veel macht hebben’ en dat 20 procent vindt dat zij schuldig zijn aan de huidige economische crisis.

Censuur in rede

vander

Nog geen drie jaar geleden werd door de toenmalige rector magnificus van de Utrechtse Universiteit, prof. dr. H.W. Gispen, censuur uitgeoefend op de tekst van de afscheidsrede van prof. dr. Pieter van der Horst, hoogleraar Nieuwe Testament. Prof. Van der Horst had als thema onder meer het dodelijke antisemitisme, zoals dat nog steeds wordt gepropageerd door de islam.

Hij wees daarbij op de teksten in Palestijnse schoolboeken waarin kinderen onder meer wordt geleerd dat “het een heilige plicht is het Joodse volk te vernietigen”. De hoogleraar vermeldde daarbij dat dit pedagogische vergif ook nog door de EU wordt gesubsidieerd.

Prof. Van der Horst werd toen gedwongen de helft van zijn rede te schrappen, omdat deze ‘kwetsend zou zijn voor moslims’. Berucht ook is geworden een preek die op 13 maart 2005 is gehouden door dominee Mos in de Messiaskerk te Wassenaar. Hij schilderde Joden af als verraders en stille moordenaars. Bovendien had hij grote waardering voor Adolf Hitler als Bijbelkenner. Volgens de dominee was ‘de zonde van de Jood dat hij weigert een mens te zijn’. De predikant is vreemd genoeg nog steeds in functie.

Ook islamitische leerlingen kunnen er wat van. In Amsterdam is het de onderwijzers en leraren nauwelijks mogelijk om op school iets te vertellen over de Holocaust. Vooral Marokkaanse en Turkse raddraaiers en hun ouders maken dat onmogelijk. Daarom is het zo verrassend om te vernemen dat juist in Marokko dit soort discriminatie niet wordt getolereerd.

Koning Mohammed VI zorgt daar voor een Joods/Israëlisch vriendelijk politiek klimaat dat uitzonderlijk is voor een islamitisch land. Toch komt bij ons, uitgerekend in deze herdenkingsweek, het blad NRC Next met een artikel van de jurist Roel Schrijvers dat een uitgesproken anti-Israëlisch karakter heeft. Roels slotconclusie luidt dan ook ‘Zionisme is racisme’.

Destructief

jodenhaat

Maar de beste bijdrage in deze week van herdenking en bezinning is het boek ‘Jodenhaat en Zion‘s-haat‘ van de psychiater prof. dr. Herman van Praag (uitgave Aspekt, Soesterberg). Hij analyseert in helder Nederlands de haatgevoelens die in een groot deel van de wereld spelen ten opzichte van het Joodse volk en Israël. Hij doet dat zoals een arts dat betaamt: rustig, weloverwogen, wetenschappelijk onderbouwd en begrijpelijk. Terecht spreekt hij over wat in de literatuur bekendstaat als ‘The longest hatred’, de langstdurende haat.

Aan het eind filosofeert hij over de vraag of die haat een zonde of een ziekte is. Hij komt tot de conclusie dat die haat een destructieve kracht is van de eerste orde. Een haat die alle rationele gronden mist en meestal berust op onderbuikgevoelens.

De conclusie van de ervaren psychiater luidt: Zion’s-haat, hoewel chic in sommige kringen, is niet minder gevaarlijk dan Joden-haat. Het moet als een ziekte beschouwd worden. Een ziekte met een slecht vooruitzicht, waar weinig kruid tegen gewassen is. En dat woekert nu al bijna tweeduizend jaar door!

Bron: Artikel van Prof. Dr. B. Smalhout in De Telegraaf en 10 Toes of the World van 25 april 2009 en Verzet.org: De mythe van het Joodse kannibalisme (Prof. dr Pieter W. van der Horst); Tudelta: Afscheidscensuur van 29 juni 2006

Advertenties

Durban II: entourage van Ahmadinejad scheldt Elie Wiesel uit voor ‘zionazi’….

Na de beruchte antisemitische speech op de openingsdag 20 april 2009 van de Durban Review Conference door de Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad, verlaat de president de vergadering van de Verenigde Naties. Aan de uitgang van de VN-vergaderzaal wordt de president en zijn entourage opgewacht door een aantal protesters – waaronder ook Nobelprijswinnaar Elie Wiesel – die luidkeels hun ongenoegen laten blijken. Bekijk op deze schokkende video (die overigens nagenoeg nergens wordt vertoond!) hoe Elie Wiesel door de entourage van Mahmoud Ahmadinejad wordt uitgescholden voor ‘zionazi‘.

Het failliet van de antiracisme conferentie Durban II in Genève

“Un di velt hot geshvign”

(Jiddisch voor: En de wereld zweeg)

The World Conference Against Racism (WCAR) heet het officieel. Een door het UNESCO (The United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization) georganiseerd internationaal evenement dat ten doel heeft te strijden tegen racisme, racistisch gedrag en racistische ideologieën. Tot op heden zijn er vier van dergelijke conferenties geweest. In 1978, 1983, 2001 en de laatste in 2009. De laatste twee, in 2001 en 2009 waren een regelrechte aanfluiting.

unazi

Hield men zich in 1978 nog bezig met de apartheid in Zuid Afrika en ging de conferentie in 1983 over “de mensenrechten van immigranten”, in 2001 concentreerde men zich nagenoeg volledig, buiten het eisen van schadeloosstelling en kwijtschelding van de schulden van Afrikaanse landen omwille van het vroegere kolonialisme, op de wijze waarop Israël zou omgaan met de “Palestijnen”. Alsof er geen andere brandhaarden waren in de wereld.

In eerste aanleg werd in de declaratie het zionisme op gelijke voet gesteld met racisme. Eveneens zou er harde taal in staan waarin “het lijden van het Palestijnse volk” vergeleken werd met het lijden van holocaust slachtoffers. Door de dreiging met een boycot door Amerika, Israël en een aantal landen die zich achter het standpunt van Amerika en Israël schaarde werd het een uiteindelijk een sterk afgezwakte versie. Het kon de intentie evenwel niet verhullen.

De intentie van met name de Arabische en islamitische staten was om er een antisemitisch haatfeest van te maken. De algehele tendens was van een sterk antisemitische aard. Dit is echter nagenoeg onbesproken gebleven doordat de conferentie in het nieuws overschaduwd werd door de aanslagen van 11 september 2001 op het WTC, het Pentagon en het kapen en neerstorten van een vierde vliegtuig door islamitische terroristen. De media zweeg gewillig in deze.

De conferentie van 2009 moest niet alleen een herhaling worden van 2001 maar men deed ook pogingen om de taal die uit de declaratie van 2001 gehaald werd alsnog in de declaratie van 2009 te moffelen. Dit was de reden waarom Canada, Israël, de Verenigde Staten van Amerika, Nieuw Zeeland, Duitsland, Italië, Zweden, Nederland, Polen en Australië afzagen van deelname aan dit islamitische haatfeest. Ook andere landen verlieten al snel de conferentie.

ahma5

Circa 40 gedelegeerde verlieten de conferentie op staande voet toen Mahmoud Ahmadinejad in zijn speech Israël ervan beschuldigde een racistisch apartheidsregime te zijn en het westen ervan beschuldigden met opzet de Europese Joden, na de holocaust, een plek in het Midden Oosten te hebben toebedeeld om een racistisch apartheidsregime te stichten in de vorm van de staat Israël. Ahmadinejad is ondermeer gekend om zijn felle antisemitische uitspraken.

Eveneens heeft Ahmadinejad meer dan eens verklaard dat “de schandvlek Israël geen recht van bestaan heeft” en “dat Israël van de wereldkaart geveegd dient te worden”. Het vermoeden bestaat dat Iran kernwapens ontwikkeld om mogelijk Israël te vernietigen en de Joden in het Midden Oosten uit te roeien. Volgens de interpretatie van de islam van Ahmadinejad dienen de Joden vermoord te worden voordat “de eindtijd” ofwel Armageddon uitbreekt.

Voor en tijdens de conferentie deden de islamitische landen ook pogingen om “islamkritiek” verboden te stellen en als misdaad en racisme te betitelen. Men wil daarmee kritiek op de islam van “religie kritiek” in “islamofobie” en derhalve een soort van antisemitisme en dus racisme veranderen. Diverse landen wensen niet mee te werken aan deze farce, ondanks dat men individueel en op Europees en VN niveau islamkritiek als zodanig al veroordeeld.

Het is alsof we in een parallel universum leven. Een universum dat gevaarlijk parallel loopt aan de jaren ‘30 van de vorige eeuw. Een ontwikkeling die uiteindelijk moest uitmonden in een genocide(poging) op het Joodse volk, homoseksuelen, zigeuners en andere zogenaamde “Untermenschen”. Een episode in onze geschiedenis die veel mensen zijn vergeten. Een episode die bepaalde mensen willen ontkennen maar graag zouden willen herhalen.

Het is onbestaand dat, met name islamitische landen, die racisme jegens Joden, maar ook homoseksuelen, vrouwen, andersdenkenden en anders of niet gelovigen, en het willen uitroeien van deze mensen tot norm en formeel overheidsbeleid hebben verheven überhaupt deel mogen nemen aan een antiracisme conferentie. Het is een schande dat deze landen deze conferentie volledig hebben gekaapt en de media daar nagenoeg geen aandacht aan schenkt.

Zelfs zeer schrijnende momenten, zoals het moment waarop Ellie(zer) Wiesel door de entourage van Ahmadinejad uitgejouwd werd voor zionazi (bekijk hier video), worden niet vertoond in de reguliere media. Een “incident” die eens temeer aangeeft dat de conferentie beter over de islam als racistische ideologie, die kan leiden tot racistisch gedrag, discriminatie en geweld tegen minderheden, had moeten gaan. Was het niet dat westerlingen eeuwige bangebroeken zijn.

Ellie(zer) Wiesel werd ooit beroemd om zijn eerste boek, geschreven in het Jiddisch, over het nazisme en de holocaust die hij als één van de weinige wist te overleven. De titel van het boek is “Un di velt hot geshvign (Jiddisch voor: En de wereld zweeg). Het is te hopen dat Wiesel nogmaals zijn overlevingskunsten kan vertonen aangezien het niet anders kan zijn dat hij, gezien het toenemende antisemitische klimaat, wel eens deel twee moet schrijven.

Bron: artikel van Ariël Bruéns op Contradicere

Durban II: slotverklaring al op 2de dag goedgekeurd door 140 landen

durbanii

Affiche Durban I
Affiche Durban I, de ngo's waren er ook...

Na een mislukte eerste dag van de antiracismetop in Genève maandag, namen 140 landen dinsdag onverwacht al een slotverklaring over racisme, vreemdelingenangst en intolerantie aan. In de overeenkomst spreken de landen zich onder meer uit voor de slotverklaring van de vorige top, in het Zuid-Afrikaanse Durban in 2001 [punt 1: Reaffirms the Durban Declaration and Programme of Action (DDPA), as it was adopted in 2001]. In dat document wordt zes keer Israël vernoemd onder meer als ‘bezettende racistische macht‘ [“the suffering of the Palestinian people and their legitimate rights, which have been vastly and grossly violated by the occupying racist power“] en de terugkeer van de arabische vluchtelingen gevraagd zonder veiligheidsgaranties voor de Joodse bevolking [“We recognize the right of refugees to return voluntarily to their homes and properties in dignity and safety, and urge all States to facilitate such return”] wat de facto de vernietiging van de Joodse staat zou betekenen. Zie ook op deze blog: Conceptverklaring ‘Durban II’: demonisatie van de Joden en Israël en ook: Durban II ontwerptekst van kwaad naar erger

De snelle bevestiging van de tekst moet zorgen dat de landen zich tijdens de top, die duurt tot en met vrijdag, richten op de belangrijke onderwerpen zoals de relatie tussen armoede en discriminatie en niet blijven hangen in de discussie over Israël en Palestina. De aanname van de verklaring is volgens de hoge commissaris voor de mensenrechten van de VN, de Zuid-Afrikaanse Navi Pillay, het antwoord op de controversiële toespraak van de Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad. Tijdens de openingstoespraak van de VN-top liepen tientallen afgevaardigden, onder wie vertegenwoordigers van alle 23 aanwezige Europese lidstaten, weg omdat Ahmadinejad Israël een ,, racistische staat” had genoemd.

Israël reageerde dinsdag stellig op de toespraak van de Iraanse president. ,,Iran wil het Joodse volk net zo behandelen als Adolf Hitler 65 jaar geleden”, aldus vicepremier Silvan Shalom. Verschillende westerse landen, waaronder de Amerika en Nederland, besloten al op voorhand niet naar Genève af te reizen. Zij waren bang voor een herhaling van de top in Durban, waar Arabische landen probeerden een veroordeling van Israël af te dwingen. Volgens Peter Splinter, vertegenwoordiger van Amnesty International in Genève is de slotverklaring een zeer zwak document. ,,Maar het biedt de conferentie een acceptabele uitweg.” Splinter zette vraagtekens bij de motivering van landen als de VS om niet naar Genève te gaan.

Bron: Nederlands Dagblad: Slotverklaring op racismetop Genève nu al af; Ynetnwes: UN conference reaffirms anti-Israel document; Eye on the UN

De nieuwe Hitler heeft een baard en spreekt Perzisch: Ahmadinejad

ahma6

Op Yom Hashoah (Holocaust Remembrance Day) vandaag in Israël, heeft Reuven Rivlin, de woordvoerder van de Knesset (Israëlisch parlement), een duidelijk bericht verzonden aan alle parlementsvoorzitters ter wereld, waarin hij de Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad vergeleek met Adolf Hitler. “De haat die door de President van Iran werd uitgedrukt moet een waarschuwing zijn voor de ganse mensheid: we riskeren een herhaling van de Holocaust die gebracht zal worden door mensen zoals Mahmoud Ahmadinejad,”  schreef Rivlin in zijn boodschap.

Reuven Revlin
Reuven Revlin

Verwijzend naar Ahmadinejad’s anti-Israel voordracht op de eerste dag van de Durban II Conferentie tegen racisme in Zwitserland, schreef Rivlin dat: “73 jaar na de Olympische Spelen in Berlijn, was gisteren de wereld getuige van de terugkeer van Hitler. Deze keer heeft hij een baard en spreekt Perzisch… Maar de woorden zijn dezelfde woorden en de streefdoelen zijn dezelfde streefdoelen en de vastberadenheid om wapens te vinden om die streefdoelen te bereiken  is van eenzelfde onheilspellende vastberadenheid. Helaas, en net zoals dat op die beschamende Olympische Spelen ook het geval was, heeft de wereld hem een spreekgestoelte gegeven,” zei Rivlin.

Als er één les is die we geleerd hebben uit de vernietiging en de verwoesting die Hitler de wereld heeft gebracht,  dan is die te vinden in de realisering dat iedereen die blijft zwijgen, iedereen die het kwade negeert – ook hij op het einde van de rit mee de rekening mag betalen,” waarschuwde Rivlin. “Daarom roep ik u op, mijn waarde collega’s over de ganse wereld, niet zwijgend toe te kijken, u niet weg te draaien maar bovenal denk nooit dat Ahmadinejad voor u geen bedreiging is,” besloot hij.

Bron: ‘The new Hitler speaks Persian’ door Haaretz Service