Melanie Phillips in Australië: ‘Islamitisch antisemitisme bestrijden is geen islamofobie’

Melanie-PhillipsMelanie Phillips op rondreis doorheen Australië voor een reeks voordrachten, 23-26 februari 2015. [foto bron: Peter Haskin]

“De huidige situatie van de Joden in Europa is niet vergelijkbaar met de dageraad van de Shoah. Het is geen 1933 toen antisemitisme door de staat werd geruggesteund. Het hedendaagse Europa vergelijken met die periode bewijst een verschrikkelijk slechte dienst aan de nagedachtenis van de slachtoffers van de Shoah.”
[Melanie Phillips op 26 februari 2015, Melbourne, Australië]

Na het islamistisch geweld in Parijs en Kopenhagen moeten Europa’s politieke leiders ophouden zich te verbergen achter een reden dat iedereen die de anti-Joodse agenda van jihadisten tracht uit leggen zich schuldig maakt aan “Islamofobie”, volgens Melanie Phillips.

UIA-logoDe uitgesproken Britse columniste sprak vorige maand in Australië ter ondersteuning van de campagne United Israel Appeal. In Sydney, nam zij deel aan twee evenementen namens de UIA Women’s Division, beiden gehouden in het InterContinental Sydney Double Bay.

Islamitisch antisemitisme bestrijden is geen islamofobie
Het woord voerend tijdens een evenement in Melbourne, zei Phillips dat Europese leiders van de strijd tegen “Islamofobie” een prioriteit hebben gemaakten dat niemand kon praten over antisemitisme in de moslimwereld“.

Ze zei dat ondanks politici zich zorgen maken omwille van het feit “dat Europa er eens te meer niet in slaagt om Joden te beschermen“, schoorvoetend erkennen dat islamitisch antisemitisme tot nog meer binnenlandse onrust zou kunnen leiden in hun landen, dus negeren ze maar het in “nazi-stijl demoniseren” van de Joden.

Het leiderschap in het Westen gaat ervan uit dat “iedereen in de wereld wordt geleid door de rede” en dat er dus mee kan onderhandeld worden. Europese leiders slagen er niet in om in te zien dat jihadisten “geloven dat ze soldaten van God zijn” die denken dat “de grote bedreiging voor Islam de moderniteit  is” met de Joden “als de makers van de moderniteit “.

Voor de Europeanen die nog steeds worstelen met de schuld voor de Holocaust “is het erg handig dat de Palestijnen wijzen naar de Joden als nazi’s”, zei ze. “De linkse intelligentsia in Groot-Brittannië en Europa heeft de hele Palestijnse groothandel overgenomen in het herschrijven van de geschiedenis” en mediakanalen zoals de BBC en Sky News UK volgden getrouw een “script van Hamas” tijdens de oorlog in Gaza afgelopen zomer die op haar beurt de “moslim hysterie” heeft aangewakkerd.

Phillips benadrukte dat de huidige situatie van de Joden in Europa niet vergelijkbaar is met de dageraad van de Shoah. “Het is geen 1933,” zei ze, toen antisemitisme door de staat werd geruggesteund en het hedendaagse Europa vergelijken met die periode “bewijst een verschrikkelijk slechte dienst” aan de nagedachtenis van de slachtoffers van de Shoah.

door Brabosh.com


in een samenvatting door Brabosh.com van een artikel van Phoebe Roth en Peter Kohn in The Australian Jewish News van 9 maart 2015

Haatpraat van de dag: ‘Jodenhaat is gerechtvaardigd in de context van het Israëlisch/Palestijns conflict’

dhimmies34

Onder het mom van zogenaamde ‘terechte’ Israëlkritiek tot en met klassieke Israëlhaat, dreunt uit alle luidsprekers op alle straten, dorpspleinen en in de media van de wereld, dezelfde sterotiepe antisemitische citaten die door zowat alle islamisten en hun verdwaasde westerse aanhang worden uitgebraakt, Jodenhaat die we ingepeperd krijgen en onveranderd hetzelfde luidt sinds de geboorte van Jezus Christus en een flinke opstoot kreeg als gevolg van de oprichting van Islam in de 7de eeuw na Chr.

‘Dhimmies aller landen verenigt u’
Sinds de Joden zich niet meer schikken in hun slavenlot als dhimmies onder Islamistische dwingelandij, maar verkozen op te komen voor zichzelf, volk en religie, en vanuit hun soevereine staat Israël in het Midden-Oosten hun gelijke rechten opeisen op het wereldtoneel, heeft de benaming “Jodenhaat” de plaats moeten ruimen voor “Israëlhaat.” In de praktijk blijkt het echter gewoon een andere mantel te zijn om de aloude oude Jodenhaat en -vervolging te vergoelijken en als het even kan te wettigen.

Het volgende speelde zich onlangs af in Lakemba, een buitenwijk van Sydney in Australië. Het blijkt echter een lauwe doorslag van wat zich dagelijks ergens in de wereld afspeelt. Vandaag in Sydney, morgen in Antwerpen, volgende week in Amsterdam of volgende zomer in Londen en volgend jaar weer in Toulouse. Van in New York tot in Parijs wordt steeds hetzelfde thema van de aangekondigde Jodenmoord afgespeeld:

“Jodenhaat is verschoonbaar en soms zelfs gerechtvaardigd zolang dat maar gebeurt in de context van het Israëlisch/Palestijnse conflict.”

Hoezo “gerechtvaardigde Jodenhaat”? Sinds wanneer is haat gerechtvaardigd geworden? En waarom de Joden. En waarom alléén maar de haat jegens Joden blijven conserveren, cultiveren en consumeren alsof het het manna is van De Almachtige of van Allah de Grootste? Hebben we wat gemist? Hebben we iets niet goed begrepen?

Het verborgen kwaad
De islamistische groep Hizb ut-Tahrir werd veroordeeld door leiders van Joodse gemeenschappen nadat vorige maand videobeelden opdoken van een haatbijeenkomst die de groep vorig jaar organiseerde in Lakemba, een buitenwijk van Sydeney, Australië. Tijdens die bijeenkomst die werd gehouden op 25 juli 2014 op het hoogtepunt van Operation Protective Edge in Gaza, beschuldigde Ismail al-Wahwah (plaatje rechts), de geestelijke leider van Hizb ut-Tahrir, de Joden overal in de wereld van corruptie en noemde Joden “het verborgen kwaad”:

Ismail al-Wahwah“De hele wereld lijdt onder [het juk] van de kinderen van Israël… Wie zal de wereld bevrijden van de kinderen van Israël zodat de wereld eindelijk in staat zal zijn om te zeggen dat het zichzelf bevrijd heeft van dat verborgen kwaad?

“Deze missie zal volbracht worden door niemand anders dan jullie, o moslims… Het smeulend vuur van de jihad tegen de Joden zal blijven branden.

“De Dag des Oordeels zal niet komen totdat de moslims tegen de Joden vechten… Jullie Joden zullen morgen wel zien wat jullie zal overkomen – oog om oog, bloed om bloed, vernietiging om vernietiging.”

Hizb ut-Tahrir’s woordvoerder Uthman Badar trachtte vervolgens uit te leggen dat in de context van de “brutale Israëlische agressie in Gaza” de uitspraken “volkomen ongepast” waren. “Wanneer zij uit hun context worden genomen, kunnen alle soorten belachelijke beweringen worden gedaan,” zei hij.

Een doorzichtige leugen
Echter, directeur Peter Wertheim van de Afgevaardigde Raad van het Australische Jodendom, zei dat pogingen om dergelijke commentaren te vergoelijken, die nauwelijks een protest tegen Israël zijn te noemen, een “doorzichtige leugen” zijn. Hij zei:

“Al-Wahwah’ bombastische frasen gaan veel verder dan enkel Israël. Hij beschuldigt het gehele Joodse volk van het verspreiden van corruptie over de hele wereld van om het even welke soort  en geeft een bloedstollend parool door aan moslims om door middel van geweld en bloedvergieten “de hele wereld te bevrijden van het Joodse volk.”

Dit is meer dan enkel maar aanzetten tot haat. Het komt neer op aanzetten tot geweld… [Het] zou moeten resulteren in een vervolging van al-Wahwah door de DPP, onder sectie 20D van de NSW Anti-Discrimination Act.”

Australia/Israel & Jewish Affairs Council afgevaardigd directeur Colin Rubenstein zei dat de opinies en agenda van Hizb ut-Tahrir “volledig in strijd zijn” met de kernwaarden van onze democratische gemeenschap. “De autoriteiten zou zeker moeten overwegen wat de meest effectieve manier is om de schade te beperken die ze veroorzaken, of dat nu mogelijk is door het gebruik van bestaande of verbeterde anti-haat wetgeving of zelfs grotere wettelijke beperkingen leggen op hun activiteiten,” voegde hij eraan toe.

Dvir Abramovich, voorzitter van de B’nai B’rith Anti-Defamation Commission, zei dat hij “woedend en geschokt” was door dit soort uitspraken. “Het is absoluut noodzakelijk voor communautaire leiders om zich uit te spreken tegen de laster, haat en demonisering van Joden zoals deze in de film worden getoond, en op te staan en neen te zeggen tegen haatzaaiers en tegen elke vorm van racistische uitspraken waar en wanneer die ook maar opduiken,” zei hij.

door Brabosh.com

hizb-ut-tahrir-Australia

Aanhangers van deIslamistische groep Hizb-ut-tahrir manifesteren in Sydney voor de oprichting van een “Kalifaat Australië.”


in een vrije vertaling door Brabosh.com naar een artikel van Gareth Narunsky in The Australian Jewish News van 6 maart 2015


Jihadist gijzelt mensen in Sydney in drukke shoppingstraat; Joodse gemeenschap duikt onder

'Sjeik' Man Haron Monis

Laatst bijgewerkt: maandag, 16 december 2014 om 03u12'

Gijzeling is voorbij; gijzelnemer doodgeschoten:Het Australische interventieteam heeft intussen een einde gemaakt aan de gijzeling. De terrorist, herkend als de in Iran geboren 49-jarige ‘Sjeik’ Man Haron Monis, (plaatje hierboven)  die zichzelf beschouwde als een prediker van Islamitische Staat en voorwaardelijk vrij was na een poging tot moord, werd tijdens een inval van de strijdmacht doodgeschoten. Hierbij werd naast de gijzelnemer tevens wellicht twee gegijzelden werden gedood en zes anderen zwaar gewond. De overigen kwamen er met de schrik vanaf.

“De nachtmerrie is begonnen met de terreuroorlog die Australië heeft bereikt”
[Paul Toohey in Martin Place, Sydney – bron]

shahadaflagDe gekende zwarte banier – shahada – werd voor het raam van het café gedrapeerd. De opdruk leest in het Arabisch: “Allah is de enige God en Mohammed is zijn Profeet”. Dezelfde banier wordt gebruikt door Taliban, Al Qaeda, het Al Nusra Front enz. De vlag werd aanvankelijk verward met die van Islamitische Staat (ISIS/ISIL). Echter, het is nog niet duidelijk wie of welke groep achter de aanslag zit.

Relaas van de gebeurtenissen
Vandaag heeft zich in de Australische hoofdstad Sydney een ernstige crisis afgespeeld met minstens één gewapende islamistische terrorist die een dertigtal mensen onder schot houdt het gekende chocolade café Lindt Café in de drukste shoppingstraat Martin Place van Sydney.

De politie spreekt van een “gevaarlijke en onvoorspelbare situatie die nog alle kanten uit kan.” In het algemeen leeft de indruk dat de crisis veel ernstiger is dan openlijk wordt toegegeven. Belangrijke details worden verzwegen omdat de Jihadist in kwestie vanuit Café Lindt via internet contact heeft met wat er in de buitenwereld gebeurd en kijkt op de sociale media (Facebook, Twitter enz.) wat er over hem en zijn actie wordt gezegd en geschreven.

jihadist2Vaag plaatje van de Jihadist in Café Lindt

Een 40-jarige Jihadist (er is sprake van mogelijk nog twee andere terroristen) viel deze nacht omstreeks 23u45 (Australische tijd: 9u45 in de ochtend) het café binnen en gijzelt sindsdien een 30-tal personeelsleden en klanten. Vijf mensen zijn intussen uit het café kunnen vluchten. Er wordt momenteel onderhandeld met de gijzelnemer maar het is onduidelijk wat zijn eisen zijn.

Het laatste nieuws (8u59) is dat de gijzelnemer bereid zou zijn een aantal mensen vrij te laten in ruil voor een vlag van Islamitische Staat (ISIS/ISIL) en een telefoongesprek met de Australische premier Tony Abbott. De Jihadist zou gewapend zijn met een shotgun en er zou ook een machete zijn opgemerkt.

Gegijzelden die konden ontkomen hebben de autoriteiten verteld dat de schutter twee bommen zou verborgen hebben in Café Lindt en twee andere bommen elders in de stad in de belangrijkste zakenwijk van Sydney.

Net zoals België en Nederland heeft ook Australië een gevechtsmacht die aan de zijde van de Amerikanen vechten tegen de rebellen van Islamitische Staat (ISIS/ISIL) in Irak en Syrië. Anderzijds vechten ook een 100 tal Australiërs aan de zijde van Islamistische Staat waarvan er tot nog toe een 20-tal zijn geneuveld.

Mirakel vóór Chanoeka
Het spreekt voor zich dat deze Jihadistische actie een groot impact heeft voor de Joodse gemeenschap van Australië. Er leven zowat 100.000 Joden waarvan in Sydney zelf zowat 50.000. De Joodse scholen werden onmiddelijk over het hele land gesloten en de studenten naar huis gezonden en gevraagd om binnen te blijven totdat de crisis geweken is.

elbaz2Voor de populaire Israelische zanger Benny Elbaz bleek het incident een welhaast miraculeuze ontsnapping aan het gevaar. Elbaz was met zijn groep op tournee doorheen Australië en het toeval wil dat de zanger met enkele van zijn bandleden in Café Lindt aan de koffietafel zat en de zaak slechts een paar minuten eerder verliet net voor de hele gijzelingsactie begon.

Elbaz deed het verhaal op zijn Facebookpagina als volgt:

“Het meest slecht denkbare was bijna gebeurd. Wij verlieten allen het café, nadat we daar een uur en kwartier hadden verbleven. Een paar minuten later gebeurde het! Het is een echt Chanoeka mirakel!! Daar is geen ander woord voor!!! Wij zijn nu onderweg naar Singapore.”

Vrouwelijk personeelslid van Café Lindt kon een paar uren geleden ontsnappen en gooide zich huilend in de armen van een agent van de speciale interventiemacht:sydney-attack

 

door Brabosh.com

Australië rolt in eigen land IS-netwerk op; België bezorgd om terugkerende Syriëstrijders

is-recruit2Recruteringskantoren van de terreurgroep Islamitische Staat (IS/ISIS) om nieuwe strijders te werven schieten overal als paddestoelen uit de grond. En voor wie de reis te ver is, mag het voor IS altijd in eigen land proberen. Oefening baart kunst, niewaar? 😦

Gisteren nam de wereldopinie verbaasd kennis van een anti-terreuroperatie die werd uitgevoerd in Australië tegen locale aanhangers van Islamitische Staat (IS/ISIS). In een persconferentie bracht de Australische premier Tony Abbott het onthutsende nieuws dat IS zijn aanhangers in Australië de opdracht had gegeven om ‘voorbeeld moorden’ te stellen, met inbegrip van willekeurige ontvoeringen en het uitvoeren van demonstratieve onthoofdingen op straat bij klaarlichte dag.

john-cantileZal de Britse journalist John Cantile de volgende zijn die mag kennismaken met het zwaard van IS?

“De aansporingen, heel directe aansporingen, kwamen van een Australiër die blijkbaar een vrij hoge functie heeft binnen het netwerk van Islamitische Staat (IS) en hier in ons land aanzette tot het uitvoeren van demonstratieve moorden.  Dus dit is niet enkel zomaar een vermoeden, dit was echt hun intentie en dat is waarom de politie- en veiligheidsdiensten besloten op te treden op de manier waarop ze dat gedaan hebben,vertelde Abbott aan de pers.

Op donderdag heeft de Australische politie 15 mensen gearresteerd in een grote contra-terreuroperatie, de grootste van die aard in de geschiedenis van Australië, waaraan werd deelgenomen door ca. 800 agenten van politie en de nationale veiligheid. Invallen vonden plaats niet enkel in de hoofdstad Sydney maar ook in Brisbane en Logan, vertelde Andrew Colvin, de adjunct hoofdcommisaris van de Federale Politie van Australië.

De Australische Openbare Omroep (ABC) schreef dat in documenten die werden aangetroffen tijdens de invallen werd onthuld dat in de plannen werd gesproken om een willekeurig iemand uit het publiek te nemen, hem de zwarte vlag van de Islamitische Staat (IS) te omhangen en openlijk voor de camera’s te onthoofden.

“Deze mensen, het spijt mij om dat te moeten zeggen, zij haten ons niet om wat wij doen, zij haten ons om wie we zijn en hoe wij leven. Dat is wat ons voor hen tot een doelwit maakt. Het is belangrijk dat onze politie- en veiligheidsdiensten hen een stap voor blijven en vanmorgen waren zij dat,” zei een duidelijk geschokte Abbott.

De veiligheidsdiensten in Australië schatten dat zo’n 60-tal van zijn staatsburgers vechten in Syrië en Irak aan de zijde van de Islamitische Staat (IS/ISIS) en het Al Nusra Front, dat gelieerd is met Al Qaeda. Nog eens 15 Australische participanten werden er gedood met inbegrip van twee jonge zelfmoordbommenleggers.

De regering gelooft dat zowat 100 Australiërs effectieve deze extremistische groeperingen steunen, strijders recruteren en zelfmoordterroristen klaarstomen evenals gelden en materiaal inzamelen.

‘Zelfs de Joden die in Antwerpen wonen, zijn niet veilig’
Ook België heeft al op een gruwelijke wijze mogen kennismaken met teruggekeerde Syriëstrijders en vreest terecht voor meer

shooter2Op 24 mei 2014  vermoordde Mehdi Nemmouche, die meer dan een jaar aan de zijde van Islamitische Staat (IS) in Syrië had gevochten, op zijn doorreis naar Frankrijk, en passant in Brussel vier mensen in het Joodse Museum van België te Brussel.

Twee bezoekers, toevallig een Israëlisch echtpaar, en twee niet-Joodse personeelsleden werden door de IS-strijder met enkele schoten koelbloedig afgemaakt.

Volgens het cijfermateriaal van arabist Pieter Van Ostaeyen die hij op zijn website publiceerde, telde hij voor de maand augustus 385 Belgen die in Syrië of Irak vechten. 34 Belgen werden gedood en 27 keerden inmiddels weer naar ons land. Dat laatste getal ligt lager dan de officiële schatting, die het aantal teruggekeerden volgens hem op 70 begroot.

In een interview met het weekblad Knack getuigt een jonge Antwerpenaar die naar Syrië trok om er aan de zijde van IS te gaan strijden. “Bart De Wever is terecht bang voor terreuraanslagen in Antwerpen”, zegt hij. “De kans is groot. Omdat actie reactie uitlokt.” Bart De Wever is het boegbeeld van de Vlaamse nationalistische partij N-VA en is tevens burgemeester van de Stad Antwerpen.

Het interview in Knack werd afgenomen door Montasser AIDe’emeh, die zich voor een doctoraat aan de Universiteit Antwerpen verdiept in de drijfveren van de Syriëstrijders. De jongen met wie hij sprak bevindt zich in de Syrische stad Raqqa, van waaruit hij meevecht met IS om een kalifaat in de regio uit te bouwen.

“Vanuit Syrië en Irak zullen de IS-strijders de hele regio veroveren,” vertelde de geinterviewde Syriëstrijder aan Knackmagazine, met als doel: Jeruzalem bevrijden. “Als we klaar zijn met Irak en Syrië komt Libanon aan de beurt”, voegde hij eraan toe.

“Dan Jordanië, en ten slotte Palestina. Als we de grenzen van Palestina bereiken, zullen we de Palestijnen daar oproepen om tijdelijk weg te vluchten, want dan komt er een zware oorlog tussen de IS en Israël. We zullen ze platbombarderen: alle soldaten in Israël gaan eraan. Israëli’s die de Israëlische regering niet steunen, moeten het daar maar afbollen. Zelfs de Joden die in Antwerpen wonen, zijn niet veilig.”

Hij beweert er ook andere Belgen te kennen, zoals de 20-jarige Brian De Mulder (plaatje rechts) en Abu Hanifa (kopstuk van Sharia4Belgium). In Syrië trad Brian onlangs in het huwelijk met een Nederlands minderjarig meisje. Ook zij verliet haar thuisland om in Syrië te gaan strijden tegen het regime van Assad.

Brian De MulderNa zijn bekering tot de Islam, vecht Brian De Mulder al bijna 16 maanden aan de zijde van Islamitische Staat in Irak en Groot-Syrië (ISIS)

Het Laatste Nieuws berichtte dat Brian in januari van dit jaar door een Antwerpse rechter bij verstek werd veroordeeld tot achttien maanden cel en 6.000 euro boete voor het verhandelen van cocaïne. De rechtbank beval ook zijn onmiddellijke aanhouding.

In december 2013 plaatste Brian een filmpje op YouTube waar hij vanuit Aleppo dreigde met een aanslag in België. Terugkeren zit er dus voorlopig niet in voor hem, tenzij dan voor lange tijd recht achter de tralies in een Belgische cel.

door Brabosh.com

Australisch standpunt inzake Jeruzalem veroorzaakt storm in de verdwaasde geesten van het M-O

sharma2Jeruzalem, woensdag, 14 mei 2014. Hartelijke ontmoeting tussen Uri Ariel, Israël’s minister voor Woningbouw en Constructie, en David Sharma, de Australische ambassadeur aan Israël, in het kantoor van de minister in Oost-Jeruzalem. Palestijnen weer boos omdat de ontmoeting plaatsvond voorbij de Groene Lijn in de hoofdstad. [bron: Haaretz]

Laatst bijgewerkt: dinsdag, 10 juni 2014 om 04u27'

Op vrijdag jl. berichtte ik hier over een onverwachte significante wijziging van Australië in de terminologie die wordt gehanteerd ten aanzien van Jeruzalem en kondigde aan dat wat Oost-Jeruzalem betreft Australië niet langer zal spreken van ‘bezet gebied’. Het besluit van de Australische minister voor Buitenlandse Zaken Julie Bishop (plaatje rechts) werd door ’s lands procureur-generaal George Brandis als volgt toegelicht:

Australische minister voor Buitenlandse Zaken Julie Bishop“De omschrijving van Oost-Jeruzalem als ‘bezet Oost-Jeruzalem’ is een uitdrukking die beladen is met pejoratieve implicaties die noch passend noch nuttig zijn. Het zou niet en zal ook niet [meer] door de Australische regering worden gebruikt om gebieden te beschrijven die het voorwerp zijn van onderhandeling in een dergelijke partijdige taal.”

Na negen maanden nutteloze pendeldiplomatie van de Amerikaanse leiders John Kerry en toponderhandelaar Martin Indyk, staat het zonder meer buiten kijf dat Australië met zijn stellingname ten aanzien van Jeruzalem, een enorme bijdrage heeft geleverd aan het Midden-Oosten vredesproces, in die mate zelfs dat de pogingen van de Amerikanen hierdoor volkomen worden overschaduwd.

‘Tot volgend jaar in Jeruzalem!’
In feite is dit een impliciete erkenning door Australië van het herenigde Jeruzalem als de hoofdstad van de Joodse staat Israël en het corrigeert tegelijk het foutieve beeld dat algemeen in de wereld leeft, met name dat de herovering van de hoofdstad door Israël op 7 juni 1967, die tot dan en sinds 1948 door Jordanië illegaal bezet en geannexeerd werd, geen rechtmatig deel zou zijn van Israël.

Logischerwijze zou dan de volgende stap van Australië moeten zijn: de feitelijke erkenning van Jeruzalem als de hoofdstad van het Land van Israël en om dat te onderstrepen de onmiddellijke verhuis aanbevelen van de Australische ambassade aan Israël die zich nu nog in Tel Aviv bevindt, die te verplaatsen naar de hoofdstad Jeruzalem, zoals dat onder goede bondgenoten de hoffelijkheidsregel is. Maar dat zal bij velen nog iets te vroeg en te bruusk overkomen.

Zoals bekend ondersteunen de leiders van het Midden-Oosten Kwartet (VS, EU, Rusland en de Verenigde Naties) de Arabische eis dat de Groene Lijn van april 1949 (Obama’s ‘pre-1967 lijn’) de feitelijke grens van het toekomstige Palestina zou worden, met inbegrip van Oost-Jeruzalem[!].

Uiteraard stuit dit nog steeds op hevig verzet van Israël en daar heeft het alle reden toe. Nadat Israël in 1967 de hoofdstad heroverde bleek die door 19 jaar Arabische bezetting volkomen geruïneerd. De Israëliërs reconstrueerden en bouwden het antieke Oost-Jeruzalem weer helemaal op en willen deze vanzelfsprekend niet meer overlaten aan de destructieve willekeur van de Arabieren.

Warm en koud blazers in het M-O
Vandaar ook dat Israël het manoeuvre van Australië hartelijk verwelkomde, zoals dat werd verwoord door de minister van Buitenlandse Zaken Avigdor Lieberman, die het standpunt van Australië als volgt toejuichte:

“Ik prijs de Australische regering voor haar oprechtheid en integriteit in haar omgang met het Israëlisch-Palestijns conflict. Het Australische standpunt is een ernstige afweging van de kwestie, die afwijkt van de [algemeen gangbare] populistische verklaringen [hieromtrent] en geen poging doet om radicale islamitische krachten op te roepen en te flatteren, die diegenen intimideren die hun standpunt met betrekking tot de nederzettingen niet delen. De nederzettingen zijn al duizenden jaren een deel van de Joodse geschiedenis en waren nooit een deel van een Palestijnse staat die nooit heeft bestaan. Ik hoop dat andere staten de moed en de eerlijkheid zullen ontdekken die Australië heeft gevonden.”

Zoals kon verwacht worden werd in het Midden-Oosten het Australische manoeuvre op algemeen gehoon onthaald en de eersten om hiertegen in het verweer te komen waren  uiteraard Jordanië en de Palestijnen, die zoals bekend beiden de eis ondersteunen dat Oost-Jeruzalem de nieuwe hoofdstad – Al Quds – zou worden van een onafhankelijke Judenreine staat Palestina. Die staat bestaat tot nog toe enkel in de hoofden en geesten van de leiders van de Arabische landen en in de rest van de moslimwereld, maar daar is aan de grond niks van te merken.

Saeb ErekatDe Palestijnse toponderhandelaar Saeb Erekat, die er negen maanden lang in geslaagd is om een definitief en stabiel vredesakkoord met Israël af te houden, schreef op 5 juni 2014 een boze brief waarin hij uithaalde naar het besluit van Australië en hij verklaarde:

“Palestina zal een verzoek indienen bij de Arabische Liga en bij de Islamitische Conferentie [Organization of Islamic Cooperation/OIC], om de relaties te herzien van de Arabische en Moslimwereld met Australië in het licht van de Australische onwettelijke erkenning van het illegale nederzettingenregime in bezet Palestina.”

bozebrief2

Vorige maand was de Palestijnse onderhandelaar Saeb Erekat eerder in de pen gekropen en schreef op 15 mei 2014 aan Australisch minister Julie Bishop een boze brief (plaatje hierboven) waarin hij David Sharma, de Australische ambassadeur aan Israël, verweet een ontmoeting te hebben met Uri Ariel, Israël’s minister voor Woningbouw en Constructie, in zijn kantoor in Oost-Jeruzalem (plaatje helemaal bovenaan.)

Erekat zei dat de ontmoeting [in Oost-Jeruzalem] “het effect van een poging had om de illegale situatie aan de grond te legitimiseren en mag beschouwd worden als hulp, medeplichtigheid of anderszins als medewerking aan het Israëlische beleid.” Canberra besloot om het protest simpelweg te negeren.

Ook Jordanië verwierp het besluit van Australië om Oost-Jeruzalem niet langer meer te beschouwen als ‘bezet gebied’ zoals het land dat Israël heroverde tijdens de Zesdaagse Oorlog wereldwijd wordt beschouwd.

Barbat Amon, een woordvoerder van de Jordaanse regering zei “dat Jordanië het Australische besluit verwerpt om Oost-Jeruzalem niet langer te erkennen als ‘bezet gebied’ onder de internationale wet.” Intussen heeft Jordanië de Australische zaakgelastigde John Feakes in Amman op het matje geroepen om uitleg te geven omtrent het standpunt.

Australië duwt het vredesproces de goeie kant op
Wel ja, om welke ‘internationale wet’ gaat het dan? Om diegene die de Arabische Liga en het OIC zelf hebben opgemaakt, ingediend en en bloc goedgekeurd hebben? Wat gaan ze dan doen indien meer westerse landen het voorbeeld van Australië zullen volgen?

Uit pure frustratie opnieuw een olieboycot afroepen zoals gebeurde op 16 oktober 1973 kort na het einde van de Jom Kippoeroorlog toen de Arabieren andermaal hadden gefaald om de Joodse staat van de kaart te vagen en het Westen sympathiseerde met Israël?

Oliecrisis in 1973, olieprijzen swingen de pan uitDan nemen we toch gewoon weer de fiets? Zoals we dat wel moesten als gevolg van olieschaarste en de dure olieprijzen (plaatje rechts) nadat de Arabische olieproducerende landen op 1 dag tijd de olieprijs met 70 procent omhoog duwden. En dat allemaal omdat de Arabische landen weer eens een aanvalsoorlog tegen Israël hadden verloren.

De olie als chantagemiddel resulteerde in een aantal autoloze zondagen in West-Europa, met inbegrip van België en Nederland. Tussen 18 november 1973 tot en met 13 januari 1974 moest België zes keer een autoloze zondag inlassen en Nederland tussen 4 november 1973 tot en met 6 januari 1974 maar liefst tien autoloze zondagen. 

Wie zich afvraagt waarom het met de westerse sympathie voor Israël sindsdien pijlsnel bergafawaarts is gegaan, moet maar eens terugdenken aan die autoloze zondagen van toen en de woede en wrok tav. Israël die toen is ontstaan enkel omdat Jan Modaal en Marie Publiek toen hun auto in de garage moesten achterlaten [..] Ze zullen het de Joden van Israël nooit meer vergeven.

Het komt blijkbaar bij de Arabieren telkens hard aan om ’s een keertje de waarheid te horen. Voor wie zich afvraagt waarom de Australische verklaring de vrede bevordert als het de Palestijnen en de Arabieren andermaal weer boos maakt?

Omdat, volgens William A. Jacobson:

“… de geschiedenis van vredesonderhandelingen van het Midden-Oosten in werkelijkheid doordrongen is van het systematisch weigeren om de waarheid uit te spreken tegen de Palestijnen en in plaats daarvan, ineenkrimpt op valse aantijgingen van illegale bezetting en Apartheid. Dergelijk diplomatisch ineenkrimpen, bewezen door John Kerry’s futiele pendeldiplomatie, moedigt simpelweg nog meer onredelijke en onrealistische Palestijnse eisen aan.

Als vrede al ooit zal verwezenlijkt worden dan zal dat gebeuren wanneer de Palestijnen eindelijk zullen aanvaarden dat ze niet méér kunnen bereiken door internationale boycots en druk dan dat zijn kunnen verkrijgen door directe onderhandelingen en betekenisvolle toegevingen. De Australische verklaring heeft dat ogenblik een beetje dichterbij gebracht.”

Wie meer wil weten over de historische en wettelijke achtergrond waarom de Israëlische herovering van Oost-Jeruzalem en andere gebieden niét illegaal zijn onder de internationale wet, kan het volgende recente artikel lezen van professor Eugene Kontorovich in Commentary Magazine “Crimea, International Law, and the West Bank” of ook in de videoclip hieronder zijn boeiende lezing “The legal case for Israel“:

door Brabosh.com


Bronnen:
Lees verder