Iran en VS zijn verantwoordelijk voor de chaos in het Midden-Oosten [Missing Peace]

barbaresIsraël mag zeker niet klagen over een gebrek aan belangstelling .. ahum… van de westerse media voor haar strijd tegen de terreur van Hamas. Net over Israël’s grens creveren in Syrië miljoenen mensen in stilte. Ondanks de verschrikkelijke tol van ca. 190.000 gedode Syriërs, hebben de journalisten hun micro’s en camera’s 180 graden gedraaid richting “arme Palestijnen die worden verpletterd door de ‘barbaren’ van Israël”. De ECHTE barbaren hebben ze reeds lang geleden de rug toegekeerd…

Bijna vier jaar na het begin van de Arabische Lente Nachtmerrie is het Midden-Oosten grotendeels veranderd in een grote conflictzone waar Islamistische organisaties en landen de chaos hebben aangegrepen om hun eigen agenda vooruit te brengen.

De conflicten in tal van Arabische landen zijn ruwweg onder te brengen in drie categorieën.

1) Het conflict tussen Soenni en Sjia Islam

2) Het conflict tussen Islamistische groepen en pragmatische regimes

3) Lokale conflicten tussen stammen en soennitische groepen

Het eerste deel van dit tweeluik over de situatie in het Midden-Oosten- en de positie van Israel daarin – gaat over het Sjia- Soenni conflict.

Er zijn nu vier landen waar dit conflict zich voltrekt: Syrië, Irak, Jemen en Libanon. In de eerste twee landen is sprake van een regelrechte oorlog en in Libanon en Jemen van een low intensity conflict dat regelmatig dreigt te ontaarden in oorlog.

Iran is de voornaamste speler in dit conflict maar is typerend genoeg bijna onzichtbaar op het slagveld. Sinds het begin van de Islamitische revolutie in 1979 heeft Iran via proxy legers en steun aan terroristische bewegingen getracht om haar invloed in het Midden-Oosten te vergroten

In Syrië vecht het regime van Bashar Assad, die lid is van de niet moslim Alawitische minderheid tegen een groep oppositie bewegingen die volledig gedomineerd worden door Soennitische Islamisten (Al-Nusra front en de Islamitische Staat voorheen ISIS). ISIS heeft de laatste maanden grote vooruitgang geboekt ten koste van Al Nusra dat door Al Qaida wordt gesteund en de troepen van Assad.

James FoleyIn een ogenblik van onoplettendheid verloor journalist James Foley er even het hoofd bij… Waarschijnlijk een nieuw slachtoffer van het beruchte Stockholm Syndroom, dat nogal wat vredesactivisten te grazen heeft genomen…

De Islamitische Staat heeft nu de controle over een derde deel van Syrië en een aanzienlijk deel van Irak. Het grondgebied dat IS controleert is te vergelijken met Nederland. Het succes van IS is opmerkelijk, zeker als men in aanmerking neemt dat de groep geen enkele steun heeft van een supermacht of van een regionale grootmacht.

De opkomst van ISIS werd mede mogelijk gemaakt door Turkije dat onder Erdogan een steeds Islamistischer koers is gaan varen. Hamas heeft bijvoorbeeld nu ook een basis in Turkije. Erdogan liet ISIS rekruten via Turkije naar Syrië en Irak gaan en moedigde ISIS aan om het bewind van Assad omver te werpen. ISIS had echter verdergaande plannen en werkt nu aan het herstellen van een Islamitisch imperium (Kalifaat)

De Islamitische Staat vecht in Irak en Syrië in de eerste plaats tegen de Sjia coalitie die bestaat uit Iran, de Sjiieten in Irak (60% meerderheid); het Assad regime in Syrië en Hizbollah in Libanon. Daarnaast voert IS religieuze zuiveringen uit die beogen om alle minderheden te onderwerpen aan de Islam. Wie zich niet bekeert tot Islam wordt vaak op beestachtige wijze vermoord. Christenen in Syrië en Irak worden bijvoorbeeld door IS onthoofd en daarna gekruisigd.

Al-Britani, nom de guerre van de Britse Jihadist Abdel-Majed Abdel BaryAl-Britani, nom de guerre van de 23-jarige Britse Jihadist Abdel-Majed Abdel Bary die James Foley onlangs een kopje kleiner maakte, belooft meer van dattum: “Allah make it easy. I’m ready to behead next enemy.” Vredesactivisten aller landen, allen daarheen. Daar brandt de lamp van het M-O!

Iran heft tot nu toe niet direct ingegrepen om IS te stoppen in Irak maar in Syrië is de Iraanse interventie de factor die de val van het Assad regime heeft voorkomen.

Het overeind houden van het regime van Bashar al-Assad is voor Iran van cruciale betekenis in haar verborgen oorlog tegen Israel. De opstand tegen Assad ontaardde al gauw in een bloedige (burger)oorlog omdat er voor Iran meer op het spel stond dan het verdwijnen van een bevriend regime. Hizbollah wordt vanuit Syrië bevoorraad en met de komst van een Sjiietisch regime in Irak had Iran eindelijk een as die vanuit Teheran tot de Litani rivier in Zuid Libanon liep. Die as is van strategische betekenis voor een toekomstige oorlog tegen Israel en voor Iran’s aspiraties in het Midden-Oosten.

Om die reden werd de Iranese betrokkenheid bij de oorlog in Syrië steeds groter en openlijker. Het was ook de reden dat de opstand tegen Assad al snel veranderde in een confrontatie tussen Soenni en Sjia Islam. Halverwege het jaar 2013 had Iran samen met Hizbollah het leger van Assad gereorganiseerd. De Nationale Defensie Macht die bestond uit het Al Quds Korps van de Iraanse revolutionaire Garde, Hizbollah en aan Assad loyale eenheden van het Syrische leger slaagden erin om de opmars van oppositie die voor meer dan 80% bestond uit Soennitische Islamisten (al-Nusra en ISIS) tot staan te brengen en om enig gebied terug te winnen. De Islamisten, die onderling ook vochten, incasseerden het terreinverlies maar hielden zicht op het grotere doel dat vooral door ISIS effectief werd nagestreefd.

Voor deze Soennitische Islamisten die de oppositie tegen Assad domineren is de strijd in Syrië een regelrechte Jihad. Het doel van deze Jihad is om het Midden-Oosten opnieuw te veranderen in een Soenni Islamitisch Kalifaat, zoals dat eerder heeft bestaan.

ISIS commandanten spraken na de verovering van grote delen van Irak over de volgende fase in deze oorlog. Dat zou de verovering van Jordanië moeten worden. Koning Abdullah werd met de dood bedreigd en op You Tube verscheen een video waarin Jordaanse ISIS strijders hun paspoorten vernietigden. Jordanië reageerde op de nieuwe dreiging door 40.000 soldaten met de grens met Syrië te sturen.

ISIS maakte ook duidelijk dat de oorlog moet resulteren in het openen van een nieuw front tegen Israel. Het was om die reden dat Islamistische groeperingen zoals het Al Nusra front en ISIL verbeten vochten om de controle te krijgen over het grensgebied met Israel op de Golan hoogvlakte.

In Libanon zijn de spanningen onder invloed van de ontwikkelingen in Syrië en Irak ook opgelopen. Sinds twee jaar zijn er geregeld gevechten tussen Soenni’s en Sjiieten in Tripoli in het noorden van het land. Begin augustus werd de stad Arsal in de Bekaa vallei kortstondig door IS bezet. Ook werden het afgelopen jaar regelmatig aanslagen gepleegd op Hizbollah posities in Libanon. Vooralsnog hebben de Soenni’s in Libanon de macht van Hizbollah niet kunnen breken. Of dat in de toekomst wel zal gebeuren is vooral afhankelijk van de ontwikkelingen in Syrië.

In Jemen hebben Sjiietische Houthi rebellen vanaf het begin van de revolutie geprobeerd om hun positie te versterken. Het laatste jaar is de oorlog die zij voeren tegen de Soenni meerderheid verder geëscaleerd. De Houthi’s zijn buiten de regering gelaten en proberen nu een autonome staat te creëren in het noorden van Jemen.

In al deze conflicten speelt Iran een dominante rol door de levering van wapens en door het financieren, trainen en adviseren van de proxy legers die de Iranese Islamitische revolutie vooruit moeten brengen.

De huidige chaos en het steeds grimmiger wordende conflict in het Midden-Oosten is mede het gevolg van strategische blunders van opeenvolgende Amerikaanse regeringen die in feite de huidige chaos in het Midden-Oosten hebben gecreëerd. Door Irak en niet Iran aan te vallen in 2003 is in feite de situatie van nu ontstaan. De beslissing van de huidige Amerikaanse regering om zich grotendeels terug te trekken uit het Midden-Oosten heeft een gevaarlijk vacuüm gecreëerd dat is opgevuld door Iran en de extreme Islamistische groeperingen.

Israel betaalt inmiddels de prijs voor deze rampzalige ontwikkelingen. De huidige oorlog tegen Hamas laat opnieuw zien dat slechts een zaak de Sjiieten en Soenni’s kan binden en dat is de strijd tegen Israel. De wijze waarop Hamas deze oorlog voert is een kopie van de Tweede Libanon Oorlog in 2006 en werd mogelijk gemaakt door Iranese wapens en trainingen.

Wanneer Iran de beschikking zou krijgen over kernwapens, dan zal de hele strategische situatie in het Midden-Oosten op dramatische wijze verslechteren. Het is daarom dat Israel blijft hameren op het elimineren van het Iranese nucleaire programma en probeert een einde te maken aan het Hamas regime in Gaza.

Israel lijkt echter een roepende in de woestijn en kan niet langer vertrouwen op haar bondgenoten in het Westen. Het is hierom dat er nu sprake is van coöperatie tussen Israel en pragmatische regimes zoals Egypte, Saoedi-Arabië en Jordanië in een poging om de Islamistische tsunami te stoppen.

door Missing Peace [bron]

’t Gaat goed bij de buren van Israël: het moorden loopt lekker en de wereld zwijgt

victory2“We hebben gewonnen!”

’t Is toch maar enkel een kwestie van ..ahum… perceptie. Foto’s van de ‘overwinnaars’ van het recente Palestijns/Israëlisch conflict: links Hamas, rechts Israël. Cartoon van de Israëlische tekenaar Ronny Gordon [bron: Arutz Sheva’s Political Cartoons]

“Als morgen Hamas, Hezbollah en andere vijanden van Israël hun wapens zouden neerleggen, dan zou de vrede aanbreken; als morgen Israël de wapens zou neerleggen zou een genocide losbarsten.”
[Pascal-Emmanuel Gobry in Why I Stand With Israel, 17 augustus 2014]

Het zullen je buren maar zijn
Eerder vandaag werd er een plaatje online gezet van het Midden-Oosten – en dan met name van Israëls buren (onderaan). Dan bedoel ik niet alleen de officiële staten en regeringen, maar de terroristische organisaties die de joodse natiestaat stuk voor stuk willen vernietigen.

Ik zou zeggen: kijk er even rustig naar, denk erover na, en probeer de wereld vanuit Israëls perspectief te zien. Deze oefening moet met name even worden gedaan door linkse Gutmenschen die altijd het één en ander aan hebben te merken op het gedrag van Israël.

Ziet u al die geschifte radicale organisaties? Stelt u zich eens voor dat u in Israël woont, dat u omringd wordt door zoveel vijanden, maar dat zij vervolgens klagen dat jij oppermachtig bent en ieder andere in de regio ‘onderdrukt.’ Je zou willen dat je het lachwekkend kon noemen; het is namelijk ronduit beangstigend. De klachten van de zogenaamd onderdrukte Arabieren bewijzen dat zij zich pas ‘vrij’ zullen voelen op het moment dat Israël niet meer bestaat.

Geen enkele van die organisaties heeft objectief gesproken last van Israël, maar stuk voor stuk willen ze die staat toch van de aardbodem vegen. Het is tekenend voor de zieke agenda van die mensen – en hun apologeten in het Westen.

Vandaag Israël, morgen Europa, volgend jaar de wereld
Maar dat is niet alles. Zoals Rimon Dahan ook al zegt op Twitter moet u zich er nu eens een voorstelling van maken wat er gebeurt als Israël ophoudt te bestaan. Op wie denkt u dat die terroristische organisaties zich dan richten?

nasrallah2Hezbollahleider Adolf Hitler Hassan Nasrallah in Libanon heeft een droom….

Ze hebben het er nu al over dat ze het Westen pijn willen doen; je hoeft er geen rijke fantasie voor te hebben om je een voorstelling te kunnen maken van wat ons te wachten staat als Israël hun aandacht niet langer opeist.

De organisaties in kwestie zullen zich dan namelijk richten op Turkije… en op de Europese Unie. Dat is het gebied dat ze op dat moment onder vuur zullen nemen. Stukje bij beetje zullen ze meer territorium voor zich opeisen, ongetwijfeld vooral in Oost-Europa en Spanje (dat nog altijd Al-Andalus wordt genoemd door radicale moslims).

Kortom, zelfs als westerlingen Israël aan haar lot zouden willen overlaten kan dat niet. Israël is slechts het eerste slachtoffer, daarna zijn wij aan de beurt.

Beste progressieve vrienden, laat dat maar eens goed tot u doordringen. Israël is niet alleen één van de weinige democratieën in het Midden-Oosten en een bondgenoot van het Westen, maar feitelijk ook nog eens onze eerste vesting. Als Israël valt richten extremisten hun pijlen op ons – en zullen wij ervaren hoe het is om iedere dag weer beschoten te worden door tientallen raketten.

door Michael van der Galien [bron]

burenDe buren van Israël. De Joodse staat is helemaal omsingeld door islamistische regimes en terreurorganisaties. Sommigen bestrijden elkaar en spietsen elkaars afgehakte hoofden op palen. Wat ze allen wel gemeen hebben is hun Jodenhaat en hun eeuwigdurende queeste om Israël, die gehate anomalie in de wereld van de Islam (de oemma), van de kaart te vegen  en zijn zes miljoen Joden te verdrinken in de Middellandse Zee. “From the River to the Sea, Palestine will be Free…”

Rimon Dahan twitterde op 15 augustus 2014:

“De buren van Israël. Volslagen wilden. En binnenkort ook uw buren als u nu niet naast Israël staat.”

door Brabosh.com

Bolt legt uit waar het in de oorlog van Hamas tegen Israël werkelijk om draait +video

Journalist Andrew Bolt op 3 augustus 2014 op de Australische televisie in het politiek discussieprogramma ‘The Bolt Report‘, legt kort uit waar het in de oorlog van Hamas tegen Israël werkelijk om draait. Zoals we weten weigert Hamas, de Palestijnse versie van IS (ISIS) in Gaza, nog steeds om de strijd tegen Israël te staken en het heeft daar een goede reden voor.

Dit maar voor diegenen die denken dat al de islamistische oorlog(en) die al enkele jaren in vele landen van het Midden-Oosten woeden en letterlijk alles in vuur en vlam zetten (aanvankelijk ‘Arabische Lente‘ genoemd, maar dat zegt niemand nog…), allemaal tegelijk zullen stoppen van zodra Israël wordt vernietigd. Niet dus.

The Bolt Report zond voor het eerst uit op 8 mei 2011.

door Brabosh.com


Met dank aan Joods Actueel voor de hint.

Wereld gebruikt twee verschillende maten en gewichten wanneer het om Israël gaat [Likoed nl]

arabs-at-israel2

Er is geen enkel Arabisch land dat zich aan de regels van het internationale recht houdt, laat staan de mensenrechten respecteert.

Marokko houdt al 38 jaar illegaal de Westelijke Sahara bezet, in Algerije worden christenen bij wet gediscrimineerd, Turkije houdt al 35 jaar illegaal Noord-Cyprus bezet en heeft tienduizenden kolonisten naar dit gebiedsdeel gestuurd, sjiietische moslims worden vaak zwaar gediscrimineerd en vervolgd in Egypte, Saoedi-Arabië en Bahrein, Joden mogen bij wet niet in Jordanië wonen.

terreurIn Irak zijn christenen hun leven niet zeker, in Noord-Soedan komt slavernij nog veel voor, als een vrouw in de Verenigde Arabische Emiraten wordt verkracht krijgt niet de dader straf maar de verkrachte vrouw, in Iran worden homo’s opgehangen enkel omdat ze homo zijn, in Katar zijn al 400 Nepalese arbeiders overleden bij de bouw van voetbalstations, en als een christen in Pakistan iets verkeerds zegt over de profeet Mohammed dan wacht hem de galg. Enzovoort, enzovoort.

Toch hoor je internationale organisaties als de Verenigde Naties, het Internationale Gerechtshof in Den Haag of de Wereldbank niet of nauwelijks klagen over bovenstaande landen. Integendeel zelfs.

Lees verder

Dat was het dan wat betreft de ‘Arabische Lente’ [Ayaan Hirsi Ali]

egypt-democracy2Alle begin is moeilijk…

Dat was het dan. In Caïro lijkt de geschiedenis een volledige, bloedige cirkel te hebben gemaakt. Eerst vulden de massa’s het Tahrirplein om het einde van een door de militairen gesteunde dictatuur te vragen. Dan, slechts twee jaren later, vullen de massa’s het Tahrirplein opnieuw en vragen om herstel van de militaire dictatuur. Nu, binnen weken na de coup die de democratisch gekozen regering van Mohammed Morsi opzij zette, is een bloedbad de nieuwe normaliteit in Caïro geworden.

Ayaan Hirsi AliIn 2011 leek Egypte een keerpunt bereikt te hebben – maar het eindigde met een draai van 360 graden. We zijn terug bij een “voorlopige” noodtoestand die mogelijk jaren kan duren. Echter in het Midden-Oosten als geheel – en mogelijk ook in Egypte – is het revolutionaire verhaal nog lang niet voorbij.

In Syrië krijgt de burgeroorlog een steeds meer sektarisch karakter. In Tunesië groeit het protest tegen een islamitische regering na nog een moordaanslag op een seculier politicus. In Libië neemt het geweld tussen rivaliserende milities toe. Dan is er ook nog Irak waar we autobommen en massale gevangenisuitbraken zien.

Jihadistisch geweld lijkt zich als een epidemie te verspreiden tot in Mali en Niger. Jemen is zo gevaarlijk geworden dat twee weken geleden Brittannië en de Verenigde Staten hun ambassades moesten evacueren en de hoofdstad Sanaa moesten verlaten.

Lees verder