De 22 lidstaten van de Arabische Liga weigeren Israël te erkennen als staat van het Joodse Volk

Arab-league-2012Kaartje van het Midden-Oosten en Noord-Afrika met daarop de 22 moslimlidstaten van de Arabische Liga. Ook de nepstaat ‘Palestina’ is lid van de Arabische Liga en wordt hier afgebeeld terwijl het de hele oppervlakte van Israël beslaat. Geen Joodse staat te bespeuren, die is hier virtueel al van de kaart geveegd, al sinds 1948. Op 1 september 1967 gaf de Arabische Liga haar Verklaring van Khartoem (Soedan) uit, ook gekend als de beruchte ‘3 x Neen van Khartoem‘: geen erkenning, geen onderhandelingen en nooit vrede met Israël. Die verklaring werd nooit herroepen.

Tijdens de vergadering van de Arabische Liga in Koeweit kreeg president Abbas de steun van de Arabische staten bij de vraag over de Joodse karakter van Israël. ‘We willen onze absolute afwijzing uitspreken over de eis, Israël als een Joodse Staat te beschouwen’, stond woensdag in de slotverklaring van de Arabische top.

Nadat premier Netanyahu de erkenning van Israël als het Joodse thuisland tot voorwaarde voor een vredesakkoord had gemaakt, heeft de Palestijnse leider Abbas herhaaldelijk geprobeerd om deze eis als racistisch voor te stellen. Het feit dat de Arabische Liga in deze zaak aan zijn kant staat, is niet verwonderlijk. Het laat alleen maar zien hoe uniform de Arabische wereld, die juist door conflicten wordt geteisterd, is in de strijd tegen Israël.

Lees verder

Advertenties

De Grote Leugen van het Bloedbad van Deir Yassin – april 1948 [David Meir-Levi]

Het bloedbad in Deir Yassin van 8 op 9 april 1948, officiële balans: 107 doden. Dit cijfer werd door de Arabische propaganda spoedig opgeblazen tot 246 en later zelfs tot 500 en meer doden en veroorzaakte een golf van paniek op het Arabische platteland.

The Big Lie of a massacre in Deir Yassin

door David Meir-Levi [bron]

De gebeurtenissen zoals die plaatsvonden in Deir Yassin worden nog steeds fel betwist. Maar met hun eigen goedvinden, heeft het Arabische leiderschap vandaag erkent dat de leugens van de Arabieren over het fictieve ‘bloedbad’, verzonnen werden om de schande van de nederlaag van de Arabische legers in de strijd tegen de Joden te temperen, en de Arabieren te doen schrikken als aanmoediging om te vluchten.

Logo van Irgoen

Het dorp Deir Yassin ligt in de buurt van Jeruzalem, met uitzicht op de weg naar Tel Aviv. Joods Jeruzalem werd belegerd en de enige levensader was deze enige weg naar Tel Aviv. Een contingent van Iraakse troepen was op 13 maart 1948 Deir Yassin binnen getrokken. Sommige bronnen suggereren dat zij werden gevraagd om te vertrekken. Blijkbaar hebben ze dat niet gedaan, vermits hun talrijke gewapende lichamen onder de doden na de slag werden teruggevonden.

Het was duidelijk dat ze zouden proberen om de weg af te snijden. Dat zou het einde hebben betekend van Joods Jeruzalem. Dus op 9 april 1948, betrad een contingent van de Irgoen (een para-militaire splintergroep) het dorp. Deze operatie was volkomen legitiem en volledig in overeenstemming met de rules of engagement, omdat de Iraakse aanwezigheid het dorp juridisch tot een militair doelwit had gemaakt.

Lees verder

Kijken naar het Israëlisch-Palestijns conflict met één oog dicht [Tom Struick van Bemmelen]

De Veiligheidsmuur die doorheen Israël loopt en de Arabische woonzones afbakent, daarvan is 95 procent niet eens een muur maar een gewoon hekken

Kijken met één oog dicht

door Tom Struick van Bemmelen
bron: Katholiek Nieuwsblad

Op 6 oktober 1973, de dag dat de joden Jom Kippoer vierden, vielen Egypte, Syrië, Irak, Jordanië, Saoedi-Arabië, Marokko, Algerije, Libië en vele andere islamitische landen Israël tegelijkertijd aan.

Een grootschalig conflict dat later bekend werd als de Jom Kippoer-oorlog was een feit. Het kleine Israël (met toen amper 3 miljoen inwoners) moest zich verdedigen tegen meer dan een miljoen tot de tanden bewapende Arabische soldaten.

Dat bovenstaande islamitisch-Arabische legers zo eendrachtig vochten, was een wonder. Want landen als Syrië en Jordanië gunden elkaar vaak het licht niet in de ogen, en hadden zelfs menige oorlog met elkaar uitgevochten.

Dat genoemde landen in oktober 1973 toch één front vormden tegen Israël kende maar één oorzaak: de diepgewortelde haat van veel Arabieren tegen Israël en alles wat joods was. Deze haat kon letterlijk elk meningsverschil tussen de Arabische landen overbruggen, iets wat je momenteel ook weer ziet gebeuren.

Naast elkaar
Onlangs stelde de Palestijnse katholieke priester Jamal Khader in Katholiek Nieuwsblad dat Israël niet bang hoeft te zijn dat het ooit door verschillende Arabische landen tegelijkertijd wordt aangevallen, omdat deze landen hopeloos verdeeld zouden zijn. De genoemde Jom Kippoer-oorlog bewijst wel heel duidelijk dat die redenatie niet opgaat en van weinig historisch besef getuigt.

Dat geeft zorgen over de analyses die de grondslag vormen van het Kairos-document, waar Jamal Khader een van de opstellers van was. Het werd in 2009 opgesteld door twaalf christelijke Palestijnse geestelijken. Het richt zich tot de Kerken in het Westen om hulp, en tot de Israëliërs om hun ‘bezetting’ op te geven, zodat Palestijnen en joden als broeders naast elkaar kunnen leven.

Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees verder

Premier Netanjahoe: Israël heeft de dubbele crisis van 2011 goed doorstaan [video]

PM Netanyahu: ‘Israel Overcame 2011 Upheaval’

bron: Arutz-7

Jeruzalem, 1 januari 2012. Terwijl in de Arabische buurlanden al een jaar lang alles op zijn kop staat en de Arabische Lente de opkomst en installering van Israëlhatende Islamistische dictaturen – met de hulp en stilzwijgende instemming van het Westen[!] – heeft mogelijk gemaakt, beleeft Israël een nooit geziene economische opstoot. Merkwaardig hoe de Joodse staat al die turbulenties doorstaat en tot nog toe de schade die de revoluties in de Arabische wereld en in de wereld veroorzaakt, heeft weten te beperken.

De economie van Israël steeg het afgelopen jaar met maar liefst 4,8 procent. Geen enkel Europees land van de Europese Unie komt nog maar in de buurt van dat resultaat. Israël heeft één van de sterkste en stabielste economieën van de wereld. De werkloosheid in Israël daalde met 5 procent naar een nieuw historisch peil.

De Israëlbashers en boycotters moeten zich tijdens het lezen van deze groeicijfers zowat de haren uit het hoofd rukken wanneer zij met eigen ogen vast te stellen dat al hun acties contraproductief werken en Israël niet heeft kunnen beletten om één van de stabielste regimes te zijn in het hele Midden-Oosten en ver daar buiten!

“Israël heeft de twee stormen die het afgelopen jaar 2011 het Midden-Oosten teisterden goed doorstaan,” vertelde premier Netanjahoe afgelopen zondag 1 januari ’12 tegenover een select publiek. Staande voor een bord in de houding van een schoolmeester legde de premier kort en bondig de situatie van Israël uit op economisch gebied en omtrent de veiligheid van de Joodse staat.

“Wij hebben te maken – en dat is nog steeds het geval – met een historisch regionale storm die bijna de hele Arabische wereld teistert,” zei de premier eraan toevoegend dat deze onrust wordt vergezeld van een globale financiële crisis. “Maar deze twee crisissen heeft ons voor grote uitdagingen geplaatst omtrent veiligheid, economie en diplomatie. Wij zullen doorgaan met verantwoord te reageren en dat zonder een roos-gekleurde brilglazen.”

Aansporing tot vijandschap en haat tegen Israel


Cartoon in PA Daily van een zwangere Palestijnse vrouw: “Ik ben thans acht maanden zwanger van een shahid [martelaar]” Cartoonist: Muhammad Saba’ana verschenen op 22 maart 2010 in Al-Hayat Al-Jadida, Palestijnse Autoriteit

Professor Hans Jansen, referaat tijdens congres over oplaaiend antisemitisme, gepubliceerd 15 augustus 2011.

Westerse media hebben aan deze indringende oproep van twee Israëlische wetenschappers geen enkele aandacht geschonken. Prof. Dr. Hans Jansen sprak hierover tijdens het congres over het oplaaiend antisemitisme (georganiseerd door Christians for Israel International), dat op 7 april 2011 in Nijkerk werd gehouden. Dit is de tekst van het referaat dat hij heeft gehouden. Aan dit bijzonder vruchtbare congres namen maar liefst tweehonderdvijftig men­sen deel uit Nederland, België en Israël. Op verzoek van de deelnemers wordt de tekst van dit referaat gepubliceerd in het nummer van het Simon Wiesenthal Bulletin, September 2011.

Aansporing tot vijandschap en haat tegen Israël

door Prof. Dr. Hans Jansen

bron: Likoed.nl [bron]

Op 4 april 2009, aan de vooravond van Pesach, deden Prof. Elihu Richter en prof. Israel Charney van de Hebreeuwse universiteit te Jeruzalem, in een brief aan de Israëlische regering een indringende oproep om de zogenaamde Declaration of Principles van de Oslo-akkoorden, die in 1993 tussen de PLO en de Israëlische regering waren gesloten, eindelijk eens serieus te nemen. In deze verklaring had de PLO ermee ingestemd dat het beëindigen van de haatcampagne tegen Israël een eerste vereiste, een conditio sine qua non is, om het vredesproces te doen slagen. Volgens genoemde hoogleraren hadden achtereenvolgende regeringen in Israël veel te weinig haar protest laten horen tegen het onmiskenbare feit dat de Palestijnse Autoriteit nauwelijks iets ondernam om in de media de stem van haat tegen Israël tot zwijgen te brengen. Richter en Charney laten sindsdien onophoudelijk horen dat dit protest eindelijk eens een integraal aspect dient te worden van de politiek van de Israëlische regering.

Israël wordt niet alleen bedreigd door de Palestijnse Autoriteit (PA), maar door de hele islamitische wereld, die dagelijks wordt overspoeld door een endemische, giftige haat. Omdat in veel moslimlanden aanhangers van Mohammed in de media worden opgehitst Joden vijandig gezind te zijn, zal de giftige uitwerking hiervan van de ene op de andere generatie worden overgedragen. De gevaren die een dergelijke campagne van vijandschap en haat oproepen, scheppen een cultuur van de dood, waarvan vooral Arabische jongeren het slachtoffer zijn geworden. De tol die betaald moest worden, is schrikbarend hoog: sinds het einde van de 2de Wereldoorlog zijn twaalf miljoen moslims het slachtoffer geworden van oorlogen en andere vormen van geweld.

Het Iraanse regime is het epicentrum van een internationale as van genocidale terreur. Iran en zijn bondgenoten (Hezbollah, Hamas, Syrië) bezigen in de media genocidale haat-taal om de Twee-Staten Oplossing te veranderen in de Twee-Fasen Oplossing, dat wil zeggen dat het uiteindelijk gaat om de vernietiging van Israël. Behalve Hezbollah, Hamas, en Syrië, werken ook Noord-Korea, Venezuela en Noord-Soedan samen met Iran. En de Palestijnse Bevrijdingsbeweging (PLO), die Khomeini in Iran aan de macht hielp, voelt zich gesteund door de internationale as van genocidale terreur.

In de afgelopen jaren hebben Israëlische regeringen telkens weer opnieuw territoriale concessies gedaan (Land for Peace), maar ze hebben niet tot minder maar wel tot meer terreur en dood geleid (Territory for Terror). We weten wat de dramatische gevolgen zijn geweest van de terugtrekking van het Israëlische leger uit Libanon en Gaza. Het is aan geen twijfel onderhevig dat de escalatie van Palestijns geweld mede wordt veroorzaakt door de virulente campagne van haat tegen Israël, die door de Palestijnse Autoriteit wordt gesanctioneerd!

Snel verder lezen KLIKKEN op –>> Lees verder