Jeruzalem werd nooit genoemd, noch werd er ooit naar verwezen in het PLO-handvest van 1964

Jeruzalem 1870. Eén van de eerste foto’s van Joden die bidden aan de Kotel, aka Westelijke Muur of Klaagmuur, op de Tempelberg in Jeruzalem [beeldbron: JHVA]

Er wordt een populair, maar onwaar verhaal verteld om de Joodse staat Israël te delegitimeren. Een gelogen verhaal dat dankzij de invloed van mediapropaganda, onwetendheid en pure Jodenhaat bestaat.

Het beweert dat Israël een onwettige koloniale macht is en dat het door Israël “bezette” gebied wettelijk, historisch en religieus aan de Palestijnse Arabieren toebehoort. Een dergelijk revisionisme kan gemakkelijk worden weerlegd en onthult paradoxaal genoeg dat de steun van Palestijnse religieuze claims islamofoob is.

De Palestijnen waren nooit een oud volk, stam, natie, ras of cultuur, maar zijn in feite een twintigste-eeuwse constructie gecreëerd door partijen die vijandig staan ​​tegenover Israël. Sinds onheuglijke tijden is er nooit een oorlog, slag of conflict gevoerd door degenen die zichzelf identificeren als de oorspronkelijke Palestijnse Arabieren tegen een buitenlandse of binnenlandse indringer in een poging de bezette Palestijnse gebieden terug te winnen. 

De geschiedenis kent wel talloze conflicten die door de Joden werden gevoerd tegen indringers zoals de Babyloniërs, Grieken en Romeinen, maar er is geen bewijs dat de Palestijnen betrokken waren bij het conflict om hun “oorspronkelijke” land terug te winnen. Waarom? Omdat de Palestijnen een bedenksel zijn van de jaren zestig.

Er zijn geen historische begraafplaatsen of artefacten in het Heilige Land die getuigen van het bestaan ​​van Palestijnen. Er is nooit een Palestijnse munteenheid, symbool, historische leider of taal geweest. Er zijn geen historische gebouwen of hun overblijfselen en ruïnes in Israël gebouwd door degenen die zichzelf tegenwoordig identificeren als de oorspronkelijke Palestijnen. 

De Rotskoepel op de Tempelberg ca. 1859 tijdens de Ottomaans-Turkse bezetting. Het hele complex is zwaar verwaarloosd en vervallen. Pas nà 1967 zal deze belangrijk en hersteld worden en voortaan ingezet worden als politiek wapen gericht tegen de Joodse staat Israël [beeldbron: Hershkovitz]

Geen enkele rondreizende schrijver door de eeuwen heen heeft ooit naar de Palestijnen verwezen als een natie, sekte, ras, stam of cultuur. In het uitgebreide Hope Simpson Report van oktober 1930, in opdracht van de Britse regering, werd geen enkele melding gemaakt van de Palestijnen. De auteur noemt moslims, mohammedanen of Arabieren, maar geen Palestijnen. Waarom? Ze waren toen nog niet bedacht.

Vanuit een religieus-islamitisch oogpunt is de Palestijnse claim op Jeruzalem net zoals de Palestijnse historische claim ook gebaseerd op onwaar verhaal. Een verhaal dat eigenlijk in tegenspraak is met de koran en de woorden van Allah en de profeet Mohammed. Noch de Palestijnen, noch Jeruzalem worden ooit genoemd in de Koran.

Echter, de Koran schenkt, verwijst en belooft in veel soera’s ‘Het land van melk en honing’, oftewel het Beloofde land, het huidige Israël, aan de “kinderen van Israël”, d.w.z. het Joodse volk. Het steunen van Palestijnse aanspraken op dit land is het negeren, tegenspreken en bespotten van de wil van Allah en moet dus islamofoob zijn.

De waarheid is dat er geen sprake is van Jeruzalem of de Palestijnen in de Koran, maar het huidige valse verhaal dat wordt gepropageerd door de vijanden van de Joodse staat beweert dat Jeruzalem heilig is voor de Palestijnen. Dit valse verhaal zou beledigend moeten zijn voor de islam en zijn miljoenen volgelingen, en het moet ongetwijfeld ongemakkelijk zijn voor de Palestijnen en hun wereldwijde achterban. De Palestijnen steunen betekent echter het negeren, bespotten en tarten van de Koran, Allah en de profeet Mohammed.

De feiten ontkrachten volledig de Palestijnse geografische aanspraken op het gebied, dat volgens de Koran aan het Joodse volk is beloofd. Voor moslims is dit een feit en een onbetwistbare en onmiskenbare, zij het ongemakkelijke, waarheid. Volgens vele moedige imams en moslimintellectuelen is de islam momenteel in beroering en zal deze in beroering blijven totdat het valse Palestijnse verhaal wordt ontmaskerd en volledig verworpen. De realiteit is eenvoudig. Jeruzalem wordt nergens in de Koran genoemd. Ze wordt 669 keer genoemd in het Oude Testament, en als we rekening houden met het gebruik van het woord Sion, dat soms Jeruzalem betekent, dan voegen we nog eens 154 toe aan de 669.

Jeruzalem wordt altijd uitgesproken in Joodse gebeden, bij het gebed na de maaltijd en aan het einde van de Pesach. In het islamitische gebed is Jeruzalem van geen betekenis. Moslims noemen Jeruzalem nooit in hun gebeden. Oorspronkelijk baden alle moslims in de richting van de Ka’aba, het stenen bouwwerk in het midden van de belangrijkste moskee in Mekka. In een poging om Joden tot de islam te bekeren, werd een aantal joods vriendelijke praktijken geïntroduceerd, waaronder het veranderen van de gebedsrichting, de qibla, van Mekka richting de Tempelberg. Veel joden veinsden de bekering tot de islam (o.a. om geen belasting aan moslims te hoeven betalen, omdat moslims andere moslims niet mochten belasten), maar behielden hun joods-zijn. 

al-aksa-1893a


Plaatje van de binnenzijde van de Al Aqsa moskee op de Tempelberg in Jeruzalem uit 1893. De moskee is van oorsprong een christen Byzantijnse kerk, met name de Kerk van de Heilige Maagd. Na de verovering van Jeruzalem in 638 na Christus, werd Jeruzalem ge-islamiseerd en werd onder andere de christelijke kerk door de moslimveroveraars in 705 na Chr. omgebouwd tot de huidige Al Aqsa moskee. 

De oorspronkelijke pilaren die nog te zien zijn op het plaatje hierboven, raakten in 1927 en 1936 zwaar beschadigd door aardbevingen. Echter, in 1938 doneerde de Italiaanse fascistenleider Benito Mussolini, een bondgenoot van Adolf Hitler vóór en tijdens WOII, een scheepslading marmer afkomstig uit de steengroeven in het Italiaanse Carrara. Het centraal plafond werd opnieuw bekleed en de Byzantijnse bogen en stenen vloer werden eveneens vervangen met Mussolini’s Carrara marmer (plaatje hieronder) ….

De gebedsrichting die de moslims gedurende zo’n achttien maanden gebood om in de richting Jeruzalem te bidden, werd daarna plotseling teruggedraaid (soera 2: 144 – 2: 152) om het jodendom sindsdien minachtend te associëren met het zich naar de Tempelberg te richten tijdens het gebed. De ironie van alle ironie is dat de Koran de gebedsrichting tegenover Jeruzalem alleen associeert met het jodendom, niet met de islam.

De hele wereld is gehersenspoeld door anti-Joodse propagandisten om te geloven dat, ongeacht de bovenstaande punten, Jeruzalem wordt beschouwd als de derde heiligste stad in de islam door een verband aan te halen en te herhalen dat historisch gezien niet kon plaatsvinden. Volgens de Nachtreis (soera 17.1) steeg de profeet Mohammed op naar de hemel, naar verluidt van de Heilige Moskee in Mekka naar de Verste Moskee. Jarenlang met succes een vals verhaal verspreiden, hebben fictie tot realiteit gemaakt. De Verste Moskee zou nu de Al- Aqsamoskee in Jeruzalem zijn. Dit is historisch, fysiek, wetenschappelijk en feitelijk onmogelijk. Alleen fictie, propaganda, valse verhalen en nepnieuws zorgden ervoor dat deze leugen zich verspreidde en in waarheid veranderde.

De historische tijdlijn zegt dat de spirituele hemelvaart plaatsvond rond 621 na Chr., maar Mohammed stierf in 632 na Christus. De Al-Aqsamoskee werd echter gebouwd tussen 705 en 715 na Chr. Dus wat de vermeende Nachtreis ook aannam als de Verste Moskee, het was zeker niet de Al-Aqsamoskee in Jeruzalem, want deze bestond niet tijdens het leven van de profeet. De “Verste Moskee” werd oorspronkelijk nooit door moslims geïdentificeerd met de moskee in Jeruzalem – ze werd geassocieerd met Arabië,respectievelijk of Medina of Al-Ju’ranah bij Mekka, deze werd wel rond 630 na Chr. bezocht door Mohammed.

Een ander bewijs van de leugen dat Jeruzalem religieus belangrijk is voor de Palestijnen is de afwezigheid van de inscriptie van de soera van het verhaal van de Nachtelijke Reis op de 240 meter lange mozaïek fries in de Rotskoepel. Deze verschijnt daar niet. Dit bewijst zonder enige twijfel dat er in de Koran niet eens aan de Nachtreis werd gedacht, en ook niet losjes verbonden was met Jeruzalem.

Andere islamitische geleerden merken op, tot schaamte van de moderne islam en de Palestijnen, dat Mohammed nooit een voet op de Tempelberg in Jeruzalem heeft gezet. Muhammad ibn al-Hanafiyyah (638-700), een naaste verwante van de Profeet, sprak zijn verontwaardiging uit, omdat het alleen Abraham, en niet Mohammed, toegestaan werd deze heilige plaats te betreden.

In 715 bouwden de Omajjaden (Syriërs), om het aantal van hun volgelingen te vergroten en deze gebeurtenis te associëren met Jeruzalem, een moskee op de Tempelberg en noemden deze de Verste Moskee (al-Masjid-al-Aqsa), en dit was een gebeurtenis die eeuwen later probeerde, en met succes, Jeruzalem te verbinden met de moskee die nu de Verste Moskee wordt genoemd. Volgens de islamitische principes is er geen melding gemaakt van Jeruzalem als de derde heiligste plaats van de islam.

Jeruzalem is nooit een Arabische hoofdstad geweest, zelfs niet toen de stad door islam werd overheerst. Er bestaan inderdaad talloze verslagen van lokale en rondtrekkende geleerden, schrijvers en biografen van de 7e tot de 19e eeuw (bisschop Arculf, Thomas Shaw, graaf Constantine Volney, Gustave Flaubert, Herman Melville, William Makepeace Thackeray, Mark Twain en anderen) die de vervallen toestand van Jeruzalem tijdens de tijd van de islam beschreven. Fotografisch bewijs van Leo Kahn en Dwight Elmendorf uit het begin van de 20e eeuw levert verder bewijs van de ondergang van Jeruzalem, naar verluidt de derde heiligste stad van moslims, terwijl ze onder hun bezetting was. Historisch gezien heeft de islam ervoor gezorgd dat Jeruzalem in verval raakte gedurende elke periode dat hij de dominante religie over de stad was.

In het PLO (Palestine Liberation Organization) Handvest van 1964 werd Jeruzalem niet één keer genoemd. De waarheid is dus dat toen de Palestijnen hun oorspronkelijke Handvest in 1964 schreven er geen melding of bewering werd gedaan dat de stad, die ze nu promoten als de hunne, en die hen sinds onheuglijke tijden zou toebehoren. Ze achtten de stad dus geen vermelding waard.  Dit is nog een onbetwistbaar bewijs dat de Palestijnse aanspraak op Jeruzalem een ​​leugen is.

De Arabische term voor Jeruzalem is “Al Quds”, wat een afkorting is voor “Bayt al Maqdes”, wat zich laat vertalen als het Heilige Huis. Beide termen zijn directe onwettige uitspraken van het originele en nog steeds geldige Hebreeuwse “Beit ha – Mikdash”, de Heilige Tempel, de tempel die voor het eerst werd gebouwd door koning Salomo. De islam heeft echter nooit een tempel gehad, alleen de joden. De Arabische naam Jeruzalem heeft dus geen verband met Mohammeds hemelvaart, maar verwijst naar de Joodse Tempel.

Tijdens de Jordaanse bezetting in de jaren 1948-1967 heeft geen enkel Arabisch staatshoofd Jeruzalem bezocht. Jeruzalem was in religieus opzicht zo onbelangrijk dat het vrijdaggebed niet meer werd uitgezonden vanuit de Al-Aqsamoskee in Jeruzalem en werd overgebracht naar een moskee in Amman. De Jordaniërs probeerden doelbewust het belang van Jeruzalem te verminderen, zowel vanuit religieus als administratief oogpunt. Alle overheidskantoren, behalve het Ministerie van Toerisme, werden gesloten en verplaatst naar Amman – waaronder de Hoge Arabische Commissie, de Opperste Moslimraad, de Waqf Treasury en de Religious Endowment Offices.

Dus, om het samen te vatten, gedurende de hele periode van de islamitische Arabische heerschappij was Jeruzalem nooit een stad van religieus of administratief belang, en ze werd nooit een hoofdstad. Jeruzalem werd ingewijd door koning David van de Joden en was nooit de hoofdstad van een ander volk dan het Joodse volk. Historisch gezien was ze meer dan 1000 jaar de hoofdstad van Judea, dus 2500 jaar vóór de uitvinding van de islam. Er zijn veel gevallen van Palestijnen die eigendommen en goederen in de Heilige Tempel vernielen en vernietigen, zoals tapijten, meubels, boeken en kunstvoorwerpen op de Tempelberg. Ongeacht de religie van een persoon of groep, alle plaatsen van aanbidding moeten met respect worden behandeld. De recente geschiedenis bevestigt dat Palestijnen deze fundamentele morele regel voor gebedshuizen in Jeruzalem negeren.

Zoals reeds vermeld, zijn er veel soera’s in de koran die stellen dat het land van Israël door Allah aan het Joodse volk is geschonken. Hieronder vindt u een selectie van soera’s in de Koran en slechts enkele voorbeelden van vertaalde tekst die geen twijfel laten bestaan ​​over de uitdrukkelijke inhoud, geboden en vereisten van Allah.

Al Baqara: 2.40/2.47, 2.63/2.65 /2.83/2.87/ 2.122

Al Maida: 5.12/5.20/ 5.21/5.70

Al Aaraf: 7.137/7.138/7.139,

Yunus: 10,93,

Al Israa: 17.2/17.104

Ta Ha: 20,80,

Al Qasas: 28.3

Al Sajdah: 32.22,

Al Mu’min: 40.53

Al Dukhan: 44.32,

Al Jathiyah: 45,16/45,17

Al Hadid: 57.26.

Al Baqarah 2.47: “O kinderen Israëls! Gedenkt Mijn gunsten, die Ik je bewees, dat Ik je boven de volkeren verhief.”

Al Ma idah 5.21: “O, mijn volk, gaat het heilige land binnen (al-Ard al-Muqaddasa) dat Allah voor u heeft bestemd en keert het niet de rug toe, anders zult gij verliezers worden.”

Al Isra 17.104: “En Wij zeiden na hem tot de kinderen van Israël: ´Blijft gij in het land en wanneer de laatste belofte komt zullen Wij u allen tezamen brengen´.”

7.137: “En Wij deden de mensen die voor zwak werden gehouden de oostelijke en westelijke gedeelten van het land, welke Wij zegenden, erven. En het genadevolle woord van uw Heer werd voor de kinderen Israëls vervuld omdat zij geduldig waren geweest; en Wij vernietigden al hetgeen Pharao en zijn volk hadden gebouwd en al hetgeen zij hadden opgericht.”

7.138: “En Wij deden de kinderen Israëls door de zee trekken…”

Veel hedendaagse islamitische geleerden, zoals Mohammed Abu Zayd, Abdul Hadi Palazzi en Sheihk Ahmad Adwan, suggereren dat de valse claim van de Palestijnse Arabieren op Jeruzalem de oorzaak is van de gewelddadige scheuringen in de moderne islam. Syrië, Jemen, Libië, Irak, Libanon en de Sahel-regio van Afrika zijn slechts enkele voorbeelden waar islamisten wreedheden begaan tegen moslims (evenals tegen andere rassen en religies). Geleerden suggereren dat dergelijk immoreel gedrag zal voortduren totdat de valse aanspraken van de Palestijnse Arabieren op Jeruzalem uit het huidige islamitische verhaal zijn gewist. In al deze soera’s is het onmiskenbaar dat Allah het hele land ondubbelzinnig schenkt, nalaat, belooft en beloont aan de kinderen van Israël, d.w.z. het Joodse volk. In gewoon Arabisch is het ondubbelzinnig en onmiskenbaar. Elke bewering van het tegendeel, zoals naar voren gebracht door de Palestijnen, is een ontkenning en een bespotting van Allah.

De naam “Joden” werd oorspronkelijk gebruikt als een negatieve benaming voor de Joodse opstandelingen onder de leiding van Jezus Christus, die uit Judea kwam en daarom de koning van de Joden werd genoemd, en niet bijvoorbeeld de koning van de kinderen van Israël. Het was pas in de Middeleeuwen dat men de term “Joden” begon te gebruiken als een algemene collectieve aanduiding voor de hele Joodse bevolking. Tot die tijd, en zeker ten tijde van het schrijven van de Koran, werd meestal de verzamelnaam Children of Israel, Chosen Nation, People of House of Israel gebruikt voor het Joodse volk. Soms werd ook de term Kinderen van Abraham gebruikt. Al deze termen drukten in positieve zin de islamitische steun uit binnen de Koran aan het Joodse volk, dat het geografische gebied bevolkte dat nu Israël wordt genoemd en dat Jeruzalem omvat.

Islamitische geleerden van voorgaande eeuwen waren op de hoogte van en registreerden de absurde, niet-religieuze propaganda die het belang en de betekenis van Jeruzalem met de islam associeerde. De meest prominente van deze geleerde mannen waren Yakut al-Hamawi 1179-1229, Ibn Taymiyyah 1263-1328 en Ibn Qayyim al-Jawziyya 1292-1350. Ironisch genoeg bespotte de Libische crimineel Muammar Gaddafi tijdens een bijeenkomst van Arabische leiders in maart 2001 de Arabische Palestijnse leiders vanwege hun valse associatie met Jeruzalem.

Helaas zijn veel Korans die na 1970 zijn gepubliceerd en gedrukt extreem revisionistisch, omdat ze Jeruzalem en de rechten van de Palestijnen noemen in verzen die oorspronkelijk niets dergelijks bevatten. Verschillende geleerden noemen een andere reden waarom de islam momenteel in zo’n moeilijke positie verkeert. De herziening van de Korantekst heeft politieke steun gegeven aan valse Palestijnse beweringen, maar het gaat de islamitische verlossing te boven.

Het is misschien de moeite waard om op te merken dat de enige keer in de afgelopen 3000 jaar dat Jeruzalem “joden vrij” was, was toen Jordanië het land binnenviel in 1948 en Oost-Jeruzalem, Judea en Samaria etnisch zuiverde. Tijdens deze periode van Jordaanse bezetting werd Jeruzalem volledig ontheiligd door de moslim-bezetters. Uit de bovenstaande feiten kan worden geanalyseerd dat elke claim van de Palestijnse Arabieren op Jeruzalem een ​​mythe is.

De Palestijns-Arabische aanspraak op Jeruzalem is vals en is slechts het begin van een landroof om het hele Midden-Oosten te beheersen, waarvan 99,98% momenteel wordt gecontroleerd door de islam. Volgens de prominente Arabische historicus Joseph Farah in zijn essay Myths of the Middle East “vertegenwoordigt Israël een tiende procent van het landoppervlak. Dit is echter te veel voor de geradicaliseerde Arabieren van vandaag. Ze willen alles, en dat is waar de strijd vandaag de dag om draait. Hoeveel landconcessies Israël ook doet, het zal nooit genoeg zijn”.

Helaas zijn Israël en zijn aanhangers overweldigd door een oppositie die maar al te graag mythen uitbuit en haat zaait tegen de zwijgende meerderheid die, uit gewoonte, onwetendheid en fanatisme, deze propaganda heeft laten doordringen tot de media, de academische wereld en de politieke en religieuze debatten in het nadeel van Israël en de-legitimeerde zijn juridische, historische, politieke en religieuze erfgoed.

Het lijdt geen twijfel dat de Koran duidelijk het zionisme ondersteunt en dat de Palestijnse aanspraak op het land Israël de spot drijft met Allah en Mohammed en in tegenspraak is met enkele van de belangrijkste principes van de Koran. Het ondersteunen van de religieuze beweringen van Palestijnse Arabieren is ongetwijfeld islamofoob.

Bronnen:

  • naar een artikel van Peter Baum “Jerusalem was never mentioned nor once referred to in the PLO Charter of 1964” van 5 augustus 2022 op de site van Israel National News (INN) in een vertaling door E.J. Bron op de site van de auteur

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.