Palestijnen die in Israël werken, hebben geen vertrouwen in de Palestijnse Autoriteit

Palestijnse arbeiders uit de stad Hebron in Samaria op weg naar werk in Israël, stappen door een gat in het veiligheidshek, 31 januari 2021 [beeldbron: Wisam Hashlamoun/Flash90]

De Israëlische regering en de Palestijnse Autoriteit hebben overeenstemming bereikt over Palestijnen die een baan hebben in Israël. In plaats van dat hun werkgevers hen contant betalen, moeten Palestijnse arbeiders het geld nu op Palestijnse banken storten. Deze overeenkomst zal tot 200.000 werknemers treffen.

Als reactie hierop gingen Palestijnse arbeiders in een eendaagse staking, bewerend dat het nieuwe beleid oneerlijk is en dat hun loon onderworpen zal zijn aan belastingen en bankkosten.

Reuters berichtte over een aantal van de stakende Palestijnen, waarvan één zei: “Ze hebben besloten zonder de arbeidersvakbond te raadplegen. Ofwel gaat een werknemer akkoord, ofwel verliest hij zijn werkvergunning.”

Een ander zei: “We weigeren dat onze salarissen worden overgemaakt naar banken van de Palestijnse Autoriteit omdat we bang zijn voor de toekomst en er een vertrouwenscrisis is.”

De Bank van Palestina in Beit Jala, Bethlehem, in Judea & Samaria

Dit gebrek aan vertrouwen is jammerlijk onder gerapporteerd. Het verbeurd verklaren van activa is gebruikelijk bij regeringen over de hele wereld, maar in de meeste samenlevingen is er meestal een predikaat, zoals het plegen van een misdrijf. Palestijnse arbeiders hebben er echter geen vertrouwen in dat de PA zal wachten op een specifiek excuus om hun bezittingen in beslag te nemen.

Het institutionele wantrouwen dat het Palestijnse volk heeft voor zijn leiderschap heeft een lange geschiedenis. Vier generaties lang is het Palestijnse volk gebruikt als pionnen in de oorlog van hun leiders met de Joodse staat, vaak aangespoord door naburige Arabische landen. 

De huidige leider van de PA Mahmoud Abbas dient zijn termijn van vier jaar sinds 2005. Hij heeft elke verkiezing die zou moeten worden gehouden, uitgesteld. Toen hem de kans werd geboden om een ​​staat te creëren, liep hij consequent van tafel weg zonder een tegenbod als hij überhaupt de moeite nam om te onderhandelen.

Voorafgaand aan Abbas was Yasser Arafat, die zijn volk gebruikte als zelfmoordterroristen en terroristen in de eerste en tweede intifadas. Hij bracht tientallen jaren door met het onderwijzen van opeenvolgende generaties Palestijnse jongeren dat de echte vijand niet zijn eigen egoïstische incompetentie was, maar de kwaadaardige Jood naast de deur.

Als iemand door deze institutionele leugens heen kan kijken, dan zijn het de honderdduizenden Palestijnen die elke dag een kijkje in Israël nemen. Gemiddeld krijgen deze arbeiders twee keer zoveel betaald als de gemiddelde Palestijnse arbeider in door Palestijnen gecontroleerde gebieden. Arbeiders in Israël worden met een beetje respect behandeld, iets wat hun buren niet kunnen zeggen. Ze zien Israëlische Arabieren behandeld worden met dezelfde rechten en privileges als Israëlische Joden.

Wanneer linkse bewegingen zoals BDS enig succes hebben, zijn de enigen die lijden, de Palestijnse arbeiders die in Israël werken. Als een Israëlisch bedrijf onder druk van de BDS-beweging gedwongen wordt werknemers te ontslaan, zijn het de Palestijnse werknemers die het eerst worden getroffen.

Dit is precies wat er gebeurde met het bedrijf SodaStream in 2016. Toen het werknemers moest ontslaan vanwege dalende verkopen veroorzaakt door voorstanders van BDS, waren het de 500 Palestijnen van de 1.300 werknemers die hun baan verloren. De rest, die bijna gelijk verdeeld was tussen Israëlische joden en Arabieren, deed dat niet.

Heeft de PA iets gedaan om de ontslagenen te helpen? Natuurlijk niet. In plaats daarvan voegde het hen toe aan de tienduizenden andere werklozen – het werkloosheidspercentage in door de PA geregeerde gebieden is 26% – en exploiteerde hun pijn voor zijn eigen politieke doeleinden.

Het is niet verwonderlijk dat Palestijnen die in Israël werken de PA niet vertrouwen, en haar laatste beleid benadrukt dit feit. Het Palestijnse volk heeft lang genoeg onder hun leiderschap geleden, en door datzelfde leiderschap absolute controle te geven over de bezittingen van de weinigen die erin zijn geslaagd om een ​​fatsoenlijke baan in Israël te krijgen, zijn veel van die arbeiders uit hun slaap gevallen.

Bronnen:

  • naar een artikel van Moshe Hill “Palestinians who work in Israel don’t trust the Palestinian Authority” van 31 augustus 2022 op de site van The Jewish News Syndicate (JNS)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.