Waarom is de leugenachtige Palestijnse kwestie zo prominent aanwezig bij extreem links?

Links antisemitisme steekt rechts antisemitisme naar de kroon

De anti-Israëlische beweringen van de Palestijnen, hoewel ze zeer gebrekkig zijn, zijn een centraal onderdeel geworden van de extreem-linkse ideologie, vooral onder degenen die de zogenaamde intersectionaliteit aanhangen.

Waarom krijgt de Palestijnse zaak zoveel aandacht, terwijl er over de hele wereld veel dwingender zaken zijn, zoals die van de Koerden, Oeigoeren en andere staatloze en onderdrukte mensen? Er zijn meer demonstraties op universiteitscampussen tegen Israël dan tegen Rusland, China, Wit-Rusland en Iran. 

Waarom? Het antwoord heeft weinig te maken met de Palestijnen, en alles met Israël, als de natiestaat van het Joodse volk. Het is een politieke manifestatie van internationaal antisemitisme. Het is alleen omdat Israël de natie is die beschuldigd wordt van het onderdrukken van Palestijnen.

Dit wil niet zeggen dat het verkeerd is om de Palestijnse zaak te steunen. Het wil zeggen dat het verkeerd is – en onverdraagzaam – om die zeer gebrekkige oorzaak voorrang te geven boven andere, even of meer verdienstelijke oorzaken. 

Niet alleen geeft hard links prioriteit aan de Palestijnen; het negeert grotendeels andere oorzaken, alleen maar omdat Israël aan de andere kant van de Palestijnse kwestie staat. De reden is echt zo simpel als dat. Het heeft weinig te maken met de verdiensten en alles met antisemitisme. Het noemt zichzelf antizionisme, maar het is slechts een dekmantel voor anti-joodse onverdraagzaamheid.

Een recent voorbeeld is het besluit van Ben en Jerry’s ijs om delen van Israël te boycotten, maar door te gaan met verkopen aan landen waar veel meer misbruik plaatsvindt. Op de vraag waarom Ben en Jerry’s hun boycot alleen tot Israël beperkt, gaven de oprichters  toe  dat ze geen idee hadden. 

Nou, ik heb een idee. In het geval van Ben en Jerry zijn hun onwetende oprichters gewoon nuttige idioten, die onvoorwaardelijk de menigte van linkse antisemieten volgen. Om een ​​oude uitdrukking te parafraseren: onverdraagzame ziet, onverdraagzame doet.

Wie leidt de menigte van antisemitische onverdraagzamen? De beweging om de natiestaat Israël te boycotten, bekend als BDS, is ontstaan ​​door een Palestijnse radicaal genaamd Omar Barghouti, die het feit niet verbergt dat zijn  doel  de vernietiging van Israël en de vervanging van een Palestijnse staat is “ van de rivier naar de zee ‘, wat betekent de Jordaan en de Middellandse Zee – namelijk het hele huidige Israël. 

Hij en anderen die de BDS-beweging leiden, willen dat dit hele gebied  judenrein , dat wil zeggen, etnisch gezuiverd wordt van de meer dan  7 miljoen Joden die nu zogenaamd moslim- en Arabisch land ‘bezetten’. 

Deze veronderstelde “bezetters” omvatten Joden die zwart en bruin zijn; Europees, Aziatisch, Afrikaans en Amerikaans; velen zijn afstammelingen van mensen die daar hebben gewoond sinds voordat de islam begon, en zeker voordat veel huidige “Palestijnen” daarheen verhuisden vanuit Egypte, Syrië, Libanon, de Golf en Noord-Afrika. Joden zijn net zo inheems in Israël als afstammelingen van immigranten in Amerika.

Verdienen de Palestijnen een staat? Ja, maar niet meer dan de Koerden en andere staatlozen. Waarom niet meer zo? Omdat de Palestijnen talloze keren een staat is aangeboden en deze hebben afgewezen. Zoals de voormalige leider van het Palestijnse volk het in wezen uitdrukte toen de tweestatenoplossing voor het eerst werd voorgesteld aan het eind van de jaren dertig: we willen dat er geen Joodse staat is, meer dan dat we een Palestijnse staat willen.

Deze leider, Mohammed Amin al-Husseini, verbond zichzelf en zijn volk met nazi-Duitsland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Al-Husseini bracht de oorlogsjaren in Berlijn door met Hitler, met het plan om de “definitieve oplossing” te brengen aan de Joden van wat nu Israël is. Hij werd uitgeroepen tot nazi-oorlogsmisdadiger. Toch was zijn foto te zien in veel Palestijns-Arabische huizen en werd hij beschouwd als een held en leider.

Ondanks dat ze aan de verliezende kant van de oorlog stonden, kregen de Palestijnen een staat aangeboden op de overgrote meerderheid van het bouwland, als onderdeel van een door de Verenigde Naties voorgestelde tweestatenoplossing; de joden kregen een staat aangeboden op een veel kleiner stuk bouwland. 

In het voor de Joodse staat voorgestelde gebied vormden de Joden een aanzienlijke meerderheid van de bevolking. De Joden accepteerden het compromis tweestatenoplossing. De Arabieren verwierpen het en gingen ten strijde tegen de nieuwe Joodse staat om het te vernietigen. 

Het was deze daad van onwettige militaire agressie die resulteerde in de Palestijnse vluchtelingensituatie, die zij de “Nakba” (“catastrofe”) noemen. Maar het was een zelf veroorzaakte catastrofe. En veel huidige Palestijnse leiders en volgelingen verwijten hun voorgangers dat ze de tweestatenoplossing die 75 jaar geleden door de Verenigde Naties werd aangeboden, niet accepteerden.

In plaats van te proberen te onderhandelen over een staat in de daaropvolgende jaren, koos het Palestijnse leiderschap onder Yasser Arafat voor terrorisme tegen Israëlische en internationale burgerdoelen. De Palestijnen hadden een staat kunnen hebben in 1948, 1967, 2000-2001, 2005 en 2008. Ze gaven nog steeds de voorkeur aan geen Joodse staat boven een Palestijnse staat die in vrede met Israël leefde. Ze kunnen nu een staat hebben, als ze zouden onderhandelen over een compromis in plaats van terrorisme aan te wakkeren.

Ik vraag me af hoeveel van degenen die tegen Israël demonstreren enig idee hebben van deze geschiedenis. Of dienen ook zij slechts als nuttige idioten voor degenen die de geschiedenis kennen maar deze ongedaan willen maken omdat het resulteerde in een natiestaat voor het Joodse volk? Het maakt niet veel uit. Het komt erop neer dat de irrationele oppositie van extreem links tegen Israël een moderne manifestatie is van ’s werelds oudste en meest duurzame onverdraagzaamheid.

Bronnen:

  • naar een artikel van Alan M. Dershowitz “Why is the Flawed Palestinian Cause So Prominent on the Hard Left?” van 10 juli 2022 op de site van The Gatestone Institute

2 gedachtes over “Waarom is de leugenachtige Palestijnse kwestie zo prominent aanwezig bij extreem links?

  1. Waarom “de palestijnse kwestie” zo prominent aanwezig is bij (extreem) links?

    Omdat (extreem) links altijd op het verkeerde paard wed en ieder project in hun altijd obsessieve strijd uiteindelijk op mislukking uitloopt waardoor zij dus stééds een nieuw project nodig hebben.

    Like

  2. Verdienen ‘de palestijnen’ een staat? Nee!

    Waarom niet?

    Omdat “de palestijnen” géén volk zijn en zonder een eigen religie of geschiedenis. .

    “De palestijnen” zijn gewoon Arabieren met Islam als religie wiens geschiedenis als ‘volk met rechten’ is begonnen toen Arafat & Rusland de potentie hiervan inzagen als wapen tegen Israel.

    Ze hebben dus al 22 staten met Islam als religie waarvan Jordanie ook nog eens een palestijnse meerderheid heeft (ong. 80%).

    Ophouden met dit narratief te promoten als de waarheid.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.