Nazi-verleden van Duitse topfamilies ‘verbergt zich in het volle zicht’

Wolfsburg, Duitsland, mei 1938. Hitler schouwt de voorloper van de eerste Volkswagen kever in nazi-Duitsland: de KDF Wagen (KDF: Kraft durch Freude)

In ‘Nazi Miljardairs’ onderzoekt journalist David de Jong zes zeer rijke Duitse families die samenspanden met het nationaal-socialisme en ‘vrijuit gingen met hun fortuin intact’.

De volgende keer dat u in een Krispy Kreme-donut bijt of in een Volkswagen springt, kan uw geld helpen om het nazi-verleden van enkele van de belangrijkste Duitse bedrijvenfamilies te verdoezelen.

In ‘ Nazi-miljardairs : de duistere geschiedenis van de rijkste dynastieën van Duitsland’ onderzoekt auteur en financieel journalist David de Jong de nazi-activiteiten van zes Duitse dynastieën die bedrijven exploiteerden tijdens het Derde Rijk. Sommigen van hen worden vandaag de dag nog steeds gecontroleerd door familieleden.

Gezamenlijk bezitten de families in “Nazi Billionaires” onder meer Porsche, Volkswagen en BMW, evenals Amerikaanse merken, variërend van Panera Bread tot Krispy Kreme. Andere belangen zijn onder meer Dr. Oetker, een bedrijf in consumentenvoeding met een waarde van $8 miljard, en luxehotels in heel Europa.

“Bedrijven en veel gezinnen in Duitsland zijn nooit echt gedenazeerd”, zei de in Nederland geboren journalist. “De bedrijven die transparant zijn, worden niet langer gecontroleerd door een familie die samenwerkte met de nazi’s.”

Rechts: de kleinzoon, Friedrich Christian Flick en vriendin in 1984. Links: de grootvader, Friedrich Flick, een industrieel en belangrijkste financier van Hitler en de NSDAP op zijn proces in Neurenberg, 1947. Hij werd veroordeeld tot 7 jaar gevangenisstraf maar was 3 jaar later weer vrij. Toen hij in 1972 overleed was hij één van de rijkste mensen van de wereld (beeldbron: Wolfgang Kühn)

De bedrijfsdynastieën die in het boek van De Jong worden onderzocht, wijken af ​​van de robuuste herinneringscultuur van Duitsland met betrekking tot de Tweede Wereldoorlog, zei hij. In plaats van “transparant” te zijn over de misdaden van hun patriarchen tijdens het Derde Rijk, lijken de zes families – de Quandts, Flicks, von Fincks, Porsche-Piëchs, Oetkers en de Reimanns – te doen alsof de nazi-jaren nooit hebben plaatsgevonden, zei hij.

“Het viel me op hoe weinig bekend deze verhalen waren bij een breder publiek”, vertelde de Jong aan The Times of Israel. “Die zes families [in mijn boek] zijn machtig en ze kunnen deze geschiedenissen in het volle zicht verbergen”, zei hij.

August von Finck, bijvoorbeeld, was een Duitse bankpatriarch die door Hitler was aangewezen om geld in te zamelen voor een kunstmuseum in München. Om von Finck te bedanken, stond Hitler hem toe om de Rothschild-bank in Wenen en de Dreyfus-bank in Berlijn te “ariseren” – eigendom van de Joden te nemen. Tot op de dag van vandaag zijn de erfgenamen van Von Finck eigenaar van grote delen van het Beierse land en zou een van zijn zonen extreemrechtse doelen financieren.

Autosalon in Berlijn, 1935

‘Dan hoor je er niets van’

Tijdens de 12 jaar van de nationaal-socialistische heerschappij, maakten enkele van de families in “nazi-miljardairs” gebruik van slaven en dwangarbeiders. Anderen sloten zich aan bij of schonken aan de SS en hielpen het uiterst geheime ‘wonderwapens’-programma van het regime vooruit te helpen.

Na het hoofdproces van Neurenberg was er kort sprake van het berechten van Duitse industriëlen, zei de Jong. Er vonden slechts drie van dergelijke processen plaats, dus de meeste families in ‘nazi-miljardairs’ – en vele andere zakenfamilies – ‘gingen vrijuit met hun fortuin intact’, zei de Jong.

Op één uitzondering na werden alle verzoeken van De Jong om leden van de zes families te interviewen afgewezen, waardoor hij moest vertrouwen op intensief archiefonderzoek en de omvangrijke studies in opdracht van enkele families.

“De families willen dat deze verhalen naar Duitsland worden overgebracht”, zei de Jong. “Als een Duitse journalist hierover schrijft, zal hij of zij met de vinger naar hen wijzen: ‘Wat deed je vader of grootvader tijdens het Derde Rijk?'”

Ondanks deze vingerwijzen zijn Duitse journalisten de afgelopen decennia, zei De Jong, begonnen met het onderzoeken van de activiteiten van leidende bedrijvenfamilies die baat hadden bij het steunen van het Derde Rijk. Deze media-onderzoeken leiden er doorgaans toe dat bedrijven een geleerde inhuren om de nazi-banden en activiteiten van het bedrijf tijdens het Derde Rijk te onderzoeken.

‘Dan hoor je er drie of vier jaar niets van’, zei de Jong. “Plots verschijnt er een studie in dicht academisch Duits. De bevindingen zijn in het volle zicht verborgen en de meeste van deze onderzoeken worden nooit in andere talen vertaald.”

Als laatste stap, zei De Jong, storten de bedrijven in een ‘compensatiefonds’. Vaker wel dan niet, zei hij, berichten de Duitse media nauwelijks over berichten in opdracht van families zoals die in “Nazi Miljardairs”, wat helpt om de zaak binnen Duitsland te houden.

Hitler bezoekt een BMW-fabriek op deze ongedateerde foto.

‘Onlosmakelijk met elkaar verbonden’

Een voorbeeld van gebrek aan historische transparantie is een tak van de Quandt-familie die eigenaar is van BMW.

Tijdens de oorlog zetten industrieel Günther Quandt en zijn zoon Herbert dwang- en dwangarbeiders in in veel van hun wapen- en batterijfabrieken. Onder hun leiding werden honderden dwangarbeiders en slavenarbeiders doodgewerkt, waarbij een geleerde schatte dat de familie bijna 60.000 dwangarbeiders en slavenarbeiders in hun fabrieken had ingezet.

Als erfgenaam van de dynastie stond Herbert niet terecht voor zijn oorlogsmisdaden en ging hij in 1959 door met het ‘redden’ van BMW van het faillissement. De website voor de stichting die in zijn naam werd opgericht, vermeldt Quandts heroïsche heropleving van BMW; er is echter niets over de oorlogsactiviteiten van Herbert.

“BMW handhaaft deze stichting in naam van hun redder, maar geeft niet toe dat hij een subconcentratiekamp in het door de nazi’s bezette Polen heeft gepland, gebouwd en ontmanteld.” Naast hun slavenarbeidsimperium verwierven de Quandts verschillende bedrijven die waren gestolen van Joden.

In 2011 bracht de familie Quandt een studie van 1200 pagina’s uit over de oorlogsactiviteiten van de dynastie. Het rapport concludeerde dat “de Quandts onlosmakelijk verbonden waren met de misdaden van de nazi’s”, maar op het terrein is er niets veranderd met betrekking tot historische transparantie, zei de Jong.

Het befaamde kledingmerk ‘Hugo Boss’ ontwierp en produceerde de uniformen van Himmler en Hitler, die van de SS en ook die van de nazi-jeugd [beeldbron: 2ANews.It]

‘Hun nazi-dader patriarchen’

Niet elk bedrijf met nazi-banden probeert zijn verleden te verdoezelen, zegt De Jong. De auteur wees verzekeringsgigant Allianz aan als “transparant over het verzekeren van concentratiekampen en het weigeren om polissen uit te betalen aan Joodse polishouders, evenals hun onteigening van Joodse bedrijven”, zei hij.

“Allianz doet vandaag transparant werk ”, zei de Jong, in tegenstelling tot “merken als BMW en Porsche. Het geld dat u aan hun producten uitgeeft, kan als dividend voor deze families eindigen en hen helpen om stichtingen en mediaprijzen in stand te houden in naam van hun patriarchen van de nazi-dader”, zei hij.

Volgens De Jong blijft het onderzoeken van het Derde Rijk-verleden van de Duitse bedrijfsdynastieën een “zeer gevoelig en geheim onderwerp”. Sommige obstakels bij het rapporteren over de families hebben te maken met de Duitse samenleving en cultuur, zei hij.

“Duitsland is nog steeds insulair en naar binnen gericht, ondanks het feit dat het politiek gezien het hart van het Europese project is”, zei de Jong. “In sommige opzichten is het nogal provinciaal.”

Als de zes families in ‘nazi-miljardairs’ hun verleden volledig willen goedmaken, ‘is het aan hen om, nadat de onderzoeken zijn gepubliceerd, de bevindingen op een transparante manier te laten zien’, zei de Jong.

Sinds ‘Nazi Miljardairs’ vorige maand in Duitsland werd gepubliceerd, is er geen reactie meer gekomen van de families en hun bedrijven, aldus de auteur.

“In Duitsland duurt het altijd wat langer om op te pikken”, aldus de Jong. “Het verbaast me niet dat er nog geen reactie is. Ik denk dat dat de kern van het boek is.”

Bronnen:

  • naar een artikel van Matt Lebovic “Nazi past of top German business families is ‘hiding in plain sight,’ says author” van 25 juni 2022 op de site van The Times of Israel
  • met dank aan Paul voor de hint

2 gedachtes over “Nazi-verleden van Duitse topfamilies ‘verbergt zich in het volle zicht’

  1. De auteur heeft heel goed werk gedaan..
    Het is goed dat de waarheid en de betrokkenheid van familes van vele grote ondernemingen in Duitsland met de SS en hun Nazi verleden aan het licht wordt gebracht.
    Wel verwonder ik me erover hoe weinig dat nog in Duitsland zelf en de EU openbaar is gemaakt.

    Like

  2. Het verleden van de Duitse Nazi millionairs en van de miljoenen Duitse Nazi’s blijft een publiek geheim…..want tenslotten “haben sie es nicht gewusst” en zijn we nu, anno 2022 bezig aan de volgende ronde met als hoofdprijs de Joodse staat Israel.

    Duitsland en Europa zijn nog nét zo Judofobisch als in 1933 want het DNA van de mens is niet te veranderen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.