De verdrijving van de Joden uit de moslimwereld 1920-1970

 Judea & Samaria 1948. Joden op de vlucht voor het Arabische geweld. Ca. 1 miljoen Joden, die tussen 1920 en 1970 gedwongen werden uit de Arabische landen weg te vluchten, werden nooit erkend als vluchtelingen door de wereldorganisaties en hebben nooit of te nimmer restitutie gehad voor hun verloren en/of door de Arabieren gestolen bezittingen, gronden en banktegoeden.

Elk jaar op 15 mei, herdenken de Palestijnen Nakbadag, de ‘catastrofe’ die hen overkwam door de oprichting van de staat Israël. Maar de Joden in de Arabische landen hadden ook te lijden onder een échte catastrofe en… het was vele malen erger.

  • Tussen 1920 en 1970 werden 900.000 Joden verdreven uit Arabische en andere Moslimlanden. De jaren ’40 waren een keerpunt in deze tragedie; van diegenen die werden verdreven trokken er 600.000 naar de nieuwe staat Israël en 300.000 naar Frankrijk en de Verenigde Staten. Vandaag vormen zij en hun nakomelingen de meerderheid van de Franse Joodse gemeenschap en een groot deel van de bevolking van Israël.
  • In de landen die de Joden verdreven, werd een combinatie van zes wettelijke, economische en politieke maatregelen ingesteld met het doel om de Joden te isoleren: denationalisatie; wettelijke dicriminatie; isolatie en sekwestratie; economische beroving; sociaal-economisch onderscheid; en pogrommen of gelijkaardige daden.
  •  Het is de gewoonte om te zeggen dat het Zionisme van deze ontwikkeling de oorzaak was. Wat er ook van zij, het antisemitisme in het gebied zou zich zelfs zonder de oprichting van de staat Israël blijven ontwikkelen hebben wegens het Arabisch-Islamitisch nationalisme dat in vreemdelingenhaat resulteerde.
  • Het feit dat deze gebeurtenissen zich voordeden heeft de campagne gediend om Israël te delegitimizeren heeft daarom voor het grootste deel dezelfde bevolking getroffen die onder deze onderdrukking gebukt ging. Het lot van de Palestijnse vluchtelingen, hun zelfverklaarde onschuld en de onrechtvaardigheid die zij ondergingen, vormen de belangrijkste brok van deze delegitimizering. De Joodse vluchtelingen hebben meer geleden dan de Palestijnse vluchtelingen en grotere plunderingen ondergaan. Nochtans werden zij staatsburgers in hun toevluchtslanden, vooral Israël en Frankrijk, terwijl de Palestijnen door de Arabische naties werden verbannen.

Tussen 1920 en 1970 werden 900.000 Joden verdreven uit Arabische en andere Moslimlanden: van Marokko tot Iran, vanuit Turkije tot Jemen, met inbegrip van plaatsen waar zij twintig eeuwen lang hadden geleefd. De jaren ’40 waren een keerpunt in deze tragedie; van de verdrevenen vestigden er zich 600.000 in de nieuwe staat Israël en 300.000 in Frankrijk en Canada. Vandaag, vormen zij en hun nakomelingen de meerderheid van de Franse Joodse gemeenschap en een groot deel van de bevolking van Israël.

Hoe moet deze exodus verklaard worden? Het is een blinde vlek in het eigentijdse politieke bewustzijn en het voorwerp van ontkenning. Er is zelfs geen uitdrukking om deze belangrijke gebeurtenis te benoemen. “De Vergeten Exodus” is de meest gebruikte term. Maar het maskeert in feite de aard en het effect van deze historische gebeurtenis.

“Vergeten” door wie, behoudens de ideologen? De “Exodus” is een geschikte beschrijving van de situatie maar niet van zijn oorzaken, die het bijvoeglijke naamwoord “vergeten” zelfs nog meer occult doen lijken. Voor zij die het ondergingen werd de uitwijzing helemaal niet vergeten. Verder is het ook een belangrijk historisch feit.

Dit is een belangrijk transnationaal fenomeen. De Joodse gemeenschappen werden verdreven in hun totaliteit of toch bijna. Gemeenschappen van enige betekenis blijven achter in Iran, Turkije, Marokko en Tunesië.

Alle landen die de Joden verdreven hebben, hebben één ding gemeenschappelijk: zij behoren tot de Islam (met inbegrip van Turkije en Iran die geen Arabische landen zijn). Nochtans, is het moeilijk om deze uittocht in zijn geheel te overzien. Die vond voor het grootste deel plaats in een tijdspanne van dertig jaren (1940-1970) en over een reusachtig geografisch gebied, van Marokko tot Iran, vanuit Turkije tot Jemen.

Lees hier verder het artikel van Shmuel Trigano (JCPA)

Bronnen:

  • naar een artikel van Shmuel Trigano “The Expulsion of the Jews from Muslim Countries, 1920-1970” van 4 november 2010 op de site van The Jewish Council for Public Affairs (JCPA)

2 gedachtes over “De verdrijving van de Joden uit de moslimwereld 1920-1970

  1. Joden zijn ‘gelukkig géén palestijnen maar weten hoe van citroenen Limoncello te maken.

    De verdrijving van de Joden uit de Arabische landen is een zegen gebleken voor de toekomst voor het Joodse volk & Israel!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.