Palestijnse politiek analist: de coördinatie tussen Hamas en Israël is nauwer dan ooit

In een artikel van 22 februari 2022 op de Palestijnse Amad-website ging journalist en politiek analist Ashraf Saleh in op de huidige betrekkingen tussen Hamas en Israël en stelde dat de coördinatie tussen hen nu nauwer is dan ooit.

Deze coördinatie, merkte hij op, is gebaseerd op het principe van ‘economie in ruil voor rust’, waarbij Israël de economie van Gaza versterkt onder het voorwendsel van humanitaire hulp, terwijl Hamas zwijgt, een regeling die beide partijen ten goede komt.

Ashraf Saleh

Saleh waarschuwde dat deze regeling gevaarlijk is omdat het de heerschappij van Hamas versterkt, de rol van de PA in Gaza elimineert, een volledige scheiding tussen de Westelijke Jordaanoever en Gaza creëert en de Palestijnse zaak reduceert tot een reeks economische eisen.

Tegelijkertijd merkte hij op dat deze regeling gemakkelijk kan mislukken en dat beide partijen daarom hun weddenschappen afdekken: Israël valt Hamas-doelen aan om te voorkomen dat het te veel militaire kracht krijgt, en Hamas behoudt zijn vermogen om ‘de vergelijkingen in de knipperen van een oog’, dat wil zeggen, om terug te keren naar het gebruik van geweld als de samenwerking met Israël in elkaar valt.

Het volgende zijn vertaalde fragmenten uit het artikel van Ashraf Saleh:

“Nadat Hamas zichzelf niet aan de wereld heeft kunnen verkopen als alternatief voor de PLO, die wordt gecontroleerd door een Fatah-meerderheid, probeert Hamas een nieuwe versie van de PLO te worden, en doet dat op zijn eigen unieke manier die heel slim lijkt, althans voor mij als waarnemer.

“De coördinatie tussen Hamas en Israël is [nu] nauwer dan ooit, en vormt een politieke regeling onder de noemer ‘[bevredigen] van humanitaire behoeften’ of ‘het doorbreken van de [Israëlische] belegering [van Gaza] .’

Als onderdeel van deze regeling is overeengekomen dat 30.000 Gazaanse arbeiders in Israël zullen worden toegelaten, van wie de meesten zullen werken in de nederzettingen en misschien zelfs in legerbases en miljoenen sjekels naar Gaza zullen brengen, en de eersten die hiervan profiteren zal Hamas zijn. Dit betekent het versterken van de heerschappij van Hamas in Gaza door te voorkomen dat de economie daar instort.

Dat wil zeggen, Hamas heeft geen reddingsregering nodig die naar Gaza zal komen in naam van een verzoening [met Fatah], dichter bij Ramallah komen om de externe hulp te krijgen die Gaza verdient, of om [de situatie te handhaven waarin] de rekeningen van Gaza worden betaald door de [PA]-regering onder [premier Muhammad] Shtayeh – wat, zoals Shtayeh opmerkt, de regering van alle Palestijnen.

Het geld dat naar Gaza zal stromen – of het nu dankzij de Gazanen is die in Israël werken, de Qatarese subsidies of talloze andere financiële [bronnen] en projecten – zal de [intra-Palestijnse] divisie vergroten en de heerschappij van Hamas versterken in Gaza.

‘”Israël weet heel goed dat de eisen van Hamas een zeehaven, een industriële zone en een elektriciteitscentrale [in Gaza], koffers met contant geld en het voorzien van banen [de Gazanen] omvatten. Het weet ook dat de strategie van Hamas een exacte replica is van dat van de PLO, namelijk onderhandelen met Israël over [de oprichting van een Palestijnse] staat aan de grenzen van 1967 met als hoofdstad Oost-Jeruzalem.

Hoewel Israël zich krachtig verzet tegen de tweestatenoplossing, voldoet het aan de kleine eisen van Hamas om het een staat te geven binnen de Gaza [Strip], en het bereidt ook [de grond voor] om de PLO te laten zoals het is, namelijk als [een entiteit met] een beperkte heerschappij en beperkte invloed over een gebied groter dan Gaza maar kleiner dan de [hele] Westelijke Jordaanoever.

Israël werkt dus voortdurend aan coördinatie met Hamas om de bestaande situatie in stand te houden. Dit is gevaarlijk, omdat het een volledige ontkoppeling tussen de Westelijke Jordaanoever en Gaza betekent, op een manier die de Palestijnse zaak vermindert en in niets verandert meer dan een weinig] economische eisen, vergezeld van een eindeloos streven naar een illusoir politiek proces dat al achterhaald is.

Economie in ruil voor rust

Volledige coördinatie tussen Hamas en Israël is wat men zou kunnen noemen ‘economie [in ruil voor] rust’ en bevredigt alle partijen die bij deze coördinatie betrokken zijn – want Israël, Hamas, Qatar en Egypte [allen] begrijpen dat als de PA, die de iemand die Gaza financiert, daar alles mag runnen, zal een bedrag van 10 miljard dollar nodig hebben, volgens ‘deskundige economen’, zoals ‘Azzam Al-Ahmad, [een lid van de Palestijnse Wetgevende Raad en van het Centraal Comité van Fatah] , heeft gezegd, en dat is onmogelijk, gezien de financiële crisis die de PA treft.

“Egypte gaat natuurlijk met deze realiteit om in de context van de verdediging van zijn nationale veiligheid, waar de veiligheid van Gaza een onderdeel van is. Ook Qatar gaat met deze realiteit om en gebruikt Gaza om in het Arabische en internationale plaatje te blijven. Maar… als de wens voor een regeling [tussen Hamas en Israël] werkelijkheid wordt, kan deze regeling [uiteindelijk] een permanent vredesakkoord worden.

Vooral als de zaken zo ver gaan dat er een zeehaven, een industriële zone en een elektriciteitscentrale, het vergroten van het aantal vergunningen [voor Gazanen om in Israël te werken] en het openen van de poorten voor jonge Gazanen om te emigreren [vanuit Gaza] – want deze componenten worden beschouwd als [gelijk aan] een vredesakkoord tussen Hamas en Israël.

‘Wat gebeurt er als de coördinatie tussen Hamas en Israël mislukt?

‘Er zijn twee manieren waarop deze coördinatie kan mislukken: de ene [is het scenario waarbij] de PA [doorgaat] met het betalen van de rekeningen van Gaza, de verzoening [tussen Hamas en Farah] slaagt en de PA haar partnerschap met Hamas hervat bij het [beheer] van de middelen van Gaza en beslissingen nemen over Gaza.

Het andere is [het scenario waarbij] de Gazaanse facties zich tegen deze coördinatie uitspreken omdat ze ontevreden zijn over de prestaties van Hamas, maar toch gedwongen zijn hun banden met Hamas te behouden om gewapende botsingen te voorkomen die de Palestijnse arena nog verder zullen compliceren.

De eerste tekenen van een dergelijke opstand zijn al duidelijk in verklaringen van de [Palestijnse] Islamitische Jihad [PIJ], de sterkste [Gazaanse] beweging na Hamas in termen van zijn militaire macht. De PIJ heeft herhaaldelijk verklaard tegen de regeling tussen Hamas en Israël te zijn, met name de afgifte van de [werk]vergunningen…

‘Hamas en Israël weten dat deze regeling kan mislukken om de redenen die ik hierboven heb genoemd, en daarom vertrouwt Hamas op alternatieven en op het veranderen van de vergelijkingen in een oogwenk. Israël vertrouwt [van zijn kant] op coördinatie met Hamas terwijl het ook Hamas [doelen] aanvalt om te voorkomen dat zijn militaire macht groeit.

Het laat bijvoorbeeld geld naar Gaza stromen, maar valt tegelijkertijd tunnels, wapendepots en fabrieken aan, evenals Hamas-agenten. Het beeld is erg ingewikkeld voor degenen die niet bedreven zijn in het lezen, volgen en diepgaand begrijpen van de structuur van elke kant.’

Bronnen:

  • naar een artikelPalestinian Political Analyst: The Coordination Between Hamas And Israel Is Closer Than Ever” van 17 maart 2022 op de site van The Middle East Media Research Institute (MEMRI)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.