Rusland gebruikt zijn Syrische draaiboek om Oekraïne de nek om te wringen

Syrische studenten zwaaien met Syrische, Russische en Palestijnse vlaggen onder een reclamebord met het portret van de Russische president Vladimir Poetin tijdens een demonstratie ter ondersteuning van Rusland, na de Russische invasie van Oekraïne, op de campus van de universiteit van Aleppo in de Syrische stad op 10 maart 2022 (Foto door AFP)

Het slachtoffer de schuld geven is een verhaal waar Rusland erg goed in is en al goed wordt gebruikt in andere conflicten – Rusland gebruikte het Syrische conflict* als een praktijk voor Oekraïne.

Rusland lijkt zijn Syrische draaiboek te gebruiken voor een meedogenloze oorlog in Oekraïne.

  • Op 15 maart 2022 is Syrië zijn 12de oorlogsjaar ingegaan. Deze ‘never ending war‘ heeft tot nog toe aan 500.000 tot 610.000 mensen het leven gekost volgens de Syrische mensenrechten organisatie SOHR. Naar schatting zijn er momenteel 6,7 miljoen ontheemden en 6,6 miljoen vluchtelingen (maart 2021) die over de hele wereld, in het bijzonder Europa, zijn uitgezwermd.

Moskou begon de oorlog met nauwkeurige aanvallen op Oekraïne en hoopte zijn verdediging te overweldigen met een verrassingsaanval. Hoewel Oekraïne ruimschoots gewaarschuwd was, bereikte Rusland het verrassingselement en leek het door te racen naar de hoofdstad Kiev. Het harde Oekraïense verzet vertraagde het Russische leger echter, zodat het zijn toevlucht begon te nemen tot het aanvallen van burgers.

Het lijkt er nu op dat Ruslands systematische aanvallen op steden, zoals Charkov (Kharkiv) en nu Marioepol, deel uitmaakt van het spelplan dat Rusland in Syrië heeft ontwikkeld.

Het jaagt burgers uit om te vluchten en voert vervolgens korte termijn ‘staakt-het-vuren’ uit om de burgers naar ‘corridors’ te leiden. Het idee is om steden samen te persen en de agressor een kans te geven om zich op burgers te richten.

De aanval op ziekenhuizen maakt deel uit van deze Syrische methode. Rusland scherpte dit soort aanvallen aan toen het het regime van Assad steunde. Omdat Moskou straffeloos Syrië kon bombarderen en aan te vallen, gelooft het dat niemand het in Oekraïne zal kunnen stoppen.

Rusland heeft hard gewerkt om de VN-instellingen te domineren en te infiltreren om zich te wapenen tegen elke kritiek van de mensenrechtenraad of andere instellingen. Zo nemen Rusland en China vaak internationale organisaties over en gebruiken ze om hun vrienden te beschermen.

Net als andere autoritaire regimes speelt Rusland een buitensporige rol bij de VN. Buiten de invloed van de VN gelooft Moskou dat hoewel de westerse media verhalen zullen schrijven, zolang Rusland miljoenen mensen uit hun huizen verdrijft, het in Oekraïne zal hebben ‘gewonnen’.

Zelfs als het nu instemt met een staakt-het-vuren, heeft Rusland al een deel van Oekraïne verwoest en enorme schade aangericht. Het doel van Moskou is om van Oekraïne een nabije buitenland te maken, een verwoest en zwak grensgebied dat kan worden gebruikt als buffer met het Westen.

Na het te hebben vernietigd, kan Moskou de overwinning uitroepen omdat Rusland zelf geen schade heeft geleden, aangezien alle gevechten in Oekraïne plaatsvinden. Russische propaganda promoot dit verhaal zelfs op sociale media, met het argument dat Oekraïne zichzelf schade berokkent door zich te verzetten.

Dit heet het slachtoffer de schuld geven, een verhaal waar Rusland erg goed in is geweest, en het in andere conflicten aanscherpt.

Rusland gebruikte het Syrische conflict als praktijk voor Oekraïne. Het scherpte zijn propaganda-mediamachine aan en werkte eraan om zijn idee naar het buitenland te duwen, waar die door sommigen aan extreemrechtse en extreemlinkse zijde in het Westen wordt gecultiveerd.

Rusland weet dat als het op desinformatie aankomt, je geen 90% van de media hoeft te domineren, je hebt maar een paar ‘alternatieve’ stemmen nodig die rare samenzweringen kunnen presenteren, en dan wordt de desinformatie witgewassen als zijnde op zijn minst plausibel of als ‘kritische gedachte’.

Dus het Kremlin en zijn aanstichters zullen theorieën over de aanval op Marioepol pushen om het te presenteren als een ‘inside job’ of de wateren van feitelijke berichtgeving vertroebelen. Zo werken complotten ook in andere contexten, zoals over 9/11.

Een deel van het Russische speelboek dat uit zijn rol in Syrië is overgenomen, is het verspreiden van verhalen over ‘valse vlag’-aanvallen en proberen te beweren dat zijn vijanden chemische wapens zouden kunnen gebruiken in dergelijke vals gerapporteerde scenario’s.

Dit heeft wenkbrauwen doen fronsen en in het Westen de bezorgdheid gewekt dat het Kremlin dit soort wapens mogelijk zou kunnen gebruiken.

Het lijkt erop dat de tragedie van Syrië de weg heeft vrijgemaakt voor de brute invasie van Rusland in Oekraïne. Of Rusland blijft slagen in deze oorlogsmethode en straffeloosheid geniet, is een vraag voor de internationale gemeenschap.

Bronnen:

  • naar een artikel van Seth J. Frantzman “Hospitals, ‘false flags’ and chemical weapons: Russia uses its Syria playbook – analysis” van 12 maart 2022 op de site van The Jerusalem Post

Een gedachte over “Rusland gebruikt zijn Syrische draaiboek om Oekraïne de nek om te wringen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.