Jack Engelhard over Rusland-Oekraïne: Uiteindelijk ben ik het met niemand eens

Boekarest, Roemenië, 4 april 2008. President Poetin maakt zijn beklag dat de NAVO geen rekening houdt met de legitieme veiligheidszorgen van Rusland en uitte zijn kritiek op een gepland raketafweersysteem voor Europa, dat moet worden gevestigd in Tsjechië en Polen. Tevens beslist NAVO in Boekarest dat Georgië en Oekraïne mogen toetreden…

Ze vertellen me dat Poetin geen schurk is. Ze zeggen me dat Zelensky een goede vent is. En toen hebben de Russen en de Oekraïners allebei Joden vermoord.
(Jack Engelhard)

Ik had niet gedacht dat dit verhaal twee kanten zou hebben… Rusland versus Oekraïne. Ik denk dat dat komt door mijn Amerikaanse opvoeding…weet je…goede jongens, slechteriken… cowboys versus Indiërs. De cowboys waren de goeden… totdat het tegenovergestelde bleek.

Duizend geschiedenisboeken moesten herschreven worden. Filmscripts moesten worden herzien. Niemand kent de toekomst en het verleden blijft veranderen.

Hangt ervan af met wie je praat, maar de mensen die tegen me praten, zeggen me dat ik ongelijk heb omdat ik de Oekraïners toejuich in hun conflict met Rusland. Degenen die mijn mening delen… ik kan je niet horen!

Weet ik het niet? Ja, ik weet dat de Oekraïners historisch antisemitisch zijn. Ik weet wat ze deden voor, tijdens en na de Tweede Wereldoorlog.

Dus wat moet ik doen met die beelden waarop kinderen te zien zijn die hun poppen en speelgoed vastgrijpen terwijl hun kleine beentjes proberen bij te houden met hun moeders die naar Polen vluchten?

Dat doet me aan mij denken. Moet ik niets voelen… en Polen, wil je over Polen praten? Ik weet van Polen, en Letland, en Hongarije, en Litouwen, laat staan ​​Duitsland, en al die anderen die een hand hadden in de Holocaust, en die bereidwillig en enthousiast meewerkten als het om de Joden ging.

Vaak genoeg mijn familie, en de jouwe ook. Ik weet hoe het is om een ​​vluchteling te zijn. Ik heb de geschiedenisboeken niet nodig. Ik heb een of twee van die geschiedenisboeken geschreven.

Maar ik ben altijd bereid om te leven en te leren, vooral van mensen die zoveel wijzer zijn dan ik, en die me daarom zo snel corrigeren.

Deze vertellen me dat president Zelensky geen held is. Zo ja, dan moet ik meer weten. Hij had moeten capituleren, zeggen ze, en zo zijn volk de pijn moeten besparen. Hij had moeten vluchten, net als die president van Afghanistan die wist wanneer zijn tijd om was.

Waar ik vandaan kom, heet dat kip. Goed genoeg, denk ik, als je koning Salomo op zijn woord gelooft… beter een levende hond dan een dode leeuw. Dat is nog steeds geel.

Poetin is geen schurk, zeggen ze me. Ik luister. Toevallig weet ik wel dat Poetin een vriend van de Joden is. Hij heeft antisemitisme in heel Rusland verboden. Ik heb er met dankbaarheid over geschreven.

Hij huilde bitter bij de begrafenis van zijn joodse judomeester. Hij heeft misschien zelfs Krav Maga geleerd van de bedenker van het systeem, Imi Lichtenfeld, die ik in Netanya heb ontmoet voor mijn zwarte band en voor mijn boek waarin Imi en Krav Maga zijn opgenomen.

Dus ja, hij heeft zijn goede kant, en zo veel van onze literaire cultuur is Russisch… denk aan Boris Pasternak, Isaac Babel, Tolstoj!

Als je Tolstoj leest, weet je dat de Russische upper class westwaarts denkt en zich voordoet als Frans. De Russen, onder de Sovjets, bevrijdden Auschwitz, en gaven ook vormen van gelijkheid aan de Joden, en vermoordden ook de Joden. Zie “Nacht van de vermoorde dichters” … en artsen … en anderen.

Terug bij de krant Philly spuugde de Russische man naast me elke keer dat hij langs me liep en zei: “Yid.” Dus Russisch antisemitisme is ook geen geheim. We hebben het over Europa, weet je nog? Op een dag Beethoven; volgende dag, Hitler.

Eerlijk gezegd denk ik niet dat er veel veranderd is. Als ze de kans kregen, zouden ze het zo weer doen. Er zou alleen Israël zijn om hen te stoppen. De Verenigde Staten zouden niet helpen. Kijk hoe hulpeloos we zelfs nu nog zijn; een leeuw die alleen maar kan brullen.

Omdat we niet verstrikt kunnen raken in iets dat kan leiden tot bommen weg en zoals voorspeld , zijn we al op een nucleaire stare-down. Hoe dan ook, ik sta nog steeds open voor beide kanten van het argument. 

Ondertussen heb ik nog steeds pijn voor al die kinderen. Dit hoefde niet te gebeuren.

Bronnen:

  • naar een artikel van Jack Engelhard “Finally, I disagree with everybody” van 7 maart 2022 op de site van Israel National News (INN)
  • met dank aan Tiki S. voor de hint

Een gedachte over “Jack Engelhard over Rusland-Oekraïne: Uiteindelijk ben ik het met niemand eens

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.