Opkomen voor Israël: van de Dreyfus Affaire tot Amnesty International

J’Accuse…! , meer dan 100 jaar geleden geschreven tijdens de Dreyfus-affaire, zou heel goed in 2022 kunnen zijn gepubliceerd, net opnieuw verpakt als de ongegronde aanval van Amnesty International op de staat Israël.

Terwijl een eeuw geleden Alfred Dreyfuss door de Franse regering tot zondebok werd gemaakt omdat hij een Jood was, wordt de staat Israël vandaag tot zondebok gemaakt door Amnesty International, omdat het de Jood onder de naties is.

Al millennia lang is het Joodse volk uitgekozen, aangevallen en veroordeeld om geen andere reden dan om wie we zijn. Wijlen de Britse opperrabbijn Lord Jonathan Sacks, die antisemitisme omschreef als een ‘muterend virus’, merkte op dat “in de middeleeuwen joden werden vervolgd vanwege hun religie; in de 19e en 20e eeuw werden ze beschimpt vanwege hun ras. Tegenwoordig worden Joden aangevallen vanwege het bestaan ​​van hun natiestaat, Israël.

Sacks concludeerde dat antisemitisme “verschillende vormen aanneemt, maar het blijft hetzelfde: de opvatting dat joden geen bestaansrecht hebben als vrije en gelijke mensen.”

Het jaar 2022 kan net zo goed 1894 zijn, en men zou kunnen vragen of er veel is veranderd sinds de Dreyfus-affaire.

Het meest recente spraakmakende voorbeeld komt met dank aan organisaties als Human Rights Watch en Amnesty International, die onlangs een 280 pagina’s tellende tirade uitbracht waarin Israël wordt gedemoniseerd als een “apartheidsstaat” en oproept tot de ontmanteling van de Joodse staat.

Eens bastions die de weerlozen verdedigden, hebben deze organisaties het vertrouwen genomen dat hen door miljoenen over de hele wereld is geschonken en hebben het weggegooid om spreekbuis te worden van de ‘lawfare’-campagne tegen de enige Joodse staat.

Telkens wanneer hun zogenaamde rapporten worden gepubliceerd, ontkrachten grondig onderzochte artikelen hun valse en kwaadaardige beweringen. Toch blijven ze ermee wegkomen. Ondanks hun ongegronde aantijgingen, worden NGO’s zoals Amnesty omarmd door zoveel anderen die zich aansluiten bij de poging om Israël te delegitimeren. Waar is de moderne Émile Zola om ” J’Accuse ” uit te roepen?

Het antwoord is misschien eenvoudiger dan we denken. We moeten naar binnen kijken. We moeten het advies van de grote wijze, Hillel, opvolgen en ons afvragen: “Als het niet voor mezelf is, wie zal er dan voor mij zijn?”

De beste manier om antisemitisme echt tegen te gaan, is door in het duister te kijken en te verklaren: “Ik zie je en ik ben niet bang.” Ja, dit is een ontmoedigende taak, vooral met de recente explosieve toename van het wereldwijde antisemitische geweld. Maar als we toestaan ​​dat degenen die ons angst aanjagen en ons het zwijgen opleggen, slagen, als we er niet in slagen voor onszelf en de Joodse staat op te komen, dan hebben ze echt gewonnen.

Maar wat kan er anders worden gedaan dan alleen J’Accuse te schreeuwen? Welke praktische stappen kunnen joden, pro-Israëlische activisten of iedereen die vecht voor waarheid en fatsoen nemen?

De eerste en belangrijkste stap is om degenen die leugens verspreiden op te roepen en de vlammen van haat aan te wakkeren. Gebruik je stem. Ga er niet vanuit dat een verhaal op Instagram een ​​feit is. Altijd onderzoek, factcheck en maak uw eigen geïnformeerde mening. Creëer bondgenoten in deze strijd. Leer van experts en organisaties in de frontlinie. Het belangrijkste is dat u trots en onbeschaamd bent in uw joodse en zionistische identiteit.

We zijn een generatie met talloze tools tot onze beschikking; we hebben alleen de wilskracht, kennis en vaardigheden nodig om ze te gebruiken. Hoe meer we leren en echt begrijpen, hoe beter we ons kunnen verdedigen voor Israël. We mogen nooit bang zijn voor het debat of om meer te leren om van ons betere pleitbezorgers te maken.

Dit alles wil natuurlijk niet zeggen dat iedereen het onwrikbaar eens moet zijn met elk Israëlisch beleid; verre van. Dat gezegd hebbende, als je oproept tot de vernietiging van Israël, het Joodse volk hun fundamentele recht op zelfbeschikking ontzegt of antisemitische stijlfiguren en leugens bestendigt, zoals Amnesty heeft gedaan, is de antisemitische lijn in het zand goed en echt gekruist.

Aanvallen zoals deze moeten worden aangepakt, ongeacht waar ze zich voordoen, op de campus, online of binnen grote organisaties door gekozen functionarissen. We moeten laten zien dat, hoewel we openstaan ​​voor discussie, we onszelf of de staat Israël niet zullen laten belasteren – dat we niet langer werkeloos zullen toekijken tegenover haat en antisemitisme, welke vorm ze ook aannemen.

We hebben een verplichting en een verantwoordelijkheid, niet alleen jegens de generaties die ons zijn voorgegaan – degenen die door de hel op aarde zijn gegaan, maar de droom van de wederopbouw van onze natiestaat in ons voorouderlijk thuisland nooit hebben opgegeven – maar ook aan toekomstige generaties, ook.

We kunnen niet blijven toelaten dat de flagrante leugens en haat van groepen als Amnesty onbeantwoord blijven. Israël en het Joodse volk zijn hier om te blijven. We vechten tegen een meedogenloze vijand die al millennia standhoudt. Maar zelfs het kleinste licht kan de duisternis verdrijven. En ieder van ons moet op zijn eigen manier dat licht zijn.

Bronnen:

  • naar een artikel van Asher Stern “Israel advocacy, from Dreyfus to Amnesty” van 15 februari 2022 op de site van The Jewish News Syndicate (JNS)
  • met dank aan Tiki S. voor de hint

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.