Palestijnen moeten hun rechten opeisen door Jordanië over te nemen

De ‘Palestijnen’ hebben al een staat: Jordanië

Er verandert wat in Jordanië. Welke rol zullen de Palestijnen daarin spelen? En ook: wil je graag weten hoe het zit met de mensenrechten in om het even welk land in eender welk werelddeel van de wereld?

Vraag het dan eerst aan de locale natuurlijke meerderheid van dat land: de VROUWEN. Zij zijn de spiegel van de samenleving en de barometer van elke beschaving die zich graag dat etiket opspeldt maar het zelden verdient. 

Ted Belman, uitgever van Israpundit en een voormalige advocaat die in Jeruzalem woont, brengt het verhaal van Enass Musallam, een actieve Palestijnse studente en blogster in Jordanië.

Palestijnen moeten hun rechten opeisen door Jordanië over te nemen

De 21-jarige Palestijns-Jordaanse blogster Enass Musallam werd in de buurt van Darat Al Funun in de chique wijk Amman rond 19.00 uur met een mes in de buik gestoken. De dader schreeuwde: ‘Volgende keer vermoord ik je!” als ze niet stopte met bloggen over politieke hervormingen in Jordanië

Enass Musallam is, of was, een typische studente zoals men die in om het even welk land, op om het even welke campus zou kunnen vinden, studerend om zichzelf op te leiden zodat zij een beter leven zou kunnen leiden.

Maar zij is meer dan vele andere studenten. Zij is idealistisch, principe bewust en moedig. Zij vecht voor de zaak van de rechten van de mens, voor vrijheid, gelijkheid en menselijke waardigheid. Zij vecht ook voor sociale rechtvaardigheid.

Maar zij verschilde van de meeste dergelijke studenten op westerse campussen in zoverre dat zij vocht voor dergelijke rechten in Jordanië, dat geen vrije meningsuiting toelaat, wanneer uw slingers en pijlen worden gericht op het heersende regime.

Telkens wanneer zij dat deed, zette zij haar leven op het spel. Zij vecht voor haar eigen volk, de Palestijnen die in Jordanië leven. Zij worden de basisrechten van de mens ontzegd, met inbegrip van burgerschap, gelijkheid, stemrecht en vrije meningsuiting. Zij worden ook gediscrimineerd en het leven zuur gemaakt door Koning Abdullah van Jordanië.

Het vergt moed om de Koning of zijn regime te bekritiseren. Ik beschreef hun levensomstandigheden en mishandeling in een artikel getiteld “The Poor Palestinians” (De arme Palestijnen). Haar meest recente “verontwaardiging” gold Prins Hassan voor “het onderschatten van het verstand en de capaciteiten van het Jordaanse volk”. Wat een misdaad; hoe durft zij dat te zeggen?

Met als resultaat dat ze werd aangevallen en verscheidene messteken kreeg in haar maag, die maar net haar lever misten. Gelukkig is ze weer aan de beterhand. Maar dat was niet eens de meest onvriendelijke steek die ze kreeg. Haar eer en die van haar familie werden besmeurd door de regering die een openbare verklaring uitbracht met het advies: “Dit meisje is betrokken geweest in een liefdesaffaire met een voormalige vrijer die wraak op haar wilde nemen toen ze een einde maakte aan de relatie.”

Haar familie ontkent zij ooit een affaire heeft gehad en benadrukt dat de aanval op Enass politiek gemotiveerd was. Zij hebben recent aangekondigd dat zij de Afdeling van de Openbare Veiligheid (PSD) vervolgen voor laster. In de Palestijnse cultuur betekent een dergelijke beschuldiging hetzelfde als het ultieme doodvonnis.

Het betekent dat het meisje voortaan een slechte reputatie geniet bij de Palestijnen die dit zonder meer aanvaarden als een voldongen feit. Het suggereert dat haar familie van lage komaf is en slecht gemanierd. Met andere woorden, het Jordaanse regime heeft hiermee het onaantastbare aangevallen bij de Palestijnen: hun eer.

Vele Israëliërs hebben me gevraagd waarom ik zo veel sympathie voor haar toonde, terwijl de Palestijnen helemaal geen sympathie koesterden voor de vijf leden van de familie Fogel waarvan de ouders, twee kinderen en één baby in 2011 in hun huis in Itamar brutaal werden neergestoken door twee Palestijnen. In feite werden deze moordenaars gevierd door de Palestijnen in het algemeen en de door de Palestijnse Autoriteit in het bijzonder.

Ik heb zodoende geen probleem omdat Enass de antithese vertegenwoordigde van wat deze moordenaars vertegenwoordigen. Zij vertegenwoordigt hoop voor de toekomst en voor verzoening tussen Joden en Arabieren. Aangezien ik absoluut geen vertrouwen heb dat de Palestijnse Autoriteit en Israël een vredesakkoord zullen bereiken, moet ik naar een alternatief paradigma uitkijken om een einde aan het conflict te maken.

Ik zou eraan kunnen toevoegen dat de Palestijnen die, hetzij in Judea of Samaria of in Jordanië leven, eveneens niet het minste vertrouwen hebben dat er ooit een vredesovereenkomst zal komen, laat staan dat de Palestijnen recht zouden krijgen om terug te keren. Volgens een telexbericht van de Amerikaanse ambassade dat door Wikileaks werd geopenbaard, leven de Palestijnen in Jordanië in de vaste overtuiging dat zij niet zullen “terugkeren naar Palestina”.

Op 9 februari 2016 inspecteerde ex-premier Netanyahu de nieuwe 5 meter hoge grensafsluiting (in feite een stevig hekken) tussen Israël en Jordanië die noodzakelijk bleek ondanks het feit dat Israël op 26 oktober 1994 een vredesverdrag ondertekende met Jordanië. Maar met een document houd je natuurlijk nog geen terroristen tegen [beeldbron: The Daily Sunset]

De Jordaanse Optie
Het paradigma waarnaar beide partijen zouden moeten kijken is waar de Jordaanse Palestijnen het koninkrijk Jordanië overnemen en alle Palestijnen uitnodigen om in Jordanië te komen leven en de rechten en de vrijheden ontvangen waarvoor Enass heeft gevochten.

De Palestijnse schrijver en academicus Mudar Zahran maakt plannen voor een dergelijke toekomst. Als deel van zijn visie, zou het Palestijnse Jordanië sterke economische banden hebben met Israël en willen zien dat Israël haar olie, schalie- en uraniumvoorraden ontwikkelen, het land te voorzien van het hoogstnoodzakelijke water via de ontziltingsvooruitgang die Israël maakte en de bouw van alternatieve energiebronnen zoals bv. het laten draaien van landbouwbedrijven op wind- en zonne-energie.

Het zou zelfs mogelijk kunnen zijn om een oliepijpleiding aan te leggen vanuit Saoedi-Arabië via Jordanië naar Haifa waarbij iedereen voordeel zou halen. Verder voorziet dit plan om miljoenen Jordaanse vluchtelingen van over het hele Midden-Oosten zich zouden vestigen in Jordanië. Dit zou een enorme investering van Israël en het Westen vergen, waardoor de economie voor alle inwoners een hoge vlucht zou nemen, zowel voor alle oude en nieuwe inwoners. Een win-win situatie voor allen.

Dus, hoe liggen de kansen van een mogelijke machtsovername [van Jordanië] door de Jordaanse Palestijnen, gezien het feit dat koning Abdullah, de Bedoeïenen, de Moslim Broederschap en de Israëlische regering allen tegen hen zijn en alle kanonnen in handen hebben?

De verandering zal in Jordanië zélf plaatsvinden ongeacht of al deze groepen dat graag of niet graag zullen hebben. De Palestijnen vertegenwoordigen ongeveer 75 percent van de bevolking en zijn zeer boos en verbitterd omwille van het brutaal neersteken van Enass Musallam en de flagrante poging om haar eer en zodoende de eer van àlle Palestijnen te besmeuren. Zij haten de koning en de Moslim Broederschap. Zij worden onderdrukt en gediscrimineerd.

Binnen enkele maanden zullen zij de straten opkomen in de wetenschap dat een bloedbad zal volgen. Zij hopen dat de Palestijnse vluchtelingen in Syrië en Libanon, die beiden gewapend zijn, hen ter hulp zullen snellen. Israël kan zowel winnen of verliezen bij de uitkomst van de opstand in Syrië en de aanstaande opstand in Jordanië. Maar toch besliste Israël om deze ronde aan zich voorbij te laten gaan, eerder dan te werken aan het gewenste resultaat. Wie let er intussen op de winkel?

Bronnen:

  • naar een artikel van Ted Belman “Palestinians should demand their rights by taking over Jordan” van 29 februari 2012 op de site van Ruthfully Yours
  • met dank aan Tiki S. voor de hint

Een gedachte over “Palestijnen moeten hun rechten opeisen door Jordanië over te nemen

  1. Helemaal mee eens.

    De échte 2-statenoplossing ligt voor het oprapen als de luxe koning van Jordanie/palestina eindelijk terzijde zal word geschoven.

    Hij en zijn kunstmatig koninkrijk zijn een deel van het probleem.

    Men wil een te grote groep Arabieren in een te klein stuk land persen terwijl ze een héél land met véél Lebensraum tot hun beschikking hebben.

    Dit is vragen om problemen en een scenario voor toekomstige oorlogen.

    Israel & Palestina (Jordanie) met grenscorrecties zodat de grote groepen Arabieren geïntegreerd kunnen worden. De palestijnse hoofdstad is dan Amman of Ramallah, mogen ze hélemaal zelf uitzoeken……., maar Jeruzalem is het niet!!

    Als de Internationale Gemeenschap haar Jodenhaat & navelstaren terzijde kan leggen, haar fouten kan toegeven en dan werken aan een échte constructieve oplossing…….dan is het een WinWin voor de héle regio en de wereld.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.