De leugen van de ‘Gaza-blokkade’

De huidige Egyptische muur met Gaza op 10 maart 2020 die in 2015 werd opgetrokken. De veiligheidszone werd uitgebreid naar 1000 meter, wachtposten, uitkijktorens, camera’s, loopgraven en wegen gebouwd om dezelfde redenen als Israël: de terreur die dreigt vanuit de Gazastrook buiten de deur houden [beeldbron: A-A] 

“De zeeblokkade als een afzonderlijke wettelijke maatregel werd in de eerste plaats opgelegd om Israël een juridisch solide basis te geven om controle uit te oefenen over schepen die Gaza proberen te bereiken met wapens en aanverwante goederen”
(Sir Geoffrey Palmer, rapport VN Commissie over incident van 31 mei 2010)

De VN, de Palestijnse Autoriteit en anderen zijn blijkbaar toegewijde discipelen van Mark Twain, die naar verluidt ooit grapte: “Laat de waarheid nooit een goed verhaal in de weg staan.”

In een letterlijk oneindige lijst van publicaties staan ​​de Verenigde Naties erop te verwijzen naar de ogenschijnlijke Israëlische “blokkade van Gaza”. Op basis van deze VN-verklaringen verfraaien anderen de misvatting verder door te beweren dat “Gaza de grootste gevangenis ter wereld is”. Beide beschrijvingen worden gebruikt als een middel om Israël aan te vallen en de Gazanen af ​​te schilderen als gevangen slachtoffers van het Israëlische beleid.

De VN-retoriek wordt vervolgens nagebootst door het leiderschap van de Palestijnse Autoriteit. Toen hij bijvoorbeeld het Ad-Hoc Verbindingscomité toesprak om de internationale gemeenschap om donaties te vragen, sprak PA-premier Muhammad Shtayyeh over de noodzaak om een ​​einde te maken aan de “harde belegering van Gaza”. 

Wat de opmerking van Twain zo relevant maakt, is het feit dat statistieken die door niemand minder dan de VN zelf zijn gepubliceerd, hun eigen bewering weerleggen.

Grensovergang van Salah Al-Din aan de grens van Gaza met Egypte enkel bestemd voor goederentransport in en uit Egypte

Gaza, gelegen tussen Israël, Egypte en de Middellandse Zee, heeft één belangrijke grensovergang met Egypte, namelijk de Rafah-oversteekplaats, en één secundaire grensovergang – Salah Al-Din-oversteekplaats. Zowel mensen als goederen passeren de Rafah-oversteek, terwijl de Salah Al-Din-oversteek beperkt is tot de overdracht van brandstoffen en goederen. 

Gaza heeft ook twee grensovergangen met Israël, de grensovergangen Erez en Kerem Shalom. Terwijl de Erez-oversteekplaats wordt gebruikt voor mensen om Israël binnen te komen, wordt de Kerem Shalom-oversteekplaats gebruikt voor het overbrengen van goederen/brandstof/en andere dingen:

Ondanks de beweringen van de VN en PA PM Shtayyeh, waren er volgens de website van het Bureau van de Verenigde Naties voor de Coördinatie van Humanitaire Zaken in het zogenaamde “bezette Palestijnse grondgebied” (OCHAoPt), alleen al in 2021 358.366 uitgangen en binnenkomsten Gaza binnen . Deze cijfers hebben alleen betrekking op het verkeer van personen en komen bovenop het verkeer van goederen en brandstoffen.

Uit de VN-cijfers blijkt dat de bewegingen in 2021 100.246 uitgangen en 80.684 ingangen omvatten via de grensovergang bij Rafah tussen Gaza en Egypte en 90.421 uitgangen en 87.015 binnenkomsten via de Erez-overgang tussen Gaza en Israël.

In 2019 waren er ongeveer 522.000 uitgangen en binnenkomsten in Gaza (140.000 uitgangen en binnenkomsten in Gaza via Rafah en ongeveer 382.000 uitgangen en binnenkomsten in Gaza via de Erez-oversteekplaats).

Zelfs in door Corona getroffen 2020, toen het reizen wereldwijd werd beperkt, waren er nog steeds ongeveer 173.000 uitgangen en ingangen in Gaza (50.000 uitgangen en ingangen via Rafah en ongeveer 123.000 uitgangen en ingangen via de Erez-overgang).

Het verkeer van mensen van en naar Gaza via de Rafah- en Erez-overgangen staat los van het verkeer van goederen en brandstoffen die Gaza binnenkomen en verlaten vanuit Egypte via de Rafah en Salah Al-Din-overgangen en van en naar Israël via de Kerem Shalom-overgang.

Critici beweren misschien dat hoewel er honderdduizenden in- en uitgangen zijn van en naar Gaza, het aantal mensen dat zich verplaatst veel minder is dan het aantal mensen dat een vergunning aanvraagt ​​en dat het beleid van Israël dus nog steeds een “blokkade van Gaza” vormt.

Kritiek van deze aard is even leeg als de bewering zelf.

Ten eerste is Israël niet verantwoordelijk voor het beleid van Egypte.

Ten tweede is er geen wettelijke of morele vereiste dat Israël wordt aangewezen als het enige land ter wereld dat open grenzen moet hebben. Israël heeft, net als elk ander land ter wereld, het recht om te beslissen wie, hoeveel, wanneer en onder welke voorwaarden buitenlanders zijn grondgebied mogen betreden. 

Gaza wordt bestuurd door een internationaal aangewezen moorddadige terroristische organisatie die in mei 2021 4.500 raketten op Israël heeft afgevuurd, lukraak gericht op de Israëlische burgerbevolking. 

Het is gewoon belachelijk om een ​​Israëlische “blokkade van Gaza” uit te roepen, simpelweg omdat Israël het er niet mee eens is dat een onbeperkt aantal Gazanen – en onder hen talloze mogelijke terroristen die binnenkomen met het doel Israël schade te berokkenen – Israël wordt binnengelaten.    

Bronnen:

  • naar een artikel van Maurice Hirsch “The lie of the “Gaza blockade”” van 23 januari 2022 op de site van Palestinian Media Watch (PMW)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.