De gewelddadige overname door Hamas van Gaza doodde de tweestatenoplossing

De Amerikaanse druk op het Atarot-huisvestingsproject ten noorden van Jeruzalem was waarschijnlijk bedoeld om de tweestatenoptie in leven te houden.

Eerder deze maand stelde Israël een groot woningbouwproject uit in Atarot, ten noorden van Jeruzalem, waar ooit een Joodse nederzetting stond.

Het project had tot doel om tot 9.000 woningen te voorzien voor de Haredi-gemeenschap. De stap kwam na een gesprek over het project tussen de Israëlische premier Naftali Bennett en de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Antony Blinken.

De Amerikaanse druk op het Atarot-project, dat dichter bij Ramallah ligt dan bij Jeruzalem, was waarschijnlijk bedoeld om de levensvatbaarheid van een tweestatenoplossing in stand te houden. 

Deze mogelijkheid is echter een illusie. De regering-Biden weet heel goed dat de tweestatenoplossing eindigde in 2007 toen Hamas de Gazastrook overnam. Het was niet Israël of de kolonistenbeweging in Judea en Samaria die het op sterven na dood maakte.

Als er iets was, hadden de Verenigde Staten een grotere rol in de ondergang van de tweestatenoplossing dan de Israëlische ambtenaren of de kolonisten. De regering van George W. Bush, geslagen door de neoconservatieve droom om het Midden-Oosten te democratiseren, zette Israël en de Palestijnse Autoriteit onder druk om in 2006 verkiezingen te houden voor de Palestijnse Wetgevende Raad.

Voorjaar 2007: machtsstrijd tussen Al Fatah en Hamas in volle gang. Meer dan 600 Palestijnen lieten het leven en honderden gewonden. Israël hielp de vluchtende leden van Al Fatah naar Judea & Samaria te ontkomen

In Judea en Samaria en vooral in Gaza gaven Palestijnen die genoeg hadden van de gevechten tussen PA-veiligheidstroepen en leden van de Fatah Tanzim-militie hun stem aan de door Hamas gecontroleerde Change and Reform Party. 

De partij bagatelliseerde op slimme wijze het fundamentalisme van de beweging en stelde kandidaten voor met professionele en openbare dienstdiploma’s in tegenstelling tot de ‘gespierde mannen’ die de twee rivaliserende Fatah-lijsten hadden opgesteld.

Toen Hamas aan de macht was, besloot hij een militie te vormen, die PA-leider Mahmoud Abbas nietig verklaarde, en startte een reeks gevechtsrondes in Gaza tussen Hamas, PA-veiligheidstroepen en Fatah die eindigden in de totale nederlaag van PA-troepen. 

De innerlijke Palestijnse verdeling werd de meest beslissende en langdurige factor in het Palestijnse politieke leven. De vele rondes van mislukte “eenheidsbesprekingen” tussen de PA en Hamas hebben de kloof alleen maar versterkt.

Weinigen beseffen in hoeverre de Palestijnen zijn verdeeld in twee rivaliserende Palestijnse “staatjes” (een term die is bedacht door een voormalige  correspondent van de Washington Post in Israël). Hamas en de PA hebben elk hun eigen leiderschap, wetgevende macht, veiligheidstroepen en wetten. De Palestijnse samenleving is verder verdeeld door de tribale politiek van de familie en clan.

Gaza, 15 juni 2007. Palestijnse militanten van Hamas staan ​​aan het bureau van de Palestijnse president, Mahmoud Abbas, in het persoonlijke kantoor van Abbas nadat het werd overgenomen door Hamas in de machtsstrijd om Gaza-stad [beeldbron: Hatem Moussa/AP]

Gaza wordt op leiderschapsniveau uitsluitend gedomineerd door Hamas-leiders Ismail Haniyeh en Yahya Sinwar. Op administratief niveau heeft het ministerie van Binnenlandse Zaken en Nationale Veiligheid, waarvan de minister een trouwe Hamas is, grote controle. Het ministerie leidt de interne veiligheidsdienst, de gendarmerie en de politie. 

Bij talloze gelegenheden, wanneer de militaire tak – de Izz al-Din al-Qassam Brigades – het “martelaarschap” van zijn strijders aankondigt, worden ze tegelijkertijd geïdentificeerd als leden van het ministerie van Binnenlandse Zaken en Nationale Veiligheid.

Vrijwel dezelfde relatie bestaat tussen Fatah en de PA-veiligheidstroepen. De gemene deler tussen het door Hamas gedomineerde Gaza en de PA is dat het beide eenpartijmilities zijn die de andere als een existentiële bedreiging zien die moet worden gecontroleerd, gestraft en onderdrukt.

De regionale en internationale dimensies die de Palestijnse kloof versterken, versterken deze Palestijnse verdeling die de vooruitzichten voor een tweestatenoplossing begraaft. 

De PA dankt haar voortbestaan ​​aan westerse monetaire en politieke hulp en steun van de gematigde Arabische staten, namelijk Saoedi-Arabië en Egypte, en niet in de laatste plaats aan haar veiligheidscoördinatie met Israël. 

Het is Israël dat de meeste preventieve arrestaties verricht die Hamas en de Palestijnse Islamitische Jihad op afstand houden in gebieden die worden gecontroleerd door de PA. Voor Hamas zijn de regionale bondgenoten anders: Iran, Turkije en Qatar.

Kortom, de tweestatenoplossing kan nauwelijks worden bedreigd door het bouwen van huizen voor Joodse gemeenschappen in Judea en Samaria of elders, die stierf immers in 2007. Het moet in vrede kunnen rusten.

Bronnen:

  • naar een artikel van Hillel Frisch “The Hamas takeover of Gaza killed the two-state solution” van 26 december 2021 op de site van The Jewish News Syndicate (JNS)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.