Vóór 1967 zeiden Arabieren in de VN expliciet dat HEEL Israël bezet Palestijns gebied was

Mahmoud Abbas toont een kaart van zijn éénstaatoplossing voor het gebied. Op de kaart werd Israël vervangen door ‘Palestine’

Het is gemakkelijk voor onwetende westerlingen om te denken dat wanneer anti-zionistische Arabieren spreken over ‘bezetting’, ze het alleen hebben over de gebieden die Israël in 1967 won.

Uit VN-documenten blijkt echter dat de Palestijnse Arabieren en de Arabische wereld als geheel van mening waren dat heel Israël illegaal door zionisten was bezet.

Issa Nakhleh, een Palestijns-Arabische gezant van de Arabische Liga die was uitgenodigd om te spreken op de 367ste bijeenkomst van het Speciaal Politiek Comité van de VN op 12 december 1962, lanceerde het idee dat Israël heel Palestina illegaal bezette:

Issa Nakhleh

Als de situatie in Palestina het resultaat was van een gewapend conflict tussen de Joden en de Arabieren, dan was de bezetting door de Joden van 80 procent van het gebied een oorlogvoerende bezetting die volgens het internationaal recht aan het oorlogsrecht onderworpen was. Uit de Verlaten Gebiedsverordening van juni 1948 bleek duidelijk dat de Joodse autoriteiten zich op verovering en bezetting baseerden. In die verordening werd een verlaten gebied gedefinieerd als elk gebied of elke plaats die was veroverd door de Joodse strijdkrachten, zich had overgegeven aan de Joodse strijdkrachten of was verlaten door de inwoners ervan. De joodse bezetters zouden dus alleen aanspraak kunnen maken op de rechten die aan een tijdelijke oorlogvoerende bezetting zijn toe te schrijven, in afwachting van een vreedzame regeling van het geschil met inachtneming van het oorlogsrecht betreffende de oorlogvoerende bezetting.

Dit werd een jaar later als definitief internationaal recht bekrachtigd door de Jordaanse afgevaardigde bij de VN tijdens de  411e bijeenkomst  van het Speciaal Politiek Comité, maandag 18 november 1963:

  • 14. In paragraaf 166 van deel II van zijn boek International Law zei Y L. Oppenheim, de leidende autoriteit op het gebied van internationaal recht, dat het de hele negentiende eeuw had gekost om de regels met betrekking tot bezetting te ontwikkelen. Die algemeen erkende regels waren gebaseerd op het principe dat, hoewel de bezetter op geen enkele manier de soevereiniteit over een gebied verwierf door het louter te hebben bezet, hij er voorlopig militair gezag over uitoefende en dat hij dat moest gebruiken. gezag ten behoeve van de bewoners. 
  • 15.  Het was dus duidelijk dat Israël geen soevereiniteit had over het gebied dat het in Palestina bezette en dat zijn positie daar eenvoudig en zuiver die van een militaire bezetter was.  Als zodanig was het niet gerechtigd om zich te verzetten tegen maatregelen die de Verenigde Naties zouden nemen om de eigendommen van de vluchtelingen te beschermen. 
  • 16. Hoewel sommigen zouden kunnen beweren dat Israël op zijn minst soevereiniteit had binnen de grenzen die het door de Algemene Vergadering was toegewezen onder het Verdelingsplan, was dat niet zo volgens de regels van het internationaal recht. Israël had geen enkele soevereiniteit verworven over het grondgebied dat het nu bezette,  omdat de rechtmatige eigenaren dat grondgebied niet aan het land hadden afgestaan ​​en omdat de Verenigde Naties zelf niet de bevoegdheid hadden om het grondgebied van het ene volk aan het andere af te staan ​​of de soevereiniteit over het land over te dragen. Welnu, de erkenning van een staat door een willekeurig aantal lidstaten of niet-lidstaten verleende haar soevereiniteit op grond van het internationaal recht. Israël kon alleen soevereiniteit verwerven als het grondgebied dat het bezette aan het werd afgestaan ​​door de legitieme soeverein, namelijk de Arabieren van Palestina. 

Het Jordaanse argument uit 1962 is dat de VN nooit het recht hadden om Israël als staat te erkennen, omdat het hele grondgebied eerst aan de fictieve Palestijns-Arabische natie toebehoort, en vervolgens voert het het argument aan dat, tenzij de Arabieren van Palestina ermee instemmen, Israël kan nooit een staat worden. 

Als Palestijnen zeggen dat ze een einde willen maken aan de ‘bezetting’, zijn ze meestal erg voorzichtig om niets over 1967 te zeggen. Voor hen betekent ‘bezetting’ de hele staat Israël, en de meeste westerlingen hebben te weinig idee om hen die vraag rechtstreeks te stellen.

Bronnen:

  • naar een artikel van EoZ “Before 1967, Arabs explicitly said ALL of Israel was occupied Palestinian territory at the UN” van 2 januari 2022 op de site van Elder of Ziyon
  • met dank aan Tiki S. voor de hint

Een gedachte over “Vóór 1967 zeiden Arabieren in de VN expliciet dat HEEL Israël bezet Palestijns gebied was

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.