Christen antisemitisme: een geschiedenis van de oudste haat in de wereld

“70 jaar lang, in de schaduw van de vernietigingskampen, was antisemitisme cultureel, politiek en intellectueel onaanvaardbaar. Maar thans zijn we getuige van de ontknoping van een ongewoon tijdperk in het Europese leven, het tijdperk van de post-Holocaust joodse dispensatie.”
(Jeffrey Goldberg)

In zijn boek Christian Antisemitism: A History of Hate (1993) presenteert professor William zijn verbluffende onderzoek, waarin hij stelt dat de christelijke leer in de eerste plaats verantwoordelijk is voor antisemitisme. 

Nicholls is een voormalig predikant in de Anglicaanse Kerk en de oprichter van de afdeling Religiewetenschappen aan de University of British Columbia,

Zoals Nicholls stelt, kunnen deze conclusies ‘nu volledig worden gerechtvaardigd door de meest actuele wetenschap, zowel christelijk als joods’. Nicholls schrijft:

“Veel joodse schrijvers hebben heel eenvoudig gezegd dat de nazi’s de joden als doelwit van hun haat kozen omdat tweeduizend jaar christelijke leer de wereld eraan gewend had geraakt dat te doen. 

“Er zijn maar weinig christelijke historici en theologen die voldoende openstaan ​​voor de pijnlijke waarheid om deze verklaring zonder noemenswaardige kwalificatie te aanvaarden. Toch is het juist.”

Christelijk antisemitisme traceert gedurende twee millennia de groeiende overheersing van de westerse cultuur door de christelijke ‘mythe’ (zoals Nicholls het noemt) over de joden, en laat zien hoe het nog steeds een grote invloed uitoefent, zelfs op de geseculariseerde ‘postchristelijke wereld’. 

Nicholls laat door nauwgezet onderzoek en documentatie zien dat de mythe van de Joden als Christus-moordenaars door de eeuwen heen het anti-judaïsme en antisemitisme heeft gestimuleerd. Nicholls illustreert duidelijk dat deze mythe aanwezig is in het Nieuwe Testament en dat ze ‘nog niet is gestorven onder de invloed van de moderne kritische geschiedenis’. 

Ook opgenomen in dit opmerkelijke boekwerk is Nicholls’ onderzoek naar het joods-zijn van Jezus. Hij schrijft:

“Historische wetenschap stelt ons nu in staat om met vertrouwen te bevestigen dat Jezus van Nazareth een trouwe en oplettende Jood was die volgens de Torah leefde en niets leerde tegen zijn eigen volk en hun geloof… de Romeinen, niet de Joden, waren de Christus-moordenaars.”

In deel I, ‘Voor de mythe‘, onderzoekt Nicholls het leven van Jezus en zijn leringen zoals die in het Nieuwe Testament te vinden zijn. Was Jezus de grondlegger van het christendom? Bied hij leringen aan tegen zijn volk? Geloofde hij zichzelf? 

Glas in lood met de legende uit 1370 van Joden die sacramenteel brood (hostie) stelen, in de Sint Michels en Sint Goedele kathedraal te Brussel. De Joden die de misdaad hebben begaan werden op grond van het getuigenis van een “bekeerde” Jodin door de Hertog veroordeeld en in het openbaar terechtgesteld. De anderen werden door de Hertog uit het hertogdom verbannen en hun goederen verbeurd verklaard.

Het noodlottige dogma

We zijn zo gewend aan het dogma dat Jezus’ geboorte, dood en opstanding logisch en onverbiddelijk de belofte van het ‘Oude Testament’ vervullen, dat we blind zijn voor het feit dat het christendom is gebouwd op de moedwillige verdraaiing en toe-eigening van het jodendom. 

Dat wil zeggen, wil het christendom waar zijn, dan moet het jodendom achterhaald zijn en het Joodse volk, voor zover het weigert de opheffing van hun religie te accepteren, heeft Hij die eens hun God was verworpen en wordt door hen afgewezen. 

Erger nog, de Schriften zelf benadrukken de vijandschap van de Joden tegen het nieuwe geloof en buigen zich achteruit om de moord op Jezus toe te schrijven aan het volk als geheel. Verre van de pure bron van een geloof dat bezoedeld werd door latere, buiten-canonieke vooroordelen,

De kerkvaders assimileerden de anti-joodse ideologie van Matteüs en Johannes en voegden voor een goede dosis een royale dosis van hun eigen gal toe. Bijna als een man stortten de kerkvaders het Joodse volk hoon, waarbij het geweld van hun vijandschap vaak overeenkwam met de mate waarin ze door de gelovigen als ‘heilig’ werden beschouwd. 

Augustinus was de meest humane en drong erop aan dat het Joodse volk in ellende en onderdrukking zou worden bewaard als een teken en waarschuwing voor de gelovigen.

De effecten van deze hatelijke ideologie waren (en zijn) catastrofaal. De droevige geschiedenis van de scheldwoorden, laster, diefstal, geweld en moord waaraan de joden tijdens de middeleeuwen en daarna werden onderworpen, is diep deprimerend. 

Erger nog, de hardnekkige jodenhaat van de kant van Europeanen overleefde de ineenstorting van het christelijk geloof en veranderde in nieuwe vormen die overeenkwamen met de mode van die tijd, van ‘wetenschappelijk’ racisme tot antizionisme. 

Het verklaart waarom ‘de joden’ erin slagen voor alles verantwoordelijk te zijn, van kapitalisme tot communisme, van de opwarming van de aarde tot 9/11 en ook vandaag worden de Joden verantwoordelijk gehouden van de verspreiding van de Covid-19 coronapandemie.

En waarom anders zachtaardige gasten op uw diners apoplectisch worden bij het noemen van Israël (terwijl ze relatief onbewogen blijven door de enorme omvang van een andere natie). Inderdaad.

In de nasleep van de Holocaust stelt Nicholls dat de anti-joodse wortels van het christendom en de Europese cultuur prioriteit moeten krijgen. Dit is een verwoestend boek, maar het is een boek dat iedereen moet lezen.

Na zijn kroning in Aken in 1312 verleende de Duitse keizer Heinrich VII (1273-1313) in een bull aan de Joden (rechts met verplicht herkenningsteken in de vorm van een punthelm met bol) gelijke rechten in het ganse Heilige Roomse Rijk en tevens zijn toestemming om in zijn land te wonen (prent uit ca. 1340).

Bronnen:

  • naar een artikel en het boek van William Nicholls “Christian Antisemitism – A History of Hate” (1 juni 1995) op de site van Rowman & Littlefield
  • naar een artikelAntisemitism: how the origins of history’s oldest hatred still hold sway today” van 27 februari 2018 op de site van The Conversation
  • naar een artikel van Kerice Doten-Snitker How anti-Semitism was used to gain political power in medieval Germany” van 26 februari 2019 op de site van The Stroum Center for Jewish Studies
  • een artikel op deze blogHet antisemitisch geheim van de Brusselse Sint-Michiels en Sint-Goedele kathedraal” van 30 januari 2014

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.