Wat de moslimwereld én het Westen kunnen leren van de Verenigde Arabische Emiraten

Op 18 oktober 2020 werd een menorah opgesteld tijdens de Joodse feestdag van Chanoeka, gezien tijdens een bezoek van een Israëlische delegatie aan de Joodse Gemeenschapssynagoge van Bahrein, in Manama, Bahrein (Ronen Zvulun/Pool Photo via AP)

Een paar dagen geleden keerde ik terug van een reis van een week naar de Verenigde Arabische Emiraten (VAE), waar ik deelnam aan een delegatie van het World Jewish Congress (WJC) als Israëlische vertegenwoordiger van het Joodse Diplomatic Corps van de WJC.

Dat is een wereldwijd netwerk van jonge Joodse leiders uit 60 landen, die pleiten voor het wereldjodendom door diplomatie te doen en het openbare beleid en de publieke opinie vorm te geven. Het doel van de delegatie was om relaties op te bouwen tussen de Joodse gemeenschappen over de hele wereld en de huidige en toekomstige leiders in de VAE.

Onze delegatie werd ontvangen door de ambassade van de VAE in de Verenigde Staten. We ontmoetten vooraanstaande figuren uit de overheid, het bedrijfsleven, denktanks, geloofsgemeenschappen en culturele instellingen. 

De week culmineerde in een ontroerende Shabbat met de Joodse gemeenschap van Dubai, die sinds de ondertekening van de Abraham Akkoorden uit de schaduw in het licht is verschenen. Dit jaar werd de Joodse Raad van de Emiraten officieel de 103e Joodse gemeenschap die deelnam aan het Joodse Wereldcongres.

De VAE heeft een enorme inspanning geleverd om de tolerantie voor alle volkeren in woord en daad te verbeteren. Joden in de VAE kunnen nu met een keppel over straat lopen, zonder bang te hoeven zijn voor hun veiligheid. Veel van mijn collega-afgevaardigden uit Europa en Noord-Amerika merkten op dat hetzelfde niet kan worden gezegd van hun eigen woonplaats.

Naast het leggen van een hoge lat voor de bescherming van religieuze minderheden, is de VAE een voorbeeld van wat een moslimland kan zijn. Er is, zoals regeringsfunctionarissen ons vertelden, “een volledige intolerantie voor intolerantie” – elke school die bijvoorbeeld de fundamentalistische islam onderwijst, wordt onmiddellijk gesloten. Ze beweren trots dat coëxistentie een allerhoogste doel is dat werd opgericht door de grondlegger van het land, sjeik Zayed bin Sultan Al Nahyan.

De Abraham-akkoorden – de historische normaliseringsovereenkomsten die zijn ondertekend tussen Israël en de VAE, Bahrein, Marokko en Soedan – waren een baken van hoop in een verder somber jaar. Het waren de eerste grote overeenkomsten die sinds 1994 werden ondertekend tussen Israël en een Arabisch land, en ze blijken al snel de warmste van alle overeenkomsten te zijn, zeker op het niveau van mensen tot mensen en het maatschappelijk middenveld.

Misschien wel het belangrijkste aspect van de Abraham-akkoorden is dat ze het paradigma van vredestichting in het Midden-Oosten hebben veranderd. In plaats van te wachten tot de Palestijnen om de tafel kwamen in een oprechte poging om het conflict te beëindigen, verlegden de Abraham-akkoorden de focus naar een bredere vrede in het Midden-Oosten. De architecten erkenden dat de afstemming van belangen tussen Israël en gematigde Arabische staten, die veel gemeen hebben en veel te winnen hebben, een geschikt moment bood voor echte prestaties.

Een hoge Emirati-functionaris die we ontmoetten, vertelde ons:

“De regio is veranderd, niet alleen de VAE. We moeten bereid zijn te strijden voor onze zaak van vrede en vooruitgang in de regio. Tijdens de laatste Gaza-oorlog steunden velen in Europa en de Verenigde Staten de propaganda van Hamas. Dit is fout. We moeten het verhaal veranderen.”

Niettemin zijn er sommigen in de westerse wereld die terughoudend zijn om de Abraham-akkoorden te erkennen en te omarmen, een onmiskenbare prestatie van het presidentschap van Trump, omdat ze de akkoorden associëren met een persoon die ze verwerpelijk vinden.

Zoals een mede-WJC JDCorps-afgevaardigde zei:

“In de maanden voor de reis was ik sceptisch. Deze delegatie was op reis ter herdenking van de Abraham-akkoorden, die werden uitgevaardigd onder het presidentschap van Trump. Toch vervult een groot deel van het Trump-voorzitterschap me nog steeds met trauma en verdriet, gevoelens die ook mijn kijk op de akkoorden hebben aangetast.”

Dat is misschien begrijpelijk, maar jammer. Een historische doorbraak van deze omvang zou iedereen moeten inspireren om boven partijdige overwegingen uit te stijgen.

Waar we getuige van zijn, is een kans die maar één keer in een generatie voorkomt. De grootste kans op bredere vrede in het Midden-Oosten is de uitbreiding van de Abraham-akkoorden naar andere landen in de regio. Dit zal gebeuren als landen ervan overtuigd raken dat vrede in hun belang is, en zien dat de VAE en de andere partijen bij de akkoorden worden erkend, bewonderd en beloond voor de moedige stappen die ze hebben genomen.

De internationale gemeenschap moet leren om krediet te geven waar krediet verschuldigd is, en profiteren van het momentum dat door de akkoorden wordt geboden. Het actief ondersteunen en uitbreiden van de akkoorden zal uiteindelijk leiden tot een nieuw Midden-Oosten.

Bronnen:

  • naar een artikel van Ariel Rodal-Spieler “What the Muslim World — and the West — Can Learn From the UAE” van 30 november 2021 en naar een artikel van Shiryn Ghermezian “Israeli Model Yael Shelbia Hopes to ‘Extend Peace in the Middle East’ After Her UAE Magazine Cover Shoot” van 30 december 2020 op de site van The Algemeiner
  • h/t “Tiki S.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.