Israëlhaters produceren vooral veel ‘witte ruis’

Ster van David

Wijlen de atheïstische auteur Christopher Hitchens noemde de theologische argumenten van zijn critici ‘witte ruis’. Als ongelovige waren beweringen over de ware aard van God, de legitimiteit van profetische openbaring of het probleem van het kwaad voor hem eenvoudigweg zinloos – een irritant gezoem in zijn oren.

Hitchens’ ‘witte ruis’ is vaak wat ik hoor als linkse of progressieve critici van Israël hun argumenten tegen de Joodse staat aanvoeren. Het is niet alleen dat hun beschuldigingen van etnische zuivering, kolonialisme en genocide vaak bloedsprookjes zijn. Het is ook een kwestie van bestaan. Dat wil zeggen, met welk recht nemen deze mensen zich aan om Israël en het Joodse volk te oordelen – en hen schuldig te verklaren aan de meest gruwelijke misdaden?

In zijn verhandeling over de kunst van retoriek beschreef de oude Griekse filosoof Aristoteles drie primaire overtuigingsmethoden: Pathos is het beroep op emotie. Logos is het beroep op de rede. Ethos is het beroep op het morele karakter van de spreker. 

We kennen allemaal deze methodes zoals gebruikt door de Israël-haters: logos is meestal afwezig, terwijl pathos alomtegenwoordig is, in de krijsende woede en haat gericht tegen de Joodse staat en het Joodse volk. Maar dit pathos is uiteindelijk slechts een goedkope poging tot emotionele chantage en misbruik. Wat hun argumenten “witte ruis” maakt, is ethos.

Het oordeel bevat inherent een bewering van morele rechtschapenheid. Men kan pas oordelen als men het recht heeft om te oordelen. En dit is een recht dat verdiend moet worden. 

De Israël-haters, vooral aan de progressieve linkerzijde, geloven dit heel sterk: ze zijn er vrij zeker van dat ze een kaste van heiligen zijn, de beste en meest morele mensen die ooit hebben bestaan. Als zodanig beschouwen ze hun ethos oneindig superieur aan die van iemand anders.

De Goelag jaren in Rusland. Gevangenen op het afgelegen eiland Sachalin – augustus 1948 tot november 1954 (beeldbron: Wikipedia)

In het licht van een dergelijke claim hebben we recht op een zekere scepsis. Het is tenslotte belachelijk op zijn gezicht. Voor mij wordt het echter in diskrediet gebracht door het levensverhaal van één man: de grootvader van mijn beste vriend Shani, Israel Mazor.

Toen de USSR de helft van Polen veroverde na het Hitler-Stalin-pact, werd Mazor gearresteerd vanwege zijn zionistische activisme – dat werd gezien als een bedreiging voor de ‘arbeidersstaat’ – en heen en weer geslingerd tussen goelags in Siberië. 

Daar stierf hij bijna aan blootstelling, ondervoeding, marteling en de omstandigheden van slavenarbeid. Meerdere keren werd hij bij vriesweer in eenzame opsluiting in een betonnen cel gegooid. Een keer rende hij negen uur op zijn plaats om te voorkomen dat hij zijn benen zou verliezen door bevriezing.

Na de oorlog werd hij vrijgelaten en begon hij het recht op te eisen om alijah te maken. Het Sovjetregime weigerde hem meer dan een decennium, totdat hij eindelijk zijn gezin inpakte en ze zonder de juiste reispapieren naar Oostenrijk gingen. Van daaruit bracht het Joods Agentschap hen naar Israël. Uiteindelijk werd hij door de regering erkend voor zijn heldhaftigheid en ontving hij een medaille van de Israëlische president.

Voor mij is dit verhaal van horror en de triomf is Israël ethos, ingekapseld in een enkel leven. Als Israëli’s en joden spreken, spreken ze als mensen die door de geschiedenis zijn opgekauwd en uitgespuwd; als mensen die bij hun vingernagels uit de geschiedenis zijn gekropen. 

Wanneer ze moraliteit inroepen, is het als mensen met de meest intieme kennis van de verschrikkingen van het leven. En ze weten wat deze verschrikkingen ons leren over hoe zwak en gecompromitteerd moraliteit kan zijn, en wat het betekent om te leven zonder moraliteit. Ze kunnen praten over de inherente complicaties, compromissen en wanhoop ervan. Met andere woorden, ze weten waarover ze spreken. Ze bezitten een ethos dat hun vijanden niet kunnen, omdat ze het verdiend hebben.

De heiligen, aan de andere kant, geloven dat je eenvoudig je moraliteit kunt laten gelden en daarmee klaar bent – dat door te beweren moreel te zijn, ze moreel worden. De verschrikkingen van het leven zijn niet alleen irrelevant, maar onvoorstelbaar voor hen, omdat ze deze verschrikkingen nooit hebben gekend. Ook kunnen ze zich de onvermijdelijke gevolgen van deze verschrikkingen niet voorstellen, omdat ze als beschutte en bevoorrechte klasse altijd zonder gevolgen hebben geleefd. 

Ze zullen nooit de kosten hoeven te betalen van wat ze van Israël en het Joodse volk eisen. Dit is hoe ze niet alleen kunnen pleiten voor het terug slingeren van de Joden in staatloosheid en ballingschap, maar zelfs beweren dat het de morele ding om te doen. Het is hoe ze het moedwillige geweld dat zij en hun bondgenoten aanzetten kunnen rechtvaardigen en zelfs prijzen. Het is hoe ze gelukzalig onwetend kunnen blijven van wat dit alles zegt over hun moraliteit en hun ethos.

Wat er staat is heel duidelijk: de heiligen hebben geen ethos. Ze zijn een moreel failliete bevoorrechte kaste die zich in hun fantasieën van rechtschapenheid aanmatigt een volk te veroordelen dat verschrikkingen heeft gekend waarvan ze zich geen voorstelling kunnen maken. 

Dit zijn mensen die huilen als Whole Foods geen boerenkool meer heeft, en vervolgens degenen veroordelen die de goelag hebben overleefd. En in een opperste daad van overmoed beoordelen de heiligen deze vluchtelingen niet alleen vanuit de geschiedenis, maar beschouwen ze zichzelf als hun morele superieuren. De vermaningen van zulke mensen kunnen uiteindelijk nooit meer zijn dan witte ruis.

Bronnen:

  • naar een artikel van Benjamin Kerstein “White Noise and the Haters of Israel” van 29 november 2021 op de site van The Algemeiner

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.