Nee, Palestijns terrorisme is geen wettelijk ‘verzet’ volgens internationaal recht

In het licht van de Britse verklaring dat heel Hamas een terroristische organisatie is, heeft Hamas gereageerd met verklaringen die beweren dat hun aanvallen op Israëlische burgers legaal zijn volgens het internationaal recht.

Hamas’ persbericht in reactie op het nieuwsbericht zei:

“Wij geloven dat verzet tegen de Israëlische bezetting met alle mogelijke middelen, inclusief gewapend verzet, een gegarandeerd recht is voor volkeren onder bezetting volgens het internationaal recht.” 

Dit was twee dagen voordat een Hamas-terrorist Eli Kay in Jeruzalem vermoordde, en de “politieke vleugel” van Hamas prees de moord. Hamas heeft consequent beweerd dat alle terroristische daden – zelfmoordaanslagen, bomaanslagen op bussen, raketaanvallen, schietpartijen, steekpartijen, autorammen – in werkelijkheid daden van legitieme gewapende strijd zijn.

Die bewering wordt vaak gedaan door apologeten voor Palestijnse terreur. Een prominent voorbeeld is het artikel van CJ Werleman uit 2018 getiteld “Internationaal recht garandeert Palestijnen het recht om zich te verzetten“, dat volledig op deze bewering is gebaseerd:

Het internationale recht is ondubbelzinnig in zijn goedkeuring van “gewapende strijd” voor volkeren die zelfbeschikking zoeken onder “koloniale en buitenlandse overheersing”.

Resolutie 37/43 van de Verenigde Naties, gedateerd 3 december 1982, “bevestigt de legitimiteit van de strijd van volkeren voor onafhankelijkheid, territoriale integriteit, nationale eenheid en bevrijding van koloniale en buitenlandse overheersing en buitenlandse bezetting met alle beschikbare middelen, inclusief gewapende strijd.”

Stanley Cohen, de veroordeelde crimineel die terroristen voor de rechtbank heeft verdedigd, voerde een soortgelijk argument in Al Jazeera in 2017.

Die bewering is een absurde leugen. Het hele punt van de Vierde Conventie van Genève is om burgers te beschermen in tijden van oorlog. Het idee dat terreurgroepen als Hamas volgens het internationaal recht recht hebben om burgers te doden, is, om het vriendelijk te zeggen, krankzinnig.

Resoluties van de Algemene Vergadering van de VN hebben niet de kracht van het internationaal recht. Deze aanhangers van terroristen die Joden vermoorden, plukken de vruchten van wat zij beweren dat hun standpunt ondersteunt en negeren het overweldigende bewijs ertegen.

Zoals alle goede propagandisten nemen ze een kiem van waarheid en breiden die vervolgens uit naar gebieden die nooit de bedoeling van de taal waren. Het is waar dat volgens het internationaal recht sommigen geloven dat groepen onder bezetting het recht hebben om zich te verzetten tegen het dominante leger volgens een reeks zeer beperkte regels die nog in ontwikkeling zijn. 

Zelfs als je van mening bent dat Israël Arabisch grondgebied bezet, omvat dit op geen enkele manier terreuraanslagen tegen burgers, ondanks de historische Arabische aandrang om clausules toe te voegen aan resoluties van de Algemene Vergadering van de VN die uitzonderingen lijken te maken voor Palestijnse aanvallen. (Er zijn andere resoluties van de AVVN die geweld aan beide kanten veroordelen, wat bewijst dat zelfs de AVVN Palestijns geweld niet steunt, en zelfs de basisclaim van de terreurapologeten ondermijnt.)

De Vierde Conventie van Genève, artikel 33 is ondubbelzinnig:

“Geen enkele beschermde persoon [dat wil zeggen, burger] mag worden gestraft voor een misdrijf dat hij of zij niet persoonlijk heeft begaan. Collectieve straffen en evenzo alle maatregelen van intimidatie of terrorisme zijn verboden.” Er bestaat geen uitzondering op deze regel.

Het Aanvullend Protocol bij de Verdragen van Genève, artikel 51(2), is zelfs nog explicieter:

“De burgerbevolking als zodanig, evenals individuele burgers, zullen niet het doelwit zijn van aanvallen. Handelingen of bedreigingen met geweld waarvan het primaire doel is om terreur te zaaien onder de burgerbevolking, zijn verboden.

Hetzelfde artikel verklaart verder dat Hamas’ hele concept van “gewapend verzet” illegaal is:

4. Willekeurige aanvallen zijn verboden. Willekeurige aanvallen zijn:
(a) die welke niet gericht zijn op een specifiek militair doel ;
(b) die welke een methode of middel van gevecht gebruiken die niet op een specifiek militair doel kunnen worden gericht ; of
(c) die welke een methode of middel van bestrijding gebruiken waarvan de effecten niet kunnen worden beperkt zoals vereist door dit Protocol; en dientengevolge, in elk van deze gevallen, van aard zijn om zonder onderscheid militaire doelen en burgers of burgerobjecten te treffen.

5. Onder andere de volgende soorten aanvallen moeten als willekeurig worden beschouwd:
(a) een aanval door middel van een bombardement met een methode of middel waarbij een aantal duidelijk gescheiden en onderscheiden militaire doelen in een stad, dorp, dorp of ander gebied met een vergelijkbare concentratie van burgers of burgerobjecten als één enkel militair doel worden beschouwd ; en
(b) een aanval die naar verwachting incidenteel verlies van burgerslachtoffers, verwonding van burgers, schade aan burgerobjecten of een combinatie daarvan zal veroorzaken, die buitensporig zou zijn in verhouding tot het verwachte concrete en directe militaire voordeel.

Dit maakt duidelijk dat Hamas-raketten een directe schending van het internationaal recht zijn. (Later in datzelfde artikel staat het verbod op het gebruik van menselijke schilden.)
Dit zijn niet de enige juridische instrumenten die bewijzen dat terreur in Hamas-stijl een directe schending van het internationaal recht is, hoewel ze voldoende zijn. 

Resolutie 1566 (2004) van de VN-Veiligheidsraad veroordeelt alle vormen van terreur en stelt expliciet dat er geen excuus of uitzondering is voor terroristische aanslagen – een directe berisping aan degenen als Hamas, Werleman en Cohen die doen alsof Palestijnen tot een andere categorie behoren :

1. veroordeelt in de krachtigste bewoordingen alle terroristische daden, ongeacht hun motivatie , wanneer en door wie dan ook gepleegd, als een van de ernstigste bedreigingen voor vrede en veiligheid;…

3. herinnert eraan dat strafbare feiten, ook tegen burgers, gepleegd met de bedoeling de dood of ernstig lichamelijk letsel te veroorzaken , of gijzelaars te nemen, met als doel een staat van terreur teweeg te brengen bij het grote publiek of bij een groep personen of bepaalde personen , een bevolking te intimideren of een regering of een internationale organisatie te dwingen enige handeling te verrichten of na te laten, en alle andere handelingen die strafbare feiten vormen binnen de reikwijdte van en zoals gedefinieerd in de internationale verdragen en protocollen met betrekking tot terrorisme, zijn onder geen beding gerechtvaardigd door overwegingen van politieke, filosofische, ideologische, raciale, etnische, religieuze of andere soortgelijke aard, en roept alle staten op dergelijke daden te voorkomen en, indien niet verhinderd, ervoor te zorgen dat dergelijke daden worden bestraft met straffen die in overeenstemming zijn met hun ernstige aard.

Deze resolutie is aangenomen onder Hoofdstuk 7, wat betekent dat het de kracht heeft van internationaal recht. 

In 2004 beschreef de secretaris-generaal van de VN de moeilijkheden bij het definiëren van terrorisme en ging hij kort in op de argumenten van de terreurapologeten, waarbij hij ze in een enkele paragraaf slopen:

De zoektocht naar een overeengekomen definitie [van terrorisme] stuit meestal op twee zaken. De eerste is het argument dat elke definitie het gebruik van strijdkrachten door staten tegen burgers zou moeten omvatten. Wij zijn van mening dat het wettelijke en normatieve kader tegen schendingen van de staat veel sterker is dan in het geval van niet-statelijke actoren en vinden dit bezwaar niet dwingend. 

Het tweede bezwaar is dat volkeren onder buitenlandse bezetting het recht hebben op verzet en dat een definitie van terrorisme dit recht niet terzijde mag schuiven. Het recht op verzet wordt door sommigen betwist. Maar het is niet het centrale punt: het centrale punt is dat er niets in de bezetting is dat het aanvallen en doden van burgers rechtvaardigt. 

Over het geheel genomen is het internationaal recht glashelder: Hamas en de andere Palestijnse facties zijn terreurgroepen en hun aanvallen op burgers zijn flagrant illegaal volgens het internationaal recht. Het zijn expliciete oorlogsmisdaden. 

Bronnen:

  • naar een artikel van EoZ “No, Palestinian terrorism is not legal “resistance” under international law” van 24 november 2021 op de site van Elder of Ziyon
  • h/t “Tiki S.

Een gedachte over “Nee, Palestijns terrorisme is geen wettelijk ‘verzet’ volgens internationaal recht

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.