De Palestijnen moeten hun rol in de Holocaust erkennen (wat ze nooit zullen doen)

Grootmoefti van Jeruzalem Amin al-Husseini (links) in maart 1943 op visite in Berlijn en handenschuddend met Heinrich Himmler, de kippenboer die het schopte tot Reichsführer van de Schutzstaffel (SS) [beeldbron: The Librarians]

Palestijns historisch revisionisme omvat de stelling dat de Palestijnen zelf Holocaustslachtoffers zijn.

De meeste Israëli’s zijn zich er niet van bewust dat 11 november een zeer belangrijke dag in hun geschiedenis is. Op die datum in 1942 in El Alamein in de Noord-Afrikaanse woestijn, werd de Duitse blitzkrieg naar het Midden-Oosten uiteindelijk gestopt, waarbij de Britse generaal Bernard “Monty” Montgomery het Afrikakorps van Erwin Rommel versloeg in een geallieerde overwinning die een einde maakte aan de existentiële dreiging van de oprukkende nazi’s legers poseerden voor de Joden van Mandaat Palestina. 

De nazi’s werden pas op 235 km verwijderd van Tel Aviv gestopt door de geallieerden

Voor Winston Churchill was El Alamein een cruciaal moment. Na al te veel Duinkerken-achtige ‘glorieuze nederlagen’ behaalde het veel bekritiseerde Britse leger eindelijk een beslissende overwinning op de Wehrmacht. Voor het eerst sinds het begin van de Tweede Wereldoorlog liet Churchill in het hele Verenigd Koninkrijk kerkklokken luiden ter viering van deze langverwachte overwinning van de geallieerde wapens. 

Als voor de Britten El Alamein een broodnodige overwinning was, voor de Joden die onder het mandaat leefden, was het redding. Als de militaire opmars van de asmogendheden in Egypte niet was gestopt, zouden de Sinaï en het Mandaat Palestina de volgende zijn geweest, en er kan weinig twijfel over bestaan ​​wat de nazi-bezetting zou hebben betekend voor de half miljoen Joden die hier wonen. 

Elk jaar worden op de Holocaustherdenkingsdag in dit hele land herdenkingsceremonies gehouden waarin Israëli’s de “zes miljoen Joden die in de Holocaust zijn vermoord door nazi-Duitsland en zijn collaborateurs” herdenken. De laatste drie woorden in de officiële liturgie zijn veelbetekenend, aangezien het belang van de rol die niet-Duitsers in de Holocaust hebben gespeeld, is gedocumenteerd door historici die het verband tussen de mate van samenwerking en de omvang van de moord hebben bestudeerd. 

In de door Duitsland bezette gebieden waar de bevolking de genocide steunde of onverschillig stond tegenover het lot van hun Joodse buren, zoals de bezette Oekraïne en de Baltische staten, was de vernietiging van de Joden vaak bijna volledig. In bezette gebieden, waar de bevolking de lokale Joodse gemeenschap actief hielp, was de omvang en diepte van de vernietiging daarentegen meestal beperkter. 

Denemarken en Bulgarije vallen op in deze categorie – voorbeelden van landen waar inspanningen van lokale elites en de algemene bevolking hebben geholpen om een ​​aanzienlijk deel van de Joodse gemeenschap te redden.

Als Rommel had gezegevierd bij El Alamein en als de Wehrmacht Mandaat Palestina had bereikt, in welke categorie zouden de Arabische Palestijnen dan gevallen zijn? Zouden ze zijn geweest zoals Denen en Bulgaren en hebben gehandeld om Joden te redden, of meer zoals de Letten en Oekraïners die, met opmerkelijke uitzonderingen, hebben meegewerkt aan de genocide? De beschikbare gegevens wijzen in een duidelijke richting. 

Hoewel er ontegensprekelijk Palestijnse Rechtvaardigen onder de Volkeren zouden zijn geweest die bereid waren hun leven te riskeren om Joden te redden, kan er weinig twijfel over bestaan ​​dat de Duitsers bij het bezetten van Mandaat Palestina een collaborerend leiderschap zouden hebben gevonden dat graag de lokale bevolking zou betrekken bij de massamoord op de Joden. 

Moefti Al-Husseini maakt een rondreis door het nazi-concentratiekamp in Trebbin, een bijkamp van KZ Sachsenhausen, ten zuiden van Berlijn [beeldbron: Hamodia]

Destijds was Amin al-Husseini, grootmoefti van Jeruzalem vanaf 1921, voorzitter van de Opperste Moslimraad vanaf 1922 en voorzitter van het Arabische Hoger Comité vanaf 1936, de spilfiguur in de Palestijnse nationale beweging en zijn opvattingen waren geen geheim. Hij was een hardcore antisemiet en een beruchte nazi-collaborateur. 

Nadat Hitler aan de macht was gekomen, voerde Husseini, samen met mede-Arabische Palestijnse nationalisten, een succesvolle campagne om de Britten onder druk te zetten om de poorten van het Mandaat Palestina zo goed als gesloten te houden voor Europese joden die voor de nazi’s vluchtten, en daarmee hun lot bezegeld.

Na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog hielp Husseini bij het orkestreren van de pro-nazi-staatsgreep van Rashid Ali in april 1941 in Irak en het daaropvolgende bloedbad in Farhud op de Baghdadi-joden. Toen de Britten de Iraakse hoofdstad heroverden, verhuisde Husseini naar Berlijn, waar hij bleef tot de Duitse nederlaag.

Hij werd Hitlers meest uitgesproken Arabische pleitbezorger, zond nazi-propaganda uit naar het Midden-Oosten en rekruteerde Bosnische moslims voor de Waffen-SS. Husseini kende de “Endlösung” en steunde de genocide. Vanuit Husseini’s perspectief was het beter anderhalf miljoen joodse kinderen te vermoorden dan die kinderen naar het Mandaat Palestina te laten emigreren. 

Na de ineenstorting van nazi-Duitsland in 1945 ontvluchtte Husseini Europa naar Caïro om te ontsnappen aan internationale vervolging voor oorlogsmisdaden. Symptomatisch voor de heersende houding in de Palestijnse politiek, en ondanks Husseini’s welverdiende bekendheid, werd hij niettemin in september 1948 tot president van de geheel Palestijnse regering gekozen.

Zelfs de ongegeneerde anti-zionistische Libanese intellectueel Gilbert Achcar (auteur van The Arabs and the Holocaust), die politieke logica ziet in Arabische nationalisten die een gemeenschappelijke zaak vinden met de vijanden van de Britse as, beschouwt Husseini’s antisemitisme en enthousiasme voor massamoord totaal onvergeeflijk. 

Gezien Husseini’s beschamende oorlogsverslag bij afwezigheid van een Duitse bezetting van Mandaat Palestina, kan er weinig twijfel over bestaan ​​wat het zou hebben betekend als Hitlers legers het Heilige Land hadden bereikt. De Führer zou graag gebruik hebben gemaakt van Husseini’s leiderschap over de Palestijnen door hem naar Jeruzalem te sturen om een ​​collaborerende regering te leiden die zich inzet om met de nazi’s samen te werken aan ‘het oplossen van het Joodse probleem’. 

Dr. Edy Cohen’s boek: “The Holocaust in the eyes of Mahmoud Abbas” [beeldbron: Facebook]

Samen zouden ze daarin zeer effectief zijn geweest, aangezien de plannen van de Palmah om een ​​guerrillaoorlog in Tito-stijl tegen de Duitsers uit het Karmelgebergte te voeren alleen symbolisch van belang waren, zonder realistische mogelijkheid om genocide te voorkomen.

Helaas blijft Amin al-Husseini vandaag de dag in de Palestijnse Autoriteit een gerespecteerd figuur, een geëerde grondlegger van de nationale strijd. Verre van kritisch confronterend bewijs van samenwerking in oorlogstijd, kiezen Palestijnen ervoor om de geschiedenis te verdraaien. 

President Mahmoud Abbas, die in 2018 voor de Palestijnse Nationale Raad sprak, beweerde dat de Holocaust werd veroorzaakt door het “sociale gedrag van de Joden, het heffen van woekerrentes en financiële kwesties.” 

Abbas wijdde zijn proefschrift uit 1982 en een boek uit 1984 aan de leugenachtige stelling dat zionisten samenwerkten met de nazi’s. (Voormalig burgemeester van Londen, Ken Livingstone, werd in 2016 geschorst door de Britse Labour Party omdat hij dit argument opnieuw had aangehaald.) 

Mahoud Abbas toont zijn beruchte antisemitische boek Het Andere Gezicht – De geheime contacten tussen Nazisme en Zionisme“, uit 1984 waarin de Palestijnse leider de Holocaust ontkent dan wel minimaliseert

Palestijns historisch revisionisme omvat ook de bewering dat de Palestijnen zelf Holocaust-slachtoffers zijn, bewerend dat ze werden gedwongen te betalen voor de misdaden van Europa en hun thuisland verloren zodat het Westen kon boeten voor zijn zonden tegen de Joden. 

In 2019 leek het democratische congreslid Rashida Tlaib, zelf van Palestijnse afkomst, dit kronkelige argument te onderschrijven toen ze verklaarde dat “het mijn voorouders – Palestijnen – waren die hun land verloren en sommigen hun leven, hun levensonderhoud, hun menselijke waardigheid, hun bestaan ​​verloren. … in naam van het proberen een veilige haven voor Joden te creëren’, waarbij gemakshalve het gedrag van de Palestijnse leiders tijdens die noodlottige jaren werd weggelaten.

De naoorlogse integratie van Duitsland in Europa was gebaseerd op het nemen van de volledige verantwoordelijkheid voor zijn acties in oorlogstijd. In heel Europa, Oost en West veroordelen naties degenen van hun burgers die hebben meegewerkt aan het antisemitische beleid van de nazi’s. Het wordt hoog tijd dat de Palestijnen hetzelfde doen.

Misschien moeten de vertegenwoordigers van de Europese Unie bij de Palestijnse Autoriteit hen daartoe aanmoedigen. Want zonder zo’n ondubbelzinnige officiële verwerping van de erfenis van Amin al-Husseini, zullen er twijfels blijven bestaan ​​over het karakter van het huidige Palestijnse leiderschap, twijfels die de huidige Israëlische beraadslagingen beïnvloeden. 

De Palestijnse professor Mohammed S. Dajani (plaatje rechts) heeft voor ophef gezorgd door in april 2014 Palestijnse studenten mee te nemen naar het Poolse concentratiekamp Auschwitz

Eerder, op 27 juli 2012, bezocht de Palestijnse leider Ziad Al-Bandak het kamp van KZ Auschwitz, legde een krans neer aan de Muur van de Dood en stak een kaars aan ter herinnering aan de slachtoffers van de Holocaust. Dit riep hevige reacties op bij de Hamasleiding.

Fawzi Barhoum (Hamas): elke burger van Israël is een legitiem doelwit

Woordvoerder van Hamas Fawzi Barhoum (plaatje rechts) reageerde:

“Het bezoek [van Ziad Al-Bandak aan Auschwitz] helpt Israël om de leugen van de Holocaust te verspreiden en dient de Palestijnse zaak niet. Het is duidelijk bewezen dat het Israëlische verhaal [van de Holocaust] frauduleus is. [De Israëliërs] overdrijven wat er gebeurde om internationale sympathie te vergaren, die jarenlang ten koste gaat van de Palestijnen.”

Bronnen:

  • naar een artikel van Mark Regev “The Palestinians must acknowledge their role in the Holocaust – opinion” van 11 november 2021 op de site van The Jerusalem Post
  • naar een artikel van Wolfgang G. Schwantz “Photographic Evidence Shows Palestinian Leader Amin al-Husseini at a Nazi Concentration Camp” van 7 april 2021 op de site van The Tablet Magazine
  • naar een artikel van Lynn Julius “The myth of Palestinian innocence” van 2 februari 2013 op de site van The Times of Israel
  • een artikel op deze blogDe ‘Palestijnse’ Moefti en Hitler: ‘Holocaust uitbreiden naar de Arabische wereld en ‘Palestina’” van 23 augustus 2018 en een artikel op deze blog “Toen Hitlers moefti, Amin al-Husseini van ‘Palestina’, een persconferentie gaf” van 11 augustus 2021

3 gedachtes over “De Palestijnen moeten hun rol in de Holocaust erkennen (wat ze nooit zullen doen)

  1. @”Er was nooit een (arabisch) Palestijnse regering, zoals uit uw artikel zou blijken !”

    Je hebt ongetwijfeld gelijk, maar het gaat hier wel om een (vertaald) artikel van Mark Regev. Ik kan niet in elk artikel (van een ander) vermelden dat het ‘uitgevonden volk’ pas in 1964 een naam kreeg. Maar ik doe mijn best omdat zoveel mogelijk te vertellen. 😉

    Like

  2. Tot 1948 waren er in het Britse “Mandaat Palestina” vooral joodse en ook arabische Palestijnen. Alles wat “Palestijns” was, was meestal joods en in het hebreeuws, zoals de kranten, bankbiljetten, postzegels enzovoorts.

    Er was nooit sprake van “Palestijns” nationalisme buiten het Joods nationalisme. De jodenhaat was zuiver antisemitisme.

    Er was nooit een (arabisch) Palestijnse regering, zoals uit uw artikel zou blijken !

    Het arabisch Palestijns nationalisme zoals vandaag bekend, werd in 1964 uitgevonden in het voormalige antisemitische Soviet-Unie door hun geheime dienst KGB, die een neef van de beruchte Al Husseini uit Caïro (Egypte) naar Moskou hebben gehaald waar hij een speciale opleiding kreeg in die zin.
    Deze neef heette Yasser Arafat…

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.