De eerste christenen en de spanningen over Jezus in verschillende Joodse gemeenschappen

Over de ont-Joodsing van Jezus naar ‘Jezus de Christen’ door de eerste christenen

Veel van de hedendaagse Joden zijn ervan overtuigd dat de verschrikkingen van Hitlers dagen gewoon het hoogtepunt waren van eeuwen Judenhass (“Joodhaat”). Maar is dit wat er is gebeurd? Waren de gedoopte christenen van Europa rijp voor het heidense nationalisme van Hitler, Rosenberg, Göring, Himmler en de rest?

De bewering van Jezus’ volgelingen dat hun Meester de enige authentieke uitlegger van de Mozaïsche wet was, was niet ongebruikelijk. Wat zijn volgelingen onderscheidde, was de bewering dat God hem uit de dood had opgewekt. De meeste joden konden dit geamuseerd aanhoren en deze aanname van de eerste Christenen bleef in het begin zonder enige gewelddadige reactie. 

Zoals de op de Farizeeër georiënteerde Joden wisten, zou de opstanding van de Rechtvaardigen plaatsvinden op de Laatste Dag zodra deze was aangekondigd door de terugkeer van Elia. Er was geen melding gemaakt van de opstanding van één persoon ruim voor de aankondiging van Elia. De Jezus-Joden waren ervan overtuigd dat de geschriften van hun volk het hadden voorzegd. De meeste Joden dachten daar anders over.

De enige schriftelijke getuigenissen van de spanningen over Jezus in verschillende joodse gemeenschappen zijn de geschriften in het Grieks door etnische joden, samengesteld rond 135, later het Nieuwe Testament genoemd. Ze werden geschreven in een tijd dat de taal van de heidenen die zoveel joods post-bijbelschrift had voortgebracht, werd verworpen door de nieuwe gezaghebbende rabbijnen. 

De christelijke geschriften werden ruwweg tussen 50 en 125 na C. geproduceerd en werden genoemd naar datgene waarvan ze dachten dat ze er getuigenis van hadden gegeven: namelijk een “nieuw” of, beter, “vernieuwd” verbond (in het Latijn, maar een niet helemaal nauwkeurig vertaling van B’rith: Novum Testamentum).

In twee van zijn brieven beschuldigt Paulus zijn mede-Joden van het in de plaats stellen van hun eigen “rechtvaardigheid”, die voortvloeit uit de Mozaïsche naleving, voor de enige ware gerechtigheid: die welke voortkomt uit geloof in wat God in Christus had gedaan. Met “geloof” bedoelt hij volmaakt vertrouwen in God als Degene die Jezus uit de dood heeft opgewekt. Paulus beschuldigt in feite alle Joden van kwade trouw die zijn boodschap hebben gehoord en deze niet hebben aanvaard.

Soortgelijke en zelfs hardere taal is gericht tegen “de joden” in het evangelie volgens Johannes. Dit laat-eerste-eeuwse geschrift bevat bittere interne joodse argumentatie. Harde gevechten en harde woorden waren geen vreemden voor religieuze strijd onder joden van na 70. 

Er was echter over deze uitwisseling een tragisch detail. Binnen een eeuw was een van de twee rechtzoekenden niet langer etnisch joods. Dat veranderde alles. Het feit was dat veel Judese joden weinig van Jezus wisten; en de meeste Joden in de diaspora hadden pas meer dan honderd jaar van de beweging gehoord. 

Dit weerhield de nieuwe, grotendeels niet-joodse verkondigers van het evangelie er niet van om aan te nemen dat ze het Joodse gebrek aan respons begrepen als een falen om te erkennen wat ze uit hun geschriften hadden moeten weten.

Op 20 juli 1933 ondertekenden in Rome kardinaal-staatssecretaris Eugenio Pacelli (vanaf 1939 paus Pius XII) namens paus Pius XI het Reichskonkordat (Rijksconcordaat) tussen nazi-Duitsland en het Vaticaan. Daarmee bezegelde de Duitse katholieke kerk de facto het lot van de Joden en zette het licht op groen voor de Holocaust. Eerste van links op de foto zit de vice-kanselier Franz Von Papen, die namens Hitler tekende.

Bronnen:

  • naar een artikelThe Earliest Christians” op de site van The United States Holocaust Memorial Museum (USHMM)
  • naar een artikelTwintig punten om evangelisten met de grond gelijk te maken” van 1 oktober 2015 op de site van Answering Christianity.nl

2 gedachtes over “De eerste christenen en de spanningen over Jezus in verschillende Joodse gemeenschappen

  1. Antisemitisme of Jodenhaat komt van alle kanten. Ik zie niet in waarom ik christenen in deze zou moeten ontzien. Er zitten erg fijne mensen tussen naast vreselijk grote schurken.

    Mijn gouden regel is altijd (geweest) “luister niet naar hun woorden maar kijk naar hun daden”.

    Al die religieus geïnspireerde uitspraken glijden van mij af als water van een eend als die niet gecombineerd worden met consequent gedrag. Je kan moeilijk het ene zeggen om daarna het tegenovergestelde te doen.

    Onlangs heb ik gepoogd mijn rubriek antisemitisme meer te specifiëren. Het is nog niet compleet maar het geeft je toch al een idee. Hieronder de nieuwe opdeling, tussen haakjes het aantal artikels op deze blog per onderwerp en of incident:

    * Antisemitisme / Jodenhaat (1.218)
    * Joods antisemitisme (23)
    * Links antisemitisme (24)
    * Extreemrechts antisemitisme (108)
    * Islamitisch antisemitisme (242)
    * Christen antisemitisme (146)

    Like

  2. Wel erg antichristelijke artikelen tegenwoordig op brabosh. Met verwijzingen naar artikelen die niet uitblinken in waarheid. Gelukkig zijn er steeds meer Joodse geleerden die heel anders naar het christendom kijken. Wat niet wegneemt dat de kerk geen bloed aan haar handen heeft als het om het Jodendom gaat. Toch zou ik wel eens artikelen willen zien die de andere kant van het christendom belichten.
    Zie bv christenen voor Israël en haar sprekers ( rabbijnen incluis)
    Verder blijf ik geboeid over je artikelen over Israel.
    Groet
    Toon Maartense

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.