Waarom er nog altijd geen tweestatenoplossing is? Omdat de Palestijnen Israël van de kaart willen vegen

Groter Syrië, 400 jaar lang bezet door de Ottomanen, aka de Turken ten tijde van het Ottomaanse Rijk, vooraleer het op 16 mei 1916 met het Sykes-Picot Akkoord werd opgedeeld door de Britten en de Fransen, aan de vooravond van de creatie van 1. het Britse Mandaat voor Palestina en 2. het Franse Mandaat voor Syrië en Libanon.

Het oorspronkelijke idee van een tweestatenoplossing voor het Arabisch-Israëlische conflict was om “twee staten voor twee volkeren” te creëren. In het bijzonder zou er Israël zijn voor de Joden en een nieuw “Palestina” voor de Arabieren. Vandaag, meer dan een kwart eeuw later, bestaat er nog maar één van deze tweestaten: Israël. “Palestina” is doodgeboren.

Waarom?

Een reden – misschien wel de belangrijkste reden – zou een belemmering kunnen zijn die maar weinigen willen erkennen, bespreken of bespreken. Die belemmering heeft een naam, een die nooit is uitgesproken. Die belemmering wordt het ‘eliminatieverhaal’ genoemd.

Het ‘eliminatieverhaal’

Een eliminatieverhaal is een ‘verhaal (of visie)’ waarvan het doel is  om een ​​persoon of groep te helpen elimineren. De strategie van zo’n verhaal is eenvoudig. Ten eerste demoniseert het verhaal het te elimineren object. Vervolgens delegitimeert het dat object. Vervolgens roept het op tot verwijdering van het object – of, meer precies, tot vernietiging of annulering of verwijdering.

Een eliminatieverhaal bewapent geruchten en leugens. Dat is de beste manier, zo lijkt het, om een ​​eliminatieverhaal werkelijkheid te maken.   

In de VS was de voormalige Amerikaanse president Donald Trump het onderwerp van een “eliminatieverhaal”. Zo was de ‘Tea Party’ van de vroege jaren 2000 (hier).

Bij zowel Trump als de Tea Party had de gekozen eliminatiestrategie het beoogde effect. Beiden verloren hun positie op het Amerikaanse politieke toneel. Beiden werden effectief “geannuleerd”. Het eliminatieverhaal dat tegen hen werd gebruikt, werkte.

Israël is ook een doelwit van een eliminatieverhaal. Het is ook doelwit van eliminatie.

U kunt zien hoe de Palestijnse eliminatiestrategie tegen Israël werkt door te volgen hoe het “Palestijnse verhaal” wordt uitgevoerd door zowel functionarissen van de Palestijnse Autoriteit (PA) als door de ‘vrienden’ van de Autoriteit over de hele wereld.  

Deze individuen (en entiteiten) stimuleren het Palestijnse verhaal door anti-Israëlische toespraken, openbare verklaringen en diplomatieke strategieën gericht tegen Israël. Elk werkt om het uiteindelijke doel van het Palestijnse eliminatieverhaal te bevorderen. 

Om te beginnen werken de Palestijnen aan het elimineren van Joden uit Israël en uit de heilige plaatsen van Israël. Ze doen dit door bijvoorbeeld te verkondigen dat de Tempelberg alleen voor moslims is. Ze verkondigen dat Joden geen recht hebben op de Tempelberg. Ze verklaren dat de Tempelberg alleen voor moslims is. Ze volgen diplomatieke strategieën die de Tempelberg officieel exclusief tot een islamitische plaats hebben gemaakt. De Joodse band met de Tempelberg is verbroken. 

Palestijnen roepen op tot rellen om de Tempelberg te verdedigen tegen Joden. Ze roepen op tot een totale oorlog tegen Joden en/of Israël om de Tempelberg te ‘verdedigen’ – tegen Joodse ‘verontreiniging’.

Deze acties tegen Joden, de Tempelberg en het Joodse Jeruzalem zijn slechts het topje van een zeer diepe anti-Israëlische ijsberg. De rest van die ijsberg richt zich uitsluitend op het bestaan ​​van Israël zelf.

Het Palestijnse verhaal wordt verondersteld de belichaming te zijn van wat de Palestijnen hun Palestijnse “nationale strijd” noemen. Maar deze Palestijnse “nationale strijd” is geen strijd voor  iets (zoals een staat). Het is de “strijd” tegen iets (namelijk Israël).

De “Palestijnse Zaak” is geen strijd om een ​​vrije en onafhankelijke staat te creëren. Ja – volgens veel pro-Palestijnen – werd verondersteld dat de “oorzaak” ging over een ‘nationale Palestijnse bevrijding’ om een ​​staat te stichten (hier). Maar nu geloven velen dat dat doel eigenlijk jaren geleden was opgegeven (ibid).

Sommige pro-Palestijnse voorstanders gaan er nu van uit dat de “Palestijnse Zaak” specifiek gaat over de strijd tegen Israël  (hier). Het doel van deze strijd is eenvoudig: Israël uitwissen en Israël vervangen door een Arabisch-islamitische staat. 

De “Palestijnse Zaak” is nu een eliminatieverhaal. Het loopt moeizaam, ja. Maar alleen om de Joodse staat te elimineren – en alle dingen die Joods zijn in het Midden-Oosten.

De Palestijnse 2-statenoplossing. PA-president Mahmoud Abbas en wijlen PLO-chef Saeb Erekat tonen een kaart van Palestina zoals dat er ‘in de nabije toekomst’ zal uitzien. Israël werd vervangen door ‘Palestine’ [beeldbron: Israel and Stuff]

De kaart van ‘Palestina’

We weten dat deze ‘eliminatie’ benadering van Israël waar is, omdat we herhaaldelijk kaarten hebben gezien van de op te richten Palestijnse staat. Die kaarten geven allemaal dezelfde visie weer. 

Zie je, de kaart van het nieuwe, wannabee ‘Palestina’ komt  precies  overeen met de kaart van de bestaande staat Israël. Dit betekent dat de wannabee ‘Palestina’ Israël op de kaart wil vervangen.

Dit is geen ongeluk. Geloof me niet op mijn woord. Zoek op Google (vanaf 14 oktober 2021): zoek eerst naar “de officiële kaart van de staat Israël”. Kijk op de kaart van Israël. 

Zoek vervolgens nog een keer naar “de officiële kaart van de staat Palestina”. Kijk naar de kaart van “Palestina”. 

Vergelijk de twee kaarten. Ze zijn identiek. Precies hetzelfde. De betekenis van deze overeenkomst is dat het nieuwe Arabisch-islamitische Palestina, wanneer het wordt gecreëerd, Israël van de kaart van het Midden-Oosten en van de wereldkaart zal wissen.

De Palestijnse eliminatie verhaal is een “ge-elimineerde wegversperring “. Geen enkel verlangen naar “twee staten” voor Jood en Arabier kan ooit over of rond deze wegversperring komen. Het is blijvend.

Als je een echte tweestatenoplossing in het Midden-Oosten wilt, moet je eerst deze wegversperring aanpakken. Maar niemand heeft er zin in om dat te doen omdat het te ingewikkeld is. Het lijkt onoverkomelijk. 

Dit is de reden waarom er geen tweestatenoplossing is: het Palestijnse verhaal spreekt niet over vrede met Israël – of over samenleven met Israël. In plaats daarvan spreekt het herhaaldelijk en uitsluitend over het vervangen van Israël. 

Daarom is er geen tweestatenoplossing.

Bronnen:

  • naar een artikel van Tuvia Brodie “Why there is no two-state solution” van 14 oktober 2021 op de site van de auteur