Palestijnen en hun westerse aanhang geven geen lor omtrent Palestijnse ‘vluchtelingen’ in Israël’s buurstaten

Het Palestijns vluchtelingenkamp Shatila in Beiroet, Libanon

Eén van de zovele mythes die de wereld rondreizen over de Palestijnse kwestie is dat Palestijnen en hun aanhangers geven om Palestijnse vluchtelingen. Zij en hun aanhangers uiten graag hun bezorgdheid over Palestijnse vluchtelingen, maar zwijgen over de behandeling van vluchtelingen die in Syrië, Jordanië en Libanon wonen.

Ze negeren zelfs het welzijn van vluchtelingen die door Hamas en de Palestijnse Autoriteit worden opgesloten in kampen op de Westelijke Jordaanoever en in de Gazastrook.

Heb je artikelen of verklaringen gezien die vragen waarom er vluchtelingenkampen zijn in de PA? Hoeveel mensen zijn zich zelfs bewust van de vluchtelingenkampen in de betwiste gebieden of het feit dat Israël er niets mee te maken heeft?

Tegenwoordig heeft de Gazastrook acht vluchtelingenkampen met een bevolking van meer dan 592.160. Nog eens 19 kampen op de Westelijke Jordaanoever huisvesten bijna 166.468 vluchtelingen. Dat zijn in totaal bijna 760.000 “vluchtelingen”, wat, op basis van CIA-bevolkingscijfers, meer dan 15% van de Palestijnse bevolking in de betwiste gebieden zou zijn. 

Het woord vluchtelingen staat tussen aanhalingstekens omdat de VN meldde dat in september 1948 slechts 360.000 Palestijnen vluchteling waren geworden en toch is dat aantal gestegen tot meer dan 5,7 miljoen volgens de UNRWA- definitie van wie als vluchteling wordt aangemerkt en de notoir onnauwkeurige telmethoden van de organisatie (James G. Lindsay, “Fixing UNRWA Repairing the UN’s Troubled System of Aid to Palestinian Refugees”, Washington Institute, januari 2009).

Dit roept twee vragen op: waarom houdt de PA deze kampen intact en waarom geeft geen van de organisaties die belijden dat ze zich zorgen maken om de Palestijnen om?

Tegenwoordig hebben de Palestijnen de volledige controle over deze kampen en toch hebben ze sinds de vorming van de PA niets gedaan om ze te ontmantelen, hun inwoners naar permanente huisvesting te brengen of stappen te ondernemen om hun welzijn te verbeteren. De PA heeft miljarden dollars aan internationale hulp ontvangen en toch is er geen poging gedaan om de kampen te slopen. 

In 1998 bezocht journalist Netty Gross Gaza en vroeg een ambtenaar waarom de kampen daar niet waren ontmanteld. Ze kreeg te horen dat de Palestijnse Autoriteit een “politieke beslissing” had genomen om niets te doen voor de bijna 500.000 Palestijnen die op dat moment in de kampen woonden totdat de besprekingen over de definitieve status met Israël hadden plaatsgevonden (Jeruzalemrapport , 6 juli 1998).

Gedurende de jaren dat Israël de Gazastrook controleerde, werd er een constante inspanning geleverd om de Palestijnen in permanente huisvesting te krijgen; de Arabische staten drongen echter routinematig aan op de goedkeuring van VN-resoluties waarin werd geëist dat Israël zou afzien van de verwijdering van Palestijnse vluchtelingen uit kampen in Gaza en de Westelijke Jordaanoever. Ze hielden de Palestijnen liever als symbolen van Israëlische “onderdrukking” (Mitchell Bard, “Homeless in Gaza”, Policy Review , januari 1989).

De Palestijnen zijn tegen het idee om de kampen te slopen omdat ze twee belangrijke doelen dienen:

  • De eerste is dat de kampen een broedplaats zijn voor terroristen waar gefrustreerde en boze vluchtelingen ervan overtuigd zijn Israël de schuld te geven van hun benarde situatie. 
  • De tweede is dat de kampen de wereld eraan herinneren dat de Palestijnen vluchtelingen blijven, sympathie verdienen vanwege de erbarmelijke omstandigheden waarin ze leven, en dat ze moeten kunnen terugkeren naar hun huizen in wat nu Israël is. 

De internationale gemeenschap en aanhangers van de Palestijnen kopen de propaganda en geven Israël de schuld van het lot van de vluchtelingen en doen geen enkele poging om Hamas en de PA onder druk te zetten om de kampen te slopen en permanente huisvesting te bouwen. 

Doorlopende financiering voor UNRWA helpt hun dakloosheid verder te bestendigen. Is het na zoveel decennia niet tijd om erop aan te dringen dat de hulp aan de PA wordt besteed aan huisvesting voor vluchtelingen?

Bronnen:

  • naar een artikel van Mitchell Bard “Myth: Palestinians and their supporters care about Palestinian refugees” van 2021 op de site van The Jewish Virtual Library (JVL)