Twee staten voor twee volkeren? Probeer eens vier staten voor één volk

Gaza, 15 februari 2007. Terroristen in maatpak. Mahmoud Abbas stelt Hamasleider Ismail Haniyeh (links) aan als premier van de PA terwijl Fatah-leider Mohammed Dahlan (rechts) lachend toekijkt op het carnavaleske gebeuren [beeldbron: Reuters/Suhaib Salem]Hamasleider Ismail Haniyeh, PA-ceh Mahmoud Abbas en

Nu het team van de voormalige Amerikaanse president Barack Obama weer aan de macht is, horen we opnieuw het gemompel van ‘twee staten voor twee volkeren’. Het wordt versterkt door politieke media om het denken te onderdrukken, maar bovenal verbergt het een leugen.

Wat wordt bedoeld met de term “Palestijns volk”? Welk Palestijns volk verdient een staat die “Palestina” wordt genoemd? Ze doen allemaal alsof dit een bevolking is die in Judea en Samaria en Jeruzalem woont, gebaseerd op de fictie dat Israël deze gebieden, die in feite generaties lang door het Jordaanse regime werden bezet, en nooit onder
“Palestijnse” bestuur heeft geleefd. 

Heeft dit alleen betrekking op de inwoners van Area A, waarin de Palestijnse Autoriteit al gedeeltelijk autonoom is? Moeten we hieraan de Gazastrook toevoegen? Hoe zit het met de 5 miljoen pseudo-Palestijnse “vluchtelingen” (oorspronkelijk 600.000 mensen), die 73 jaar wachten op het “recht op terugkeer”? De terugkeer naar welk gebied precies? 

Als we de verklaringen van Palestijnse leiders mogen geloven, zal dit recht op terugkeer betrekking hebben op het grondgebied van de staat Israël aan de grenzen van 1967.

Uit de Palestijnse verklaringen blijkt dus duidelijk dat ze verwijzen naar meer dan het gebied dat werd “bezet” na de Arabische nederlaag in de Zesdaagse Oorlog van 1967. Het grondgebied van de hele staat Israël staat op het spel en geen enkele Palestijnse staat zal gehoor geven aan zijn eis voor de eenwording van gebieden en bevolkingsgroepen. 

Laten we niet vergeten dat er nog een andere tak van het Palestijnse “volk” is die 70% van de bevolking in Jordanië uitmaakt, waarin een bedoeïenenminderheid de troon controleert. Een blik op dit landschap riep twee geostrategische vragen op: hoe wordt de Westelijke Jordaanoever verbonden met Gaza? 

Elke verbinding op land zal Israël in tweeën snijden en blootstellen aan de dreiging van infiltratie, en dit in een tijdperk waarin de Negev-regio al wordt gezien als een soort niemandsland. 

Zijn we van plan om de Poolse Corridor terug te brengen? Dat gebied, dat de Tweede Republiek Polen toegang gaf tot de Oostzee en het grootste deel van Duitsland van Oost-Pruisen scheidde, was het voorwendsel voor de nazi-invasie van Polen die het begin van de Tweede Wereldoorlog markeerde.

‘Twee staten voor twee volkeren’, zeggen ze, maar een staat is in de eerste plaats territorium. Er zijn 70 kilometer (ongeveer 45 mijl) die zich uitstrekken van de rivier de Jordaan tot de Middellandse Zee. Mocht dit denkbeeldige Palestina tot stand komen, dan zal de staat Israël terugkeren naar een strategische diepte van 15 kilometer (ongeveer negen mijl) in het centrum van het land. Zijn zwakke punt zal binnen bereik zijn van raketvuur vanuit de bergen boven de Sharon-vlakte.

De terugtrekking uit Gaza illustreerde hoeveel veiligheid we konden verwachten, en de operatie Guardian of the Walls van de IDF in mei creëerde een kans voor een groep die tot dusverre niet in overweging was genomen op de geostrategische kaart: Arabische Israëli’s. 

Het zijn volwaardige Israëlische burgers, maar ze zien zichzelf als leden van het Palestijnse volk. Ze eisen constant, zelfs in de Israëlische Knesset, de ontbinding van de staat waarvan ze burgers zijn en de transformatie ervan in een binationale staat. 

Tijdens het laatste conflict hebben we een piek ervaren in de kwaliteit van de rellen en pogroms tegen Joden tijdens gevechten aan het front. Hoe kun je een burgeraanval op het thuisfront in oorlogstijd beschrijven? Het script voor het volgende conflict is mogelijk al geschreven. 

Het spreekt voor zich dat Israël binnen het kader van een coalitie die Arabische partijen omvat, zijn handen en voeten heeft gebonden aan elke politieke en bestuurlijke kwestie.

De vestiging van “Palestina” zal een kettingreactie veroorzaken: de terugkeer van vluchtelingen, de dissimilatie van Arabische Israëli’s, het ophitsen van Palestijnse Jordaniërs en de definitie van Palestina als een eenwording van de Westelijke Jordaanoever, Gaza en Arabische regio’s binnen de staat van Israël en Jordanië. 

Vergeet de staat Israël en vergeet zeker een Joodse staat. “Twee staten voor twee volkeren” is een codenaam voor een heel ander plan: vier staten voor één volk.

Bronnen:

  • naar een artikel van Prof. Shmuel Trigano “2 states for 2 peoples? Try 4 states for 1 people” van 30 september 2021 op de site van Israel Hayom
  • h/t “Tiki S.