Daniel Pipes: Duits Joodse leiderschap op ramkoers jegens de onafhankelijke staat Israël

Duitse Joden demonstreren in Berlijn tegen de defensieve oorlog van Israël tegen Hamas in 2015. Het spandoek leest “Niet in onze naam! Joodse stemmen voor een rechtvaardige vrede in het Nabije Oosten

De Duitse politieke partijen hebben hun meningsverschillen, dat is zeker. Maar over één ding kunnen ze het allemaal eens zijn: dat de beginnende beschavingspartij genaamd Alternatief voor Duitsland (Alternative für Deutschland, AfD) geen enkele vertegenwoordiging in de Bondsdag (het parlement) zou mogen hebben.

Europese joden hebben de neiging om quasi-anti-zionistische standpunten over te nemen om de critici van Israël te sussen. Joodse leiders zwijgen ook grotendeels over massa-immigratie en richten hun collectieve vijandigheid jegens beschavingspartijen, een daad van Joodse burgerdeugd die vereist is door het Europese establishment als Joodse leiders respectabel willen blijven, hun toegang tot de regering willen behouden en vriendelijk behandeld willen worden door de mainstream media. (Daniel Pipes, bron

Het is niet moeilijk te begrijpen waarom, aangezien de brutale openhartigheid van de AfD ten gunste van de westerse beschaving, de Verenigde Staten en Israël hen intens irriteert. Dus, terwijl de verkiezingen opdoemen, bundelen de andere partijen de handen ineen om de AfD in diskrediet te brengen. Aangezien dit Duitsland is, is de meest krachtige methode om haar te beschuldigen van antisemitisme. En om dat zo effectief mogelijk te doen, moeten Joden de leiding nemen.

Dat verklaart waarom de Duitse Centrale Raad van Joden (Zentralrat der Juden, ZdJ) een document initieerde dat niet minder dan 68 andere Joodse organisaties onderschreven. Met de titel ‘Joden tegen de AfD‘ roept het de Duitsers op om op een andere partij dan de AfD te stemmen. De boodschap is niet subtiel: “Stem op 26 september 2021 op een onbetwistbaar democratische partij [zweifelsfrei demokratische Partei] en help de AfD uit de Duitse Bondsdag te verbannen.”

De tentoonstelling van het Joods Museum in Berlijn, “Jerusalem ist jetzt in Berlin“, die liep van 11.12.2017 tot 30.04.2019, toont een halve maan en ster, islamitische symbolen.

Het document, uitgegeven op 9 september, beschuldigt de AfD van “verwoesting” in het parlement en noemt het de thuisbasis van “antisemieten en rechts-extremisten” die zich bezighouden met “racisme en misantropie”. Als klap op de vuurpijl beweren de ondertekenaars zelfs “ervan overtuigd te zijn dat de AfD een … antireligieuze [religionsfeindliche] partij is.”

Tot die organisaties behoren ook enkele grote en gevestigde internationale namen, waaronder het American Jewish Committee, de B’nai B’rith, de Claims Conference, het European Jewish Congress, het Joods Nationaal Fonds, Limmud, de Maccabi Games, de Ronald S. Lauder Foundation, de Unie van Progressieve Joden en het World Jewish Congress.

Om te beginnen is het opmerkelijk dat alle Duitse en Amerikaanse belastingvrije organisaties die deze verklaring onderschrijven, heel duidelijk de wet overtreden door te pleiten voor hoe stemmen moeten worden uitgebracht.

De kop van het document bevat een kinderachtige afbeelding van een neerwaartse pijl, die de opwaartse van de AfD omkeert. Vreemd genoeg spelt de ZdJ niet één keer de naam van de partij in dit document, alleen “AfD”, de initialen ervan, alsof het noemen van de volledige naam het zou bezoedelen.

Een dag later reageerde de organisatie Joden in de AfD (Jüden in der AfD, JAfD) op deze aanval. Het begon met op te merken dat de ZdJ bijna zijn volledige jaarlijkse budget van € 13 miljoen van de overheid krijgt – dus natuurlijk volgt het de lijn van de overheid. Het merkt ook op dat “alleen door de staat gefinancierde [Duitse] Joodse organisaties deelnamen aan deze oproep. Onafhankelijke Joodse organen zoals het maandblad Jüdische Rundschau en conservatieve Joodse verenigingen zoals Chabad Duitsland zijn niet vertegenwoordigd.”

Het wordt erger. De Centrale Raad van Joden, merkt Chaim Noll op, een Duits-Israëlische auteur, “is een unieke instelling die in andere landen niet bestaat en ook onbekend is in het jodendom. Het is een van de staatsinstellingen die door de federale overheid worden gefinancierd, het beheert de Joden van het land… Dat Joden onderworpen zijn aan de wensen van de regering is de specifieke tragedie van de Joden in Duitsland; in andere landen zijn Joodse gemeenschappen autonoom.”

Wat de inhoud betreft, betoogt JAfD nauwkeurig dat “de AfD meer heeft gedaan om het Joodse leven te beschermen dan enige andere partij in de Duitse Bondsdag.” In het bijzonder heeft het met succes een verbod op Hezbollah en de BDS-beweging geïnitieerd, en het werkt aan het degraderen van UNRWA en het afschaffen van de etiketteringsvereisten voor Joodse producten van de Westelijke Jordaanoever.

Ik was hier persoonlijk getuige van toen ik op 14 maart 2019 in de Bondsdag zat, toen er werd gestemd om de Duitse regering aan te sporen gunstig te stemmen voor Israël in de Verenigde Naties. De leden van de AfD stemden 89 procent voor deze motie, ongeveer 350 keer meer dan de ¼ van 1 procent van de regerende partijen die zich bij hen voegden.

Deze ruzie illustreert een diepe waarheid over de trieste Joodse leiders van Europa: ze hebben zich verbonden aan het establishment en offeren het grootste deel van hun zionistische neigingen op om in haar goede genade te blijven. (Voor meer details over dit artikel zie mijn artikel Europa’s Joden versus Israël.)

Zo gretig buigen ze voor de regering, ze hebben zelfs de huidige ambassadeur van Israël in Duitsland, Jeremy Issacharoff, overtuigd om het diplomatieke protocol aan te snijden, de AfD openlijk aan te vallen en de anti-Israëlische partijen van Duitsland te verdedigen.

Uiteindelijk zal het door Europa geruggesteunde Joodse leiderschap echter geïsoleerd raken van zijn eigen kiezers en tegengewerkt worden door het volk en de regering van Israël, die uiteindelijk allemaal hun ware vrienden in de Duitse politiek zullen erkennen.

De AfD is verre van perfect, maar past het beste in die beschrijving.

Bronnen:

  • naar een artikel van Daniel Pipes “Germany’s Jewish Leadership vs. Israel” van 12 september 2021 en een artikelEurope’s Jews vs. Israel” van 27 januari 2019 op de site van The Middle East Forum