20 jaar na aanslag op Sbarro vechten nabestaanden nog steeds voor gerechtigheid

Zelfmoordaanslag op het Sbarrorestaurant in Jeruzalem op 9 augustus 2001

Het bloedbad in de Sbarro pizzeria, 20 jaar geleden, was een van de gruwe­lijkste Pales­tijnse terreur­aan­slagen van de Tweede Intifada, en ver­oor­zaakte vol­slagen beroe­ring en chaos in het hart van Jeruzalem. We spraken met de ouders van een van de slacht­offers.

Een van de slachtoffers van deze aanslag was Malki Roth. Twintig jaar later vechten de ouders van het meisje nog steeds een zware strijd voor gerechtigheid voor hun dochter. De huidige en vorige Israëlische regeringen hebben de ouders van Malki en andere familieleden van de slachtoffers van de Sbarro-moordaanslag echter in de steek gelaten. Dit artikel bevat een interview met haar vader, Arnold Roth.

Maandag 9 augustus was het 20 jaar geleden dat een van de gruwelijkste Palestijnse zelfmoord­aanslagen werd gepleegd van de zogenaamde ‘Tweede Intifada’ (in Israël ook wel de Oslo-oorlog genoemd), die begon in september 2000.

Vijftien mensen werden gedood in het Sbarro bloedbad, zoals de zelfmoordaanslag door sommige Israëlische media wordt genoemd. Onder de doden waren acht kinderen en een zwangere vrouw, terwijl 130 mensen gewond raakten. Een van de gewonden, Chanah Nachenberg, ligt tot op de dag van vandaag in een vegetatieve toestand in het ziekenhuis.

Video: Het bloedbad in de Sbarro pizzeria was een van de gruwelijkste Palestijnse terreuraanslagen van de Tweede Intifada, en veroorzaakte volslagen beroering en chaos in het hart van Jeruzalem

De terrorist en zijn medeplichtige

Izz al-Din Shuheil al-Masri, de zelfmoordterrorist, werd naar het restaurant geleid door Ahlam Tamimi, een jonge Palestijnse vrouw die later door de Israëlische veilig­heids­diensten werd gearresteerd en tot 16 maal levens­lang werd veroordeeld. De terroriste was degene die het Sbarro-restaurant in het centrum van Jeruzalem uitkoos als doelwit van deze afschu­welijke aanslag.

Tamimi vermomde zich als een Joodse toeriste en nadat zij al-Masri naar de ingang van het Sbarro restaurant had begeleid, ontsnapte zij per bus naar door de Palestijnse Autoriteit gecon­troleerd gebied.

De 20-jarige Palestijnse terroriste heeft nooit enige spijt betuigd voor wat zij had gedaan. Integendeel, in interviews met Israëlische en Palestijnse media uitte ze altijd vreugde en trots over haar moord­dadige activiteiten en herinnerde ze zich hoe ze aanvankelijk teleur­gesteld was toen in de nasleep van de bom­aan­slag de Israëlische radio eerst meldde dat slechts drie mensen waren omgekomen.

Toen Tamimi in de gevangenis werd geïnterviewd, onthulde ze dat ze het Sbarro restaurant negen dagen achtereen had geobserveerd en had besloten de zelf­moord­aanslag daar uit te voeren, nadat ze had gezien dat er elke dag een groot aantal mensen binnenkwam.

Toen de Israëlische interviewer haar vroeg of ze wist hoeveel kinderen er waren gedood, antwoordde ze: ‘Drie.’ Vervolgens werd haar verteld dat het er in werke­lijk­heid acht waren, waarna zij glimlachte en zichtbaar blij was te horen dat zij zich had vergist.

Terroriste met 16 levenslange straffen vrijgelaten door Israël

Deze vrouwelijke Palestijnse terroriste diende slechts 8 jaar van de 16 maal levensl­ange gevangenis­straf uit die zij kreeg opgelegd door een Israëlische rechtbank, voordat zij werd vrijgelaten als onder­deel van de Shalit-gevangenen­ruil met Hamas.

Tamimi emigreerde vervolgens naar Jordanië, waar ze een helden­ontvangst kreeg en later haar eigen tv-show waarin ze herhaal­delijk opschepte over haar rol in de Sbarro-moordpartij.

Tamimi gebruikte haar publieke platform om Palestijns terrorisme te promoten, waardoor haar invloed op Palestijnse Arabieren die overwogen terroristische aanslagen tegen Israëli’s uit te voeren, toenam.

Bij de gevangenenruil van 2011 stemde toenmalig premier Benjamin Netanyahu ermee in om meer dan duizend Palestijnse terroristen vrij te laten in ruil voor IDF-soldaat Gilad Shalit, die op 25 juni 2006 door Hamas werd ontvoerd.

Onder degenen die door Israël in twee fasen werden vrij­gelaten, waren 280 terroristen die levens­lange gevangenis­straffen uitzaten voor verschil­lende terro­ristische aanslagen, waarbij in totaal 569 Israëli’s waren gedood.

Ouders vechten een zware strijd voor gerechtigheid

Onder de kinderen die werden vermoord in het Sbarro restaurant was Malki Roth, de 15-jarige dochter van Arnold Roth en zijn vrouw Frimet. Tot op de dag van vandaag vecht de familie Roth voor gerechtig­heid voor hun dochter, nadat hun verzoek aan Netanyahu om Tamimi niet vrij te laten in 2011 aan dovemansoren gericht was.

Malki Roth was een van de twee slachtoffers van de Sbarro-moordpartij die een dubbele Amerikaans-Israëlische nationaliteit bezaten. Ze zijn daarom ook herhaaldelijk naar Washington gereisd om bij de Amerikaanse regering te lobbyen voor Tamimi’s uitlevering aan de Verenigde Staten, dat al sinds 1995 een uitleveringsverdrag met Jordanië heeft.

De VS probeerden het verdrag met Jordanië formeel af te dwingen, maar het Jordaanse Hoog­gerechts­hof oordeelde in 2017 dat de bilaterale over­een­komst niet kon worden afge­dwongen omdat deze niet door het Jordaanse parlement was geratificeerd.

Geen verandering onder Bennett en Lapid

Arnold en Frimet Roth proberen momenteel te lobbyen bij de nieuwe Israëlische regering om druk uit te oefenen op Jordanië en de Verenigde Staten met betrekking tot de uitlevering van Tamimi.

Israel Hayom meldde maandag dat het echtpaar Roth een brief schreef aan premier Naftali Bennett waarin ze hem smeekten om de kwestie van Tamimi te bespreken met de Amerikaanse president Joe Biden tijdens het aanstaande bezoek van de Israëlische leider aan Washington.

In de brief aan Bennett schreven Arnold en Frimet Roth, nadat ze Tamimi’s activiteiten in Jordanië en haar gebrek aan berouw gedetailleerd hadden beschreven, het volgende:
‘Meneer, u gaat president Biden ontmoeten in het Witte Huis. Als zelf een rouwende ouder, kan hij zeker een standpunt innemen over uitlevering en gerechtigheid zonder de relaties van Amerika met Jordanië te laten instorten.’

Dinsdag gaf Arnold Roth een e-mail interview aan Israel Today, waarin hij onthulde dat hij en zijn vrouw nog geen antwoord hadden gekregen van Bennett, en dat hun verzoek om druk uit te oefenen op zowel Jordanië als de VS werd afgewezen door het kantoor van minister van Buitenlandse Zaken Yair Lapid.

Interview met Israel Today

Op de vraag wat hij en Frimet voelden op de dag dat ze de dood van Malki herdachten, schreef Arnold Roth het volgende:

‘Mijn vrouw en ik voeren een strijd voor gerechtigheid sinds enkele weken na de Shalit-deal en de vrijlating van de vrouw, een veroor­deelde terroriste uit Jordanië genaamd Ahlam Tamimi. Tamimi had nooit vrijge­laten mogen worden in de deal, maar onze verzoeken waren aan dove­mans­oren gericht bij de besluit­vormers, met name toenmalig premier Benjamin Netanyahu en zijn kring van adviseurs.

‘Het was en is nog steeds een turbulente periode in ons leven.

‘Een van de kwesties die centraal staan bij deze pogingen om recht te doen geschieden, is de slecht begrepen rol van de absolute heerser van Jordanië, koning Abdullah II.

‘Voor alle duidelijkheid, Frimet en ik hebben geen relatie met hem, geen dialoog en geen enkele vorm van commu­nicatie. Er was een fase waarin we het probeer­den. Maar de onaan­ge­name tegen­werking van zijn mensen – en dit omvat Jordaanse diplomaten en Jordaanse koninklijke familie­leden – varieerde van ronduit onbeleefd en beledigend (antwoorden) tot gemelijk zwijgen. We zijn gestopt met proberen en zijn niet van plan opnieuw te beginnen.

‘Maar als we onze aanpak zouden veranderen, is dit wat we aan koning Abdullah zouden willen meedelen betreft zijn gebruik van retoriek waarmee hij door de jaren heen heeft aangegeven dat hij zijn volk wil verheffen uit het riool van Jodenhaat en de omarming van dodelijke terreur. We zouden hem vertellen dat het nemen van beslis­sende maat­regelen met betrek­king tot Ahlam Tamimi, een voort­vluchtige voor de Ameri­kaanse justitie sinds 2017, in over­een­stemming met zijn verdrags­verplich­tingen aan de VS, de perfecte manier hiervoor zou zijn.

‘Er is geen ander mogelijk beeld van Ahlam Tamimi dan dat zij de bekennende, trotse en beroemde massa­moordenaar van kinderen is. Er is vaak een ‘andere’ kant aan zelfs de meest duidelijke kwesties in het openbare leven. Maar bij Tamimi, is er geen.

‘Wat we zouden willen dat Abdullah’s vrienden – vooral zijn Amerikaanse vrienden die enorme invloed hebben – Zijne Majesteit zouden vertellen, is dat de zaak Tamimi, die hij en zijn adviseurs sinds 2013 rampzalig hebben behandeld, een kans voor hem is. De Verenigde Staten moeten hun stem verheffen en dit duidelijk zeggen. (Waarom sinds 2013? Ik heb begrepen dat de VS toen voor het eerst in off-the-record gesprekken om Tamimi’s uitlevering aan Jordanië hebben gevraagd. Jordanië ging niet akkoord en gaat nog steeds niet akkoord).

‘Als de koning en zijn raadgevers niet in staat zijn om een morele en religieuze lijn te trekken in de zaak Tamimi en daarnaar te handelen, zullen hij en zij niet in staat zijn om die lijn ergens anders te trekken, en dat heeft ernstige implicaties.’

Bronnen:

  • naar een artikel van Yochanan Visser “EXCLUSIVE: 20 Years After Sbarro Massacre, Bereaved Parents Still Fight for Justice” van 11 augustus 2021 in een vertaling door Israel Today.NL

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.