Waarom Palestijnse leiders ècht aanzetten tot geweld tegen Israël?

Veiligheidsagenten van de Palestijnse Autoriteit (PA) in burger sloegen op 26 juni 2021 een man in Ramallah tijdens een demonstratie om te protesteren tegen de dood van Banat terwijl hij in hechtenis was genomen door PA-veiligheidstroepen [beeldbron: Ahmad Gharabli/AFP via Getty Images]

De Palestijnse Autoriteit (PA), die steeds meer kritiek krijgt voor de moord op Nizar Banat, een Palestijnse politieke activist die streed tegen de corruptie in de semi-autonome gebieden van de Palestijnse Autoriteit, probeert de woede op de Palestijnse straat naar Israël om te buigen.

Hoewel Israël niets te maken had met de brutale moord op Banat, is het richten van de woede naar Israël, is een oude tactiek die al vele jaren door Palestijnse leiders wordt gebruikt: “Wanneer jullie volk boos is over jullie corruptie en repressieve maatregelen, dan moeten jullie zeggen dat het allemaal de schuld van Israël is.”

Banat werd gedood op 24 juni, kort nadat meer dan twintig Palestijnse veiligheidsfunctionarissen het huis binnenvielen waar hij verbleef in de stad Hebron op de Westelijke Jordaanoever. Banat’s familie zei dat zelfs voordat ze hem in hechtenis namen, de agenten hem sloegen met metalen knuppels en geweerkolven.

Minder dan drie uur nadat Banat, 42, in hechtenis werd genomen, kondigde de PA aan dat hij “was overleden nadat zijn gezondheid verslechterde tijdens de arrestatie.”

De dood van Banat, een uitgesproken criticus van de PA-leiding, veroorzaakte een ongeziene golf van protesten op de Westelijke Jordaanoever, waaronder Ramallah, de feitelijke hoofdstad van de Palestijnen.

PA-veiligheidsfunctionarissen en “handhavers” die behoren tot de regerende Fatah-factie van PA-president Mahmoud Abbas werden uitgezonden om de protesten te breken en sommige journalisten zieden dat de agenten en ‘handhavers’ hun mobiele telefoons en laptops hadden gestolen om te voorkomen dat het verslag van de protesten. 

Deze aanhoudende protesten hebben de leiders van de Palestijnse Autoriteit en Fatah ernstig in verlegenheid gebracht, die nu zoeken naar manieren om de aandacht af te leiden van hun groeiende problemen thuis.

Hoewel de PA-regering naar verluidt een onderzoekscommissie heeft gevormd om de dood van Banat te onderzoeken, zeggen veel Palestijnen dat ze het PA-leiderschap niet vertrouwen. De familie van Banat heeft een neutrale internationale commissie opgeroepen om de omstandigheden die tot zijn dood hebben geleid te onderzoeken.

De PA heeft nog steeds geen verslag gedaan van de manier waarop Banat stierf of de identiteit van de verantwoordelijken, inclusief de officieren die hem sloegen tot hij stierf. In plaats van antwoorden te geven aan de familie en de demonstranten, zetten de leiders van de PA en Fatah hun ophitsing tegen Israël voort in de hoop dat de frustratie en verontwaardiging op de Palestijnse straat zou verschuiven naar het gebruikelijke doelwit dat voor hen minder problematisch is.

De Palestijnse leiders proberen ook de indruk te wekken dat de protesten tegen Abbas en de PA onderdeel zijn van een buitenlandse samenzwering die is verzonnen door niet nader genoemde buitenlandse partijen.

PA-premier Mohammad Shtayyeh, overleden in zijn hoedanigheid van minister van Binnenlandse Zaken de leiding heeft over de Palestijnse veiligheidstroepen, drong er bij de Palestijnen op aan “een geest van hoge verantwoordelijkheid te tonen en de zaken niet te verdraaien tien gunste van politieke agenda’s en betaalde lastercampagnes. ” Shtayyeh riep de Palestijnen ook op “onze nationale inspanningen gericht op het houden van de confrontatie met de Israëlische bezetting”.

Kortom, de PA-premier vertelt de Palestijnen die protesteren tegen de meedogenloze moord op een politieke activist door Palestijnse veiligheidsagenten dat ze hun woede enkel en alleen op Israël moeten richten, dat niets met het incident te maken had.

Ironisch genoeg onthulde Shtayyeh dat zijn regering werkt aan “de toetreding van de staat Palestina tot het Facultatief Protocol bij het Verdrag tegen foltering”, een verdrag dat een aanvulling vormt op het Verdrag van de Verenigde Naties tegen foltering uit 1984.

De Palestijnse regering, die verantwoordelijk is voor de moord op Banat en voor de aanvallen op journalisten, politieke activisten en gebruikers van sociale media, zou nu haar imago willen proberen om zich te sluiten bij een VN-verdrag tegen marteling. 

Als de PA de mensenrechten echt serieus zou nemen, zou ze stoppen met de arresteren, martelen, lastigvallen en intimideren van haar critici en politieke rivalen. De PA-gesprekken over toetreding tot het anti-martelverdrag zijn uitsluitend bedoeld om de internationale gemeenschap te laten geloven dat Abbas en zijn regering werkelijk om hervormingen en mensenrechten geven.

Hoge Fatah-ambtenaar Ahmed Bahar zei dat elke Palestijn die protesteert tegen het Palestijnse leiderschap, en niet tegen Israël, een “verrader” is. Sprekend tijdens een bijeenkomst ter ondersteuning van Abbas en de PA-leiding, zei Bahar dat de “ware inspanning voor de verlossing van ons volk” tegen Israël zou moeten worden gericht. Hij dat elke poging die niet tegen Israël gericht is, een daad van “verraad” is.

Mahmoud al-Aloul, vice-voorzitter van Fatah, waarschuwde dat “interne conflicten” tussen de Palestijnen de aandacht zouden afleiden van de noodzaak om de strijd tegen Israël voort te zetten. De dood van Banat, zei hij, was ongelukkig en pijnlijk voor iedereen.

Aloul beweerde dat Israël “hard werkte om het kompas van het Palestijnse verzet [tegen Israël] om te leiden en om te zetten in conflicten binnen onze Palestijnse samenleving. Ons Palestijnse volk staat voor grote en moeilijke uitdagingen en we zullen niet toestaan dat iemand het kompas afleidt.”

Wat de verklaringen van deze Palestijnse functionarissen laten zien, is dat de Palestijnse leiding probeert gewelddadige protesten tegen Israël te starten om zijn verantwoordelijkheid voor de dood van de Banat te verdoezelen, nu omschreven als de “Palestijnse Khashoggi” – een verwijzing naar de Saoedische journalist die in 2018 in Turkije werd vermoord door agenten van de Saoedische regering.

Dit is hetzelfde Palestijnse leiderschap dat de nieuwe Amerikaanse regering heeft aangekondigd dat zij het vredesproces met Israël graag wil hervatten. Terwijl Abbas en hoge Palestijnse functionarissen praten over de hervatting van het vredesproces met Israël, dringen ze er tegelijkertijd bij hun volk op aan om de moord op de anticorruptieactivist en voortdurende op hun eigen burgers te vergeten en in plaats daarvan gewelddadige confrontaties met Israëli’s aan te gaan.

Bronnen:

  • naar een artikel van Khaled Abu Toameh “Why Palestinian Leaders Are Really Inciting Violence Against Israel” van 7 juli 2021 op de site van The Gatestone Institute

Een gedachte over “Waarom Palestijnse leiders ècht aanzetten tot geweld tegen Israël?

  1. Zolang EU/VS & UN deze dictatoriale barbaren financieel & moreel blijven steunen zijn de gewone palestijnse Arabieren de pineut.

    Alléén een echte opstand tegen deze kwelgeesten kan hen helpen, maar zonder Westerse hulp zijn ze hier te zwak voor.

    Dit gaat echter niet gebeuren want de Westerse landen hebben een héél andere agenda en daar blijft de ”gewone” palestijn een centrale rol in spelen…………………… als kanonnenvlees.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.