De Palestijnse politiestaat gesteund en gefinancierd door het Westen

Eerder dit jaar vaardigde de president van de Palestijnse Autoriteit, Mahmoud Abbas, een wetsdecreet uit over het vergroten van de openbare vrijheden in de aanloop naar de Palestijnse parlements- en presidentsverkiezingen, die op 22 mei en 31 juli zouden plaatsvinden.

Artikel I van de wet voorziet in “het scheppen van een sfeer van openbare vrijheden in alle gebieden van Palestina, met inbegrip van de vrijheid om politieke en nationale actie uit te oefenen.”

Artikel II voorziet in “een verbod op de detentie, arrestatie, vervolging of ter verantwoording roepen van personen om redenen die verband houden met de vrijheid van meningsuiting en politieke overtuiging.”

Sinds de nieuwe wet werd uitgegeven op 20 februari heeft Abbas echter, die onlangs het 16de jaar van zijn termijn van vier jaar in functie, heeft de verkiezingen afgeblazen onder het voorwendsel dat Israël niet gereageerd op zijn verzoek om de stemming mogelijk te maken in Jeruzalem plaatsvinden.

Opgemerkt moet worden dat Israël nooit heeft gezegd dat het de Palestijnse verkiezingen zou verbieden in de gebieden onder zijn soevereiniteit in Jeruzalem.

Door de verkiezingen eind april af te blazen, probeerde Abbas klaarblijkelijk de indruk te wekken dat Israël de Palestijnen in Oost-Jeruzalem had verboden deel te nemen aan de stemming.

De Palestijnse Centrale Verkiezingscommissie van Abbas was het echter duidelijk niet met hem eens.

In een verklaring zei de commissie dat 150.000 kiezers in Oost-Jeruzalem hun stem zouden kunnen uitbrengen bij stembureaus in gebieden onder controle van de Palestijnse Autoriteit, aan de rand van Jeruzalem, een proces waarvoor geen groen licht van Israël nodig is. Los daarvan zou een symbolisch totaal van 6.300 kiezers hun stem mogen uitbrengen in Israëlische postkantoren in Oost-Jeruzalem, in overeenstemming met eerdere overeenkomsten tussen Israël en de Palestijnen.

De echte reden waarom Abbas de verkiezingen uitstelde, was zijn angst dat zijn gefragmenteerde Fatah-factie zou verliezen van Hamas en andere politieke rivalen. Abbas was bang dat Hamas opnieuw de parlementsverkiezingen zou winnen, net als in 2006.

Bovendien was Abbas bang omdat vooraanstaande functionarissen van zijn eigen factie, waaronder Marwan Barghouti, Nasser al-Qidwa en Mohammed Dahlan, hem openlijk uitdaagden door hun eigen kieslijsten op te stellen.

Abbas brak zijn belofte om de eerste verkiezingen voor het Palestijnse parlement sinds 2006 en de eerste presidentsverkiezingen sinds 2005 te houden. In de afgelopen weken heeft hij ook zijn belofte gebroken om de openbare vrijheden te “versterken” en de detentie van Palestijnen te verbieden omdat ze hun mening hebben geuit of vanwege hun politieke overtuiging.

Nationale Veiligheidstroepen van de Palestijnse Autoriteit (NSF) telt ca. 42.000 soldaten (in 2007). De manschappen van Palestijnse NSF, die in 1994 werd opgericht als onderdeel van de Oslo Akkoorden, worden nog steeds opgeleid, bewapend en uitgerust door de Verenigde Staten, België en de Italiaanse Carabinieri

Tegelijkertijd hebben Abbas en zijn Fatah-factie laten zien dat ze in wezen niet zo heel veel verschillen van andere totalitaire regimes, vooral die in de Arabische wereld.

Deze leiders hebben de door de Palestijnse Autoriteit gecontroleerde gebieden van de Westelijke Jordaanoever veranderd in een politiestaat waar politieke tegenstanders worden doodgeslagen, gearresteerd, gemarteld en geïntimideerd.

Ze hebben van deze gebieden een politiestaat gemaakt waar de Palestijnse regering schurken mobiliseert om vreedzame demonstranten en journalisten te verslaan.

Nizar Banat, de politieke activist en uitgesproken criticus van de Palestijnse leiders die naar verluidt werd doodgeslagen op 24 juni door Palestijnse veiligheidsagenten, was niet de enige Palestijnse slachtoffer van ongekende hardhandig optreden Abbas op de vrijheid van meningsuiting. Sinds het besluit van Abbas om de verkiezingen af ​​te blazen, zijn tientallen Palestijnen opgepakt door de veiligheidstroepen van de Palestijnse Autoriteit.

Palestijnse ordediensten slaan hardhandig manifestatie uit elkaar die de straat waren opgekomen om te protesteren tegen de moord op journalist Nizar Banat in een Palestijnse cel

No Jews No News

Het harde optreden werd bijna volledig genegeerd door de reguliere media in het Westen – tot de dood van Banat. Het werd genegeerd omdat de daders geen Israëlische politieagenten of soldaten waren. Het werd genegeerd omdat de media geen manier konden vinden om Israël de schuld te geven van het feit dat de Palestijnse regering de Palestijnen lastig viel, intimideerde en martelde.

Als de buitenlandse media en internationale mensenrechtenorganisaties aandacht hadden besteed aan de praktijken van de Palestijnse regering tegen haar volk, zou Banat misschien nog in leven zijn. Hadden ze aandacht besteed aan de dagelijkse arrestaties van politieke activisten, dan waren Palestijnse journalisten en politieke activisten die protesteerden tegen de dood van Banat in de straten van Ramallah misschien niet verslagen.

Het stilzwijgen van de internationale gemeenschap en de media over de mensenrechtenschendingen door de Palestijnse Autoriteit heeft Palestijnse journalisten ertoe aangezet een rechtstreeks beroep te doen op de Europese Unie om hen bescherming te bieden.

Verschillende Palestijnse journalisten die de afgelopen dagen zwaar zijn geslagen of geïntimideerd door de Palestijnse veiligheidstroepen hebben de volgende verklaring afgelegd:

Ik ben een Palestijnse journalist. Ik roep de Europese Unie en internationale mensenrechteninstellingen op om de nodige maatregelen te nemen om mij te beschermen tijdens mijn journalistieke werk. Helaas zijn mijn collega’s en ik onderworpen aan aanvallen, beperkingen en verboden op journalistiek werk voor dagen door de Palestijnse veiligheidstroepen.

De Palestijnse activist Jihan Awad reageerde op Twitter:

“De Palestijnse pers is in gevaar – het gevaar van repressie, het voorkomen van berichtgeving en het verbergen en vervalsen van de waarheid.”

Een andere Palestijnse vrouw, Hala Marshood, schreef in reactie op de gewelddadige aanvallen van Palestijnse veiligheidsagenten en Fatah-schurken op Palestijnse demonstranten:

“De situatie vandaag was angstaanjagend. Afranselingen en aanrandingen, waarvan sommige neerkwamen op [seksuele] intimidatie, en diefstal van telefoons. Aanvallen op mensen die aan het filmen waren; stokken, stenen en blikjes worden [naar de demonstranten] gegooid. Dit is wat er gebeurt wanneer een corrupte autoriteit bendes en misdadigers creëert.”

De Unie van Palestijnse Vrouwencomités twitterde: “We veroordelen de aanvallen van de veiligheidsdiensten op vrouwen van alle affiliaties en de aard van hun werk tijdens de Ramallah-marsen.”

Canadese vertegenwoordiger bij de Palestijnse Autoriteit: “De Palestijnse Autoriteit is diep bezorgd over aanvallen op Palestijnen die protesteren tegen de dood van Nizar Banat, en onaanvaardbare aanvallen op journalisten die verslag doen van de protesten, en moet onmiddellijk stappen ondernemen om ervoor te zorgen dat de vrijheid van vergadering en meningsuiting worden gerespecteerd en beschermd. ”

Samer Nazzal was een van de vele Palestijnse journalisten die hun perskaarten verscheurden uit protest tegen het geweld en de brutaliteit van de Palestijnse Autoriteit tegen hem en zijn collega’s. “Het is niet meer nodig”, schreef Nazzal in een bijschrift bij zijn door de Palestijnse Autoriteit uitgegeven perskaart.

De huidige opstand tegen Abbas en de Palestijnse Autoriteit is niet uit liefde voor de activist die naar verluidt door 27 Palestijnse veiligheidsagenten uit zijn bed werd gesleurd en met ijzeren staven en knuppels werd doodgeknuppeld.

In plaats daarvan weerspiegelen de spontane protesten de groeiende frustratie en desillusie van de Palestijnen over hun corrupte en repressieve leiders. De protesten zijn bovendien voornamelijk gericht tegen de regering-Biden, wiens vertegenwoordigers onlangs het hof hebben gemaakt en manieren hebben gezocht om Abbas en zijn Fatah-cohorten te ontmoeten. De boodschap die ze naar de regering-Biden sturen: stop met het machtigen van onze corrupte leiders.

Verwijzend naar de stappen van de regering-Biden om de Palestijnse Autoriteit te versterken en onvoorwaardelijke financiële hulp te hervatten, zei de Palestijnse schrijver Nadia Harhash :

“Sinds het laatste Amerikaanse besluit om de PA op de Westelijke Jordaanoever te ‘versterken’, weerspiegelde de realiteit ter plaatse de escalerende onderdrukking van vrijheden; daarbovenop is de vrijheid van meningsuiting, en ernaast zwevende corruptie die de drempels van onze De internationale gemeenschap, met haar regeringen, instellingen en mensen, is ook verantwoordelijk voor deze moord omdat ze heel goed weten dat ze de laatste jaren een systematische corruptie hebben gesteund die alleen maar toeneemt, en de situatie van de Palestijnen verslechtert. En toch steunen ze zo’n corrupt crimineel systeem. Het is de steun van de internationale gemeenschap voor zo’n regime dat zulke misdaden mogelijk maakt. Nizar [Banat] en tientallen zoals hij, waaronder ikzelf, waren het slachtoffer van dit corrupte criminele systeem dat nog steeds ons leven bedreigen.”

Wat zal de westerse wereld, te beginnen met de regering-Biden, doen met de getuigenissen van de Palestijnse journalisten en politieke activisten, die het doelwit zijn en het zwijgen worden opgelegd door hun eigen leiders? Zullen de regering-Biden en de westerse wereld daadwerkelijk politieke leiders legitimeren – en belonen met miljoenen dollars en mogelijk zelfs een staat – die hun eigen journalisten en burgers brutaliseren, martelen en vermoorden? Om wat te winnen? Een erfenis van Amerika dat zo’n regime verdedigt?

Journalisten lanceren de hashtag #CoverageContinuous na de beveiligingsaanvallen op hen gisteren en vandaag om te voorkomen dat ze verslag doen in Ramallah

Bronnen:

  • naar een artikel van Khaled Abu Toameh “The Palestinian Police State” van 30 juni 2021 op de site van The Gatestone Institute

Een gedachte over “De Palestijnse politiestaat gesteund en gefinancierd door het Westen

  1. Het hypocriete Westen is de allergrootste sponsor van het criminele regime in “””palestina”””.

    Zij zijn er de oorzaak van dat
    1) Dit probleem 100 jaar geleden is ontstaan. (Sykes & Pikot)
    2) Dit probleem vandaag blijft voortetteren.

    Zij zorgen er met hun hypocriete “morele” & financiele hulp voor dat de abjecte/criminele dictators aan de macht kunnen blijven en het carousel van de haat kan blijven doordraaien.

    Zij zorgen niet voor de oplossing maar voor de ‘voortzetting van het probleem = invloed = macht = $$$

    Zij blijven maar aan de knoppen draaien van de 2-staten “oplossing” terwijl ze prima weten dat dit hét recept voor verder conflict is.

    Israel gaat het niet accepteren omdat het te veel is.
    Palestijnen gaan het niet accepteren omdat het te weinig is.

    Financiering illegale bouw (werk).
    Financiele hulp (invloed)
    Morele steun (macht).

    Dit alles kost het westen niets maar is een goed verdien model.

    Het menselijk lijden dat dit veroorzaakt? Who cares!

    Gooi het Westen uit het Midden Oosten en het “”palestijnse”” probleem is opgelost.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.