‘Mijn kind wil niet meer joods zijn’: dringend antisemitisch pesten op Nederlandse scholen aanpakken

Een Nederlandse parlementariër eist dat het ministerie van Onderwijs in Nederland dringend maatregelen neemt om antisemitisme op scholen te bestrijden, na de publicatie van een schokkend artikel dat de antisemitische pesterijen blootlegde die sommige Joodse studenten leden tijdens het gewapende conflict in mei tussen Israël en de Hamas regime in Gaza.

In een brief die dinsdag aan de Nederlandse ministers van Onderwijs Arie Slob en Ingrid van Engelshoven werd bezorgd, vroeg de conservatieve parlementariër Roelof Bisschop nadrukkelijk of ze op de hoogte waren van het artikel van 14 juni in het Nieuw Israëlietisch Weekblad , een Nederlands-joodse krant, met de kop Mijn kind wil niet meer joods zijn.”

Door middel van interviews met ouders van wie de namen werden veranderd om hun identiteit te beschermen, presenteerde het artikel van journaliste Esther Voet in verontrustende details de beproevingen die verschillende Joodse kinderen hebben meegemaakt die naar verschillende openbare scholen in Nederland gingen.

Een in Israël geboren moeder van drie tieners, die haar naam “Anna” gaf, zei dat haar twee jongste kinderen zich gedwongen voelden het feit te verbergen dat ze joods zijn, vanwege de laster van Israël door klasgenoten, vaak met medeweten van hun leraren.

“Mijn middelste kind is net van school veranderd en heeft daar niemand verteld dat hij joods is,” zei Anna. “Als klasgenoten hem vragen waarom hij zo’n joodse voornaam heeft, antwoordt hij dat het een mormoonse, bijbelse naam is.”

Ze uitte haar bezorgdheid dat haar jongste kind de ergste beledigingen naar haar hoofd krijgt.

“Je moeder is Israëlisch, je familie vermoordt mensen en dat doet je moeder ook”, schreeuwden ze tegen haar, zei Anna. “Ik heb haar daarna twee dagen thuis gehouden, ze was zo depressief.”

Anna zei dat haar dochter haar had verteld dat ze zich niet langer als joods wilde identificeren. ‘Mama,’ zei ze toen ze op een dag thuiskwam, ‘ik wil me bekeren tot het katholicisme’, herinnert Anna zich. “’Vanaf nu wil ik geen cadeautjes meer voor Chanoeka, maar voor Kerstmis.’ Ik probeerde haar ervan te overtuigen dat joods zijn ook leuk kan zijn, maar ik kon haar niet overtuigen.”

Wie kent ze niet, die vervelende pestkereltjes, “hangjongeren” die voor niks of niemand respect hebben… “Vuile kankerjood. Allah gaat jullie allemaal afslachten!”

Een andere ouder, die haar de naam “Judith” gaf, zei dat haar zoon, voorheen een topsporter op zijn school, was gestopt met sporten na een kleedkamerincident waarbij een andere student op intimiderende wijze vroeg of er joden waren. Tijdens de gevechten in Gaza zei haar zoon gelaten tegen haar: “Mam, iedereen is echt heel erg tegen Israël. Op school, op sociale media, iedereen. Het wordt er niet beter op.”

Judith legde uit dat ondanks haar wens om de school te bezoeken en de problemen van haar zoon aan te pakken, hij dat liever niet had gewild dat ze dat deed.

“Ik zou graag naar school gaan om dit te bespreken, maar hij houdt me tegen”, zei ze. “Ik wil ook geen excuses aanbieden aan derden voor de acties van Israël. Ik wil niet zeggen: ‘Ik ben het niet eens met wat Israël doet’. Israël is in mijn ogen erg terughoudend en wordt onterecht beschimpt. Ik denk nu elke dag aan het verlaten van Nederland. Alleen de zorg voor mijn bejaarde moeder houdt me tegen.”

Een andere Israëlische moeder, die haar naam ‘Merav’ noemde, zei dat haar dochter, Tali, door klasgenoten onder druk was gezet om haar mening over het conflict te geven. Toen Tali antwoordde dat ze Israël steunde zonder in te stemmen met al zijn acties, werd deze opmerking gedeeld op sociale media, wat resulteerde in de opmerking: “Ze hadden haar moeten vergassen.”

Merav bedacht dat de angst die de Nederlandse joodse scholieren was ingeprent, het resultaat was van “een proces dat al heel lang aan de gang is”.

Toen Tali nog op de lagere school zat, hadden wij hier altijd een vriendje van haar over de vloer. Hij heeft vaak bij ons aan de sjabbattafel gezeten. Totdat hij ineens een van de grootste schelders werd en ‘kut-Jood’ naar haar begon te schreeuwen. Toen ik zijn ouders ermee confronteerde, kreeg ik geen antwoord.”

In zijn brief aan het Nederlandse ministerie van Onderwijs drong parlementslid Bisschop er bij de ambtenaren op aan om duidelijk te maken “of de situatie voor Joodse studenten niet veilig genoeg is om naar school te gaan”. Ook vraagt ​​hij of het ministerie bereid is onderwijsinitiatieven te financieren om antisemitisme op scholen tegen te gaan.

De meldingen van antisemitisch pesten kwamen binnen toen CIDI, een Nederlands-Joodse organisatie die antisemitisme controleert, onthulde dat antisemitische incidenten een “nieuwe piek” hadden bereikt tijdens het conflict in mei.

In een opiniestuk in de laatste editie van het Nederlandse weekblad EW vertelde Aron Vieler, beleidsmedewerker van CIDI, over de ervaring van een andere joodse scholier die te horen kreeg dat het ‘jammer’ was dat ze niet door de nazi’s was vergast. Bij een andere gelegenheid werd ze een ‘vuile jood’ genoemd, terwijl haar vrienden werden gepest om het contact met haar te verbreken.

“Opmerkelijk vergelijkbare incidenten zijn gemeld van verschillende scholen”, schreef Vieler. “Iedereen merkte op dat het precies de dag begon na het weekend van anti-Israëlische demonstraties in de grote steden, op 16 en 17 mei.”

Hij vervolgt: “Het pestgedrag blijft onder de radar, omdat kinderen zich vooral verplicht voelen om hun problemen zelfstandig op te lossen, niet zielig te zijn en zeker niet te ‘zeuren’. Nederlandse nuchterheid staat het begrijpen van wat er precies aan de hand is in de weg.”

Rijksmaarschalk Hermann Göring, de opvolger van Adolf Hitler, wist altijd wie joods en geliquideerd moest worden en wie dat niet was en mocht blijven leven: “Wie Joods is bepaal ik!

Bronnen:

  • naar een artikel van Ben Cohen “‘My Child Doesn’t Want to be Jewish Anymore’: Dutch Education Ministry Urged to Clamp Down on ‘Free Palestine’ Antisemitic Bullying” van 23 juni 2021 op de site van The Algemeiner
  • naar een artikel van Esther Voet “Mijn kind wil niet meer Joods zijn” van 14 juni 2021 op de site van het Nieuw Israëlitisch Weekblad
  • naar een artikel van Aron Vrieler “SGP stelt Kamervragen over antisemitisme in de klas” van 23 juni 2021 op de site van CIDI.nl

Een gedachte over “‘Mijn kind wil niet meer joods zijn’: dringend antisemitisch pesten op Nederlandse scholen aanpakken

  1. Boodschap aan de ouders.

    Geef je kinderen bagage mee (nee, niet via de NL omroep).

    Leer hen dat ze trots moeten zijn op hun Joodse erfenis, de bakermat van wijsheid, moraliteit & gezondheid

    Vertel hen dat hun leventje zonder een sterk Joods Israel onbestaand is want van de NL regering moeten ze het ‘opnieuw niet hebben. …….zelfs niet als ‘herboren Christen.

    Leer hen dat een Christen gewoon een verkapte Jood is ….en deze hele ombouw totaal geen zin heeft.

    Leg hen uit dat zonder de Joodse Jehoshuah er géén Joodse Jezus bestaat.

    Jezeus, geboren als Jood, leefde als Jood en werd vermoord omdat hij een Jood was……Hij heeft zijn Joodse erfenis nooit verloochend, wilde hem alléén moderniseren/veranderen.

    **Hervormende Joden moeten altijd 2x ‘overgaan tot het christendom. Opdat zij kunnen zeggen dat zij hiervoor Christen waren…..en niet Joods**.

    Het is deze erfenis die gecopieerd werd en waar deze ongeinformeerde jongeren zo graag bij willen horen…..terwijl ze al bij het origineel horen (is altijd een pak meer waard dan de copie) .

    En dus……..Jewish Lives Matter!

    Like

Reacties zijn gesloten.