Pro-Israël activisten zouden zich beter focussen op oorlogsmisdaden en schendingen van mensenrechten door Palestijnen

Hamas op Jodenjacht onderwijst zijn kinderen: “Jong geleerd is oud gedaan!”

Degenen die pleiten voor Israël nemen vaak een defensieve houding aan als reactie op eindeloze aanvallen van pleitbezorgers voor de Palestijnen. 

Het debat richt zich volledig op de vermeende onvolkomenheden van Israël. In plaats daarvan zouden pro-Israëlische voorstanders een offensieve houding moeten aannemen, de focus van het debat verschuiven naar Palestijns gedrag en Palestijnse leiders verantwoordelijk houden voor hun misdrijf.

In de afgelopen jaren heeft Israël het slecht gedaan in de rechtbank van de publieke opinie. Palestijnse voorstanders hebben een goed georganiseerde offensieve campagne van desinformatie gevoerd, terwijl Israël en zijn voorstanders over de hele wereld grotendeels in het defensief zijn gebleven.

Deze houding zal de voortdurende vernedering van Israël in de hoofden van diplomaten en het grote publiek garanderen. Degenen die pleiten voor Israël moeten niet defensief maar offensief reageren en de aandacht van de wereld vestigen op het grove misdrijf van de Palestijnse Nationale Beweging (PNM).

In het afgelopen decennium zijn Palestijnse pleitbezorgers veel beter georganiseerd, vooral op universiteitscampussen. Het aantal afdelingen van Students for Justice in Palestine (SJP) is gestaag toegenomen. Ze hebben een hoog profiel en een agressieve agenda gericht op het belasteren van Israël en het intimideren van Joodse studenten. 

Veel studenten en docenten, evenals diplomaten en de reguliere media, onderzoeken Israël onder een microscoop en veroordelen het voor elke waargenomen onvolmaaktheid. Geen enkel land kon dat niveau van controle weerstaan.

Als reactie op deze meedogenloze aanval hebben de meeste pro-Israëlische voorstanders de neiging om het grootste deel van hun tijd en energie te besteden aan het verdedigen van Israël. Hoewel goed bedoeld, houdt deze aanpak de schijnwerpers op Israël en geeft het de Palestijnen en hun leiderschap een vrije doorgang.

In alle eerlijkheid hebben Israëlische leiders en enkele Joodse gemeenschapsleiders geprobeerd de aandacht te vestigen op slecht gedrag onder Palestijnse leiders. Premier Netanyahu heeft bijvoorbeeld vaak de aandacht gevestigd op het ‘pay to slay’-beleid van de Palestijnse Autoriteit (PA) om terroristen en hun families rijkelijk te belonen voor het vermoorden van Joodse burgers. 

Hij heeft ook vaak gesproken over Hamas’ “dubbele oorlogsmisdaad” om Israëlische burgers met raketten te beschieten en die raketten af ​​te schieten vanuit dichtbevolkte burgerwijken – een tactiek die niet alleen bedoeld was om zoveel mogelijk Israëlische burgerslachtoffers te maken, maar ook om Palestijnse burgers in de verdedigingslinie te plaatsen, dat vervolgens aan de wereld wordt verkocht als bewijs van Israëlische agressie.

Voorstanders van pro-Israël zouden een alomvattend en meedogenloos public relations-offensief moeten voeren om de aandacht van de wereld te vestigen op het slechte gedrag van de PNM, inclusief haar intense anti-joodse racisme. Dit zou herhaalde verwijzingen moeten omvatten naar het racisme en het fascisme van de nazi-sympathiserende moefti van Jeruzalem Hajj Amin Husseini, de man Yasser Arafat en Mahmoud Abbas die herhaaldelijk werden genoemd als de vader van de Palestijnse Nationale Beweging (PNM). 

Het moet ook herinneringen bevatten aan het racisme van Abbas, met inbegrip van zijn lange campagne van ontkenning van de Holocaust en vele racistische openbare verklaringen. De aandacht moet worden gevestigd op het intense racisme en antisemitisme van Palestijnse kranten, televisie en schoolboeken. Natuurlijk moet elke discussie over Palestijns racisme het extreme racisme en antisemitisme van Hamas omvatten,

Voorstanders van Israël zouden de wereld eraan moeten herinneren dat de Joden het enige bestaande inheemse volk van het land Israël zijn. De Palestijnen zijn Arabieren, afstammelingen van de Arabieren die Byzantijns Palestina veroverden en koloniseerden meer dan 2000 jaar nadat de Joden voor het eerst op het land woonden (een aanwezigheid waarvoor er substantieel archeologisch bewijs is). 

We moeten de wereld eraan herinneren dat een inheems volk zijn eigen thuisland niet kan koloniseren. Degenen die tegen het kolonialisme zijn, moeten hun aandacht niet richten op de joden, maar op de imperialistische koloniale geschiedenis van Arabieren en moslims in het land Israël.

De wereld zou ook haar aandacht moeten richten op de homofobie en vrouwenhaat van de PNM, en het feit dat zij decennialang wijdverbreid crimineel misbruik van kinderen heeft gepleegd. Groepen bestaande uit de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO) en Hamas plaatsen kinderen vaak vooraan bij gewelddadige demonstraties, gebruiken kinderen bij terroristische daden en gebruiken kinderen en andere burgers als menselijk schild. 

Zelfs Human Rights Watch – geen vriend van Israël – identificeerde 10 gevallen van zelfmoordaanslagen die werden uitgevoerd door Palestijnse kinderen in Arafats terreuroorlog (geeufemiseerd als de “al-Aqsa Intifada”). Een artikel uit 2012 in de Journal of Palestine Studies  stelde dat 160 kinderen waren omgekomen bij het bouwen van Hamas-tunnels. Dit cynische misbruik van kinderen is in strijd met het oorlogsrecht en vormt een ernstige schending van de mensenrechten.

Hoewel Palestijnse advocaten en hun diplomatieke aanhangers Israël voortdurend beschuldigen van het schenden van de mensenrechten, is de PNM de ernstigste schending van de mensenrechten in haar conflict met Israël. De moord op burgers door strijders – het expliciete doel van elke Hamas-aanval op Israël – is de meest extreme oorlogsmisdaad, de ergste schending van het internationaal recht en de ergste schending van de mensenrechten die mogelijk is. Moord is een misdrijf met opzet. 

Terwijl het Israëlische leger zich richt op terroristen en andere gewapende tegenstanders, terwijl het zich tot het uiterste inspant om burgerslachtoffers te voorkomen, hebben de Palestijnen zich altijd in de eerste plaats op burgers gericht. Er bestaat geen internationale wet of conventie die de Palestijnen of wie dan ook toestaat dergelijke misdaden te plegen.

Voorstanders van pro-Israël zouden de aandacht van de wereld onophoudelijk moeten richten op de verschillende manieren waarop de Palestijnen de mensenrechten schenden, vooral bij het vermoorden van burgers. De PNM schendt ook de mensenrechten in haar gewelddadige confrontaties met demonstranten en marteling van gevangenen.

Ten slotte zou een campagne gericht op het slechte gedrag van de PNM de wereld eraan moeten herinneren dat het de Palestijnen waren, en niet Israël, die herhaaldelijk vrede en compromissen hebben verworpen, en die de staat sinds 1937 zes keer hebben afgewezen.

Door het meest genereuze aanbod van soevereiniteit in 2008 verwierp Abbas meer dan 100% van het land dat hij had geëist. Sindsdien heeft hij bijna altijd verdere onderhandelingen afgewezen. Men kan geen ander voorbeeld vinden van een nationale bevrijdingsbeweging die de staat serieel heeft verworpen.

Zelfs Palestijnse voorstanders kunnen een dergelijk record niet verdedigen en moeten zich uiteindelijk realiseren dat een eigen staat niet het primaire doel van de PNM is. Het primaire doel ervan is en is altijd de totale vernietiging van de staat Israël geweest.

Voorstanders van pro-Israël zouden hun defensieve hurken moeten opgeven en in het offensief moeten gaan tegen de PNM. Deze benadering zou de aandacht vestigen waar die hoort: op de staat van dienst van Palestijnse leiders op het gebied van racisme, fascisme, kolonialisme, homofobie, vrouwenhaat, kindermisbruik, schendingen van mensenrechten en afwijzing van vrede. 

Mensen met een goed geweten, vooral degenen die zichzelf als progressief beschouwen, kunnen deze overtredingen niet eeuwig negeren.

In plaats van Palestijnse leiders een vrijbrief te geven, zouden pro-Israël-advocaten een langdurige campagne moeten voeren om de aandacht van de wereld te vestigen op hun overtredingen.

Bronnen:

  • naar een artikel van Larry D. Weiss “Changing the Focus of Israel Advocacy” van 14 juni 2021 op de site van BESA

Een gedachte over “Pro-Israël activisten zouden zich beter focussen op oorlogsmisdaden en schendingen van mensenrechten door Palestijnen

  1. Israel verdoet zijn tijd met het proberen de onovertuigbaren te overtuigen.

    Israel doet daarom niets anders dan zich verdedigen & bewijzen te presenteren tegen de tsunami van leugens van pro active palestijnen & helpers, die hun zaakjes véél beter voor elkaar hebben.

    One liners, een pakkende narrative, foto’s van zielige/dode vrouwen/kinderen, een goede babbel bij interviews met stééds dezelfde herhaling van de bekende mantra’s, géén gezeur over oude geschiedenis & statistieken én het uitsluiten van mensen die eventueel hun verhaal kunnen ontkrachten.

    Interviewers krijgen amper het woord omdat het hele ABC etc. herhaald moet worden voor lopende camera’s.

    Tegenstanders worden per direct afgebrand als Racist of Islamofoob, iets dat de Westerse Gutmensch absoluut niet wil horen en daarom nóg een beetje dieper door het stof gaat.

    Met waarheid of feiten heeft dit natuurlijk allemaal niets te maken…..maar dat is de bedoeling ook niet.

    Palestijnse pleitbezorgers laten zich dan ook niet van de wijs brengen door waarheid of feiten, maar gaan per direct over tot agressieve actie wanneer zij of hun boodschap niet gehoord worden.

    Israeli’s & Joden…..die gaan naar de politie……LOL!!

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.