De mythe van een ‘etnische zuivering’ van Arabieren in de oostelijke wijken van Jeruzalem

De ingang van de wijk Sheikh Jarrah in Jeruzalem [beeldbron: Tamar Hayardeni/Wikimedia]

Begin mei publiceerde een groot aantal anti-Israëlische groepen een petitie waarin de internationale gemeenschap werd opgeroepen om “de gedwongen verplaatsing van Palestijnen uit Oost-Jeruzalem door Israël te stoppen!” Zoals verwacht stond het vol met verkeerde informatie en was het volledig verstoken van context. 

In de petitie worden Sheikh Jarrah, Al Bustan en Batin al Hawa genoemd als drie buurten waar Palestijnse inwoners met “uitzetting” worden geconfronteerd. De petitie legt verder uit dat “dit deel uitmaakt van Israëls grotere plan van racistische koloniale expansie in Oost-Jeruzalem en de Westelijke Jordaanoever, waarbij Palestijnse families met geweld van hun land en huizen worden verdreven en vervangen door illegale Israëlische nederzettingen.

De auteurs van het document willen ons doen geloven dat “Israëlische rechtbanken hebben geoordeeld in het voordeel van Joodse kolonisten en vier families in de wijk Sheikh Jarrah tot mei hebben gegeven om hun huizen te verlaten.” Dit geeft echter niet nauwkeurig de situatie in Sheikh Jarrah weer. 

Volgens Avi Bell, een docent aan de Universiteit van San Diego School of Law, hebben de huurders die in Sheikh Jarrah wonen beroep aangetekend tegen de beslissing van lagere burgerlijke rechtbanken bij het Israëlische Hooggerechtshof, maar het heeft nog geen uitspraak gedaan over de zaak. 

In 1982 kenden Israëlische burgerlijke rechtbanken de Palestijnse bewoners “beschermde erfpacht” toe, hoewel de Joodse eigenaren het eigendomsrecht behielden, omdat ze gemakkelijk konden bewijzen dat dit eigendom al sinds de 19e eeuw in het bezit was van Joden. Palestijnen begonnen pas op het terrein te wonen na de Jordaanse invasie (en bezetting) van Oost-Jeruzalem in 1948.

Opgemerkt moet worden dat het geval van Sheikh Jarrah ongebruikelijk is: volgens Bell “behield de [Israëlische] wet van 1970 en de wet op administratieve regelingen (geconsolideerde versie) de rechten van private partijen die een titel ontvingen van de Jordaanse bewaarder van vijandelijk eigendom.” Dienovereenkomstig respecteert Israël het eigendom van land door Arabieren.

De Palestijnen die in Sheikh Jarrah woonden, kregen echter nooit het eigendom van het onroerend goed door de Jordaniërs. Als dat wel het geval was geweest, zou Israël hun rechten hebben gerespecteerd, ondanks de Jordaanse praktijk om land in beslag te nemen van Joodse landeigenaren in Oost-Jeruzalem. 

Het is duidelijk dat dit geen geval is van “koloniale expansie” of “verplaatsing” door de Israëlische regering; dit is een eigendomsgeschil tussen Joodse landeigenaren en Palestijnse huurders. De bovengenoemde petitie richt zich op de etniciteit van de partijen, in plaats van op de juridische feiten, om Israël te demoniseren.

In de petitie wordt ook beweerd dat “In de Silwan-wijken Al Bustan en Batin al Hawa in totaal 21 families worden geconfronteerd met de sloop van hun huizen op 11 mei om plaats te maken voor een zogenaamd door de bijbel geïnspireerde ‘King David Park’-toerist website.

Deze bewering geeft de gemeentelijke overheid een volledig verkeerde voorstelling van zaken in de plannen van Jeruzalem voor dit gebied, en biedt geen historische context. 

Zoals Ricki Hollander, senior media-analist van CAMERA heeft uitgelegd, “toen Israël in 1967 de controle over het gebied kreeg, stonden er slechts 4 Arabische bouwwerken op dit land. De gemeente van Jeruzalem is van plan om het land te behouden als openbare parken werden genegeerd en 88 Arabische gebouwen, met 700 inwoners, werden gebouwd zonder vergunningen op het beschermde gebied, meestal in de jaren tachtig en negentig.” 

Hollander legt verder uit dat er in dit gebied geen infrastructuur is omdat de huizen allemaal illegaal zijn gebouwd en het gebied in wezen een sloppenwijk is. De gemeentelijke overheid in Jeruzalem probeerde dit probleem op te lossen door 66 van de illegaal gebouwde huizen die in het oostelijk deel van deze wijk waren gebouwd te legaliseren, terwijl de rest van de illegaal gebouwde huizen aan de westkant werd gesloopt; het zou de mensen die in de gesloopte huizen wonen ook land aan de oostkant geven om nieuwe huizen te bouwen. De westkant zou dan een natuurreservaat worden, net als in de Ottomaanse tijd.

Bovendien bestaat er niet zoiets als het “Koning David Park” in Jeruzalem – het plan van de regering van Jeruzalem is om openbare parken te onderhouden in het gebied, dat in de Torah de “King’s Garden” werd genoemd. 

Een bredere kijk op de situatie in Oost-Jeruzalem verdrijft ook de mythes over koloniale expansie en ontheemding die in de petitie werden verspreid.

Hollander merkt op dat de Arabische bevolking van Jeruzalem is toegenomen sinds Israël de controle over de stad kreeg en haar verenigde in 1967 – van 26% in 1967 tot 38% van de bevolking in 2019.

Bovendien legt ze uit dat “het percentage vervulde verzoeken [voor bouwvergunningen] in Oost-Jeruzalem in 2009 55% was … vs. 63% in West-Jeruzalem. Het aandeel verleende vergunningaanvragen was ook in andere jaren vergelijkbaar…

In 2008 werd bijvoorbeeld 46% van de aangevraagde bouwvergunningen verleend in Oost-Jeruzalem versus 47% van de verleende vergunningsaanvragen in West-Jeruzalem. In 2010 werd 80% van de bouwvergunningsaanvragen voor buurten met een Arabische meerderheid in Jeruzalem goedgekeurd, tegenover 89% in buurten met een Joodse meerderheid.”

De groepen die verantwoordelijk zijn voor deze petitie willen de Sheik Jarrah-zaak sensationeel maken om Israël te veroordelen. De retoriek die ze gebruiken is onnauwkeurig en moedigt antisemieten aan die  Joden  aanvallen in naam van anti-Israëlisme en anti-Zionisme. 

Deze petitie is gewoon weer een poging om Israël te demoniseren zonder enige relevante context uit te leggen en zonder enige verantwoordelijkheid bij de Palestijnen te leggen.

Bronnen:

  • naar een artikel van Joshua Beylinson “The Myth of Arab Displacement in Eastern Jerusalem” van 8 juni 2021 op de site van The Algemeiner
  • naar een artikel van Stephen Smith “Words Have Meaning: Ethnic Cleansing Accusation Against Israel is a Big Lie” van 21 mei 2021 op de site van The Jewish Journa (JJ)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.